zaterdag 30 mei 2015
Gláucio moet blijven !
maandag 11 mei 2015
Bijzondere ontmoetingen
We waren, zo leek het, alleen op de wereld. De eerste uren was er geen mens te bekennen. Nog maar nauwelijks goed en wel aan de wandel, zag ik een Wespendief in een boom zitten, maar helaas de vogel ging er vandoor, en daardoor had ik alleen maar blauwe lucht op de foto staan. Vervolgens het zelfde verhaal met een Koekoek. Steeds als ik de vogel had ontdekt, ging hij er vandoor op het moment dat ik een foto wilde maken.
Maar ondanks dat geen van de vogels voor mij even wilde poseren, was het toch volop genieten.
Opeens zag ik vanuit mijn ooghoek iets bewegen, en gebaarde ik manlief om stil te staan, een moment later kwam er een prachtige Vos aangelopen. Het was ondertussen al warm geworden, en de Vos had maar 1 doel, en dat was water. Op een gegeven moment had ze ons in de gaten, heel even keek ze richting ons, en besloot toen toch om wat te gaan drinken. Gelukkig had Ulli de hond haar niet gezien, want die reageerde niet. Na het drinken, maakte ze nog even een sanitaire stop, en daarna liep de Vos weer net zo rustig weg, als dat zij ook gekomen was. Een fantastisch mooi dier, en ik ben er maar vanuit gegaan dat het een vrouwtje was, omdat ze zittend ging plassen, net als een vrouwtjes hond.
![]() |
| Vos – Vulpes vulpes |
Even later ontdekte manlief een mooie zeldzame spin, namelijk de Lentevuurspin – Eresus sandaliatus in dit geval een mannetje. We hadden deze spin 1 keer eerder gezien, maar nog niet in dit gebied. Het vrouwtje van deze spinnensoort is zwart, maar het mannetje heeft wel iets van een Lieveheersbeestje weg.
![]() |
| Lentevuurspin – Eresus sandaliatus |
Even later zagen we allemaal Edelherten in de verte lopen, het kon
gewoon niet op vandaag, en ondertussen bleef de Koekoek maar roepen, en
voor ons uitvliegen.
Een eind verderop staarden 2 paar grote ogen mij aan in het lange
droge gras. Het waren geen echte ogen, maar de op ogen lijkende vlekken,
op de vleugels van een nachtvlinder, de Nachtpauwoog – Saturnia
pavonia, een hele mooie grote vlinder, waarvan ik tot nu toe nog alleen
maar de rups had gezien.
![]() |
| Nachtpauwoog – Saturnia pavonia |
gestaan.
![]() |
| Rugstreeppad – Epidalea calamita |
De Koekoek was vandaag een brug te ver, maar voor de rest was het echt een heerlijke wandel morgen, met heerlijk weer, en met voor mij als hoogtepunt een onverwachte ontmoeting met een prachtige Vos
dinsdag 5 mei 2015
Overstappen
Maar laat ik bij het begin beginnen.
Op de 12e sterfdag van mijn vader 3 januari 2012 kocht ik mijn eerste domeinnaam; anneliesvanklinken.nl. en een hostingpakket bij hoe kan het ook anders, een hostingbedrijf.
We hadden een paar heftige jaren achter de rug. de slopende ziekte Alzheimer die mijn schoonvader trof, en zijn uiteindelijk overlijden, en alsof dat nog niet genoeg was kreeg manlief hartproblemen.
Maar 2012 waren we goed ingegaan, want dat jaar zouden we als alles goed zou gaan voor het eerst opa en oma worden, en ook nog eens van een tweeling.
Ik moest gewoon dingen van mij afschrijven, en ik wilde ergens mijn digitale natuurfoto’s overzichtelijk onderbrengen, dat en nog veel meer waren belangrijke aanleidingen om een website te beginnen.
Met vallen en opstaan, lukte mij het uiteindelijk om een website te maken, een hele klus maar wel leuk.
5 maart 2012 verscheen mijn eerste blog op anneliesvanklinken.nl
De blogs werden door mij Klinkertjes genoemd.
Klinkertjes hadden in dit geval niets te maken met bestrating, maar het
was hersenspinsel van mijzelf, en het sloeg natuurlijk op mijn
achternaam.
Maar ik had het niet getroffen met hostingbedrijf XXX.
Dingen verdwenen van de website, en regelmatig was de website dagen niet
te zien op het internet, doordat de server van het bedrijf haperde.
21 juni 2012 besloot ik om bij een ander hostingbedrijf helemaal overnieuw te beginnen.
Klinkertjes, dat moest de naam van de nieuwe website worden, maar helaas de domeinnaam klinkertjes.nl was al in gebruik.
Gelukkig bood het hostingbedrijf ook domeinen aan met een .nu-extensie afkomstig van het Polynesische eilandje Niue.
Het klonk wel goed Klinkertjes.nu, dus dat moest het worden, en anneliesvanklinken.nl werd een verwijzing naar Klinkertjes.nu
En zo werd er een nieuwe start gemaakt, met na lang wikken en wegen WebsiteBaker als CMS.
Het beginnen met een nieuwe website was een mooie afleiding, want geheel
onverwachts werd onze dochter bijna 30 weken zwanger werd opgenomen in
het Radboudziekenhuis in Nijmegen ivm een dreigende vroeggeboorte, van
de tweeling.
Er waren weer heftige tijden aangebroken, dochterlief ging van het ene
naar het andere ziekenhuis, maar gelukkig lukte het om de bevalling uit
te stellen, maar dat betekende voor haar wel dat ze in het ziekenhuis
moest blijven.
Ook manlief deed ondertussen nog even een duit in het zakje, door zijn
stem gaande weg te verliezen. Geen poliep op de stembanden, maar een
goedaardige zeldzame tumor bleek de oorzaak te zijn. Gelukkig verliep de
operatie en het herstel daarna goed, en kwam de stem van manlief weer
helemaal terug.
In augustus werden we opa en oma van 2 kleinzonen, maar waarvan de oudste de eerste levensdagen het erg moeilijk had.
Gelukkig bleek onze kleinzoon een echte doorzetter, en mocht hij samen
met zijn iets jongere grotere broer een week later samen met hun moeder
mee naar huis.
Ondertussen ging de gezondheid van mijn schoonmoeder steeds meer
achteruit. In de herfst van 2012 kreeg zij te horen dat ze niet lang
meer te leven had.
De paar maanden die waren voorspeld werden uiteindelijk een jaar, en kon
ze langer dan verwacht van haar achterkleinzoons genieten.
Klinkertjes.nu ondertussen, groeide en groeide maar. Nog steeds had ik
als CMS WebsiteBaker in gebruik, met allemaal subsites daar aangehangen,
met als CMS WordPress.
WebsiteBaker was de kapstok, en alle menuonderdelen bestonden uit een
opzichzelfstaande WordPress site. Op een gegeven moment besloot ik om
WebsiteBaker vaarwel te zeggen, en de website in zijn geheel over te
zetten op WordPress.
Een beslissing waar ik nooit spijt van heb gehad, ook al heeft het mij
wel even de nodige moeite gekost als amateurtje om het geheel weer aan
de praat te krijgen.
En toen ging het mis.
De hoster maakte de melding dat alle websites zouden verhuizen naar een nieuwe server.
Bij iedereen lukte dat, maar met de klinkertjes.nu dus niet. Iedere poging mislukte.
Uiteindelijk lukte het voor de buitenwereld de boel over te zetten.
Maar alleen zichtbaar voor mij aan de achterkant van Klinkertjes.nu is
er van alles mis, de site zal op een gegeven moment weer helemaal
opnieuw opgebouwd moeten worden.
Ter compensatie kreeg ik dan ook een jaar lang hosting aangeboden
Niet alleen met de website ging het niet goed, ook in ons privé leven
leek alles mis te lopen, met als dieptepunt toch wel de dikkedarmkanker
die manlief trof.
Nu ons leven weer in wat rustiger vaarwater lijkt te komen, ben ik mij maar eens gaan buigen over Klinkertjes.nu
Conclusie ; uithuilen en weer opnieuw beginnen.
Dat betekend de start van een nieuwe website, met een naam die voor mij een bijzondere betekenis heeft; Shappa.
Shappa is volgens sommige verhalen een meisjesnaam die gebruikt wordt
door de Sioux indianen in Amerika, en die Rode Donder betekend.
Als (roodharig) kind kreeg ik Rode of rooie Donder als scheldnaam wel
eens naar mij toegeslingerd, en natuurlijk is rood ook verbonden aan
mijn politieke voorkeur.
Deze naam moest het worden, alleen een rooie kater mankeert er nog aan volgens onze oudste dochter.
Maar er wordt ook beweerd dat de betekenis van de naam Smerig betekend.
Ik weet het natuurlijk ook niet zeker, maar ik houdt mij maar vast aan Rode Donder.
Het logo van Shappa is de kop van een Vos.
Een in mijn ogen prachtig dier met een vachtkleur zoals vroeger mijn haren waren.
De Vos die overal de schuld van krijgt, en die schaamteloos bejaagd
wordt, waarbij zelfs de zogende moederdieren en de welpen niet worden
ontzien.
In ieder geval, voor de volgers van Klinkertjes.nu betekent het, dat over een aantal maanden alles over gaat naar Shappa.nl en voor de nieuwe volgers van Shappa.nl betekent het dat ze voor meer
informatie de eerste maanden nog worden doorverwezen naar
Klinkertjes.nu
Ik kan alleen maar zeggen, sorry voor al het ongemak
© Annelies
zaterdag 2 mei 2015
vrijdag 17 april 2015
Geelgors dialect
![]() |
| Empese en Tondense Heide |
![]() |
| Empese en Tondense Heide |
![]() |
| Empese en Tondense Heide |
![]() |
| Empese en Tondense Heide |
![]() |
| Empese en Tondense Heide |
![]() |
| Empese en Tondense Heide |
![]() |
| Geelgors – Emberiza citrinella ♂️ |
Vandaag kreeg ik via Youtube een mailtje met de vraag waar de opname gemaakt was, en op welke datum, dit in verband met een gezamelijk project van de Charlesuniversiteit in Praag;en een aantal andere instellingen,.onder anderen ook in Engeland en Nieuw Zeeland In dit project worden geluidsopnamen van Geelgorzen verzameld, want het blijkt dat Geelgorzen op verschillende plekken in de wereld, verschillende Dialect typen van zang hebben. Nooit geweten dat dit onderzoek bestond, wel leuk dat door deze geluidsopname wereldwijd de Empesche en Tondensche Heide in Brummen weer even op de kaart wordt gezet. In ieder geval was het een prachtige middag, en hopelijk zullen er nog velen volgen, want dat zou betekenen dat het met manlief zijn gezondheid weer voorspoedig gaat.
http://www.yellowhammers.net/recording/view/4418
Verschillende typen zang
Wereldkaart met de plekken van verschillende typen zang
donderdag 9 april 2015
Een prachtige dag in april
dinsdag 31 maart 2015
Een opkikkertje
Natuurlijk is het even afwachten, hoe het na woensdag gaat zonder morfine.
Weliswaar is manlief ruim 10 kilo lichter uit de strijd gekomen, en ook de goede eetlust, is nog lang niet terug, maar de gang zit er weer in. Voordat die eetkust weer terug is, gaan soms wel een paar weken voorbij schijnt het.
Overdag is hij gelukkig steeds meer op, maar hij is nog wel behoorlijk snel moe.
Maar de huisarts die gisteren op bezoek kwam beaamde onze mening, dat de morfine natuurlijk daar ook debet aan kan zijn.
Manlief viel natuurlijk dit weekend met de neus in de boter, het ontslag uit het ziekenhuis had natuurlijk niet op een beter moment kunnen komen.
Zaterdags eerst al het Nederlandse elftal, en zondag de Formule 1, met de zoon van Verstappen.
Hij genoot van de volgens hem mooie race, die hij tussen het slapen door mooi kon zien.
Het is een feit, thuis lekker in eigen omgeving herstellen en revalideren, gaat vaak veel sneller dan in het ziekenhuis.
Grote spelbreker is natuurlijk wel het weer, even een klein rondje lopen, was natuurlijk ideeaal, maar ja de regen en de wind, zijn niet bepaald gunstig voor iemand die op dit moment zo'n slechte weerstand heeft.
Bovendien is het bijna levensgevaarlijk om buiten te lopen, overal vallen op dit moment de takken om je heen, en daarvoor hoef je niet eens in een bos te lopen.
Er breekt nog wel een spannende tijd aan, maar helaas is dat niet anders, we zijn wel wat gewend de laatste jaren.
Al die mooie boeketten, kaarten, mailtjes, telefoontjes, en bezoekjes helpen je natuurlijk ook door deze tijd heen.
Wel heel opvallend, dat er in deze tijd heel veel kaarten in de bus komen met een (op)kikkertje.
Mooie kaarten met foto's van Boomkikkers, getekende kikkers, maar ook driedimensionale kaarten met kikkers.
Buiten in onze kleine vijver zijn er de echte Bruine kikkers, druk bezig om voor het nageslacht te zorgen, het leven in de vijver komt weer op gang, na maanden van winterslaap.
In e wintermaanden hebben de Bruine kikkers zich op de bodem van de vijver verscholen, terwijl alles in hun lijfje op een laag pitje werd gezet, zoals de hartslag en de stofwisseling.
Doordat de omgevingstemperatuur nu weer stijgt, worden de koudbloedige kikkers opeens weer actief.
Ik vraag mij af of door dit gebeuren de uitdrukking een opkikkertje ontstaan is.
Hoe dan ook opkikkertjes doen een mens goed, en dan heb ik het niet eens over die andere opkikker.....een borrel.
![]() |
| Bruine Kikker - Rana temporaria |


















