zaterdag 22 november 2014

Dubbel geluk

En toen hadden we het geluk dat we ergens onderweg vanavond deze prachtige Vos tegen kwamen. Gelukkig rijden wij op bepaalde wegen waar gewaarschuwd wordt voor overstekend wild altijd langzamer dan de maxium snelheid, daardoor kon deze Vos ongemoeid verder gaan, met het in alle rust bij elkaar scharrelen, van zijn of haar kostje, en lukte het mij om zonder gebruik van flitslicht een foto te maken. Even daarvoor hadden we al een bijzondere ontmoeting gehad met een overstekende Das. Hoe bijzonder beiden dieren al jaren niet meer gezien, en dat was niet eens in Nederland, maar in Duitsland. De laatste Das die ik in Nederland heb gezien, was een dode Das, langs de snelweg, en de laatste Vos .... 

Vos 30-05-2012 Kootwijkerzand

Tja dit vonden we in 2012 in de bossen bij Kootwijk in de buurt. Dus vanavond dubbel geluk dat we deze 2 dieren levend hebben gezien. 

Vos - Vulpes vulpes

vrijdag 21 november 2014

Syndroom van Usher

Het was een prachtige doordeweekse dag, en manlief en ik waren aan het wandelen op de heide bij het Deelerwoud. Er waren maar weinig andere mensen te bekennen, alleen een eindje verderop waren 2 dames aan het hardlopen. Op een gegeven moment stopten beiden, en kwamen richting ons lopen. Toen ze dichterbij kwamen, zagen we het rode lint tussen beiden vrouwen in. Willen jullie van ons een foto maken, was de vraag, wij willen namelijk het Syndroom van Uscher onder de aandacht brengen, en daarom zijn wij aan het hardlopen. Natuurlijk wilden wij dat doen, en zo raakten we aan de praat. Manlief en ik hadden ooit wel van het bestaan van het sydroom gehoord, maar wat het inhield... Gelukkig kregen we uitleg daarover. Het syndroom van Usher is een erfelijke aandoening waarbij mensen vanaf hun geboorte slechthorend of doof zijn, en op tienerleeftijd ook nog eens een oogaandoening krijgen die op op de duur blindheid veroorzaakt. Een paar honderd mensen in Nederland hebben de aandoening. Gelukkig is nog niet eens zolang geleden het bewuste gen ontdekt, die dit alles veroorzaakt. De dames probeerde nu dit syndroom onder de aandacht te brengen door samen te gaan hard lopen, en daarmee in de publiciteit te komen. Nog niet zo lang geleden hadden ze aan de Zevenheuvelenloop in de omgeving van Nijmegen meegedaan, en ze waren te zien geweest bij Hart van Nederland. Over een poosje zou de vernieuwde website online komen, maar ik mocht alvast hun foto op deze website plaatsen. Het werd een bijzondere ontmoeting, met 2 dames, waarvan de 1 zelf het Syndroom van Usher had, ze was bijna blind, maar zo blij dat ze sinds kort kon horen aan 1 kant, door een operatie. We hebben ze nog een tijdje nagekeken, zo bijzonder, 2 hardoopmaatjes verbonden door een rood lint.  Running blind Meer info over deze aandoenig is te vinden op de website van Stichting Mus.nl Ushersyndroom.nl Retina Nederland Ivonne over Ushersyndroom radiointerview

 https://anneliesnatuurlijk.nl/syndroom-van-usher/

Running blind

 

maandag 17 november 2014

Legeroefening

En toen leek onze auto ineens het onderdeel te zijn geworden van een legeroefening. Onze geparkeerde auto werd namelijk ingesloten door gepantserde voertuigen van het leger met zwaarbewapende manschappen

zaterdag 1 november 2014

Trektellen

Heb je zin om zaterdag te helpen met trektellen *, was de vraag. Natuurlijk had ik daar zin in, maar de grote vraag was of ik wel vervoer had, om daar te komen. Op zo'n moment is het dan best wel balen dat je altijd afhankelijk bent van anderen . Maar ik had geluk manlief was vandaag vrij, en zo kon het gebeuren dat ik om 8.00 u op een open plek in Lieren in de buurt van Beekbergen overvliegende vogels stond te tellen met Maarten van het Apeldoorns VogelNet.


 Het was nog behoorlijk koud, maar het beloofde een prachtige morgen te worden, en dat werd het ook. Maarten hoopte er op dat de roofvogel trek op goed gang zou komen, en een overvliegende Rode Wouw was voor ons beiden een grote wens. De zeer geoefende trekteller Maarten, voorspelde dat als de roofvogeltrek op gang zou komen, dit ongeveer om 10.00 u zou beginnen. Tegen die tijd zouden naar alle waarschijnlijkheid, de 2 hemeltuurders met hun geweer in de aanslag een eind verderop ook de boel voor gezien houden. Knap werk, dat je uit een grote groep overvliegende ganzen met verschillende soorten, gelijk kunt zien dat het geen beschermde Rietgans betreft, en dat je de vogel zo treft, dat het dier aangeschoten al fladderend in de buurt van struiken komt, en dan is het vervolgens ,,ik stond erbij en keek erna,, Want dat was, hetgeen er op een gegeven moment gebeurde. Na een paar Nijlganzen (volkomen legaa)l te hebben neergeschoten, besloten de heren om uit een overvliegende groep ganzen, er 1 neer te halen. De bewuste gans, viel echter niet naar beneden, maar fladderde door, om uiteindelijk toch op de akker te landen. En toen gebeurde er helemaal niets. Laten ze de aangeschoten gans liggen was mijn vraag aan Maarten. Ik besloot er naar toe te gaan, en maakte dan ook aanstalten om richting de heren te lopen. Op het zelfde moment werd de hond er toch op afgestuurd om te gans te zoeken, maar het duurde even voor de hond het dier gevonden had. Door de kijker zag ik nu ook dat er allemaal lokvogels op het land stonden.

Lokvogels

 
 Een zinloze bedoeling in mijn ogen, om in het kader van schadebestrijding over een kale maisakker vliegende ganzen af te schieten. Even later kwamen de heren langsgereden om (zo leek het) polshoogte nemen, wie toch die mensen waren. met met die kijkers in de hand, aan de andere kant van de akker. Na een poosje verdwenen ze daadwerkelijk rondom 10.00u. En ondertussen begon het doortrekken van de roofvogels goed op gang te komen. Maarten besloot om Tammo en Fabian, die op dat moment op de telpost Hoog Buurlo aan het tellen waren te informeren, en die besloten om naar Lieren te komen, want het tellen was bijna niet te doen voor 1 ervaren en 1 onervaren persoon (ik dus). Ik denk dat die 2 daar achteraf geen spijt van hebben gehad, want deze doortrek van Buizerd en Sperwer op deze eerste novemberdag was ook voor ervaren personen in het trektellen heel bijzonder. Voor mij was het allemaal de eerste keer, en dan gelijk al getuige zijn van zo'n bijzonder fenomeen. En dan al dat enthousiasme van het gezelschap waar ik mij in bevond. In totaal zijn er die dag van 7.00u tot 14.00u 2696 vogels geteld; Aalscholver (10), Blauwe reiger (1), Kolgans (193 / sterke ondertelling), Rietgans (4), Grauwe gans (8 / sterke ondertelling), Gans spec. (927 / ondertelling), Blauwe kiekendief vrouw (1), Buizerd (59), Sperwer (51), Slechtvalk (1), Goudplevier (1), Kievit (50), Kokmeeuw (22), Houtduif (492 / ondertelling), Veldleeuwerik (24), Graspieper (95 / ondertelling), Grote gele kwikstaart (1), Heggemus (1), Zanglijster (3), Kramsvogel (8), Koperwiek (58), Raaf (1), Spreeuw (152 / ondertelling), Vink (530), Groenling (1), Barmsijs spec. (1) en Goudvink (1). (bron; Telpost Lieren Apeldoorns VogelNet) Volgend jaar als de voorjaarstrek op gang komt, hoop ik er weer een keer bij te kunnen zijn.
Overtrekkende Rietganzen

*Trektellen is het systematisch tellen van voorbijtrekkende vogels in het voorjaar, en in het najaar. vanaf een vast punt, en dit minimaal een uur. Dit vindt in( o.a. ) Nederland al vele tientallen jaren plaats.

maandag 20 oktober 2014

Het jaar van de Eekhoorn

2014 is uitgeroepen door de Zoogdiervereniging tot “Het jaar van de Eekhoorn”
En zoals ieder jaar hoop ik dat ik er nu eindelijk eens 1 op de foto kan zetten.
Ik zie ze namelijk niet of nauwelijks meer.
Een aantal jaren terug, zag ik ze nog in enkele  boomrijke lanen van onze wijk in Eerbeek, maar de laatste jaren niet meer. Ook bewoners aan die bewuste lanen missen de Eekhoorns.
Maar op andere plekken in of net buiten Eerbeek worden ze wel waaargenomen, onder andere door mijn dochters.
Het begon er zelfs een beetje op te lijken, dat iedereen overal en nergens Eekhoorns zag, maar zelf zag ik ze maar niet.
Maar goed het voorgaande is niet helemaal waar, want ook ik zie ze wel tijdens de boswandelingen, maar altijd zijn ze mij te snel af om een foto te nemen.
Best wel balen, dan woon je in een bosrijke omgeving, en dan heb je nog geen enkele foto van een Eekhoorn.
Iedereeen om mij heen begon er zelfs om te grappen, regelmatig kreeg ik te horen dat er weer een Eekhoorn was waargenomen door 1 van mijn familieleden.
Afgelopen vrijdag was het dan eindelijk voor mij ook zover.
Die vrijdag moest ik voor  bloeddrukcontrole richting de huisartsenpraktijk in Eerbeek.
Deze huisartsenpraktijk staat aan de rand van Eerbeek in een bosrijke omgeving, en ik besloot dan ook om een rugzak mee te nemen met de camera daarin. Ik dacht bij mij zelf je weet het maar nooit.
En dan toch nog onverwachts (eigenlijk was ik er helemaal niet meer op bedacht), komt  vlakbij de huisartsenpraktijk een Eekhoorn mij tegemoet, al lopend over een hek van een industrieterrein.
Ik moest natuurlijk de camera uit de rugtas halen, en ondertussen verdween de Eekhoorn een boom in. Weer had ik het nakijken, maar af en toe zag ik hem of haar heel even door de takken heen verschijnen. Het was of het diertje wilde zeggen “kiekeboe, hier ben ik “.
Op het laatst kwam de Eekhoorn weer naar beneden, en via het hek verween hij of zij naar een boom aan de overkant van de weg.
Toch heb ik nog een paar foto’s kunnen maken, niet dat het nu echt mooie plaatjes zijn geworden, maar dat maakt niet zoveel uit. Eindelijk heb ik er 1 op de foto kunnen zetten, en die mooie foto komt er heus wel een keer.
Belangrijke is dat deze Eekhoorn een super gezonde indruk maakte, want die berichten, over de raadselachtige sterfte onder Eekhoorns in met name Twente,( zie Natuurbericht.nl) stemmen bepaald niet echt tot vrolijkheid in “Het jaar van de Eekhoorn”








maandag 6 oktober 2014

Het einde van het Kingstijdperk

Ergens in 2004 kon ik van een jongen die er vanaf wilde, 2 al wat oudere Kingduiven kopen. Het ging in dit geval om 2 doffers, ooit gefokt door Jan Jacobs, een bekende fokker van Kingduiven, en erelid van de Dutchkingclub 1 van de doffer liep mank, maar dat maakte mij niet zoveel uit. De duif liep als een Gestapo die marcheerde, en daarom kreeg hij al snel de naam Herr Flick vermoemd naar een personage uit ‘Allo ‘Allo! een Britse komedieserie.  

De andere werd gewoon de zwarte genoemd, omdat deze een donkere ring droeg. Wat was ik toen blij met die 2 Kingdoffers , want er was best moeilijk aan te komen, of je moest er tientallen euro's voor betalen. Prachtige forse duiven de Kingduiven, die door hun gewicht geen beste vliegers zijn. Het jaar daarop kochten we 2 duivinnen erbij van 2 verschillende fokkers. 1 duivin die niet echt super van bouw was, en 1 duivin van een andere fokker die het tegenovergestelde daarvan was. Ik ben toen echt gematst door die fokker. En dan hoop je dat de 2 mooiste een koppeltje zouden vormen, maar dat liep dus helemaal anders. De mooie duivin liet zich versieren door Herr Flick en de andere duivin met een gele ring zag wel wat in de doffer met de zwarte ring. Herr Flick was helemaal weg van zijn Helga, en zij van hem, en ze waren van het begin af aan onafscheidelijk. Een koppeltje dat hevig verliefd was, maar door de handicap van Herr Flick nooit jongen heeft gekregen. Oost Indische Lachduif van 21 jaar dood, en nu vandaag ging onze laatste Kingduif in mijn handen dood. Arme Stompy hij is de laatste van de duivenfamilie

Stompy


 Maar op een dag ging de oude doffer, de vader van de jonge doffer, dood en toen was het gebeurd met de vrede in het hok. Op een gegeven moment toen wij op een zondagmiddag terug kwamen van mijn schoonmoeder, vonden wij de duivin met de gele ring, en ook nog eens de moeder van de jonge doffer hevig bloedend in de volière. Ze was nagenoeg gescalpeerd door het jonge stel. Gelukkig had onze eigen dierenarts die zondag dienst. De huid van de schedel was bijna helemaal weg, maar uiteindelijk lukte het hem toch om nog wat huid bij elkaar te trekken, om de zaak te hechten. Daarna was het een kwestie van goed de wond verzorgen met een antibioticazalf. Uiteindelijk, boven alle verwachting in, heeft ze het gered. Ze had daarna wel een verlamde poot, maar ze schikte zich prima in haar lot als bodemduif, samen met haar nieuwe vriend Stompy. Helaas moesten we actie ondernemen, om te voorkomen dat zoiets weer een keer zou gebeuren. Er zat maar 1 ding op, en dat was afscheid nemen van het jonge stel. Voor het jonge stel vonden we gelukkig een nieuw adres bij iemand die door een ongeluk in de rolstoel was terecht gekomen, en heel graag een koppel duiven wilde. We hebben zelf het koppel naar de man gebracht, en hij was er zo blij mee, dat we hem het koppel schonken. Ook wij waren blij dat we het koppel op een goed adres hadden kunnen onderbrengen. Weken later toen ik informeerde hoe het met het koppel ging, bleek dat hij de duiven had doorverkocht, hij wilde bij nader inzien toch een kleiner duivenras, en dan sta je daar met je goede gedrag. Waar de duiven zijn gebleven, geen idee, dat kon hij mij niet vertellen. De mededeling kwam als een klap in mij gezicht. Stompy een doffer en de "Gele" King hadden het best goed samen, zolang er maar veel zand in de volière lag in verband met de stomp van Stompy, en de lamme poot van de Gele . Lekker in het zonnetje liggen, en af en toe genieten van een regenbuitje, en bovendien alle ruimte voor hun alleen. Op z'n tijd een natje en een droogje, wat wil een duif nog meer. Maar helaas dit is verleden tijd Afgelopen juli ging onze laatste
Herr Flick & Helga

Het ander stel, dat het echtpaar werd genoemd, had op een gegeven moment wel 2 eieren, waarvan zowaar 1 ei bevrucht was. Het jong dat later een doffer bleek te zijn, groeide op tot een prachtige Kingduif. En toen ging Herr Flick dood. Het was ons al opgevallen dat Helga van 2 walletjes aan het eten was. Overdag was ze steeds meer bij de jonge doffer in de buurt, maar als het donker werd, was ze weer bij haar grote geliefde. Op een morgen vond ik Herr Flick dood naast haar in de nestschotel. Het leek of ze het door had, want ze sloeg met haar vleugels toen ik wilde kijken, iets wat ze nog nooit had gedaan. Maar een paar uur later nam ze haar intrek in de nestschotel van de jonge doffer, alsof ze Herr Flick nooit gekend had. Het stel was dol op elkaar, en een echt pracht koppel om te zien. Van bevruchte eieren kwam het echter niet meer, maar dat maakte mij niet zo uit, want er waren ondertussen 2 opvang postduven bij gekomen, waarvan 1 oude doffer met een stomp, die ook niet meer in staat was om te vliegen. De doffer met de stomp kwam van het plaatselijk vogelasiel, en kreeg dan ook de naam Stompy
De Gele

zondag 5 oktober 2014

Wat vangt de kat ?

Waarneming.nl & Vara Vroege Vogels roepen roepen iedereen op om de vangsten die jouw kat aan huis brengt, te melden.

Huisspitsmuis – Crocidura russula

Vul een apart formulier in.

Vanmorgen een dood Spitsmuisje gevonden, waarschijnlijk de vangst van een kat.

Gelijk hier melding van gemaakt bij Waarneming.nl

Hier vind je mijn melding

https://waarneming.nl/wn_kat_vangt_nl.php