Oudste vos van Nederland van ouderdom gestorven

https://www.facebook.com/vulpesvulpesdevosophetinternet/photos/a.345348992156002.88796.339483496075885/1139303872760506/?type=3&theater

(Turbo) Rosy de eend

Ergens rond Pinksteren in 1994 vond ik in het koude natte gras naast de beek in Eerbeek een verkleumd, en meer dood dan levend eendenpulletje van hooguit een dag oud. Nergens een vrouwtjes eend te bekennen, alleen een paar woerden zwommen een eind verderop. Ik besloot het eendje mee te nemen, want warmte was een eerste vereiste. De toenmalige vogelopvang in Apeldoorn kon het eendje niet opnemen omdat er een Bunzing zat met jongen, zo vertelde de mevrouw aan de telefoon, ze gaf wat tips hoe ik het eendje het beste kon voeren. En zo deed Rosy haar intrede bij ons. Manlief werd erop uitgestuurd om opfokvoer te halen voor kippenkuikens, en 1 van de dochters kreeg een oude handdoek op schoot , en de opdracht om het eendje in de beide handen te houden, zodat het warm werd. Ondertussen kon ik een oud aquarium voorzien van stro en hooi, en een mandje voorzien van haren, van onze Duitse herder Jutta, was die ook gelijk weer gekamd. Het eendje overleefde het zowaar, en kreeg dus de naam Rosy, (ik ging er vanuit dat het een vrouwtje was)vernoemd naar Rose de zus van Hyacinth Bucket ("Bouquet'') uit de komische Engelse serie Schone schijn (Keeping Up Appearances) . Het leek erop dat Rosy nog nooit een eend had gezien,( of ze was haar geheugen kwijt)want ze zag ons voor haar familie aan . Dit gedrag is ooit beschreven door Konrad Lorenz een bekende onderzoeker die instinctief gedrag bestudeerde bij dieren. Hij ontdekte dat Jonge ganzen die net uit het ei komen, automatisch het eerste wat zich op een bepaalde manier beweegt, als hun moeder gaan zien en achterna lopen. Dat overkwam ons met Rosy ook . Ze zag ons als haar familie, en kon dan ook niet zonder ons, want dan begon ze luid te piepen. Rosy ging dan ook overal mee naar toe, altijd in een open mandje zelfs in de auto en op de fiets. Gelukkig was Jutta onze Duitse Herder een hele goede surrogaat moeder, zodat we af en toe de handen even vrij hadden. Gelukkig hadden we laminaat in de kamer, en zaten we kwa weer in de goede tijd van het jaar. Rosy was dol op het kuiken opfokvoer aangemengd met water, een blaadje sla en haar lievelingskostje een paar meelwormen. Ze groeide dan ook als kool. En toen ze een paar weken oud was en het buiten behoorlijk warm was mocht ze voor het eerst in een ondiep badje.

Rosy

Niemand staat daar bijna bij stil, maar eendenkuikens kunnen verdrinken, als hun verenkleed nog niet waterdicht is. Dit komt omdat de stuitklier met vet nog niet goed zijn werk doet. Doordat een eend zijn veren gaat poetsen en met de onderkant van de snavel over de klier heen wrijft komt deze op gang. Met Rosy ging het allemaal voorspoedig, en ze kreeg steeds meer zin om te zwemmen. Een badje met water daar deden we haar tekort mee. Prachtig was dat om haar te zien zwemmen als een turbobootje in zo'n klein badje. Maar hoe zet je een eend weer terug die helemaal gefixeerd is op mensen. Zij moest het gezelschap krijgen van een soortgenoot, dat was de enige oplossing, om haar aan ons te ontwennen. Dus we gingen bellen, en kwamen bij een handelaar in pluimvee terecht, die had wel een wildkleur eend voor ons. We gingen voor een vrouwtje, omdat dat ons het beste leek. Rosy en Daisy vernoemd naar de andere zus van Hyacinth Bucket, waren bijna vanaf het begin dikke maatjes. Rosy begon zich steeds meer op Daisy te fixeren, en wij waren alleen nog maar goed voor hun natje en droogje. Alleen had Rosy beter Richard kunnen heten, naar de man van Hyacinth Bucket, want Rosy bleek een mannetje te zijn, met een prachtig wit verenkleed met donkere vlekken. Langzaam kwam het moment dat we afscheid moesten gaan nemen van de twee. Een eend is hoe dan ook een watervogel, en die doe je onrecht aan door hem te houden in een klein tuintje met als enige waterpartij een kinderbadje.

Rosy 04-08-1994

Gelukkig bood een kennis van ons, een hobbyboer uitkomst. Hij had een soort van kinderboerderij in het buitengebied van een naburig dorp. Hij had een hele grote vijver op zijn land, en die vijver was niet ver van zijn huis af, en we mochten daar Rosy en Daisy los laten. Hij zou ze zolang als het nodig was bijvoeren, en natuurlijk in de gaten houden. Toch was het moment wel moeilijk toen we het stelletje gingen wegbrengen, totdat we de 2 loslieten aan de rand van de vijver. Rosy nam een paar slokken en ging het water in, en achtervolgd door Daisy zwom hij voorzichtig weg. En toen kwam er een moment dat ik nooit zal vergeten, beide eenden doken onder water en zwommen onder water als een duikboot met de turbo erop . Het was fantastisch om te zien, zoals de 2 zich aan het uitleven waren in het water. Er was geen twijfel meer, het was goed zo. We gingen nog vaak kijken bij Daisy en Rosy. Rosy kwam altijd als hij ons zag op ons af, maar Daisy bleef op gepaste afstand. Op een kwade dag ergens in de herfst waren manlief en ik toevallig met de auto in de buurt, dus we besloten even om te gaan kijken. Toen we het weggetje naar onze kennis toe inreden, passeerde ons mannen met honden en geweren, die in auto's stapten die daar geparkeerd stonden. Terwijl we langs hun heen reden zag ik dat ze een paar dode eenden bij zich droegen. Ik kon even helemaal geen woord uitbrengen, en manlief reed in eerste instantie gewoon het huis van onze kennis voorbij., want 1 van de dode eenden was onmiskenbaar Rosy. Wat was ik kwaad, laat je een paar eenden los bij iemand in de veronderstelling dat ze veilig zijn, worden ze doodgeschoten. Onze kennis bleek niet eens thuis te zijn. Toen we een paar dagen later voor de zekerheid nog een keer gingen kijken, vertelde hij dat er wel vaker jagers in de buurt aan het jagen waren, maar dat hij ook onaangenaam verrast was, dat ze de eenden in de vijver te pakken hadden genomen. En zo was aan het korte leven van Rosy en naar later bleek Daisy ook een eind gekomen, en waarom, omdat een paar schietgrage personen zich zo nodig moesten uitleven. Vandaag verscheen overal het bericht dat de Wilde eend behoorlijk in aantallen achteruit gaat, en heel wonderbaarlijk alleen in Nederland en niet in de landen om ons heen. Ik ben bang dat de Vos hier weer de schuld van gaat krijgen, want die heeft het toch altijd gedaan. Ik vond nog een oude video van Rosy samen met Jutta de Duitse herder. Ergens is er ook nog een video met Rosy en Daisy samen, maar die kon ik zo snel niet vinden. Voor alle duidelijkheid Rosy was een zogenaamde soep of boereneend, dus geen zuivere Wilde eend.

 

Even een bakkie doen.

Vanmorgen zou het richting onze vrienden in 's Heerenberg gaan, rond koffietijd zouden we daar zijn. Ulli de hond lieten we thuis, omdat we niet al te lang weg zouden blijven, alleen effen een bakje koffie doen

04-03-2016 - Eerbeek

We waren er al even niet meer geweest, dus het werd hoog tijd. In Eerbeek had het de dag ervoor nog gesneeuwd, en die sneeuw was nog lang niet overal weg, maar richting Dieren werd het met de sneeuw steeds minder. Voorbij Dieren werd het mistig, maar dit was geen dikke mist, zo her en der zag je zelfs stukjes blauwe lucht te voorschijn komen. Overal steeg er damp op, van de wegen, maar ook vanuit de weilanden, en daardoor ontstond er een bijzondere sfeer, en dat maakte de rit heel bijzonder.

Doesburgsedijk Dieren

 
Overal waren er nog groepen Kolganzen in de uiterwaarden van de IJssel, en ook een paartje Knobbelzwanen stonden zich uitvoerig te poetsen. Maar eenmaal aan de andere kant van de Oude IJssel bij Laag Keppel was de betovering van de aparte sfeer van mist weg. In 's-Heerenberg aangekomen, was er helemaal geen mist meer te bekennen, en zeker geen sneeuw. Zoals altijd bij onze vrienden in 's Heerenberg vloog de tijd voorbij, dat kan ook bijna niet anders met onze vrienden als gezelschap, en de koffie met lekkere Deutsche kuchen. Voor we het wisten was de morgen alweer voorbij, en werd het tijd om terug naar huis te gaan. Als we weg rijden bij onze vrienden maken we altijd even een draai met de auto, en dan komen we langs een weiland, waarin een Belgisch trekpaard loopt, die ook niet meer 1 van de jongste is

01-06-2009 - s Heerenberg Belgisch trekpaard

Net op het moment dat wij er langs kwamen, ging het paard erbij liggen en liet let zich vervolgens languit op de zij vallen. En dan moet je je voorstellen, een groot paard die zich als een blok beton opzij laat vallen. Ik dacht meteen dat is foute boel, dus de auto uit en richting het paard, die opdat moment met haar machtige hoofd weer overeind kwam, met een blik van, wat moet jij hier, gun mij toch mijn rust momentje. Onze vrienden grapten, het is gewoon een lui paard. Gelukkig maar dat er helemaal niets aan de hand was, dus we konden onze weg terug naar huis beginnen. Als het even kan gaan we tussendoor, dus ook vandaag, en daardoor kwamen we door het dorp Didam, ook een plaats in de gemeente gemeente Montferland net als 's-Heerenberg. Op een gegeven moment kwamen we langs een wijk met aangrenzend een vijver. Vlak bij de vijver, langs de kant van de straat bevonden zich 2 Meerkoeten, de 1 stond, en de ander lag. De auto voor ons reed er strak langs, maar het koppeltje bleef op de plek. We stopten gelijk, hier was wat aan de hand. Toen ik dichterbij kwam vloog 1 van de Meerkoeten het riet in, en de andere kroop als het ware met behulp van de vleugels, de beide poten sleepte het dier met zich mee. En daar sta je dan met een Meerkoet, met 2 bungelende poten. Ik besloot om aan te bellen bij 1 van de huizen naast de vijver. Een aardige mevr. die net de dag ervoor na 14 dagen ziekenhuis thuis was gekomen zocht samen met haar kleinzoon van een jaar of 8 vervolgens naar het telefoonnummer van de dierenambulance, terwijl mijn bedoeling alleen maar was, om te vragen of ze misschien een doos hadden, waar de Meerkoet in kon totdat de dierenambulance zou komen

Meerkoet - Fulica atra

Maar helaas de dierenambulance uit Doetinchem zat 60 km verderop in Haaksbergen. We konden eventueel thuis in Eerbeek de Meerkoet laten ophalen door de dierenambulance uit Apeldoorn, of we konden het dier rechtstreeks Naar de vogelopvang in Halle brengen bij Varsseveld in de buurt. Helaas kreeg de mevrouw de dierenambulance uit Apeldoorn maar niet te pakken. Ik vond dat ze al meer dan genoeg had gedaan in haar toestand, en gaf aan dat we Meerkoet zouden meenemen en dan rechtstreeks naar de vogelopvang zouden brengen Na de aardige mevrouw en haar kleinzoon bedankt te hebben, stond ik al met al nog zonder doos weer buiten. Ik besloot om het kleedje van Ulli de hond op mijn schoot te leggen, en dan maar hopen dat het dier rustig zou blijven tijdens de autorit. Op het moment dat we wegreden, kwam er een politie auto ons tegemoet rijden, en die stopte vlakbij om een andere automobilist aan te houden. Ik maakte natuurlijk van de gelegenheid gebruik om de agent te vragen of hij ons op de 1 of andere manier kon helpen. Hij kon alleen de dierenambulance nog een keer bellen, maar die waren nog steeds in Haaksbergen. Hij was blij dat ik met het voorstel kwam om de vogel zelf naar de opvang in Halle te brengen. De Meerkoet vond het op dat moment wel welletjes, want die wilde na het vrouwtje of mannetje terug wat ondertussen op het nest was gaan zitten tussen het riet. Ik werd venijnig in mijn vingers gepikt, en besproeid met groene stikkende mest. Gelukkig konden we het meeste wegpoetsen met keukenrolpapier, dat we bijna altijd bij ons hebben, en toen ging het richting Halle 21 km verderop. De Meerkoet liet zich af en toe even flink horen, maar over het algemeen was het dier rustig. Op een gegeven moment ging hij of zij het kleedje zelfs een beetje om zich heen draperen alsof ze op een nest zat, en bezig was met stukjes riet goed te leggen. Gelukkig zonder veel toestanden kwamen we bij de Stichting Opvang Noach in Halle aan 

 Plaats van de breuk en ontwrichting 

We moesten ons aanmelden via een intercom, maar konden dat ding in de eerste instantie niet vinden, terwijl we er achteraf met de neus bovenop stonden. We stonden in een soort van open houten ontvangstruimte Een vriendelijke mannenstem, kondigde aan dat hij er aankwam, en vroeg of we de gegevens wilden invullen op het formulier wat op tafel lag. Even later kwam de man eraan, en nam de Meerkoet van mij over. Hij probeerde voorzichtig duidelijk te maken dat het er niet goed uit zag, voor de Meerkoet, maar toen wij aangaven dat we er al vanuit waren gegaan dat dit einde verhaal was, omdat vanaf de heupen de poten slap hingen, gaf hij ook aan het het duidelijk voelbaar was, dat de heupen er helemaal uitlagen, en dan ook nog de zichtbare breuken net onder de knieën. Hij gaf aan dat het goed was dat we de vogel niet hadden laten liggen, want de vogel had dan naar alle waarschijnlijkheid nog een week lang een doodstrijd moet leveren. We kregen nog een folder mee, en werden bedankt, en toen zag ik pas hoe mijn kleren eruit zagen. We hadden nog 30 km voor de boeg, en zouden als alles meezat rond 15.00 u weer thuis zijn, en zolang kon Ulli de hond het nog wel vol houden. Nadat we thuis waren, en ik alles in de wasmachine had gedaan, was Ulli aan de beurt om uitgelaten te worden.

Teddy widder ???

Op de terugweg ontdekte ik een wit konijn met zwarte vlekjes onder de struiken van de gemeente. Alle pogingen om het dier te pakken te krijgen, mislukten , en op het laatst schoot het konijn een achtertuin in die voor mij niet bereikbaar was, en helaas was er ook niemand thuis. Ik ben er maar vanuit gegaan dat het konijn terug op eigen terrein is., in ieder geval was er geen straat in de buurt, met veel verkeer. Wat een dag, we zouden het rustig aan doen, en alleen maar even een bakje doen in 's Heerenberg, en ondertussen zijn we kriskras door een gedeelte van de Achterhoek gecrost. en de hele dag bijna onderweg geweest . Ik heb mijn bijnaam vandaag (Noach neurootje ) weer alle eer aangedaan. En nu maar hopen dat de andere helft van het Meerkoetenkoppeltje niet te lang blijft treuren, want zo te zien hadden ze hun nest net klaar.

License to kill

Hopelijk is dit voorlopig mijn laatste blog over de jacht, en over de wildgroei onder jagers. Dinsdag avond na het zien van de beelden van EenVandaag gelijk bij Henk Leenders en Tjeerd van Dekken de woordvoerders van de PvdA in de Tweede Kamer aan de bel getrokken. In no time had Henk schriftelijke vragen klaar voor de Staatsecretaris . Ook de SP en de Partij van de Dieren hadden hun vragen in no time klaar. Bij het zien van de beelden over de ganzenjacht in het Groene Hart, door sommigen al omgedoopt in Het bloedend Hart, krimpt je maag bijna ineen . Hoe legaal een ontheffing ook kan zijn, dit dierenleed staat ook een ontheffing niet toe. Het is in mijn ogen, het toppunt van arrogantie, als je ziet hoe die jagers daar bezig zijn. Wij jagers kunnen doen en laten wat we willen, wij hebben de vergunning op zak om te doden, wij voeren namens de provincie de opdracht uit, en hoe wij dat doen is onze zaak, want wij hebben een license to kill. Mensen zijn groepsdieren, en willen dan ook graag bij een groep horen . Niets mee aan de hand, totdat de extremen binnen een groep de overhand krijgen, en als die extremen dan ook nog eens als normaal worden beschouwd, dan is het eind zoek, want dan corrigeert men elkaar niet meer, en dan is hetgeen, wat in het begin nog als fout werd beschouwd, ineens normaal . Iedere keer doet het mij verbazen dat de groep zo'n invloed heeft. Tja en dan is het antwoord van de jagersvereniging eigenlijk een hele domme zet. in mijn ogen. Altijd is het antwoord dat er strenge regels zijn, dat zoiets weleens voorkomt, maar dat het uitzonderingen zijn. Nu geven ze aan dat het natuurlijk nooit leuk is om te zien, dat een dier gedood wordt, met andere woorden, op deze manier worden dieren dus altijd gedood, geen uitzondering, maar lijkt het de normale gang van zaken bij de jacht. Dit is de link naar de uitzending van EenVandaag, let op de beelden zijn schokkend. Dit is de link naar de schriftelijke Kamervragen (PDF) van Henk Leendersen Tjeerd van Dekken beiden PvdA 

Knobbelzwaan - Cygnus olor

Beschermd betekend Vogelvrij in Nederland

Sommige mensen weten schijnbaar niet, wat het betekend, als een dier volgens de wet een beschermde status heeft. Ook weten sommige mensen schijnbaar niet, dat een dier een levend wezen is. Wie morgen naar 1 vandaag gaat kijken, wees gewaarschuwd. Helemaal onverwachts lieten ze vandaag als voorproefje voor de uitzending van morgen, schokkende beelden zien. Het item gaat over hoe Knobbelzwanen massaal in het Groene Hart bejaagd worden. De beelden laten zien dat een Knobbelzwaan tijdens zijn of haar vlucht wordt beschoten, en naar beneden valt, een zwaan nog steeds levend door jachthonden gegrepen wordt (die er beslist niet zachtzinnig mee omgaan) en dan ook nog eens, een zwaan zo te zien zwaar gewond maar nog levend, door de jager aan de hals opgetild. en over de schouder wordt gegooid. Ik vind het wel heel goed dat hier aandacht aan wordt geschonken, en denk niet dat dit maar een incident is, en dat het alleen elders gebeurd. ik heb dit zelf van dichtbij meegemaakt toen ik onverwachts getuige werd van een ganzenjacht. Voor wie het wel aankan, of durft om de beelden te bekijken, dit is de link, .....

http://binnenland.eenvandaag.nl/tv-items/65265/zwanen_massaal_afgeschoten_in_groene_hart

Knobbelzwaan – Cygnus olor

Stukje voor PvdA Brummen-Eerbeek over ‘ganzensafari’s’ in NL.

Het begon allemaal na de goedkeuring van de nieuwe Natuurwet in de Tweede kamer. De nieuwe wet Natuurbescherming beoogd betere wetgeving, en minder regels, en vervangt 3 afzonderlijke wetten namelijk de Flora- en Faunawet, de Boswet en de Natuurbeschermingswet 1998. De toenmalige Staatssecretaris van Economische zaken Sharon Dijksma (PvdA) wilde in de wet vastleggen dat jagers vooraf een afschotplan moesten indienen , kortom vooraf moesten de jagers met bewijzen komen dat er te veel dieren van een bepaald soort schade veroorzaakten, voordat er geschoten mocht worden Maar regeringspartij de VVD wilde de jagers niet onnodig met een ingewikkelde administratie opzadelen. De PvdA vindt dat de jacht in dienst moet staan van de natuur. In het verkiezingsprogramma staat dat de PvdA de plezierjacht wil verbieden. Dat zou ook betekenen dat de zogenaamde wildlijst met vijf diersoorten die in principe ‘vrij bejaagbaar’ zijn: (eend, fazant, houtduif, haas en konijn) zou verdwijnen., en daar was ook ik een groot voorstander van. Maar de VVD wilde juist, dat meer diersoorten aan de lijst toegevoegd zouden worden, zoals bijvoorbeeld het wild zwijn, de grauwe gans en het ree.

Uiteindelijk is de nieuwe Natuurwet een politiek compromis. In de nieuwe wet worden 945 planten en diersoorten actief beschermd, en krijgen de provincies de regie over het natuurbeleid in de regio, terwijl voorheen het Rijk daarvoor verantwoordelijk was. Na inwerkingtreding van de nieuwe Natuurwet maken provincies dan de afwegingen voor vergunningen en ontheffingen. De oude wildlijst met vijf diersoorten die in principe ‘vrij bejaagbaar’ zijn blijft onveranderd voortbestaan, en blijft de verantwoordelijkheid van het Rijk. Jagers moeten verplicht achteraf wel het aantal geschoten dieren registreren. De provincie wordt geadviseerd door Faunabeheereenheden FBE (die al bestonden), Deze worden uitgebreid met een zetel voor een maatschappelijke organisatie die duurzaam beheer van in het wild levende dieren tot doel heeft.

Om de wet door de Tweede Kamer te krijgen hebben er een aantal aanpassingen plaats gevonden, waarvan ik vooraf mijn zorgen heb geuit bij de woordvoerder van de PvdA in de Tweede Kamer voor Natuur en Groen Onderwijs, Henk Leenders. Henk begreep mijn zorgen, en beloofde dat hij er bovenop zou blijven zitten. Sneller dan verwacht liet Henk zien, dat dit geen loze woorden waren.

Iedere provincie had en heeft dus een FBE zo ook Gelderland de provincie waar ik woon, namelijk de FBE Gelderland. Een lid van de Vogelwerkgroep Zutphen had het beoogde winterganzenbeleid van de provincie Gelderland in beeld gebrach. Het oppervlak beschermd gebied voor winterganzen in Gelderland zou nog maar 2,41% van het oppervlak van de provincie bedragen, en in de rest van de Provincie Gelderland mochten de ganzen overal worden doodgeschoten en de rest weggejaagd. Voor Zutphen e.o. zoals oa de gemeente Brummen, hield dat in dat op een paar kleine stukjes uiterwaarden na, ganzen overal in het werkgebied (Vogelwerkgroep Zutphen) doodgeschoten mogen worden; dat is dus inclusief Tichelbeekse Waarden, Stokebrand, De Mars, Ravenswaarden, Cortenoever (Brummen) en ALLE binnendijkse gebieden.

Kolgans – Anser albifrons

Hier schrok ik van, maar nog meer schrok ik van het feit, hij ook aangaf dat er op het internet steeds meer internationale advertenties verschijnen, waarin Nederland wordt aangeprezen als “goose hunting country” zoals bijvoorbeeld op de website Getducks.com (deze website is nu uit de lucht, maar hier kunt je nog een PDF bestand bekijken) Ik had hier al eerder van gehoord, maar nog niet eerder had ik zo’n website onder ogen gehad. Het eerste wat ik dacht, dit kan toch niet waar zijn omdat er altijd wordt gesuggereerd dat de Nederlandse wetgeving voor wat betreft de jacht zeer streng is. Jagers moeten namelijk aan allerlei eisen voldoen, en dan is het heel vreemd dat jagers uit het buitenland hier zomaar hun gang kunnen gaan. Dit had in mijn ogen helemaal niets meer met beheersjacht te maken. “Voor 4600 dollar per persoon in Nederland vijf dagen lang onbeperkt ganzen schieten, met verblijf in een luxe bed & breakfast. Nederland wordt aangeprezen als een ‘schitterend land voor zowel jagers als niet-jagers’.Het Amerikaanse bedrijf GetDucks.com bood deze trofeejacht aan, maar ook andere bedrijven zoals International Safaris Corp, die inmiddels de bewuste pagina heeft verwijderd (helaas geen PDF bestand).

Daarom heb ik bij Henk Leenders de woordvoerder van de PvdA fractie in de Tweede Kamer aan de bel getrokken n het weekend van 8/9 november van het afgelopen jaar wederom aan de bel getrokken, maar ook bij bij een columnist van de regionale krant de Stentor Diezelfde dag had ik bericht terug van de columnist van de Stentor, en ook van Henk Leenders. Naar aanleiding van mijn bericht had Henk de fractiemedewerkers gevraagd onderzoek te doen naar de mogelijkheid voor buitenlanders om in Nederland op ganzen te komen jagen. Hij was hiervan niet op de hoogte en gaf aan er buitengewoon ongelukkig mee te zijn. Hij was van plan namens de PvdA erover Kamervragen te gaan stellen aan de nieuwe Staatssecretaris.van Economische zaken Martijn van Dam, de opvolger van Sharon Dijksma, die op 5 november Staatssecretaris werd van Infrastructuur en Milieu.

Op 9 november verscheen er een column in de Stentor door Sander Grootendorst over de ganzenjacht, (zie blog Sander Grootendorst)

Jager met hond

Op 10 november hebben Henk Leenders en Tjeerd van Dekken (Dierenwelzijn) namens de PvdA fractie Tweede Kamer, 10 schriftelijke Kamervragen gesteld, aan de staatssecretaris van Economische zaken. Op 15 december werd de nieuwe Wet Natuurbescherming door de Eerste Kamer aangenomen. Op 17 december vroeg Henk Leenders om spoed, met de beantwoording van de Schriftelijke Kamervragen. en op 19 december diende de Partij van de dieren ook schriftelijke vragen in. Daarna begon het balletje op eens te rollen Er verschenen opeens allemaal berichten in de media zoals RTL nieuws.nl, maar ook de Stentor plaatste weer een artikel, omdat de Gelderse fractie van de Partij van de Dieren vragen had gesteld aan het college van Gedeputeerde Staten van Gelderland. Ook de Jagersverenweging bracht een artikel over de Ganzenjacht door buitenlandse jagers.

Maar daarna werd het stil. Het duurde voor mijn gevoel heel lang voordat er een antwoord kwam, van staatssecretaris van Dam op de schriftelijke Kamervragen. 28 januari verscheen er een artikel in Trouw dat uit onderzoek door de provincie Gelderland gebleken was dat buitenlandse gastjagers de Nederlandse jager mogen helpen bij hun inzet in het veld. Eerlijk gezegd begon ik heel langzaam de moed een beetje te verliezen, maar op 1 februari werden de schriftelijke Kamervragen van de PvdA en de Partij van de Dieren door de Staatssecretaris eindelijk beantwoord. De Staatssecretaris wil dat er een einde komt aan de reizen waarbij Amerikaanse jagers in Nederland ganzen komen schieten. De provincie Gelderland had wel gelijk dat de wet het toestaat dat Nederlandse jagers hulp mogen krijgen van gastjagers. maar het organiseren van commerciële jachtreizen vind hij ongewenst. De komende tijd gaat hij daarover in gesprek met de provincies en de Jagersvereniging. Henk Leenders en Tjeerd Van Dekken vonden het prima dat de Staatssecretaris in gesprek gaat, maar toch hebben ze namens de PvdA nog vervolgvragen gesteld om ‘ganzensafari’s’ in Nederland, echt te stoppen.

Op 3 februari schreef Staatssecretaris van Dam een brief aan de Voorzitter van de Eerste Kamer, waarin hij oa aangeeft, dat hij in goed overleg met de provincies besloten heeft, om de invoering van de nieuwe wet te verschuiven van 1 juli 2016 naar 1 januari 2017. Dit met het oog op een zorgvuldige invoering van de nieuwe Natuurwet.

Persoonlijk snap ik er niets van dat mensen het leuk vinden om te jagen, ik hanteer liever een camera als ik ganzen zie, en ik kan dat iedereen aanraden.

Stop ‘Ganzensafari’s’ in Nederland, bericht uit Eerbeek

Hieronder een filmpje van Economische zaken over de nieuwe Natuurwet

 

 

Staatssecretaris van Dam wil einde maken aan Ganzensafari's in Nederland

Het duurde voor mijn gevoel heel lang voordat er een antwoord kwam, van staatssecretaris van Dam op de schriftelijke Kamervragen. Maar dan ineens is er vandaag goed nieuws, en er komt nog een vervolg.

Eerlijk gezegd begon ik heel langzaam de moed een beetje te verliezen, en helemaal toen er in de media het bericht verscheen, dat de provincie Gelderland een onderzoek had gestart naar de juridische houdbaarheid van de ganzensafari's in Nederland . Het onderzoek toonde aan, dat Amerikaanse trofeejagers in Nederland gewoon op ganzen mogen schieten. Maar de woordvoerder van de PvdA hield stand, en bleef, en blijft er gelukkig boven op zitten. Het is heel goed nieuws en een grote stap in de goede richting, maar er zijn al vervolgvragen gesteld door de PvdA woordvoerders, want de intentie is om de ganzensafari's te stoppen. Heel opvallend de website van Get ducks.com Netherlands goose hunt is al zeker een week uit de lucht, want je krijgt nu een Error te zien. Hoe het allemaal begon, is hier te lezen

Kolgans – Anser albifrons