donderdag 20 augustus 2015
woensdag 19 augustus 2015
Te Koop ! Boerhaavelaan 19 Eerbeek
http://t.co/EILh65Rwb9 pic.twitter.com/cOATewFtZ4
— Annelies van Klinken (@AnneliesvanK) 14 juli 2015
FUNDA te koop Eerbeek Boerhaavelaan 19
zaterdag 15 augustus 2015
Vakantie 2015 Schade alles ist vorbei
ik gaf aan dat ik die zak met vuilnis wel wilde wegbrengen, hij was toch niet zo zwaar, en het was maar een klein stukje lopen naar de containers aan de rand van het bos. En toen ik daar vlakbij was, kwam de Ree uit het bos lopen. Ze liep op haar dooie gemak een tuin in en begon te eten van de struiken, even daarna was ze uit mij gezichtsveld verdwenen.
Na de boel te hebben afgesloten, was het de sleutels en het linnengoed inleveren, en toen was het ….adieu auf wiedersehen ook voor ons.
We hadden geluk want het weer was nog aardig goed, en we besloten om de het eerste gedeelte weer binnendoor te gaan, we hadden per slot van rekening de tijd aan ons zelf.
We kwamen wederom op plekken waar we nog niet geweest waren.
Daarna gingen we weer verder, en we waanden ons heel even in Eerbeek, want in de plaats Gernsbach, kwamen we langs de papierfabrieken heen met onder andere Mayr Melnhof een papier fabriek die ook in Eerbeek staat.
We reden voor het eerst een stuk door Karlsruhe heen waar de begroeide lantaarns vooral opvielen, en toen was het op een gegeven moment weer tijd om de snelweg te pakken. En dan zie je langzaam de bergen verdwijnen, maar ook de blauwe lucht verdween. We reden op de bewolking af. ongeveer 50 km van de grens bij Venlo zaten we in gigantische wolkenbreuken.
Sommige medeweggebruikers begonnen zulke gevaarlijke capriolen uit te
halen, dat we besloten om de snelweg vroegtijdig te verlaten. We hadden
immers geen haast .
Het zat erop en we troosten ons met de gedachte, dat in Tennenbronn nu ook het weer slechter werd.
Vakantie 2015 , een vakantie die we niet snel zullen vergeten.
Hieronder de link naar enkele foto's van deze dag
https://anneliesnatuurlijk.nl/vakantie-tennenbronn-zwarte-woud-duitsland-schade-alles-ist-vorbei/
vrijdag 14 augustus 2015
Vakantie 2015 Aan alles komt een end
De laatste dag gezamenlijke dag was aangebroken
Er werd een start gemaakt met het inpakken van een aantal dingen, en de
bedden op ons bed na, werden afgehaald. Er vond nog een kleine
verbouwing plaats , omdat om veiligheids redenen voor de kleinzoons het 1
en ander was aangepast/veranderd. Dit moest natuurlijk weer in de
oorspronkelijke staat terug.
Daarna besloten we voor het laatst nog een ritje in de omgeving te
maken. Het was in tegenstelling tot de andere dagen bewolkt, en het
regende af en toe een beetje.
We wilden nog steeds Ruïne Waldau bezoeken in de buurt van Tennenbronn,
maar met de auto was daar niet in de buurt te komen. Het regenen was
ondertussen opgehouden. We hadden broodjes en drinken mee, dus we waren
niet aan tijd gebonden. Op een gegeven moment kwamen we aan een landweg
gelegen,een prachtige openbare Spiel und Grillplatz tegen. Er was ook
een soort van hut met een lange tafel met aan weerzijden banken Alleen
het Bier en de Bratwurst ontbraken.
De kleinzoons konden daar nog even lekker spelen, en toen werd het op
een gegeven moment tijd om weer rustig richting het vakantie park te
gaan.
Het was inmiddels wel weer opgeklaard. Terug op het park gingen dochter
en schoonzoon met hulp van manlief hun aatste sullen inpakken. Opdat de
kleinzoons niet in de weg zouden lopen, ging ik voor het eerst en helaas
ook al voor het laatst met hun naar het speeltuitje op het
vakantiepark. En dat was weer even volop genieten, zowel voor de jongens
als voor mij.
Na de maaltijd die was gemaakt met de overgebleven kliekjes , was het
voor onze dochter, schoonzoon en kleinzoons tijd om te vertrekken.
Dat was even een minder moment, wat ons betrof had het nog dagen mogen
duren. We hadden al besloten om een avondritje te maken, dus even later
genoten wij in de buurt van een prachtig schouwspel van wolken die uit
de bergen trokken. We reden nog even in de schemer door Triberg heen, en
waren helemaal verwonderden ons over het feit dat het daar nog heel erg
druk was met toeristen. (wijzelf natuurlijk ook). En daarna was het
voor ons ook tijd het meeste in te pakken. die avond hebben we nog wel
buiten gezeten, maar het was al wat minder aangenaam, ook de
nachtvlinders lieten het op een enkele na afweten.
Hieronder staan enkele foto’s van de laatste vakantiedag
Hieronder de link naar enkele foto's van deze dag
https://anneliesnatuurlijk.nl/vakantie-tennenbronn-zwarte-woud-duitsland-aan-alles-komt-een-end/
donderdag 13 augustus 2015
Vakantie 2015 De veredelde kinderboerderij
Het was voor ons de laatste kans om nog naar een wildpark te gaan, maar dat besloten we toch omdat maar niet te doen. De temperatuur zou die dag wederom boven de 30 graden uitkomen, en om met die temperatuur, en bovendien ook nog een eind rijden naar een wildpark te gaan, zagen we allemaal niet zo zitten. we besloten om wat in de buurt te zoeken, en ook nog eens een dierenpark waar Ulli de hond mee naar binnen mocht.
Terwijl de anderen druk zochten naar iets in de buurt, ging ik Ulli uitlaten. het was al behoorlijk warm aan het worden, en Ulli had het gekke half uurtje.
Net buiten het park kwam een prachtige mannetjes Putter ook wel Distelvink genoemd op de distels af . Prachtige vogels zijn het , en ik kreeg mooi de kans om een foto te maken en een filmpje. Ulli liep ondertussen een veldje in met allemaal grassen. Even later werd hij helemaal gek van de jeuk.
Hij begon door het zand te rollen, en na elke stap die hij zette werden 1 voor 1 de poten afgelikt bij het hysterische af. Ik kon niets maar dan ook niets ontdekken aan zijn poten, en ook in het veldje kon ik niet iets aan rare planten ontdekken. Er waren alleen mieren. Uiteindelijk met veel hindernissen kwamen we weer aan bij het huisje. Ik besloot een dichte wasmand vol met water te laten lopen , zodat Ulli de naar mijn idee branderige poten te koelen. We wisten uit het verleden dat Ulli op bepaalde stoffen heel erg allergisch kan reageren, zo erg dat er zelfs hulp van een dierenarts moest worden ingeroepen. Maar wonder boven wonder kwam Ulli tot rust in de wasmand met , en even later lag hij weer te rollebollen door het gras. Wat het geweest is geen idee. Even later konden we vertrekken richting Waldkirch, naar de Schwarzwald Zoo.
Ook Ulli was hier welkom, want gelijk bij de ingang stond er al een bak water voor honden klaar. De entreeprijs stelde helemaal niets voor. Het leek op het eerste gezicht een heel klein parkje, maar dat was gezichtsbedrog, want het was met terrassen tegen een helling van een berg gebouwd. Het parkje leek een beetje op een veredelde kinderboerderij , met eigenlijk alleen boerderij dieren, en een paar voor het grootste gedeelte inheemse wilde dieren. De inheemse dieren die er zitten, waaronder ook roofvogels zijn bijna allemaal slachtoffer van een ongeluk, wel goed hersteld, maar niet meer in staat om voor zich zelf te zorgen in de vrije natuur . De 2 rode Vossen zijn gered uit een pelsdierfokkerij, en gelukkig krijgen die binnenkort een groter verblijf.
Voor kinderen is het een paradijs, vooral de speeltuin was helemaal in trek bij onze kleinzoons. Ze konden zich daar heerlijk uitleven, want dat hadden ze wel even nodig. Op de 1 of andere manier hadden ze hun oren die dag thuis gelaten.
Maar het werd al warmer en warmer dus we besloten weer terug te gaan naar ons huisje, en daar konden de kleinzoons zich weer verder uitleven in het zwembadje.
En terwijl de oudste dochter een oogje in het zeil hield ontdekte ze een hele bijzondere vlinder. Op haar roepen kwam ik natuurlijk af , en ik zag dat het om een hele zeldzame dagvlinder ging de Rouwmantel. Maar helaas de vlinder maakte wel aanstalten om te gaan zitten maar deed dat niet.
Even later kreeg ik weer een kans, toen de vlinder vlak bij mij op
een blad van een struik ging zitten. Ik durfde mij op dat moment echter
niet te verroeren, om dat op dat moment de Reegeit zo dicht bij mij
stond, dat ik als mijn arm 2x langer was geweest, haar had kunnen
aanraken. Ik wilde haar hoe dan ook niet doen rschrikken, dus helaas
geen foto van de Rouwmantel.
Omdat het eigenlijk de laatste gezamelijke avond was, werd er
besloten om pizza te halen, een ware tractatie voor de kleinzoons, en
dat werd helemaal compleet met hun lievelings toetje in Duitsland, het 2
kleurige toetje van Paula de koe
Het was omstreeks die tijd drukkend warm, Ondertussen kwam er bewolking
opzetten, en de overbuurman de notarzt kwam ons waarschuwen dat er een
behoorlijk orkaanachtige storm opkomst was, en dat we losse delen zoals
stoelen beter konden vastzitten. En inderdaad kwam er onweer en begon
het flink te waaien, maar uiteindelijk stelde het gelukkig niets voor,
en zaten we de rest van de avond weer heerlijk buiten. Toen het al
schemerig begon te worden kwam de Ree nog 1 x terug alsof ze afscheid
wilde nemen.
Die avond toen het al helemaal donker was kwam er nog een onverwachte
bezoeker, die snel weer doorliep, omdat hij ons denk ik niet buiten had
verwacht, en zeker Ulli niet. Er kwam een prachtige zo te zien jonge Vos
langs ons heen lopen, die mijn dochter en mij een moment recht in de
ogen keek , met een blik van,……wat doen jullie daar te zitten, en toen
voor ons langs snel zijn of haar weg weer vervolgde. En Ulli had maar 1
doel die wilde erachter aan, gelukkig verhinderde de lange lijn dat.
Het was onze laatste gezamenlijke avond, want onze dochter en haar gezin
zouden de volgende dag na het avondeten weer teruggaan naar Nederland.
Die avond kwam er weer van alles langs vliegen, waaronder een voor
Nederland zeldzame nachtvlinder de Viervlakvlinder , en een vlinder die
ik nog niet had namelijk de Variabele grasuil, maar ook een Cicade die
een landing maakte.bij ons huisje.
Hieronder staan enkele foto’s van de zesde vakantiedag
Hieronder de link naar enkele foto's van deze dag
https://anneliesnatuurlijk.nl/vakantie-tennenbronn-zwarte-woud-duitsland-de-veredelde-kinderboerderij/
woensdag 12 augustus 2015
Vakantie 2015 Het sprookjeskasteel
Even verder als je weer terug bent in het park zie je een naaldboom die een beetje in de kerstsfeer lijkt te zijn, en even later ontdek je ook nog een rendiermosje.
En of dat nog niet genoeg was ontdekte ik opeens een groep van 9 Sijsjes in het gras. Sijsjes, die ik in Nederland, nog nooit in zomer had waargenomen, en voor mij een echter wintervogel is, en kreeg ik nog net de kans om een foto te maken, van een rare vogel.
We waren al weer dik over de helft van onze vakantieweek heen, och denk je dan, voor je het weet is het al weer kerst.
Maar de weersvoorspelling die woensdag was een hele andere, want het zou wederom een warme dag worden, en dat was al te merken ook want er waren al veel insecten aanwezig op de bloemen, waaronder een mooie wants die ik nog nooit gezien had, namelijk een Vruchtenschildwants
We hadden die woensdag plannen om naar een beroemd kasteel te gaan, namelijk Burg Hohenzollern bij Hechingen in de buurt, gelegen op de 855 meter hoge Zollernberg, waarvan je de live beelden ieder dag op de Webcam kunt zien.
Het was wederom een mooie rit ernaar toe. En ver van te voren zagen we het kasteel in de verte al liggen, omdat het zo hoog boven de omgeving uitkomt.
Echt een sprookjes kasteel, het kon zo door de tekenaars van Walt Disney gecreëerd zijn.
Bijna boven aangekomen konden we niet verder, en werden we gedirigeerd naar een grote parkeer plaats. waarvoor we een paar Euro moesten betalen. Op de parkeerplaats was een souvenirwinkel, en er waren gelukkig toiletten. Je had de keuze om de steile weg/trap naar boven te lopen/klimmen, maar je kon er ook voor kiezen om je met een pendelbus naar boven te vervoeren. En zo kon het gebeuren dat we met z’n allen inclusief hond in de bus, tegen betaling naar boven gingen. Het bleek nog een stukje naar boven te zijn, en behoorlijk stijl.
Bovengekomen zondermeer een indrukwekkend kasteel. De kleinzoons vonden het ook een hele belevenis, want kastelen, ridders, en draken kende ze natuurlijk al lang van de televisie.
Ze waren dan ook best wat teleur gesteld dat we van de ridders helemaal niet naar binnen mochten. Natuurlijk mochten we wel naar binnen, maar of de kleinzoons daar wat aan hadden, dat was de grote vraag. We moesten bovendien inclusief voor de kinderen entreegeld betalen, en Ulli mocht er niet naar binnen. We besloten om een stukje afdaling te doen via de trap en dan halverwege weer op de pendelbus te stappen.
Die afdaling was de moeite waard, want je had een paar prachtige uitzichten. De mensen die ons op de trap tegemoet kwamen en dus de hele klim vanaf de parkeer plaats gemaakt , hadden zonder uitzondering bijna medische hulp nodig, bestaande uit een fles zuurstof. Toen het gedeelte van de trap was afgelopen, en we halverwege de daling waren, besloten manlief en onze dochter met de kleinzoons de pendelbus te pakken. Mijn schoonzoon en ik gingen met Ulli naar beneden lopen. Het was zo steil dat we achterover moesten hangen, om niet te vallen. En steeds kwamen we weer mensen tegen die nog niet eens halverwege waren, maar die maar die de tong al op de schoenen haren hangen. Zelfs oudere mensen met stok en al kwamen ons tegemoet. Omdat het vrij stijl rechtstreeks naar beneden ging, waren wij nog eerder terug op de parkeerplaats dan de pendelbus die via een behoorlijke slingerweg met allemaal bochten naar beneden moest rijden. Het was ondertussen al dik boven de 30 graden, en we besloten om richting het huisje te gaan, en dan konden de kleinzoons nog mooi even in het zwembadje voordat het onweer zou losbarsten.
En dat onweer kwam aan het begin van de avond inderdaad met een schamper langs ons heen, en eerlijkgezegd de tijdelijke afkoeling door de wind was heerlijk. Maar na het avondeten konden we gewoon weer buiten zitten, en was het gewoon lekker warm. Ook die avond was het weer genieten van de nachtvlinders van wie ik, van een paar niet zeker weet of ik er wel een juiste naanm opgeplakt heb..
Ook het Internationaal ruimtestation ISS kwwam om 21.55u weer
duidelijk zichtbaar over ons heen, wel geprobeerd daar een filmpje van
te maken, helaas zie je alleen een bewegend licht.
En zo vloog er weer een dag voorbij, en zit ik tot op de dag vandaag
met een foto van een hele rare vogel, die ik in een boom zag zitten in
het park. Geen idee thet voor een vogel is, die nog het meest op een
(Vlaamse) Gaai lijkt met een vergroeide snavel, en misschien is dat ook
het geval.
Hieronder de link naar enkele foto's van deze dag
https://anneliesnatuurlijk.nl/vakantie-tennenbronn-zwarte-woud-duitsland-het-sprookjeskasteel/
dinsdag 11 augustus 2015
Vakantie 2015 De Notenkrakersuite
Vandaag was het plan om naar de grootste waterval van Duitsland te gaan toevallig niet heel erg ver van ons vandaan de Triberger Wasserfälle, een waterval bestaande uit een aantal etages, waarbij het water van het riviertje de Gutach 163 meter naar beneden stort. De waterval is gelegen bij het stadje Triberg, vandaar ook de naam. We waren gelukkig redelijk op tijd, voordat de grote toeristenstroom echt op gang kwam.
Triberg zelf is wel heel toeristisch, en zeker leuk om een keer
gezien te hebben, maar het ging ons vooral om de beroemde waterval, en
heel stiekem hoopte ik op een ontmoeting met een Notenkraker, Geen
werktuig om noten te kraken, en ook geen muziekstuk, maar een vogel, een
kraaiachtige. In Nederland is de Notenkraker een zeldzame dwaalgast,
maar In Duitsland en zeker in het Zwarte Woud is hij vaker te
bewonderen.
Het was toch wel een behoorlijke klim naar boven, maar we hadden
gelukkig alle tijd. En dan die kleinzoons van ons , helemaal op eigen
kracht naar boven.
Het was hoe dan ook de moeite meer dan waard. We werden beloond met een prachtig spektakel.
Ook de kleinzoons leken onder de indruk te zijn. De laatste etage had bovendien nog een verrassing in petto, want mijn dochter ontdekte opeens een prachtige donkere gespikkelde vogel de Notenkraker. Even later ontdekte ik er nog 1. De eerste vogel zat bijna op ooghoogte, en bleef even zitten, en dat gaf mij de kans om foto’s en een filmpje te maken. En niemand die langs mij heen liep had de vogel in de gaten.Wat een geluk dat mijn dochter de vogel zag zitten, anders had ik misschien alleen de vogel die zich in de toppen van de bomen bevond waargenomen.
De weg terug naar beneden was een stuk moeilijker voor de kleinzoons,
maar gedeeltelijk op de rug van de ouders lukte de afdaling toch.
Gelukkig was het ondertussen al behoorlijk warm, en paste Ulli zijn
tempo behoorlijk aan, anders had het mij niet verbaasd, of ik was weer
onderuit gegaan. Uiteindelijk waren we allemaal weer veilig beneden,
waar de drukte bij de ingang inmiddels behoorlijk was toegenomen.
We gingen weer terug richting het park naar ons huisje. Onderweg zagen
we nog een waaghals al bungelend aan een touw, in een grote windmolen,
zo te zien aan het werk. Terug gekomen op het park besloot ik na een
uurtje, omdat er onweer op komst zou zijn, en omdat Ulli een behoorlijk
gewoonte dier is toch nog een rondje te lopen met hem.
Ik passeerde daarbij een vlinderstruik, en een vlinder die op het eerste
gezicht op een Gehakkelde Aurelia leek vloog op het moment van passeren
weg, maar kwam even later terug. Het bleek helemaal niet om een
gehakkelde Aurelia te gaan, maar om een behoorlijk beschadigde
Keizersmantel in Duitsland een redelijk algemene dagvlinder, maar in
Nederland een zeldzame verschijning. Ook een Zwarte Roodstaart liet zich
vlak bij on huisje in de buurt nog even prachtig op de foto zetten.
Mijn dag kon echt niet meer stuk. Het onweer ging die avond wederom
aan ons voorbij . Het werd zelfs een prachtige avond met een heldere
sterrenhemel, met af en toe een vallende ster, en heel goed te volgen
het Internationaal ruimtestation ISS dat om 22.49u over ons heen vloog,
precies op het moment dat de app op de telefoon van onze schoonzoon het
voorspeld had. Dinsdag 11 augustus 2015 zal ik, denk ik, niet snel
vergeten.
Hieronder de link naar enkele foto's van deze dag
https://anneliesnatuurlijk.nl/vakantie-tennenbronn-zwarte-woud-duitsland-de-notenkrakersuite/




