dinsdag 21 augustus 2012
vrijdag 17 augustus 2012
Niet klagen maar dragen, en ….
Niet klagen, maar dragen en……………… (dan nog iets, maar dat zal ik hier maar niet herhalen). Dit is een uitdrukking die een collega in het psychiatrisch ziekenhuis waar ik gewerkt heb te pas en te onpas riep als er weer eens wat tegenzat. De hele dag schiet die uitdrukking door mijn hoofd. Zou dat vroeger tegen zwangere vrouwen gezegd zijn ? Zou die vervangend gynaecoloog dat vandaag gedacht hebben, toen onze dochter, vandaag ruim 36 weken zwanger van een tweeling, bij hem in de spreekkamer stond en hem kenbaar maakte dat ze het allemaal even niet meer trekt. Nou mevrouw, u loopt nog steeds, is zijn opmerking naar haar toe(je moet alleen niet zien hoe). De slapeloze nachten vreten aan haar, het niet meer kunnen slapen van de pijn, wat allemaal niet zo verwonderlijk is als je haar ziet. Liters vocht houd haar lichaam vast. Maar ja, boven verwachting is de bloeddruk normaal en doen, gelukkig, de twee druktemakertjes het hartstikke goed. Binnen 10 minuten staat mijn dochter weer buiten de deur met de boodschap dat ze hele rit mag uitzitten voordat er in gegrepen gaat worden, en dat ze maandag weer terug mag komen, omdat hij niet de beschikking heeft over de juiste meetapparatuur voor een tweeling. Gelukkig kan onze dochter dan weer terecht bij haar eigen gynaecoloog. Aardige man,deze vervanger volgens onze dochter, maar helaas alleen geïnteresseerd in de kindjes, maar totaal niet in het welzijn van de moeder. Ze zijn er blijkbaar nog steeds, van die artsen. Door de desinteresse, of meer nog door de houding van ; ik ben de dokter, ik weet wat goed voor u is, was onze dochter tijdens de bevalling bijna overleden. Dit was totaal niet nodig geweest als er gewoon naar mij was geluisterd. Gelukkig heeft zij het dankzij een adequaat reagerende verpleegkundige gered, en vanwege het feit dat de bevalling in het ziekenhuis plaats vond, maar dit terzijde. Feit is dat alles nu een beetje is omgedraaid. Nog maar enkele weken geleden draaiden we duimen met z’n allen dat de kindjes nog een tijdje zouden blijven zitten, en nu hopen we dat het allemaal niet meer zolang gaat duren. Onze dochter heeft zelf sterk het gevoel dat door al die weeenremmende middelen haar lichaam het nu laat afweten, en dat de boel straks op gang geholpen moet worden. Hoe dan ook het was even een domper voor haar, en nu maar hopen dat ze aan het hele gebeuren weer een positieve draai kan geven, wat haar tot nu toe steeds weer gelukt is. Misschien bieden de zogenaamde Bakerpraatjes op de duur nog uitkomst. * Als je hoogzwanger bent en je in je bed naar de volle maan ligt te kijken,dan beginnen de weeën heel snel(31 augustus is er weer een volle maan, duurt nog even). * Bitter Lemmon of Tonic drinken, door de kinine schijnt dit ook te helpen,(kan geen kwaad lijkt me). * Een verse ananas schijnt ook wonderen te doen.(moet je het binnenste opeten maar dit schijnt giftig te zijn dus lijkt mij niet zo verstandig). * Of alle ramen en deuren open zetten.(moet je niet op een bovenwoning zitten, en ondernemende katten hebben). * Een strandwandeling schijnt ook te helpen,(niet zo handig als je zover van het strand afwoont). Ik ben bang dat er voorlopig niets anders op zit dan af te wachten. Misschien tot de volgende volle maan.
maandag 6 augustus 2012
35 weken een mijlpaal(of bij nader inzien; van de hak op de tak)
35 weken is mijn dochter vandaag zwanger, hoe is het mogelijk ze heeft het voor elkaar gebokst. Maar aan alles zit zoals gewoonlijk wel weer een prijskaartje, naarmate de zwangerschap vordert wordt het voor haar lichaam zwaar, letterlijk en figuurlijk. Gelukkig mag ze als goed gaat de laatste weken thuis bij man en katten doorbrengen. Deze week kunnen Geert en ik(voor ons gevoel) even iets meer onze gang gaan omdat de aanstaande vader een weekje vrij heeft genomen. Afgelopen vrijdag zijn we voor het eerst sinds lange tijd de hei weer op geweest. Dat was weer volop genieten. Niet eens zoveel dieren en vogels gezien, maar wel volop aanwezig de Heidevlinder, en de Zwarte Heidelibel, en het onverwachte genoegen gehad met de rups van het Groot avondrood, een prachtige nachtvlinder die ik helaas nog nooit in het echt heb gezien, maar nu dan toch eindelijk weer een rups gezien, dat was voor mij jaren geleden, en ik kan je wel vertellen, dat je die rups niet zo snel over het hoofd ziet. Tot nu toe had ik alleen maar de groene exemplaren gezien, dit was een bruinige. Misschien moeten we toch maar weer Fuchsia’s in de tuin hangen, want daar schijnen de rupsen gek op te zijn .Maar ja de Fuchsia pas niet helemaal in mijn tuinbeeld, dus daar moet ik toch eens even goed over nadenken. We moeten überhaupt gaan nadenken over de tuin, en dan met name de vijver, je wil het toch niet op je geweten hebben dat…….. maar daar verzinnen we wel wat op. Voorlopig gaan we denk ik een weer een spannende tijd tegemoet, anders dan de afgelopen maand, maar het blijft spannend. Daar komt ook nog eens bij dat de maand augustus barst van de verjaardagen. Allereerst van onszelf ,1 van de schoonzonen, een zwager (die verjaardag is gelukkig al achter de rug) en de broer van de aanstaande vader. En dan is er nog een huwelijk aanstaande van onze lieve nicht die vlakbij ons woont. De laatste tijd hoor ik van steeds meer mensen dat ze in het huwelijks bootje gaan stappen, het lijkt weer helemaal in te zijn . Eind jaren 70 waren Geert en ik de eerste in onze wederzijdse families die gingen samenwonen, en ik denk dat er zo her en der even geslikt werd. In onze vriendenkring was het al heel gebruikelijk dat je ging samenwonen. Pas toen we een kinderwens kregen stapten wij ook in het bootje, om al dat geregel te voorkomen. Het toeval wil dat onze dochter en onze schoonzoon ook ongeveer de zelfde keuzes maken. En als ik nog even doorga is er ook een grote kans, dat de kleintjes net als hun moeder in een Arnhems ziekenhuis geboren worden. Het is een beetje een hak op de tak verhaal geworden dat een beetje neigt naar nostalgie, dus gooi ik er ook nog maar even een foto in die ik gisteren onderweg naar mijn zus en zwager (verjaardag zwager)in de buurt van Zeddam gemaakt heb. Nostalgischer kan het toch bijna niet, waar kom je dit nog tegen? Een vak apart zo vertelde mijn zwager die het ook ooit nog eens geleerd had, de kunst is om het zo op te zetten, dat de regen er ten alle tijden, er keurig netjes van afloopt. Dat is nog eens wat anders dan al die grote groene plastic rollen die je tegenwoordig ziet na het hooien. Maar ja de tijd staat niet stil, en dat is in veel gevallen maar goed ook. Maar toch, wees eerlijk is dit mooi of is dit niet mooi.
![]() |
| Korenschoven |
woensdag 1 augustus 2012
Tijd
In mijn omgeving krijg ik nu herhaaldelijk een opmerking naar mijn hoofd geslingerd; waar blijft je nieuwe blog.
Ja waar blijft mijn nieuwe blog nu denk ik dan, genoeg om op te schrijven, maar ik gun mij er zelf de tijd niet voor.
Vanavond toch maar besloten om daar verandering in te brengen, maar nu weet ik even niet hoe ik zal beginnen. Dus begin ik maar bij het belangrijkste nieuws, dat mijn dochter de 34 weken zwangerschap heeft volbracht, en dat ze nu de rest van de zwangerschap lekker thuis mag doorbrengen. Ineens is het beleid omtrent haar zwangerschap 180 graden gedraaid, omdat ze de 34 weken heeft gehaald. Hartstikke fijn natuurlijke, maar helemaal snappen doe ik het niet.
Maar hoe dan ook de tijd vliegt voorbij , en op mijn manier moet er nog van alles gedaan worden, of af zijn.
Het lijkt wel of ik nestdrang heb.
De afgelopen weken is er veel blijven liggen, veel tijd ging er natuurlijk zitten in het ziekenhuis bezoek.
In Nijmegen en Zwolle konden we ook s’ morgens vanaf 10.00 u op bezoek , maar helaas was dat in Arnhem niet meer van toepassing.
Afgelopen weekend maar eens begonnen met de waarnemingen van bijna 2 maanden in te voeren bij Waarneming.nl (toch nog heel veel waarnemingen gedaan). Tot mijn verbazing krijg ik de volgende dag een opmerking van een deskundige dat ik geen Kleine maar een Grote Vos(dagvlinder) op de foto had gezet, de eerste een algemene vlindersoort, de tweede een zeer zeldzame.
En ineens weet ik het weer.
![]() | |||
| Kleine vos – Aglais urticae |
![]() |
| Grote vos – Nymphalis polychloros |
Het was de dag dat mijn dochter naar Zwolle was vervoerd, omdat er bij een eventuele bevalling geen plek was voor de tweeling in Nijmegen, en die maakte op dat moment aanstalten om te komen. Ik zag de vlinder landen, en ik zag al dat het geen Kleine Vos betrof.
Een paar plaatjes geschoten, even blij en een volgend moment gefascineerd door vliegtuigstrepen in de lucht die op dat moment een kruis vormden(mijn dochter vroeg aan haar vrienden op facebook; keep your fingers X) toen ik dit zag was ik de vlinder vergeten, en was op[dat moment mijn belangrijkste doel een foto te maken van het gebeuren in de lucht . Een echte Grote Vos op de foto, iedere zomer hoop je daarop, eindelijk is het zover, en dan blijkt alles ineens toch maar bijzaak te zijn.
![]() |
| Gierzwaluw – Apus apus |
Vandaag zag ik nog 1 Gierzwaluw vliegen, ik ben bang dat de meesten alweer op de (terug)reis naar Afrika zijn. De 3 maanden vogel (zo wordt de Gierzwaluw ook wel genoemd)heeft zijn 3 maanden in Nederland er alweer opzitten. Volgend jaar zal ik weer blij zijn als ik de eerste weer boven Eerbeek zie vliegen. Misschien zie ik de eerste wel vliegen als ik met de kleinkinderen in de Buggy aan het wandelen ben. Ze zullen in ieder geval een oma krijgen die hun het verhaal van de Gierzwaluw zal vertellen, in de hoop dat ze ook later oog voor de natuur zullen hebben. Maar ik loop nu een beetje op de zaken vooruit. Ik hoop dat mijn dochter en schoonzoon nog even de kans krijgen om te genieten van de zwangerschap, lekker samen in eigen huis. Voorlopig knutsel ik lekker verder met de Knuffel pagina van mijn website voor in eerste instantie natuurlijk de opkomst zijnde kleinkinderen, maar hopelijk kunnen anderen er ook hun voordeel mee doen. Voor mij is het klungelen aan de website in ieder geval een mooie afleiding. Ik had met de tijd waarschijnlijk geen raad geweten, door al die spanningen van de laatste tijd, en toch kom ik op mijn manier tijd tekort, waar blijft toch al die tijd. Het is in ieder geval nu tijd voor mij om te stoppen met dit blog over de afgelopen tijd, maar ik hoop dat ik over niet al te lange tijd, weer de tijd kan vinden om een blog te schrijven over de tijd die nu nog in de toekomst ligt, maar op het moment van schrijven al weer verleden tijd is.
woensdag 25 juli 2012
Tegeltjes wijsheid
vrijdag 20 juli 2012
Zeldzaam !
maandag 16 juli 2012
3 X is scheepsrecht
Eindelijk onze dochter is weer terug in het ziekenhuis in Arnhem, ze heeft de 32 weken gehaald. Wat een film vamorgen weer. Komen wij niets vermoedend vanmorgen op bezoek in het ziekenhuis in Zwolle, zijn we de parkeergarage nog niet uitgelopen, of bereikt ons al een Sms je …….ik ga naar Arnhem, ze komen mij nu al halen. Manlief en ik snel naar de afdeling, en ja hoor onze dochter is al klaar voor vetrek(al vanaf 7.00u terwijl er nog niets bekend was). Nog even een ontslaggesprek met de behandeld arts en wegwezen, nauwelijks tijd om afscheid te nemen van de verpleging en lotgenoten. Gelukkig nog net niet te laat voor een oud kamergenootje met haar man, die haar even wilde bezoeken. 2 toffe meiden van de ambulance dienst geven aan dat ik mee mag met de ambu als ik dat wil., Geert geeft aan dat niet erg te vinden , dus ik besluit met onze dochter mee te gaan in de ambu. Ik mag bij haar achterin zitten, eindelijk is het dan zover. terug naar Arnhem. Al met al duurde de rit niet zolang voor ons gevoel. Met de drukte op de weg valt gelukkig erg mee. Geert achtervolgt in zijn uppie keurig de ambulance, zich ondertussen wel afvragend of hij achter de goede ambu rijd. Ondanks dat mijn dochter en ik hem zien rijden is telefoneren voor ons en hem niet echt een optie want de stem van Geert moet nog steeds worden ontzien . Bij het ziekenhuis in Arnhem aangekomen wijst onze dochter de 2 dames van de ambulance de weg naar en in het ziekenhuis. Toch handig als je daar zelf werkzaam bent. Maar tot onze grote verbazing en die van het personeel van de kraamafdeling weet niemand van haar opname. Er bleek wel even overleg te zijn geweest maar niets was nog definitief. Maar gelukkig was er nog net 1 plek vrij , en kwam alles weer op zijn pootjes terecht. En onze dochter, ach volgens haar gaat allles wel op een aparte manier, maar komt uiteindelijk alles goed. In ruim 2 weken tijd eerst met de ambu van Arnhem naar Nijmegen,een paar dagen later van Nijmegen naar Zwolle, en nu gelukkig weer terug in Arnhem. War dat betreft is 3 X is scheepsrecht.









