De Hackerfoto, of de fotohacker ?

De rust is weer een beetje teruggekeerd. De kleinkinderen lijken bestoten te hebben om de verjaardag nog even uit te stellen. Maar wat een week hebben de toekomstige ouders achter de rug. Doordat er geen plek meer was op de Neonatologie ic afdeling van Nijmegen (lag vol) werd onze dochter met de ambulance overgebracht naar Zwolle , naar 1 van de 10 gespecialiceerde ziekenhuizen in Nederland. Wat een toestand allemaal. Ze moet het nog even vol houden, want zover we het nu begrijpen, mag het ziekenhuis in Arnhem het overnemen als de 32 weken volbracht worden. Maar het kan ook zomaar gebeuren dat ze nog weer terug gaat naar Nijmegen als daar weer plek is. Gelukkig heeft onze dochter het redeljik goed getroffen daar in Zwolle. De opvang is daar prima , vanaf het eerste moment. Na een nachtje alleen te hebben gelegen op een 1 persoonskamer verhuisde dochterlief naar 1 kamer verder op. Ze heeft nu ook een buurvrouw die net als zij in verwachting is van een Tweeling Gelukkig laat de echo van de kleintjes zien dat het goed gaat. Maar voor mijn gevoel zijn we wel weer in een malle molen terecht gekomen, en dan hebben wij noch niets te klagen in vergelijking met onze dochter en niet te vergeten onze schoonzoon. Om toch maar afleiding te hebben gisteren begonnen met het Fotoalbum te bewerken van de nieuwe website. Na een poosje te zijn bezig geweest met de Layout kon ik dan eindelijk starten met het uploaden van de foto's . Een iets andere manier van uploaden dan die van de oude website , maar het uploaden loopt als een tierelier. Als eerste ben ik maar met de hoofdalbums begonnen. met het resultaat was ik dik tevreden. Vervolgens als eerste de map vogels aangepakt, en die voorzien van een watermerk. Op alfabetische volgorde van de families start ik met het uploaden, zonder problemen, maar dan gaat het bij de Fazantachtigen ineens mis . Ik krijg de beginfoto niet upgeload ,en op het zelfde moment ligt de website eruit, sterker nog er is ook geen verbinding meer met de hoster mogelijk, Aan de overkant van de tafel wordt Geert door het zelfde probleem getroffen. In onze onschuld gaan we ervanuit dat er onderhoud gepleegd wordt, en ja hoor een poosje later zijn we weer online. Ik pak de draad weer op en maak het album weer aan voor de fazantachtige .Helaas lukt dit weer niet. Dan maar even verder gaan met een album aanmaken voor de Gorzen. Gelukkig gaat dit weer goed .Wederom weer een poging gedaan met de foto van de fazant .Resultaat we zijn weer uit de lucht. Geert stelt voor om even een schoonmaakprogramma over de computer heen te laten gaan, hopelijk is het probleem dan weg. Helaas een kleine 2 uur later zie ik mijn hele (levens)werk in rook opgaan. Na het schoonmaak programma lijkt de externe harde schijf de geest te hebben gegeven. zo gauw niet aan de backup gedacht , kunnen mijn ogen het niet meer droog houden. Manlief doet dappere pogingen om de zaak weer aan de praat te krijgen, en ik worstel op de bovenste verdieping met een stofzuiger slang die van alles opzuigd ,omdat hij mij letterlijk en figuurlijk steeds uit de handen vliegt. Ondertussen heeft Geert de boel weer aan de praat gekregen, wat betreft de harde schijf , maar online is de website nog steeds niet. Ook de site van de Hoster krijgen we niet te pakken. Op dat moment heeft onze jongste dochter haar vriend aan de telefoon die een paar dorpen verder weg woond , en tot onze grote verbazing heeft hij ons wel online. Als Geert zijn telefoon afkoppeld van de Wifi blijken wij gewoon online te zijn .Een raadsel. Als we s'avonds heerlijk buiten zitten met de kinderen, worden er allerlei oplossingen aangedragen. Al met al een heerlijk avondje met de oudste dochter via Facetime er bijna lijfelijk bij. Wat een uitvinding . Als iedereen weer naar huis is start ik gelijk met een Blog (Blogger)met als doel om een backup te hebben voor de Klinkertjes. De oude site laat het nog steeds niet toe dat ik een Klinkertje plaats(Ongeldige tekst), en van de nieuwe ben ik na het hele gebeuren, ook niet meer zeker. Vandaag is met behulp van de jongste schoonzoon het raadsel wel iets duidelijker geworden. Het probleen wordt hoe dan ook door de foto veroorzaakt. Alle andere mogelijkheden zijn zo'n beetje 1 voor 1 geelimineerd door onze schoonzoon. Maar hoe het mogelijk is dat 1 foto de boel plat legt is nog steeds een raadsel. Is de foto gehackt, of is de hacker een foto . Voorlopig gaat er even een kruis door de foto. Misschien lukt het om de foto hier te uploaden.? Even afwachten...................

Het is zonder problemen gelukt.

Ik snap er niets meer van. Wordt waarschijnlijk vervolgd.

30

Dit stond er vandaag op het bord geschreven dat boven het bed van mijn dochter in het ziekenhuis hangt. 30 slaat op 30 weken, de duur van de zwangerschap. Het getal 30 omringd door bloemetjes, ondertekend met de naam van de artistieke verpleegkundige. 30 een mijlpaal, dochterlief had vandaag een chocoladetaart willen maken, maar helaas zit er dat even niet in . Ze slaat zich er moedig door heen, net als mijn schoonzoon die zoals iedere maandag vanmorgen naar zijn werk is gegaan, ergens in het westen van het land. Vandaag op mijn dochters verzoek rompertjes uitgewassen maat 44 onvoorstelbaar wat klein. Maar ja vanaf nu kan ieder moment de bevalling gaan doorzetten, als het goed is hebben de longenrijpers(medicijn)hun werk gedaan, en kunnen ze wat dat betreft geboren worden. Maar liever nog even niet ! Als het even kan laten ze dan rompertje maat 44 maar aan hun voorbij laten gaan.

De situatie is op dit moment stabiel, zoals dat altijd zo mooi gezegd wordt, maar het blijft spannend. Iedere dag dat de 2 langer zitten is een stap in de goede richting op weg naar de volgende maat in rompertjes, als ik mij niet vergis maat 50/56

48 uur

48 uur wat stelt het voor op een mensenleven, of 2 x 24 uur, 2 hele dagen of 4 halve dagen. Het maakt niet uit hoe je dit tijdbestek wil noemen , hoofdzaak is dat de 48 uur erop zitten, het is gelukkig voorbij . 48 uur hadden de longetjes van de ongeboren kleinkindertjes door middel van een medicijn nodig om te rijpen. Maar wat kroop die tijd voorbij , wachten duurt altijd wel lang, maar in dit geval was dat wel erg lang. Maar gelukkig zitten de 48 uur erop, en zijn de kleintjes hopelijk iets beter voorbereid op het leven buiten mama’s veilige buik, maar liever nog even niet. Ik ben wel heel benieuwd naar die koppies, maar ik heb liever dat het nog 2 maanden gaat duren. Ieder uur dat ze langer blijven zitten is mij een groot ding, iedere dag zal door mij afgevinkt worden, iedere week, hopelijk een maand , misschien nog meer. Wachten duurt altijd lang , maar in dit geval kan mij het wachten niet lang genoeg duren.

Lieve kleinkindertjes neem alle tijd, ook een slak komt op een gegeven moment aan op plek van bestemming.

 

 

Ongeldige tekst, BBB en Fransje B syndroom

ONGELDIGE TEKST. Dit kreeg ik de laatste tijd regelmatig te zien als ik een Klinkertje had geschreven, geen idee waarom. Maar deze melding had wel tot het gevolg dat mijn net geschreven Klinkertje niet werd opgeslagen, dus alle tijd die ik erin had gestoken was voor niets geweest. Op zo’n moment baal je ontzettend. Niet goed voor mijn bloeddruk. Dat zelfde probleem deed zich ook voor met het opslaan van geuploade foto’s De oude webhoster gaf aan dat er technische problemen waren, en dat de technische dienst druk bezig was om een oplossing voor het probleem te zoeken. Af en toe lukte het dan ook weer even met een foto, en dan was ik weer even in de hoera stemming, maar nooit voor lang. Als ik mijn website een paar dagen niet bezocht had, waren er linken verdwenen, of stonden de afbeeldingen ineens op een andere plek. Het viel mij ondertussen ook op dat op hostervergelijkings site’s meerdere mensen problemen met deze hoster hadden. Ik besloot dan ook, na lang wikken en wegen, weg te gaan bij deze hoster, en op zoek te gaan naar een ander. Maar dat viel nog niet mee, kan ik je vetellen Maar goed uiteindelijk is het dan toch gelukt. Bestelling gedaan , niet goed opgelet , met als gevolg dat ik het verkeerde pakket kreeg geleverd. Direct een mailtje er achter aan gedaan, om de situatie uit de doeken te doen. De volgende dag wordt ik keurig netjes gebeld , en zonder problemen herstelde de hoster mijn verkeerde bestelling, dat telefoontje gaf in ieder geval de burger weer moed. De laatste tijd dus heerlijk iedere vrije minuut aan het knutselen geweest met het in elkaar zetten van een nieuwe website. Ook dit ging niet altijd even gemakkelijk. Ik had mij voorgenomen om 1 juli het hele zaakje te gaan verhuizen, maar helaas lukt dit maar gedeeltelijk . Manlief begon heel langzamerhand zijn stem te verliezen, en dat is zeker voor iemand die fractievoorzitter is in de gemeenteraad knap lastig. Uiteindelijk kwam hij dan ook terecht bij de Keel,neus en oor arts en die ontdekte dat er poliepen op de stembanden zaten. Geert grapt er dan ook over dat hij last heeft van het Fransje Bauer syndroom, de ex eigenaar van de bekendste poliep van Nederland Op de dag dat we in het ziekenhuis waren om de wijze van anesthesie met de anesthesist te bespreken , waren mijn oudste dochter en haar man in een ander ziekenhuis voor een echo van de tweeling. Daar werd, tot grote schrik, ontdekt dat 10 weken te vroeg de bevalling op gang leek te komen. Diezelfde dag werd mijn dochter met een ambulance naar een ander ziekenhuis vervoerd die gespecialiseerd is in voor de 32 weken vroeggeboorten. Door alle toeters en bellen in te zetten lijkt de Bijna Baby Boom voorlopig te zijn afgewend, maar het blijft spannend. In ieder geval moet mijn dochter de rest van de zwangerschap in het ziekenhuis blijven. Gelukkig blijven mijn dochter en schoonzoon erg nuchter over de situatie. Wat Geert en mij betreft, was het gebeuren allemaal iets te veel van het goede, en de opgekropte spanningen kwamen er dan ook even uit. In ieder geval werden er in een mum van tijd boodschappen gehaald, en in no-time blonk de doucheruimte je weer tegemoet. De komende tijd zal er nog wel niet zoveel van de Klinkertjes terecht komen, maar gelukkig is het mij vanavond, na herhaaldelijk proberen gelukt, om een verhuisberichtje te schrijven op mijn oude website. Blij dat dit gelukt is, maar nog veel blijer dat de de kleinkindertjes voorlopig besloten hebben om hun verjaardag toch later te plannen. Mijn dochter gaf aan op facebook …… fingers crossed, en daar geef ik zeker gevolg aan.

 

Gezocht groene VW Caddy

Het was weer eens zo’n dag. De dag begon hartstikke goed. Vanmorgen tijdens de afwezigheid van Geert nog even snel een Klinkertje in elkaar geflanst. Bij thuiskomst van Geert even een boterham gegeten, rugzak ingepakt Ulli de hond zijn tuigje aangedaan en de auto in, richting de Ijssel. Bij de Ijssel in de buurt van Wilp een tijdje op een bankje gezeten, alleen maar zitten te genieten. Het waaide daar heerlijk verkoelend, vergeleken met de afgelopen dagen voelde het af en toe zelfs koud aan. Goed voor de huid in ieder geval. Na een tijdje besluiten we richting de dijk bij Terwolde te gaan. Helaas het begon te waaien en te regenen. We gingen met 20 graden van huis af , maar de temperatuur zakte in no time naar 15 graden. Natuurlijk hadden we geen jassen bij ons. Na een eindje gereden te hebben staan we op een gegeven moment stil aan de kant. Geert heeft zijn raam open. Een groene VW Caddy komt keihard langs ons tegemoet gereden, harde knal, stoppen ho maar. Inplaats daarvan voet op het gaspedaal. Allebei waren we even beduusd . Geert heeft gelukkig niets maar het spiegelhuis aan de bestuurders kant hangt er zielig bij , en bovendien is de spiegel zelf aan gruzelementen.

Geert besluit om te draaien en achter de Caddy aan te gaan, maar doordat de weg in een bocht verloopt, en er gelijktijdig een busje de Caddy passeerd verliezen we hem uit het oog, er zijn te veel zijweggetjes, die naar beneden gaan. Waarschijnlijk is de Caddy een erf opgeschoten. Helaas niets aan te doen. Gelukkig kon Geert de spiegel weer redelijk terug in het spiegelhuis plaatsen, en konden we onze weg weer vervolgen, terug naar huis. Maar ook dat zat ons niet mee. Van de eerste de beste spoorwegovergang die we moeten passeren zijn de bomen waarschijnlijk al geruime tijd gesloten, want een aantal wachtenden is bezig zich om te draaien. Links van ons kwam in de verte stapvoets een personentrein al toeterend aangereden. Doordat de rij voor ons steeds kleiner aan het worden is , zien wij op een gegeven moment dat 1 van de slagbomen ook aan gruzelementen is gereden, en er zielig bijhangt. Zou een groene VW Caddy hier ook de oorzaak van zijn grapten we beiden hardop. Ook wij besluiten om te draaien. Bij de volgende overgang blijkt het weer mis te zijn, en weer draaien wij om. Maar hoe dan ook op een gegeven moment moet je toch die spoorbaan over. Een grote seinstoring bleek het gevolg te zijn, van al die gesloten overgangen. Bij spoorweg overgang 3 voelden wij ons dan ook genoodzaakt om de seinen te negeren .

Wat een dag, en het was niet eens vrijdag de dertiende, Of kunnen we achteraf zeggen dat we geluk hebben gehad, tenminste dat Geert geluk heeft gehad. Voor het zelfde geld was de spiegel naar binnen geslagen tegen Geert aan en was al het glas eruit komen zetten. Het is maar hoe je het wilt bekijken. br />

Eega sinds 30 jaar

Een gedeelte uit het Blog van Geert van dinsdag 29 mei……………… “Vandaag u toch maar even bijpraten over een voorval van vandaag; staan mijn eega sinds 30 jaar en ik midden op de heide. Er bestond eigenlijk geen plan om echt te wandelen maar zo ineens kwamen we er toch uit, een prachtig stukje Nederland, het Deelerwoud. Makkelijk te bereiken via de onderdoorgang van de A50 en met drie kwartier midden op de heide. Prachtig was het, het was nog zonnig en dan ziet alles er mooi uit. Het was derde Pinksterdag dus erg rustig, een paar fietsers en geen wandelaars te zien. Heerlijk als plotseling; de telefoon gaat en niet die van mij maar van mijn eega sinds 30 jaar. Heb er een gewoonte van gemaakt mijn mobiele op stil te zetten anders sta je daar in de natuur en gaat opeens de sirene uit de Dukes of Hazard. Zelf voel ik daar niets voor, dus uit dat geluid, zo niet mijn eega. Staan dus onverwacht midden op de hei gaat de telefoon en neemt op; uit de conversatie begrijp ik al snel; het is onze oudste. Heeft een probleempje en of de oudjes nu uitkomst kunnen bieden? Tsja; we willen wel maar een probleem; we staan midden op de hei en het duurt zeker een uur alvorens we tot redding van de situatie in staat zijn. Kan je nog iets anders bedenken om tot probleemoplossing te komen? In de tussentijd maar vast richting de auto.Het probleem heeft zich opgelost wordt een paar minuten later en inmiddels een halve kilometer verder gemeld. Mooi en wij toch maar weer het oorspronkelijke plan voor wandeling opgevat en retour gemaakt.” Ik heb dit stukje van Geert in mijn Klinkertje geplaatst, omdat ik het niet beter had kunnen verwoorden. Het enige dat ik er nog aan kan toevoegen, dat de zon pas weer begon te schijnen toen wij al op de heide waren, en dat was wat minder gunstig voor mijn sinaaasappel huidje(zo voelt het door die zonneallergie aan). Maar wat was het prachtig . Er begonnen allerlei vlinders te vliegen waaronder 2 zeldzame nachtvlinders. En in een eenzame boom zat een hele familie Roodborsttapuit, de ouders druk bezig om allerlei vliegende insecten uit de lucht te vangen voor hun kroost, moeder enigzins in de alarmfase.

Heel onverwachts een prachtige bijzondere wandeling zoals Geert het al zo prachtig verwoordde. Het Blog in zijn geheel kun je lezen bij……………. 

 

https://klinkertjes.nl/kiezen/

Van schaduw hoppen en roodharigen

Vanmorgen buiten in de schaduw een heel epistel geschreven over schaduw hoppen. Helaas kom ik er nu achter dat het bewuste Klinkertje niet is opgeslagen. Balen. Schaduw hoppen ging over het feit dat na het tandartsgebeuren van de afgelopen maand ik nu met dit mooie weer, gehinderd wordt door zonne-uitslag . Het lijkt of ik in de brandnetels heb gelegen , en zo voelt het ook. Gelukkig zit de uitslag niet in mijn gezicht. Helaas helpen de koelzalfjes en zalfjes tegen zonneblaasjes niet of nauwelijks. Maar denk nu niet dat ik mij er van laat weerhouden, om te wandelen, ik pas de schaduwhop methode toe. Feit is dat als ik niet in beweging blijf alle spieren verstijven, en dat het een pijnlijke aangelegenheid wordt, en daar zit ik al helemaal niet op te wachten. Rust roest is in mijn geval op z’n plaats. Dus loop ik nu al een aantal morgens met Ulli de hond van schaduw naar schaduw, en dat valt in het geheel niet mee kan ik je vertellen. Waar zijn de rijen met bomen ? Ondanks dat ik zoveel mogelijk in de schaduw blijf lopen, ontkom ik er niet aan, dat de zon mij af en toe behoorlijk te pakken krijgt. Bij thuiskomst weet ik dan ook niet hoe snel ik de zalven er weer op kan smeren, ook al helpt het maar even .Helaas is het voor mij geen optie om de huid dan maar te bedekken. Op de 1 of andere manier hapert bij mij de warmte afvoer, en kan ik dan de warmte niet kwijt. Snappen doe ik het niet, vroeger nooit last van de zon gehad, ondanks dat ik een roodharige ben/was. Anders dan de meeste roodharige werd ik altijd wel bruin, niet dat ik uren lang in de zon kon gaan liggen, want dat was weer het andere uiterste. Maar goed het rode haar is al jaren voltooid verleden tijd, ik ben in een paar jaar tijd helemaal wit/blond geworden. Dit is zo snel gegaan dat een vriendin mij zelfs vroeg, of ik vroeger de haren altijd rood had geverfd. Veel kennissen van de laatste jaren zijn sowieso verbaasd over het feit dat wij 1 blonde maar ook 2 roodharige dochters hebben. Ze kunnen dan maar moeilijk geloven dat ook ik van oorsprong een roodharige ben/was. Het schijnt trouwens dat de roodharigen dreigen uit te sterven. Eerlijk gezegd kan ik daar niet mee zitten. In deze tijd is bijna iedereen lovend over rood haar, maar als kind heb ik mij toch wel vaak een uitzondering gevoeld, en dat zeker niet in de positieve zin van het woord. Hoe vaak werd ik niet uitgescholden. Later met de oudste dochters was dit ook nog wel het geval, maar toch minder erg voor mij gevoel. Een feit was wel dat onze oudste dochter op het moment dat ik bij haar als kind vlechtjes in de haren had gedaan, zij gelijk werd aangesproken met Pipi Langstrumf(we verbleven toen in Zwitserland). en natuurlijk werd er ook regelmatig geroepen van ; heeey stoplicht spring eens op groen! Maar ja ook blondines hebben het niet altijd even makkelijk. Waar ik nu wel heel benieuwd naar ben is of de roodharige traditie wordt voortgezet bij onze kleinkinderen. Gelukkig hoef ik daar nog maar een paar maanden op te wachten, want als alles voorspoedig gaat worden Geert en ik resp. opa en oma van een tweeling. Onze oudste dochter en haar man zijn zoals dat heet in blijde verwachting van een tweeling, een kans van 1 op 2 dat daar een roodharige bij zit.