dinsdag 5 maart 2013

De Kraanvogel (Grus grus ) toegift

Wat er ook gebeurd, wij gaan lopen zo kondigde Geert een paar dagen terug al aan. Vandaag zou het mooi weer worden, dus de planning was om een flink eind te gaan lopen. En zowaar het lukt ,en zowaar kwam er kwam helemaal niets tussen. Geert had een mooie route uitgestippeld, en zo kon het gebeuren dat we om 10.00u op de heide liepen bij Hoog Buurlo. Echt het mooiste wandelweer van de wereld.
Hoog Buurlosche Heide

Overal klonk al het gezang van de Veldleeuwerikken. Af en toe komen ze even van de grond af en vliegen al zingend rechtstreeks omhoog. Tot 2 maal toe kwamen er zelfs een paar Kolganzen overgevlogen, en een Buizerd. Voor ons was de lucht stralend blauw maar achter ons was het wat heiig. Toen we al een eind de heide op waren, probeerde ik om een Veldleeuwerik op de foto te krijgen, maar lukte jammer genoeg niet. En ineens zie achter ons 2 V vormen aankomen , over de bosrand heen, en ik weet gelijk dat dit geen Ganzen zijn. Even later zijn de vogels ook te horen, en ik maak Geert er op attent, dat het Kraanvogels zijn. Snel foto’s gemaakt , en toen de filmstand op de camera aangezet. En het ongelooflijke gebeurde ze kwamen onze kant op en zochten bijna boven ons hoofd een thermiekbel op , en dat gaf mij weer de kans nog een paar foto’s te maken. Daarna alleen nog maar gekeken naar die prachtige voorstelling, van prachtige vogels die steeds maar hoger en hoger in de lucht kwamen,eerst kris kras door elkaar heen, en opeens weer in een keurige V vorm weer verder vlogen, richting het Noord Oosten, waarschijnlijk op weg naar de landen in Scandinavië. De Kraanvogel is in Nederland een doortrekker. De najaarstrek is meestal eind oktober, begin november. Van de najaarstrek is vooral veel te merken in de oostelijke helft Nederland. Vogels uit Scandinavië en Oost-Europa blijven dan vaak een tijdje in Duitsland. Hierna vervolgen ze hun weg naar de overwinteringsgebieden die voornamelijk in Spanje liggen. De voorjaarstrek is meestal rond eind februari, begin maart. De trek richting het noorden vindt meer verspreid over het land plaats: er zijn in het voorjaar ook meldingen uit het westen van Nederland. En vandaag hadden Geert en ik dat geluk, om van dit prachtig schouwspel getuige te zijn .
Kraanvogel – Grus grus

Dit was de derde keer dat ik deze zeldzame vogels heb gezien, maar vooral ook gehoord. Het lijkt op een soort van getrompetter het geluid wat ze voortbrengen. De dag was al fantastich en na dit schouwspel helemaal. Een heel eind verderop kwamen we bij telpost De Braamberg een lid van het Apeldoorns VogelNet tegen. Hij stond er al enkele uurtjes, en had zelfs al verschillende groepen waargenomen. Ook hij was nog helemaal enthousiast over het gebeuren. So wie so leuk om eindelijk eens iemand ontmoet te hebben van Apeldoorns VogelNet. Ik ben zelf al een tijdje lid van het AVN forum op Facebook, maar tot nu toe nog nooit iemand in het echt gesproken. So wie so leuk om eindelijk eens iemand ontmoet te hebben van Apeldoorns VogelNet. Ik ben zelf al een tijdje lid van het AVN forum op Facebook, maar tot nu toe nog nooit iemand in het echt gesproken. De rest van de dag hebben we heerlijk in een prachtig gebied gewandeld, en op een gegeven moment was het zelfs zo warm dat we in ons T shirt liepen, voor Ulli bijna al weer te warm. Een prachtige dag die we mede door dat prachtige schouwspel van de Kraanvogels niet snel zullen vergeten.

maandag 4 maart 2013

Zonnestraaltjes

Vanmorgen was het gelijk anders wakker worden, licht in de kamer. Eindelijk de zon, en gelijk ziet alles er anders uit. Heel stilletjes hoop ik dat ik met het uitlaten van Ulli de hond, de groep Sijsjes weer tegen kom. Ze zijn er het hele weekend al, in de wijk waar ik woon. Natuurlijk al verschillende foto’s gemaakt, maar ja als je een foto kunt maken van een Sijs met zonlicht, dat zou natuurlijk geweldig zijn. En dat geluk had ik vanmorgen. Al van verre hoorde ik vanuit een boom een heel gekwetter, een groep van zeker 17 Sijsjes (Carduelis spinus) , in gezelschap van enkele Groenlingen (Carduelis chloris). Altijd weer verbaas ik mij er weer over hoe mooi deze vogels zijn, ze zouden zo uit de tropen kunnen komen. Het zijn wat mij betreft echte zonnestraaltjes, mooi om te zien en het is heerlijk om hun gezang en gekwetter aan te horen. Ze hebben ook heel veel van een Kanarie weg, en dat is ook niet zo verwonderlijk, want ze behoren allemaal tot de familie van de Vinken (Fringillidae), net als ook de Groenling. Tijdens onze vakantie, in Oberaula (Duitsland) zag ik een paar maal de Europese Kanarie (Serinus serinus) die heel veel lijkt op de Sijs, maar wat gelijk opvalt (als je beter kijkt) is het verschil in de snavel vorm. De Sijs heeft toch wel een behoorlijk spits redelijk groot snaveltje, terwijl de Europese kanarie een heel bescheiden snaveltje heeft. De Europese kanarie is in Nederland nog steeds een zeldzame verschijning , en ik hoop dan ook dat ik ooit nog een keer dat geluk heb. Maar dat maakt allemaal niet uit , ik was al lang blij met deze groep Sijsjes, die waarschijnlijk helemaal ergens uit Noord of Oost Europa is gekomen om hier te overwinteren, en anders dan voorgaande jaren, duurde het deze winter wel erg lang voordat ik in de wijk waar ik woon een Sijs kon ontdekken. 

Europese Kanarie – Serinus serinus

Sijs - Carduelis spinus

 


woensdag 27 februari 2013

De Klapekster (The day after – vervolg)

Zullen we er even op uit vraagt Geert bij thuiskomst, en of ik dat wil. Ulli zijn veiligheidstuigje aan, water en camera mee, en wegwezen, richting de Havikerwaard, een mooi gebied achter Ellecom en De Steeg, en de rivier de IJssel. We rijden nog maar net 5 min de bebouwde kom van Ellecom uit, of Geert merkt tijdens het rijden een vogel op, in een boompje, naast de weg. Wat zit daar dan, vraagt Geert terwijl hij de auto aan de kant zet. En of ik weet wat daar zit, een prachtige Klapekster. Snel een foto gemaakt door de autoruit heen, (had ik tenminste al iets) en toen de auto uitgeslopen, in alle opwinding helemaal mijn jas vergeten, en dat met 1 graad boven nul. Heel voorzichtig richting de vogel gelopen, maar om een beetje foto te maken, viel nog behoorlijk tegen, omdat het behoorlijk slecht licht was, om foto’s te maken dan. Op een gegeven moment vloog de vogel op, richting een boom een stukje verderop, wat schijnbaar toch niet beviel want hij of zij verkoos het om weer naar de oude plek terug te gaan een boompje/struik aan de overkant van de weg . En dat was mijn geluk ,want ineens zat hij of zij toch weer redelijk dichtbij, en kon ik een foto maken. Goed en wel zat ik weer in de auto, vloog de vogel al weer een eind verderop , omdat er een paar auto’s voorbij reden. Voor mij de eerste keer dat ik in dat gebied een Klapekster heb waargenomen. Via Waarneming.nl kwam ik er vanavond al wel achter, dat er in de buurt al een paar maal deze maand een Klapekster is waargenomen. De Klapekster Lanius excubitor, die mij wat de naam betreft altijd doet denken aan Koning Arthur met zijn zwaard excalibur. In tegenstelling tot wat de naam doet vermoeden behoord deze vogel niet tot de familie van de Kraaiachtigen, maar tot de familie van de Klauwieren.

“Vóór 1950 was de klapekster een schaarse broedvogel (mogelijk enkele honderden broedparen) van uitgestrekte heidenvelden en met wat struikgewas boompjes. Dergelijke landschappen waren te vinden in Drenthe en het zuidoosten van Friesland en in Gelderland en Noord Brabant, maar in de jaren 1960 werden veel broedgebieden ontgonnen, waarmee de achteruitgang begon. In de periode 1989-1991 waren er hoogstens nog 40 exemplaren die broedden, waarschijnlijk minder, sindsdien is de trend dalend.Omdat het hier een uiterst zeldzame broedvogel betreft die feitelijk in Nederland op verdwijnen staat, heeft de klapekster de status ernstig bedreigd op de Nederlandse rode lijst. ‘s Winters is de klapekster echter regelmatig te zien. Het is een doortrekker en een wintervogel in kleine, wisselende aantallen. Het aantal overwinteraars wordt geschat op 250 tot 400 vogels”. 

Bron; Wikipedia Elke winter worden door Sovon ( Sovon Vogelonderzoek Nederland )Klapekster tellingen georganiseerd. De tellingen zijn waren dit keer gepland in de weekenden op 22 – 23 december 2012 en 26 – 27 januari 2013. Je kunt je daar als vrijwilliger voor opgeven, en je kunt dan een gebied claimen. Dit jaar heb ik verstek laten gaan, maar vorige winter was ik wel van de partij en had ik het gebied de Empesche en Tondensche Heide (gemeente Brummen). Beide weekenden heb ik toen geen Klapekster daar gezien. maar wel een maand daarvoor. Elke winter let ik er wel op of ik ergens een Klapekster zie zitten, maar deze vogel was toch wel een verrassing, en als Geert hem of haar niet had opgemerkt was deze waarneming aan mijn neus voorbij gegaan. Deze Klapekster zorgde er in ieder geval voor dat de narigheid van de afgelopen dagen, voor een poosje, even, naar de achtergrond verdween. 

Klapekster – Lanius excubitor

 


The day after en Ulli is alweer 6 jaar

Gisteravond kwam ineens goed het besef. Geert niet thuis omdat hij elders verplichtingen had, en ik een beetje foto’s aan het doorlopen van Schumi. En telkens schoot ik weer vol . Zelfs Ulli de hond is anders dan anders, want die is ineens weer druk bezig met een bot aan het opgooien , dit doet hij om je zo uit te dagen dat je met hem gaat spelen. Sox het zusje van Schum neemt echter de kans waar, en komt ‘s nachts weer op bed liggen, ditmaal zonder dat haar broer haar tot de order roept. Want Sox stond hoe dan ook bij de kattenfamilie onderaan in de rangorde. Ulli de hond heeft echter het grootste ontzag voor haar, en probeert haar zoveel mogelijk te ontlopen, wetende dat hij een klap krijgt als het mevrouw niet aanstaat.
Ulli en Schumi
Hoe anders was dat met Schumi. Schumi was echt gek op Ulli. Altijd werd Ulli nadat hij terug kwam van de dagelijkse wandelingen al kopjes gevend door Schumi begroet. Vanmorgen stond Ulli na de wandeling afwachtend naar boven te kijken met de poten op de onderste traptrede, maar geen Schumi . Het lijkt of Ulli ook een beetje de kluts kwijt is, maar misschien beeld ik mij dat alleen maar in, en dat terwijl hij vandaag nog wel 6 jaar is geworden. Op het moment dat ik bezig ben met de kattenbak van Schum schoon te maken, gaat de telefoon. Het is een medewerker van het dierencrematorium, die belde om de gegevens te checken. Keurig gaat dat allemaal , echt heel netjes. Maar ja we krijgen ze nu net een beetje te veel aan de telefoon. En weer zijn daar die waterlanders.

En weer moesten we die beslissing nemen

En zo stonden we vanmiddag weer bij onze dierenarts met lood in de schoenen. Schumi gelukkig van dat alles al niet meer zo bewust, wij des te meer. Het was bijna niet op te merken zo snel als het leven uit Schumi weggleed. De panter van de Veluwe , zoals wij hem vaak vanwege zijn formaat noemde, is niet meer. We zullen genoegen moeten nemen met onze herinneringen, en die zijn er gelukkig heel veel. Schumi (uitgespoken als Sjoemie, ook wel Sjoem, Sjoempie, Schumacher, en Woempie genoemd) ik weet nu al dat we je vreselijk gaan missen.

Schumi

 

 

maandag 25 februari 2013

En weer moeten we een beslissing nemen.

Het had vandaag toch een beetje leuke dag moeten worden. Vandaag de middelste dochter jarig, en ondanks dat ze de verjaardag het afgelopen weekend al gevierd had, is en blijft het een speciale dag. Vamorgen al met een onbehagelijk gevoel opgestaan , maar geen tijd om daar te lang bij stil te staan. Ulli de hond uitgelaten en de duiven verzorgd. Wonderlijk toch , onze indische lachduif overleefd alles en iedereen . Inmiddels al weer 20 jaar bij ons en nog steeds in goede doen. Een tijd terug heb ik me voorgenomen en hardop uitgesproken dat ik alles laat uitsterven. Dat wil zeggen dat we, (ik) in dit geval bij het overlijden van onze dieren, geen nieuwe huisdieren meer nemen. Het kost mij steeds meer moeite om alles op en top te verzorgen, en dan moet je gewoon op een gegeven moment verstandig zijn. Maar ja in mijn achterhoofd natuurlijk ook het idee, van dat duurt nog wel een tijdje Inmiddels begin ik mij goed van mijn uitspraken bewust te worden. In januari moesten we toch nog weer onverwachts van onze kat Kitty afscheid nemen, een week later lag de rooie oude postduif dood in de voliere, en nu hebben we te horen gekregen, dat het gigantisch mis is met Schumi. We waren er al voor gewaarschuwd, maar dat het al zo erg was, dat hadden wij ook niet verwacht. Maar eigenlijk moet ik zeggen , wel verwacht maar niet willen weten. Want sinds de bloedafname is Schumi al weer sterk achteruitgegaan. Het bloedbeeld van Schumi is zelfs ernstig afwijkend te noemen wat betreft de leverfuncties. De levercellen bij hem zijn vrijwel totaal kapot. Op dit moment is Schumi zich zelf aan het vergiftigen, het is hoe dan ook aflopende zaak. We merken dat ook wel want hij wordt suffer. We hebben op dit moment alleen maar stille hoop dat hij in een coma zal afglijden. Maar naar alle waarschijnlijkheid zullen we van de week weer moeten besluiten dat het mooi is geweest, en zullen we de gang naar de dierenarts weer moeten maken.
Schumi

zaterdag 23 februari 2013

Zorgen om Schumi

28 maart wordt hij 13 jaar , geboren en getogen bij ons. In eerste instantie zouden wij hem niet aanhouden, maar omdat we geen goed adres vonden, mocht hij blijven, zij het dan wel als ex-kater. Eenmalig is Schumi samen met zijn moeder en zus naar een poezenpension geweest tijdens een vakantie, maar daar is het bij gebleven. De pensionhoudster gaf aan, dat ze haar handen vol aan hem had gehad, ze had nog nooit zo’n kat meegemaakt , ontzettend lief, maar ook ontzettend ondernemend. Schumi had het zelfs gepresteerd om de koelkast daar open te maken. Schumi een giga cyperse kater, wat grootte betreft, maar die ook nog eens vrij fors was, Schumi een kater die je heel liefkozend je onder het aaien net iets te hard beet. Ook een kater die op je rug sprong als je bezig was je schoenen aan te trekken, en er vervolgens niet meer van af ging. Een kater die nooit zijn behoefte buiten deed, maar altijd met hoge nood naar binnen kwam rennen om naar de kattenbak te gaan(ook als hij moest overgeven) Een kater die dol op honden is . Een kater die buiten bang in het donker is, en waarbij altijd de buitendeur open moet blijven staan als hij buiten is. Een kater die tijdens een gevecht met een buurtkater onze dochter behoorlijk beet die hem probeerde te ontzetten. Schumi die naam heeft hij niet zomaar gekregen. Hij is natuurlijk vernoemd naar de formule 1 coureur Michael Schumacher. Schumi wordt ook wel eens Schumacher genoemd , maar bijna altijd in negatieve zin als hij weer eens tot de orde geroepen moet worden. Altijd als hij ergens de pest over in had, begon hij op een speciale manier te mauwen, en dan kon je maar beter uit de buurt blijven . Hij racete dan door het huis heen, meubels behang en arme Sox moest het dan weer ontgelden. Na zo’n bui was alles weer goed, en was het weer een grote knuffel kat De laatste tijd maken we ons zorgen om Schumi . Op het moment dat Kitty, zijn moeder, overleed, was hij erg uit zijn doen. De hele dag liep hij door het huis heen te mauwen. Maar voor een paar weken terug leek hij weer in zijn draai te hebben gevonden. Sox, zijn zusje, had van dat alles totaal geen last . Maar ja, Sox is dan ook Sox, onze zwakbegaafde kat, die waarschijnlijk met de geboorte zuurstoftekort heeft gehad. Ze kwam zo goed als levenloos te wereld een paar uur nadat haar broertjes op de wereld waren gekomen. De hele trukendoos heb ik toen tevoorschijn moeten halen, maar uiteindelijk kwam er leven in. Heel snel was al duidelijk dat zij van 1 haar voorpoten het klauwtje niet naar behoren kon gebruiken, met als vervelende bijkomstigheid dat ze nogal eens vast blijft haken , met haar nagels. Voor Sox bestaat het leven dan ook uit luieren, eten, drinken, kopjes halen, en altijd de onderste in rang zijn, altijd de klos zijn als haar broer weer eens ergens de pest over in had. De laatste tijd heeft ze echter geen last meer van haar broer. De grote forse tijger van weleer, waar zelfs onze dierenarts behoorlijk van onder de indruk was, is nog maar een schim van zichzelf. In korte tijd is Schumi behoorlijk afgevallen, en onzeker in zijn bewegingen, hij springt dan ook telkens mis, en valt van dingen af. Bij lichamelijk onderzoek waren er geen duidelijk oorzaken de vinden, ook wees een eerste onderzoek van het bloed geen Diabetes (suikerziekte)uit, dit tot mijn grote verbazing, want dat had ik verwacht. Begin volgende week krijgen we de uitslag van het opgestuurde bloed. De dierenarts heeft ons al gewaarschuwd om van het ergste uit te gaan. Afwachten dus, meer kunnen we niet , maar helemaal gerust ben ik er niet op.
Schumi