Als de dag van gisteren

Het lijkt nog maar zo kort geleden, als de dag van gisteren. Maar het eerste jaar zonder mijn schoonmoeder, hebben we achter ons gelaten. Het is maar goed dat ze alles niet meer hoeft mee te maken, maar we missen haar nog iedere dag.

Beetje verjaardag

Mijn vader, een lieve wat stille man die enorm kon genieten van de mensen om hem heen, de natuur, zijn (groente)tuin, die alle geduld van de wereld had, enorm positief in het leven stond, die van voetballen hield, vooral van de Graafschap, die geboren was in Winterswijk, maar als volwassen man bijna zijn hele leven in Doetinchem heeft gewoond.
Vandaag als hij nog geleefd had, hadden we zijn verjaardag gevierd, hij was dan 98 jaar geworden.

Niets is wat het lijkt.

In het dagelijkse leven, krijg je soms met dingen te maken, die niet echt, maar namaak zijn, maar bijna niet van echt te onderscheiden zijn. Denk maar eens aan al die zogenaamde mailtjes van Banken, en of van de Belastingdienst en DiGiD, of je maar even op de link wilt klikken.

Soms blijken dingen totaal anders tot stand te zijn gekomen dan verteld wordt; was het van die persoon wel een eigengemaakte beslissing, of was er geen keuze?
Van de week maakte iemand de opmerking dat onze kleinzoons toch wel erg veel van hun oma weg hadden, met die blonde haartjes. Niet wetende natuurlijk dat ik door mijn chronische aandoending heel snel van een roodharige in een blondine ben veranderd.
Ook in de natuur kom je dingen tegen die anders lijken dan ze in werkelijkheid zijn.
De Hazelworm bijvoorbeeld is daar een goed voorbeeld van, het dier lijkt op een slang, maar is in werkelijkheid een hagedis zonder poten.

Hazelworm – Anguis fragilis

In de insectenwereld, zijn heel veel dingen in de werkelijkheid anders dan ze lijken.
Een zweefvlieg die op een bloem afkomt, om uit te rusten maar niet in de gaten heeft dat er zich een Kameleonspin in de bloem bevind.

Gewone Kameleonspin – Misumena vatia

Of een rups, waarvan het lijkt dat zij jongen heeft, maar die in werkelijkheid van binnenuit door de larven van een sluipwesp langzaam levend wordt opgegeten.

Groot koolwitje – Pieris brassicae

Of een gezellig samenzijn van 3 vliegen op een lantaarnpaal, voor de bovenste 2 is dit zeker het geval, maar de vlieg helemaal onderop is ten prooi gevallen aan de middelste vlieg, een roofvlieg.

Gewone roofvlieg – Machimus atricapillus

Soms denk je met een wesp te maken te hebben, maar blijkt het gewoon een vlieg te zijn met de tekening en de kleuren van een wesp, of een microvlindertje, dat in werkelijkheid een mugje blijkt te zijn, of een rups die in werkelijkheid de larve van een bladwespen soort is.

Heidefopwesp – Chrysotoxum octomaculatum

Wc-motmug - Clogmia albipunctata

Bladwesp onbekend - Symphyta indet

In de wereld van rupsen/vlinders, zie je dat behoorlijk veel rupsen/vlindersoorten iets hebben gevonden om te overleven. Denk maar eens aan de brandharen van de Eikenprocessierups. Andere soorten vallen in de omgeving waarin ze zich bevinden helemaal niet op doordat ze een prachtige schutkleur of schuttekening hebben, of zoals sommigen rupsen van de Spannersoorten, de houding van een takje aannemen in rust.Andere soorten hebben opvallende vlekken, die op ogen lijken. Denk maar eens aan de Dagpauwoog. Een vogel ziet alleen maar die 2 ogen, en denkt waarschijnlijk al snel; laat maar.

 

Dagpauwoog - Aglais io

Eikenprocessierups - Thaumetopoea processionea

Gepluimde spanner - Colotois pennaria

Grauwe monnik - Cucullia umbratica

Groentje - Callophrys rubi

Maar er zijn ook rupsen die dit hebben. De rups van Groot Avondrood, ook wel Olifantenrups genoemd, heeft grote vlekken op de voorkant van zijn fluweelachtig aanvoelend lijf, die erg veel op ogen krijgen. Bij een bijna aanraking maakt de rups rare kronkelige bewegingen, waardoor die zogenaamde ogen lijken te bewegen. Zodra de rups gaat lopen, lijkt het of er een slurfje te voorschijn komt. Dit is de voorkant van het lange lijf , bij gevaar trekt de rups dat gedeelte in, zodat het lijkt of er een kop is met ogen. Omdat de rups zo groot is, hij kan wel 8 cm groot zijn , denken een heel veel mensen dat het om een slang gaat.

De rups zie je niet zo vaak overdag lopen. Als je er 1 ziet, dan is hij of zij meestal op zoek naar een schaduwplek, of een plek om zich te verpoppen.
Dit geluk had ik gistermiddag, de rups kwam uit de ruigte/struwelen langs de spoorbaan lopen, net op het moment dat ik daar met de hond liep.

Vergeten doen we je niet

Stoomtreinliefhebbers

Vandaag zijn onze kleinzoons jarig 2 jaar oud alweer, waar blijft die tijd toch, vraag ik mij wel eens af.
Het gaat zo hard allemaal, het is bijna niet bij te sloffen. Steeds meer woorden hoor je nu, en steeds meer zinnen worden er gebruikt. Vandaag waren wij bij hun thuis, en de woonkamer was natuurlijk mooi versierd, en nog wel met hun grote favoriet, een slinger in de vorm van een stoomtrein. Ze straalden beiden van oor tot oor, en wezen steeds maar weer de muur aan, waarop de trein met hun namen erop te bewonderen was.

Gisteren waren ze nog bij ons, en dan ontkom je er niet aan, want dan moet de stoomtrein live bewonderd worden. Wij hebben het geluk dat we er niet ver voor de deur uit moeten, want de lijn van de Veluwsche Stoomtrein Maatschappij loopt door onze woonwijk heen. Tijdens de vakantieperiode passeerd de stoomtrein 4 keer Eerbeek, en komt dan ook door onze wijk heen.
Vroeger toen onze kinderen nog klein waren was dat al zo, 1 Toehoeoeoeoeoeoeoeoet, en je zag overal kinderen vandaan komen, met maar 1 doel rennen, rennen, rennen, want de stoomtrein komt eraan. Soms stonden kinderen al een tijdje te wachten, soms met hun ouders, soms met een opa of oma, en soms alleen maar in afwachting van de vorm die een stuiver (die ze op de rails hadden gelegd),had aangenomen, nadat de trein eroverheen gereden was.
En nu staan wij er ook weer regelmatig. Vorig jaar nog vlogen beiden zowat van schrik nog uit de buggy bij het harde geluid van de stoomtrein, nu toeten ze net zo hard mee.

Daan & Koen-06-08-2013

Als ze bij ons, of bij de andere opa en oma in Eerbeek zijn, dan ontkom je erbijna niet aan, om richting de spoorbaan te gaan als de stoomtrein in aantocht is, en die is van afstand al luid en duidelijk te horen. Ondertussen heb ik ook al heel wat keren de stoomtrein gefilmd, zodat de kleinzoons de filmpjes op deze website kunnen bekijken, en manlief heeft ook nog een aantal stoomtreinfilmpjes voor hun op een USB stick gezet, zodat ze de filmpjes ook op de televisie kunnen bekijken. Ook liedjes over treinen vinden ze prachtig, en zelfs een ansichtkaart die de bewoners van Eerbeek met de gemeenteraadsverkiezingen in de brievenbus kregen van de plaatselijke PvdA, werden door onze kleinzoons dagen lang vertroeteld, tot ze helemaal verkreukeld waren, omdat er een stoomtrein op de kaart stond afgebeeld.

Een hele grote belevenis was dan ook een ritje met de stoomtrein, en een bezoekje aan het Spoorwegmuseum in Utrecht.
Het is 1 van de laatste keren dat de trein nog langs komt, want de zomervakantieperiode zit er bijna op, en dan is het weer wachten tot de herfstvakantie.
En uitgerekend vandaag op hun verjaardag was de stoomtrein betrokken bij een ongeluk.
Vanmiddag toen ik aan het wandelen was met de hond, zag ik de stoomtrein al in de verte. Niets in de gaten, totdat ik mij op een gegeven moment afvroeg waar de trein toch bleef. Toen ik op een gegeven moment weer het spoor moest oversteken (in het buitengebied), zag ik de trein nog steeds op de zelfde plek staan. Pas toen moest ik weer aan het berichtje denken, die manlief had gekregen, over een ongeluk daar in de buurt. Toen ik inzoomde met de camera die ik bijna altijd bij mij heb, zag ik het al.

Botsing Stoomtrein VSM 21-08-2014

De stoomtrein was bij een ongeluk betrokken, en ik zag allemaal hulpdiensten, en passagiers die de trein verlieten. Snel manlief gebeld, en die wist al te vetellen dat er gelukkig niemand gewond was geraakt. Thuis via het nieuws van Omroep Gelderland, vernam ik dat er een botsing was geweest met een personenauto, die in de greppel naast het spoor was beland. Gelukkig was er niemand gewond geraakt, ook de persoon in de auto niet. Best wel sneu voor al die stoomtreinliefhebbers, voor wie er een abrupt einde kwam aan het ritje, en die 1 voor 1 de stoomtrein moesten verlaten, want de stoomtrein bleek zwaar beschadigd, net als de auto. Maar ik denk dat de meesten toch blij waren dat ze er met de schrik van afkwamen.

Op een gegeven moment moest ik even aan mijn kleinzoons denken, en ik was blij dat ik ze op dat moment niet bij mij had, want dan had ik heel wat uit te leggen. Hun stoomtrein kapot, en dat nog wel op hun verjaardag.

Vlinders van de nacht

Als klein kind vond ik ze al prachtig, de rupsen en de vlinders, vooral de nachtvlinders.die door iedereen om mij heen motten werden genoemd.
Ook nu nog hoor ik mensen het over grote en kleine motten hebben, en dan met een gezicht erbij van oh bah. Misschien, vraag ik mij dan af hebben sommige mensen zo’n afkeer van de nachtvlinders, omdat ze om hun heen fladderen als het schemerig buiten aan het worden is, en ze niet goed weten wat er nu langs hun heen vliegt.

Gewoon kroeskopje - Nemapogon cloacella

Toch zitten ze er niet helemaal naast want er bestaan terdege wel echte motten. Dit zijn kleine vlindertjes die tot de Microvlinders worden gerekend.
Vroeger als kind ging ik er vaak op uit om rupsen te zoeken overal had je toen wel braakliggende terreintjes met bloemen, kruiden, brandnetels, struiken en bomen, en ook de grote moestuin van mijn vader herbergde vaak rupsen, meestal van het Groot Koolwitje, die tot de  Dagvlinders behoord. Mijn vader was met die rupsen trouwens minder blij. Heel vaak zag je ook rupsen op de kool zitten waarvan het leek dat de rups jongen kreeg. Die moest ik van mijn vader lekker laten zitten.

Rups Groot koolwitje – Pieris brassicae met larven van een Sluipwesp

Pas veel later begreep ik dat het de larven van een sluipwesp waren, die de rups als gastheer gebruikten, en langzaam maar zeker de rups aan het opeten waren.
De rupsen die ik ving kwamen in een oud plastic aquarium, met daaroverheen een raamwerk met vlieggaas. Dat aquarium zag er best wel mooi uit, grond graspollen verse takjes met eikenblad, wat stro of hooi, koolblad, sla  maar ook brandnetels. En dat werd iedere dag ververst. Mijn vader vond het allemaal prima, maar mijn moeder ergerde zich vaak aan die hobby, ze vond dat niet echt iets voor meisjes. Wat ik wel een vervelend karweitje vond, dat was om brandnetels te plukken, maar met een paar afgedankte huishoud handschoenen van mijn moeder lukte dat aardig. Heel veel rupsen vind je trouwens op brandnetels, vooral die van de dagvlinders.
Tot voor kort hadden wij in onze kennissenkring iemand, die op zijn manier altijd het beste met de natuur voor had. Een aantal jaren terug, besloten hij en zijn vrouw om de grote tuin opnieuw aan te laten leggen door een hovenier. Het moest een soort van vlindertuin worden, met allerlei bloeiers die veel vlinders zouden lokken. Eerlijk is eerlijk het zag er prachtig uit, maar op mijn vraag waar de hoek met brandnetels was voor de eitjes en de rupsen, reageerde hij toch wat lichtelijk geiriteerd met de opmerking, dat hij toch echt niet van plan was om brandnetels in zijn tuin te laten groeien.
De rupsen die ik in de plastc bak hield waren vaak rupsen van behorend tot de Macrovlinders,die meestal ‘s nachts vliegen, zoals de Wapendrager (Phalera-bucephala) , die ik toen Eikenrupsen noemde, omdat ik ze op eikenbladeren vond. Een gele rups met kleine zwart wittevlekjes, kort behaard met hier en daar enkele lange haren.

Wapendrager-Phalera bucephala

Rups Witvlakvlinder-Orgyia-antiqua

In een haag een eindje verder op in de straat waar ik als kind woonde, waren bijna altijd rupsen van de Witvlakvlinder  (Orgyia antiqua), te vinden, een rups met witte borsteltjes, op zijn rug . Maar mijn favorieten waren de langharige rupsen. meestal rood of rood/zwart van kleur.
De rupsen van de Kleine beer (Phragmatobia fuliginosa) en de Grote beer-(Arctia caja).

Grote beer - Arctia caja

Kleine beer - Phragmatobia fuliginosa

 

Op een dag vond ik een prachtige langharige rups neongroen van kleur met witte borsteltjes en een rood staartje. De rups liep op de weg, en een auto reed er langs op. Snel de rups opgepakt en in het emmertje gedaan wat ik op dat moment bij mij had, en op de step terug naar huis met de grote schat. Een oudere jongen die al niet meer op de lagere school zat, vroeg aan mij wat ik in dat emmertje had zitten, en vol trots liet ik de prachtige rups aan hem zien.

Rups Meriansborstel-Calliteara-pudibunda

Dat had ik beter niet kunnen doen, want hij vond het schijnbaar wel leuk, om met zijn duim de rups dood te drukken, want hij had de grootste lol daarom, en helemaal om het feit dat ik er om moest huilen. Nooit ben ik meer zo’n rups tegen gekomen, pas in 2010 vond ik er 1 in Eerbeek. Het bleek de rups van de Meriansborstel (Calliteara-pudibunda)te zijn, en in het echt net zo mooi als in mij herinnering.
De rupsen werden trouwens goed verzorgd en op een dag gingen ze zich verpoppen. De ene rups kreeg een soort tweede huid om zich heen met rare uitstekels, en was alleen nog maar in staat om rare kronkels te maken bij aanraking, en de andere rups spon een coconnetje om zich heen.

Pop Groot koolwitje – Pieris brassicae.

Maar op een dag als je geluk had was het zover en kwam er een vlinder uit de pop, eerst nog wat verkreukeld, maar als de vleugels al trillend opgepompt waren, klaar om te vliegen, en klaar om los gelaten te worden, want zo gaf mijn vader altijd aan, je doet vlinders geen plezier om ze vast te houden, want ze hebben de vleugels niet voor niets gekregen. Altijd weer een mooi moment om de vlinders los te laten. Van sommige vlinders wist ik de naam, maar van anderen helemaal niet. Pas veel later kwam ik daar dan achter. Ook nu lukt het mij lang niet altijd om een nachtvlinder op naam te brengen, en dan hoop ik maar dat de echte deskundigen van Waarneming.nl mij kunnen helpen .
Elke zomer hoop ik dat ik nog een keer de nachtvlinder uit mijn jeugd vind de Grote beer. De zomer is al weer bijna voorbij, en dat betekent dat de kans op het vinden van de Grote beer steeds kleiner gaat worden. De vlinder is prachtig, en eigenlijk zou dat vinden toch moeten lukken, wat het is een hele algemene vlinder, maar ik zie ze helaas nooit meer. Of ik ben ziende blind.
In de plaats van een foto, heb ik een tekening van de vlinder gemaakt, om te laten zien hoe de Grote beer eruit ziet, maar in het echt is de vlinder nog mooier. Maar wie weet heb ik deze zomer geluk.

Grote beer - Arctia caja

Nog een paar nachtjes slapen