donderdag 2 januari 2014

De Sneeuwbes

De Sneeuwbes – Symphoricarpos albus, een plant uit de Kamperfoeliefamilie
Overal in de groenstroken hier in de wijk zijn wel sneeuwbes struiken te vinden.
Mooie spierwitte bessen, die samen met hulst struiken  nog een beetje het gevoel van een kerstsfeer gaven.
Dit jaar geen witte kerst, ook niet de dagen ervoor of er na.
Nee dit jaar bloeiende madeliefjes.
Sneeuwbessen, als kind daar heel veel mee gespeeld.
Je kon ze kapot trappen, en dan hoorde je een knalletje.
Maar je kon ze ook in een pvc buis doen, hard blazen, en dan naar passerende auto’s schieten, of tegen de ramen van de huizen in de straat.
Ik was niet zo’n goede schutter, maar een buurjongen was er wel heel goed in.
Uren kon je je vermaken met het schieten van bessen.
Gelukkig is er nooit een ruit daar door gesneuveld.
De bessen schijnen wel giftig te zijn, maar gelukkig smaken ze niet lekker, en kom je er al snel van aan het overgeven.
Zomers zijn de bloemetjes niet zo opvallend, maar er komen wel heel veel insecten op af, zoals Zweefvliegen, Veldwespen Hommels en Bijen.
Ook vogels schijnen de bessen te eten, maar op dit moment zijn de bessen van andere struiken toch iets aantrekkelijker.
Gewone sneeuwbes – Symphoricarpos albus


woensdag 1 januari 2014

2014

Ik wens iedereen een gelukkig nieuwjaar!
© Annelies

2013 Afscheid nemen.

Nog even, en het jaar is voorbij.

Een jaar van vooral afscheid nemen.

Een jaar waarin vrij snel achter elkaar we van onze 3 katten Kitty, Schumi en Sox afscheid moesten nemen.

Maar vooral een jaar waarin de levensbedreigende ziekte en het uiteindelijke overlijden van mijn schoonmoeder centraal stond .

Blij dat we straks afscheid kunnen nemen van 2013.


Wat het nieuwe jaar 2014 gaat brengen, geen idee.

Maar tegen iedereen zou ik willen zeggen…….

Geniet van iedere dag.

Geniet van de mensen om je heen.

Geniet van de Natuur.

Ik wens iedereen een goede jaarwisseling, en een heel goed maar vooral gezond 2014.

© Annelies

 

dinsdag 31 december 2013

De Sperweruil – Surnia ulula in Zwolle

Vandaag richting Zwolle gegaan, op zoek naar de Sperweruil – Surnia ulula .
Deze zeldzame vogel is daar alweer 6 weken daar aanwezig.
Normaal gesproken, ga ik nooit op meldingen van bijzondere vogels af.
Maar ja deze melding betrof natuurlijk een uil, en daar heb ik gewoon een zwak voor.
Steeds wel de meldingen op waarneming.nl in de gaten gehouden, en de prachtige foto’s bewonderd, maar voor de rest niet echt het idee gehad om richting Zwolle te gaan.
In mijn achterhoofd had ik wel het idee om half december een bezoek aan de uil met de verjaardag van mijn schoonzusje te combineren.
Maar de verjaardag werd dit jaar niet gevierd, dus we hoefden dat weekend niet op verjaardag visite naar Zwolle.
Maar goed vandaag toch richting Zwolle gegaan.
De TomTom deed zijn werk goed, auto parkeren, een drukke weg oversteken.
1 ding was duidelijk,de vogel moest in de buurt zijn, want er kwamen verschillende mannen met enorm grote lenzen van een sportveld aflopen.
1 maal aan de andere kant van de weg gekomen, zag ik in de verte de uil al zitten.
Dichterbij gekomen bleek het opvallend rustig te zijn.
Een handjevol liefhebbers stond leunend tegen een gebouwtje de vogel te bewonderen, af en toe een foto makend.
Een vrouw met een verschrikkelijk grote toeter van een lens, was wel druk bezig met foto’s aan het maken.
Ook ik maakte snel een paar foto’s en een filmpje.
En toen was het vooral kijken naar die prachtig mooie Sperweruil, die ik veel groter had verwacht.
De uil zat op zijn of haar dooie gemak rustig de omgeving te bekijken, in de hoop dat een muis of een ander prooidier te voorschijn zou komen.
Zelfs de harde knallen van vuurwerk, deden hem of haar niets.
3 X eerder is er een Sperweruil waargenomen in Nederland, dus dit was wel een heel bijzonder moment.
Het is afwachten natuurlijk hoe lang de vogel daar nog blijft.
Op een gegeven moment is het natuurlijk wel te hopen dat de vogel op zoek gaat naar een partner, ergens in het noorden van Scandinaviƫ.
In ieder geval voor mij een mooie afsluiting van een jaar, waarin het fotograferen voor mijn gevoel toch op een laag pitje heeft gestaan.
Sperweruil – Surnia ulula



vrijdag 27 december 2013

Het jaar van de Spreeuw

2014 is door Sovon Vogelonderzoek Nl. en de Vogelbescherming NL. uitgeroepen tot Het jaar van de Spreeuw. Extra aandacht voor deze vogel, omdat de populatie in rap tempo achteruit gaat. 

Spreeuw – Sturnus vulgaris

zondag 22 december 2013

Klapekstertelling 2013-2014 Brummen

Vanmorgen op pad gegaan voor de jaarlijkse Klapekstertelling.

Anders dan anders nu niet alleen, maar samen met Geert en Ulli de hond.

Voor de zekerheid gingen we eerst even kijken of het gebied Empese en Tondense Heide al weer toegankelijk was voor publiek, tegen beter weten in, maar je weet het natuurlijk nooit.

Tot begin december zouden de herstel werkzaamheden van het gebied door Natuurmonumenten duren, maar helaas!

Dus geen Klapekstertelling voor dat gebied dit jaar, maar daar was ik al een beetje vanuit gegaan.

Wel heel benieuwd hoe het gebied er nu uitziet.

De laatste keer dat ik er was geweest in juni 2013 gaf nou niet bepaald het gevoel van blijdschap. Lees verder…..Blog Empese en Tondense heide

Brummen Empese en Tondense Heide juni 2013

De tak waar toen op 12 november 2011, een Klapekster zijn of haar uitkijkpost had was toen helemaal omgeven door water

Brummen Empese en Tondense Heide December 2011

Maar voor de zekerheid had ik mij voor nog een gebied ingeschreven Brummen – De Kievit

Dat gebied ken ik als mijn broekzak. Maar op de plek waar ik al eerder een Klapekster had waargenomen viel helemaal niets te zien.

Wel waren we even daarvoor nog een groep Staartmeesjes tegen gekomen, met een aantal witkoppige dieren er tussen.

De Witkoppige is een variant van de gewone Staartmees.

Witkoppige Staartmees – var s Aegithalos caudatus

Maar het licht was te slecht om ze goed te kunnen bekijken. Voor het zelfde geld had er een echte Witkop tussen gezeten, en dat is een soort op zich, en zeldzaam.

Ook heel veel Vinken, een enkele Buizerd, Merels, maar nergens een Klapekster te bekennen.

Klapekster – Lanius excubitor


Misschien is er in het tweede tel weekend volgend jaar eind januari wel een Klapekster aanwezig.

Maar goed de telling van vandaag was hoe dan ook belangrijk, want een nul telling is ook een telling.

En wie weet heeft iemand anders dit weekend toch een Klapekster daar waar genomen, want ook dat kan maar zo gebeuren.

Ik hoop het.

Wel kwamen we op de terug weg nog een opgefokte kanariepiet tegen met zijn hond.

We waren net een losloop gebied voor honden gepasseerd, en langs Huis Den Bosch in Leuvenheim gelopen.

We liepen op dat moment net op een pad waar je wel mocht lopen met een hond, als de hond maar aangelijnd was.

Maar we werden ingehaald door een hardlopende man met een loslopende Akita achtige hond.

De man rende door, maar de hond begon uitgebreid Ulli te besnuffelen.

En Ulli klein en aangelijnd was op dat helemaal overgeleverd aan de grote loslopende hond, die waarschijnlijk geen slechte bedoelingen had, tenminste dat hoop je dan .

Maar Ulli had al een keer in zijn leven een nare ervaring met een grote hond gehad, en die voelde zich helemaal in de verdrukking komen

Geert riep op dat moment naar de man, of hij alsjeblieft de hond bij zich wilde roepen, en of hij het bordje niet had gezien.

Waarop de man terug kwam en nogal arrogant tegen Geert zei, wat heb je te schreeuwen man.

Kunt u geen borden lezen vroeg Geert de man.

Ik woon in de buurt antwoordde de man en er is nog nooit iets gebeurd.

Dus borden gelden niet voor u antwoordde Geert.

De man riep nog iets (niet voor herhaling vatbaar) en rende weer door, met de hond meters achter hem.

Op zo’n moment wou ik dat ik een BOA was.

Geen Klapekster vandaag, maar wel een verschrikkelijk arrogant mannetje.