zaterdag 15 januari 2022

VASCO

Op een gegeven moment lag er een brief bij ons op de deurmat van het RIVM VASCO onderzoeksteam . VASCO staat voor VAccinatieStudie COrona De vraag was of ik wilde meedoen aan een 5 jarig onderzoek, zodat ze nog beter kunnen onderzoeken hoe goed de verschillende coronavaccins op de lange termijn werken.

Ik heb er even over na gedacht, en besloten om mee te doen. Ik kreeg een link naar een website, en ik kon daar inloggen. Het wachten was vervolgens op een pakket met o.a. een toestemmingsformulier .

Maar al wat kwam , geen pakket. Wel kreeg ik een aantal keren een mail met de mededeling dat er een taak voor mij klaar stond met een vragenlijst op de website. De eerste vraag ging over het wel of niet hebben ontvangen van het pakket. Ik kon die vraag alleen met nee beantwoorden. En dan was mijn taak voor die week klaar. Op een gegeven moment kwam er wel een mail, met de melding dat door het grote aantal mensen dat zich had aangemeld , het iets langer zou duren dan gebruikelijk voordat ik het pakket zou ontvangen. Al met al heeft het ruim een maand geduurd, voor ik het pakket had. Eerlijk gezegd, vroeg ik mij af of ik er mee door moest gaan.

Maar goed , wie A zegt moet ook B zeggen, en tussentijds is er altijd de mogelijkheid om te stoppen. Voor het onderzoek moest ik ook een klein buisje bloed inleven . Manlief ( oud-verpleegkundige) deed de vingerprik bij mij, maar ondanks dat ik mijn hand een tijd lang in warm water had gehouden en goed naar beneden had laten hangen, duurde het bijna een kwartier voor we het buisje vol hadden.

We moesten gelijk aan de Sanquin Bloedbank in Velp denken, die mij 40 jaar geleden heel vriendelijk medegedeeld heeft, dat het misschien toch niet zo verstandig was dat ik bloeddonor zou worden. Na een uur in een balletje knijpen, was de zak voor het bloed nog niet voor de helft gevuld . Iedereen die na mij kwam was eerder klaar. Ze hebben mij uiteindelijk eerder afgekoppeld en mijn zak met bloed kon bij het afval.

Op 30 december heb ik het handeltje met een ingevuld toestemmingsformulier op de post gedaan, en kon ik eindelijk de vragenlijst beantwoorden.

De 1e week van januari kreeg ik de melding dat het  toestemmingsformulier in goede orde ontvangen, en vandaag kreeg ik online een nieuwe vragenlijst. Het kost een klein kwartiertje om de meerkeuze-vragen te beantwoorden,  al met al een kleine moeite.

VaccinatieStudie COrona

 

dinsdag 11 januari 2022

Glow in the Dark

 

Vandaag was het zover , manlief moest voor de skeletscan zich rond 12.30u melden in het ziekenhuis. Al met al zou het onderzoek zeker 3 uur in beslag nemen. Het leek ons beiden verstandiger dat ik thuis zou blijven. Om ruim 3 uur in een auto te zitten met dit koude weer is niet echt een feestje.

Er zou wat radioactief materiaal bij hem ingespoten worden , en dan moest hij ruim 2 uur wachten tot alles opgenomen was in het lichaam . Maar dat wachten vond hij niet zo’n punt, hij had nog een digitaal leesboek op zijn mobiel staan, en dat was een mooi tijdverdrijf. Gelukkig verliep het maken van de scan goed , en iets na 16.00u was manlief weer thuis .

Blij dat het weer achter de rug was , grapte we over het feit dat we gisteren stroomuitval in onze wijk hadden gehad. Het was alweer enkele jaren geleden dat we zonder stroom zaten , maar we waren er gelukkig nog steeds goed voorbereid. Het was lekker knus met al die kaarsen en waxine lichtjes, en gelukkig was de temperatuur in huis nog aangenaam. Buiten op straat werd het op een gegeven moment ook pikdonker, omdat de straatlantaarns ook uit waren. Wat zou het handig zijn geweest als manlief gisteren Glow in the Dark was geweest. Gelukkig hadden we weer stroom op het moment dat het wat kouder in huis begon te worden.

Morgen mag manlief bellen voor een afspraak te maken ivm uitslag .

Glow in the Dark

maandag 10 januari 2022

De familie Bever

Een lang gekoesterde wens ging vandaag in vervulling, voor het eerst in mij leven heb ik vandaag Bevers in het wild gezien.

Genoeg sporen heb ik de loop van de jaren van bevers gevonden, zelfs burchten (een hol van stenen, grind, modder en takken)heb ik gezien, maar nog nooit zag ik een Bever in het wild.

Het was vandaag redelijk weer, hoog water, en ik wist dat er in de uiterwaarden van de IJssel in de buurt van Zwolle Bevers waren waargenomen , die zich vanwege het hoge water boven op een een een zogenaamde hoogwaterburcht bevonden.

Aangekomen op de plek was het nog redelijk rustig . De Bevers lagen zo te zien heerlijk te slapen, want je zag alleen maar ruggen dicht tegen elkaar aan. Ze waren lastig te zien door alle takken, en dat was voor een aantal mensen die ook kwamen kijken de aanleiding om snel weer verder te gaan. Heel af en toe was er wat beweging, misschien kwam dat door het brutale Roodborstje, dat heel af en toe op de rug van 1 van de bevers ging zitten.

Maar over het algemeen sliep de familie door alles heen, zelfs een overvliegend ronkend vliegtuigje bracht daar geen verandering in.

Manlief zou een dutje in de auto doen, dus ik had alle tijd. Ik stond halverwege de dijk, mooi op afstand van iedereen, want ik merkte wel dat het achter mij een komen en gaan van wandelaars en fietsers was . Ook een reporter van RTV Oost stond daar met een camera te wachten op de dingen die wel of niet komen gingen.

Gelukkig kwam er na een tijd wachten toch nog wat beweging in de familie , en het lukte zelfs om wat foto’s te maken en een video. Geen super foto’s en beelden, maar ik kon mij geluk niet op, want ik had voor de eerste keer in mij leven Bevers in het wild gezien, en niet 1, maar liefs 6 .

Europese Bever – Castor fiber


 

woensdag 5 januari 2022

2022 – Het jaar van de Merel

Je verwacht het eigenlijk niet , maar het gaat slecht met 1 van onze bekendste vogels in onze tuinen , namelijk de Merel.

Daarom is 2022 uitgeroepen tot het jaar van de Merel.  Door Vogelbescherming Nederland, en Sovon worden mensen opgeroepen om mee te doen aan de Merel telling, en om andere gegevens over de Merel iedere week te noteren en door te geven ,

Gelukkig hebben wij ieder jaar een paartje Merels in de tuin, en ieder jaar brengen zij ook een aantal jongen groot. Ze eten van alles, maar het hoofdmenu bij ons in de tuin, zijn de druiven, de bessen van de klimop, wormen, en slakken (huisjes en naaktslakken).

De hele winter is er al een paartje bij ons in de tuin aanwezig, en een solitair vrouwtje . Misschien is zij 1 van de jongen van vorig jaar, maar zeker weten doen we het niet. Dat vrouwtje wordt wel steeds resoluut de tuin uitgejaagd.

Hopelijk kunnen we nog heel lang in Nederland genieten van deze vogel met zijn prachtige zang.

Voor meer foto's en  video's en geluid https://anneliesnatuurlijk.nl/2022-het-jaar-van-de-merel/

 

Merel – Turdus merula

maandag 3 januari 2022

Een blauwe maandag !?

Vandaag na het heel lang te hebben uitgesteld gingen we richting Alblasserdam . Al een aantal weken (half december 2021) werd daar een hele zeldzame Purperkoet gezien (familie van onze Meerkoet, en het Waterhoentje)), een vogel die je normaal in Europa hoofdzakelijk alleen maar kunt zien in Portugal, Spanje en op Sardinië

We hadden een afwachtende houding aangenomen, omdat we eerlijk gezegd bang waren voor alle drukte daar, ivm Corona.

Vandaag besloten we om het erop te wagen. De drukte in het gebied waar de vogel was waargenomen was al een aantal dagen aan het afnemen, en ook het weer, was niet echt wat je noemt mooi helder winterweer. Grote kans dat er vandaag niet zoveel mensen op de Purperkoet af zouden komen.

Meestal gaan we op 3 januari de sterfdag van mijn vader (03-01-2000) richting Winterswijk, maar vandaag gingen we in plaats van richting het oosten, richting het westen. Het werd een leuke rit , mede door het feit, dat de omgeving daar voor ons redelijk onbekend is .

Kinderdijk

Kinderdijk

Bij Alblasserdam aangekomen, hadden we de plek waar we moesten zijn al redelijk snel gevonden. Manlief besloot om de binnenkant van zijn ogen te gaan bekijken, en ik ging vol goede moed richting het water met de rietkragen. Er stonden 2 fotografen , en 1 persoon met een telescoop/vogelkijker.

De Purperkoet was al even niet meer gezien, de laatste keer was bijna 1.5 uur geleden. Het lange wachten begon, maar dat was niet zo erg, want er was genoeg te zien. Ondertussen kwamen er nog een paar mensen bij, maar al met al bleef het rustig. Heel even liet de zon zich ook nog zien , maar al vrij snel nam de bewolking, en de wind alleen maar toe. Twee dames met een camera zagen de Purperkoet opeens in het riet bewegen, en het lukte hen zelfs om een foto te maken. Maar helaas ik zag helemaal niets. Het werd steeds kouder voor mijn gevoel, en het begon steeds meer te waaien. Mijn handen begonnen pijnlijk en blauwig te worden. Ik kreeg langzamerhand het gevoel, dat ik een blauwtje zou gaan lopen, geen Puperkoet meer te bekennen.  En dan opeens op een moment dat je het eigenlijk niet meer verwacht, ziet een man met een verrekijker de Puperkoet door het riet bewegen. De man met de telescoop had hem inmiddels ook in beeld, en op aanwijzingen van die man, zie ik de vogel gelukkig ook, al is het maar voor even. Een paar mensen die al die tijd dat ik daar was, een heel eind verderop stonden, kwamen teleurgesteld en verkleumd op dat moment terug lopen. Ze hadden geluk want ze vielen met hun neus in de boter. De Purperkoet kwam op dat moment wat naar voren lopen in het riet, heel eventjes stond hij zelfs helemaal vrij op een kluit.

Op dat moment lukte het mij gelukkig om een foto te maken, gelukkig want een paar seconden later vloog hij op , om een eindje verderop weer in het riet in te dalen.  Heel langzaam kwam de Purperkoet weer wat naar voren in het riet . Steeds was hij bezig om stukjes riet af te breken, een belangrijke voedselbron voor de Purperkoet . Ik heb echt geen idee of deze Purperkoet een escape is, of dat het daadwerkelijk een wilde vogel betreft.

Ook al liet de Purperkoet zich maar even zien, en was ik ondertussen volkomen verkleumd , de Purperkoet was het meer dan waard. Wat een prachtige vogel. Ik heb genoten van deze prachtige kleurrijke verrassing op deze koude grauwe dag, die door de Purperkoet heel bijzonder werd. Ik denk dat mijn vader ook had genoten .

Geen blauwe maandag, wel blauwe handen. Geen blauwtje gelopen, wel een prachtige blauwe vogel gezien.

Purperkoet – Porphyrio porphyrio


 

vrijdag 31 december 2021

Pff toch nog goed nieuws

Vandaag eens goed nieuws, wat heet, een betere afsluiting van het oude jaar kun je niet wensen.

Vandaag mocht Manlief op ”audiëntie” bij de Uroloog . De Uroloog was best tevreden, de nieuwe medicatie doet gelukkig zijn werk, want de Psa was mooi gezakt. De medicatie die hij nu heeft blijft hij houden,  als de kanker er weer doorbreekt krijgt hij aanvullend medicatie, maar hoe dan ook iedere 3 mnd nieuwe implantaten blijft.  Aan de bijwerkingen is helaas weinig aan te doen, het is niet anders, het hoort er helaas bij zo redeneert Manlief.

Binnenkort wordt er nog wel een skeletscan gemaakt. Manlief heeft al een tijdje rugpijn, wel is het bekend dat er wat slijtage is van wervels en ribben, zo liet een vorige scan zien , maar voor de zekerheid wil de Uroloog het toch herhalen . Het was super rustig in het ziekenhuis, en voor ik er erg in had stapte Manlief alweer bij mij in de auto.

Wij gaan iig het oude jaar goed uit , vanavond lekker met z’n tweetjes op de bank tv kijken, en volgend jaar zien we wel weer.

Gelre ziekenhuis Apeldoorn

 

dinsdag 28 december 2021

De Boosterdag

Vandaag waren we de hele dag onderweg om onze Booster te halen. We hadden de afspraak online gemaakt toen dat mogelijk was voor onze geboortejaren.

De dichtstbijzijnde mogelijkheid voor Manlief was Deventer (30km), de andere optie was Harderwijk (55km) en voor mijzelf in Wijchen (60km), de andere optie was Hilversum (78 km) .

Er zou nog een officiële uitnodiging komen, en dan konden we het eventueel nog regelen dat we gelijktijdig konden.

Helaas die uitnodiging die kwam niet, en op 27 december werd online de melding gedaan, dat een afspraak aanpassen niet (meer) mogelijk was .

Wij hebben er vandaag maar een Boosterdagje van gemaakt . Vanmorgen was het eerst richting Deventer voor de Booster van Manlief. Dat verliep gelukkig allemaal heel vlot . Hij kon ook gelijk het gebouw in, en dat was wel prettig want het regende . Ondanks dat hij bloedverdunners gebruikt, en eerst langs de arts moest, mocht hij na 2 min wachten alweer gaan, een beetje raar.  Daarna was het richting huis om een boterham te eten, en toen ging het richting Wijchen.

Ik moest buiten overdekt in de rij staan wachten, dat was minder, nog niet eens zo voor mij zelf , maar wel voor een aantal ouderen met rollator. Al die tijd miezerde het ook nog , of het regende zachtjes.

Maar 1 maal binnen kon ik al snel langs de arts heen (ivm de bloedverdunners), en kon ik mij melden bij het loket . Na even gewacht te hebben, omdat een oudere dame zich niet helemaal goed voelde , was ik aan de beurt .

We hebben terug een D tour gemaakt over de De Overasseltse en Hatertse Vennen, en getankt over de grens. Al met al werd het toch nog een leuke dag, en belangrijker we hebben beide de Booster binnen, met Moderna, want de AstraZeneca schijnt wat uitgewerkt te raken.

Naschrift 31-12-2021

We hebben beiden wat last gehad van een wat stijve/pijnlijke bovenarm, dat was alles.28-12-2021 – GGD Deventer

28-12-2021 – GGD Deventer


ggdghor.nl 27 december