Vanmiddag gingen we richting het Gelre oogcentrum in Apeldoorn. Onze oudste dochter kon gelukkig met ons mee .
Pixabay
Het was al met al een vermoeiende aangelegenheid
voor manlief. Bij aankomst konden we plaatsnemen in een wachtruimte.
Toen we goed en wel hadden plaats genomen, werd manlief al meegenomen
voor een oogdrukmeting. Daarna was het een hele tijd wachten, voor
manlief binnen werd geroepen bij de oogarts (in opleiding). Door haar
werden o.a. de onderzoeken gedaan, die normaal ook door een opticien
gedaan worden, zoals o.a.het testen van de visuele scherpte. Daarna
kreeg manlief oogdruppels van haar, en mocht hij in een andere
wachtruimte plaats nemen, een eind verderop in de gang (met de boodschap
straks komt u weer bij mij terug).
Manlief zat nog maar nauwelijks in die wachtruimte, toen hij alweer
werd opgehaald door iemand voor het volgende onderzoek, namelijk een
netvlies onderzoek . Dit verliep gelukkig zonder problemen.
Daarna werden we weer naar een volgende wachtkamer gestuurd, maar
voordat we daar plaats konden nemen, werd manlief al weer meegenomen
voor een volgend onderzoek.
Na dat onderzoek konden we weer terug naar de eerste wachtkamer.
Wederom was het een tijdje wachten voor we door de oogarts (io) werden
binnen geroepen. Bij binnenkomst, kregen we een stortvloed aan vragen en
informatie over ons uitgestort.
Om een lang verhaal kort te maken …….er is bij manlief een ontsteking
van de binnenste oogleden geconstateerd, w.s. ontstaan door droge ogen,
en zoals verwacht is er staar geconstateerd.
Manlief krijgt kunsttranen voorgeschreven, en een staaroperatie van beide ogen .
Kunsttranen
Eerst wordt het linkeroog (het minst aangedane oog) gedaan, en als dit goed is verlopen, volgt naderhand het rechteroog .
De prednison die manlief dagelijks moet slikken, is helaas de
boosdoener, die heeft ervoor zorgt, dat het staarvormingsproces is
versneld . Omdat manlief in het verleden (als kind) een zgn lui oog
heeft gehad, is de procedure van het ziekenhuis, dat altijd een
stafoogarts de ingreep moet doen, en nooit een oogarts in opleiding.
We waren iig blij dat we weer naar huis konden, en omdat het
inmiddels al schemerig begon te worden, kon manlief het af zonder
zonnebril .
Bij thuiskomst kroop manlief gelijk het bed in, hij was bekaf , want hij voelde zich behoorlijk beroerd.
Als het goed is krijgen we de komende dagen een datum .
Vandaag zijn we onverwachts op en neer geweest naar het Drents-Friese Wold.
Manlief had zin om een stukje te rijden, en vroeg aan mij, wil je nog ergens naar toe ? "Natuurlijk wel", was mijn antwoord, ''maar dat is te ver weg, bovendien hebben we ook nog eens grote kans dat we voor Jan met de korte achternaam heen en weer rijden". Maar manlief kon mij overtuigen om gewoon te gaan.
We gingen in tegenstelling tot anders, nu over de snelweg, ondertussen keek ik steeds op de site van Waarneming.nl of de vogel al was waargenomen. Gelukkig was dat het geval. Het was gelukkig vrij rustig op de weg, en manlief genoot volop van het cruisen met de cruise control.
Bij aankomst in de buurt van het Drents-Friese Wold.was het nog even moeilijk om het punt te vinden waar ik het beste kon uitstappen. Gelukkig vonden we na even gezocht te hebben een weggetje dat ons naar een parkeerplaats bracht aan de rand van het bos .
Vanaf daar moest ik nog een km of 3 lopen, naar de plek waar de vogel ongeveer was waargenomen. Gelukkig liep ik in 1 keer goed, want ik had even twijfel over welk pad ik naar links moest nemen (2 paden vlak naast elkaar, die beiden links af bogen). Maar gelukkig was ik het goede pad ingelopen, want ik zag in de verte al een groepje mensen staan op het pad, dat langs een groot heideveld liep.
Aangekomen bij het groepje viel mij al gelijk op dat iedereen een beetje met elkaar stond te praten. Een man waar ik naast ging staan vertelde mij dat hij net even daarvoor aan iemand gezegd had, dat hij medelijden zou hebben met diegene die er nu zou komen aanlopen...........en 3 x raden dat was ik dus !!!!!!!!!
Net voordat ik was aan komen lopen, hadden ze de bewuste vogel nog boven de heide zien jagen, maar ineens was hij richting Friesland gevlogen, en uit het zicht verdwenen.
Eerlijk gezegd, zonk de moed mij wel een beetje in de schoenen. Maar na overleg met manlief via de app besloot ik nog een tijdje daar te blijven staan. Een aantal mensen verlieten de plek, maar er kwamen ook nog een paar mensen aangelopen.
En ineens riep iemand dat hij de vogel in de kijker had, en even later werd hij ook zichtbaar voor mij !
Eindelijk zag ik voor het eerst van mijn leven een Grijze wouw.
Al heel lang staat de Grijze Wouw (Elanus caeruleus) hoog op mijn verlanglijstje, maar ik weet ook dat het een kwestie van geluk hebben is, en geluk kun je nu eenmaal niet afdwingen.
In september 2022 had ik een Grijze Wouw die bij wijze van spreken bijna in onze achtertuin zat (Brummen - Empese en Tondense heide) jammer genoeg gemist . Op de 1 of andere manier bleef dat toch een beetje aan mij knagen.
Maar vandaag had ik dus heel veel geluk, ik had een zeldzame Grijze wouw gezien, ondanks dat de vogel een heel eind van ons vandaan in een struik was gaan zitten , dus mijn dag kon al niet meer stuk.
Maar tot mijn grote verbazing begon de vogel opeens weer te vliegen, en mijn verbazing werd nog groter toen hij in een boom ging rusten, een stuk dichterbij.
Nu pas viel mij op hoe klein de vogel was, al met al niet groter dan een Torenvalk, maar dan met de kleuren van een Klapekster. Vanaf de plek waar ik stond, kon ik met mijn camera ook goed de prachtige rode ogen zien.
Een vogel met een waaaaaaaaaauw effect, dat is een ding wat zeker is . En wat ben ik achteraf blij dat we gegaan zijn.
Vandaag kreeg ik een reactie op een waarneming van mij, die ik op 22-09-2024 had gezien en ingevoerd op Waarneming.nl
Ik was een beetje verbaasd, omdat de waarneming al was goed gekeurd op 30-09-2024 door een plantendeskundige .
Het ging om een leuk maar algemeen plantje, dat ik niet eens exact op naam kon brengen, vandaar dat ik het plantje onder de verzamelnaam had ingevoerd.
Toen ik het bericht met de reactie opende, was ik mogelijk nog meer verbaasd.
Reactie;
''Hartelijk gefeliciteerd, jouw waarneming heeft een kilometerhok gewonnen in onze verjaardagsactie ObsZoek! Bekijk alle winnaars op de (overzichtspagina](/waarneming-20-jaar/). Naast eeuwige roem kan je ook een klein cadeautje opvragen. Je ontvangt hiervoor nog een aparte mail met instructies.
''Mail;
Waarneming.nl organiseert ter ere van haar 20e verjaardag de ObsZoek wedstrijd. Jouw waarneming van een Perzikkruid + Beklierde duizendknoop - Persicaria lapathifolia + Persicaria maculosa op 2024-09-22 heeft hok 786 gewonnen. Van harte gefeliciteerd!
Toch wel bijzonder, ik wist namelijk helemaal niets af van die verjaardagsactie, ook al ben ik zelf, al vanaf 02-08-2009 actief op Waarneming.nl . Achteraf geen wonder ook, we hebben nogal een hectische tijd achter ons .
In ieder geval heb ik op die bewuste middag in september heerlijk in mijn uppie door bos en heide gestruind bij ons in de buurt.
Het was prachtig wandelweer, en ik heb van alles gezien . Op de terugweg zag ik pas het bewuste plantje, net als een prachtige rups van de Peper-en-zoutvlinder (Biston betularia).
Het cadeautje betrof een jubileumspeldje, 20 jaar Waarneming.nl
Ik heb het speldje een aantal weken gedragen op mijn tas , maar
helaas ben ik hem w.s. tijdens een wandeling kwijt geraakt , helaas heb
ik er ook geen foto van gemaakt.
Vandaag zijn we er maar weer eens op uit gegaan richting het noorden van het land . Manlief voelde zich goed vanmorgen bij het opstaan, en hij kwam dan ook met het voorstel.
Aangezien we toch al bijtijds uit bed waren, en de weersvoorspelling goed was, besloten we om te gaan.
We hadden deze rit al steeds in de planning zitten, maar door alle verhuisperikelen kwam het er maar niet van, bovendien hadden we deze rit willen koppelen aan een bezoek van een neef en zijn vrouw, maar helaas wordt dat door omstandigheden niet eerder dan ergens in het volgende jaar.
Onderweg moest er natuurlijk een stop gemaakt worden bij een bakker in Onstwedde (gemeente Stadskanaal) voor de Groninger hardbroodjes, aan mij niet besteed, maar manlief is er gek op (zie ook dit blog van 3 oktober 2012).
Na de stop ging het richting Termunten naar de Breebaartpolder. Aangekomen op de parkeerplaats daar was het een klein stukje omhoog de dijk oplopen, en eenmaal boven op de dijk hadden we een prachtig uitzicht op de Dollard.
Er was op dat moment helemaal niemand, dus we hebben daar nog een mooi tijdje doorgebracht, en we hadden geluk, een paar Gewone zeehonden, kwamen ons van een afstand bekijken, en overal waren vogels aan het foerageren, ik had nog stille hoop op een Grijze zeehond, maar dat zat er helaas niet in.
Gewone Zeehond – Phoca vitulina
Gewone Zeehond – Phoca vitulina
Gewone Zeehond – Phoca vitulina
Batterij Fiemel (zie ook blog van 6 oktober 2022 )hebben we nu alleen maar van afstand bekeken, dat werd al met al toch te vermoeiend voor manlief.
Batterij Fiemel in Termunten
Op de terugweg ben ik nog wel even de Vogelkijkhut Polder Breebaart ingedoken. Van daaruit was van alles te zien, o.a. een paar Zwarte Ruiters, Kemphanen en een hele grote groep Lepelaars.
Daarna was het weer snel richting huis, zodat we voor het donker weer thuis zouden zijn .
Komende zaterdag worden Operatie Market Garden en de luchtlandingen
in 1944 herdacht op de Ginkelse Heide in Ede, vandaar dat vandaag, een
militaire oefening ”Falcon Leap” gehouden zou worden.
Veteranenlandgoed “Vrijland”
De verwachting van manlief was, dat de oefening ergens in de buurt
van vliegveld Deelen zou plaatsvinden, en hij wilde daar wel graag even
kijken.
Dus wij vanmorgen een tijdje op de parkeerplaats van het
Veteranenlandgoed “Vrijland” bij Arnhem gestaan, maar helaas, daar was
weinig te zien.
Sterker nog het Veteranenlandgoed was die dag afgesloten ivm Fauna
beheer !!!!!! Dit hadden wij nog nooit eerder meegemaakt, en wij komen
daar toch al heel wat jaren .
Op een gegeven moment zijn wij toch maar richting de Ginkelse Heide
gereden, maar daar aangekomen, bleek het zo druk te zijn, dat wij
besloten om iets verder rijden, en te parkeren op een parkeerplaats
langs de weg.
Airbus – A400M (Britse )
Toen we daar goed en wel geparkeerd stonden, zagen wij nog net een Airbus – A400M (Britse) overvliegen, en dat was het dan ook.
We hebben daar nog een tijdje gestaan, en toen zijn we toch maar
omgedraaid , en richting Park Lingezegen gegaan in de buurt van
Arnhem/Elst . Het was nog vroeg in de middag, dus ik kon daar nog even
mooi rond struinen.
Mijn stille hoop was om de Zwarte Ibis nog een keer te zien.
Gestreepte Strandloper – Calidris melanotos
Maar
daar aangekomen was het toch drukker dan ik verwacht had, er was daar
namelijk een Gestreepte Strandloper gezien, een zeldzame vogel, en al
helemaal zeldzaam in deze omgeving . Ik had de vogel al snel in beeld,
samen met nog een paar mensen heb ik daar nog even staan kijken, en toen
ben ik verder gegaan.
Een stuk verderop zag ik op 2 verschillende plekken een Kleine
Zilverreiger staan.
Kleine Zilverreiger – Egretta garzetta
Prachtige vogels, dat zeker, maar mijn hoop was
gevestigd op de Zwarte Ibis, maar die was al zeker 3 kwartier niet meer
gezien . Een Baardmannetje die ik hoorde, en even later ook zag
overvliegen kon ik jammer genoeg in het riet meer terug vinden. Daarna
besloot ik toch weer langzaam richting te auto te lopen.
Maar aangekomen op het pad wat richting de auto zou gaan, besloot ik
toch nog even een zijpad in te lopen, omdat ik weer een Baardmannetje
hoorde. Ik bleef een tijdje staan luisteren op een plek, waar ik goed
zicht had op een open plek, met water en riet. De Baardman zag ik niet,
maar vanuit het niets kwam daar in 1 keer de Zwarte Ibis aangevlogen, en
die landde bijna voor mijn neus op de open plek in het riet, om even
later al foeragerend weer uit mijn zicht te verdwijnen.
Zwarte Ibis – Plegadis falcinellus
Ik kon gelukkig nog net een paar foto’s maken, maar een filmpje maken
zat er niet meer in . Maar wel leuk dat ik de Zwarte Ibis toch nog heb
gezien , en in tegenstelling tot ruim een week geleden, heb ik nu wel
een mooie foto kunnen maken.
Onze middelste dochter kwam vorige week met de vraag, of we in het weekend wat op het programma hadden staan, dit vroeg ze omdat er namelijk een 2 tweepersoonskamer vrij was gekomen in een hotel in Westkapelle in Zeeland .
Op onze trouwdag in april hadden wij een tegoedbon gekregen voor een overnachting met ontbijt in een hotel, en die bon moesten we nog steeds verzilveren .
Wij hadden helemaal geen plannen, dus heeft onze dochter die kamer voor ons geboekt. Zondagmorgen gingen wij dan ook totaal onverwachts richting Zeeland. Eerst heel veel snelweg, maar na Rotterdam, ging het alleen maar binnendoor .
We kwamen o.a. langs Ouddorp heen, een voor ons heel bekende plek. In 2015 zijn wij daar een midweek geweest, net op de grens van Zuid-Holland, en Zeeland.
Daarna ging het richting het werkeiland Neeltje Jans, waar wij een tijd gestaan hebben, genietend van het prachtige weer, en van de Gewone Zeehonden,die ook lagen te genieten van het mooie weer, op de mosselbanken . Er waren nog wel heel veel toeristen, en dat hadden we eigenlijk niet verwacht. Maar goed, ook wij waren daar als toerist .
‘t Uusje Oostkapelle
Maar hoe mooi het daar was, we moesten weer verder . Wel hebben we even een kleine omweggetje gemaakt door Oostkapelle, op zoek naar het huisje waar wij in december 2013 hebben gezeten, toen ik de winnaar was van de Prachtplek 2013 , en een midweek had gewonnen in een Natuurhuisje van Staatsbosbeheer.
Na enige moeite vonden we het huisje , en daarna was het in streep door naar Westkapelle.
We waren op tijd in Westkapelle, en we konden om 16.00u inchecken in
het hotel . Na het inchecken konden we naar onze kamer, die was gelukkig
prima in orde . Er was een douche aanwezig, en we hadden een mooi
balkon. Daarna hebben we ergens een nog een frietje gehaald , en een
hele tijd doorgebracht op het Auto Strand Westkapelle.
Auto Strand Westkapelle Vuurtoren ’t Lage licht
Terug in het hotel besloten we om er nog een nachtje aan vast te
knopen, maar niet in het hotel, dat was namelijk al helemaal volgeboekt.
Terug op onze hotelkamer hebben wij online een kamer voor 1 nacht
gereserveerd in een B&B in Serooskerke Walcheren. Nog nooit geslapen
in een B&B, dus wat dat betreft…. leuk spannend !
De nacht van zondag op maandag hebben we prima geslapen in het hotel
.De volgende morgen, na genoten te hebben van een uitstekend ontbijt,
hebben we ons boeltje bij elkaar gezocht en zijn vertrokken, naar het
Auto Strand Westkapelle.
Noordervroon.
Daar waren heel veel Scholeksters, Kanoeten, Drieteenstrandlopers,
Steenlopers en verschillende soorten meeuwen te zien. Na een tijdje daar
gestaan te hebben, gingen we richting een natuurgebied in de buurt
namelijk Noordervroon.
Noordervroon.
Noordervroon is een mooi waterrijk gebied, niet toegankelijk, maar
vanaf de weg is het prima te overzien, bovendien was er een groot
kijkscherm. Er waren heel veel vogels aanwezig , zoals allerlei soorten
eenden, meeuwen, heel veel Kieviten, Knobbelzwanen, en nog veel meer.
De dag ervoor was daar een Graszanger (Cisticola juncidis)
gezien , een best wel zeldzaam vogeltje, die je bij ons in de buurt
niet snel zal tegenkomen. Ook laat hij zich niet snel zien, daar ben ik
inmiddels wel achter. Waarschijnlijk heb ik hem wel gehoord.
Er vlogen nog best veel vlinders rond in de buurt van het kijkscherm,
zoals het Groot koolwitje, het Bonte zandoogje, een paar Hooibeestjes,
en een tot mijn verbazing ook een Icarusblauwtje, die ik dit jaar in
tegenstelling tot andere jaren nauwelijks heb gezien .
Ik zag zelfs nog een zeldzame Zwervende pantserjuffer (Lestes
barbarus) vliegen , en gelukkig voor mij ging die even rusten op een
blad.
Vervolgens gingen we op ons dooie gemak richting de B&B in Serooskerke Walcheren, die ook prima was.
Gistermorgen zijn we voor we richting huis zouden gaan, toch nog even naar het Auto Strand Westkapelle geweest ,en dat was maar goed ook, want voor het eerst heb een nog jonge
Jan-van-gent (Morus bassanus) zien vliegen, daarvoor had ik alleen maar 2
x een dode Jan-van-gent gezien.
Jan-van-gent - Morus bassanus
Vuurtoren Hoge licht Westkapelle
Vuurtoren ’t Lage licht Westkapelle
Op de terugweg zijn we nog even Neeltje Jans geweest. Er lagen nog
maar een paar Gewone zeehonden, ws omdat er een paar mannen druk bezig
waren met het oogsten van mosselen .
Daarna hebben we nog even een stop gemaakt in de buurt van Brouwersdam, in de hoop een Grijze zeehond te zien, maar helaas .
Via een omweg en binnendoor zijn we richting huis gegaan, zo kwamen we o.a. door de plaats Oudenbosch heen in Noord-Brabant, en passeerden we De
Basiliek van de Heiligen Agatha en Barbara, die wat het interieur
betreft heel veel gelijkenissen schijnt te hebben met de Sint Pieter in
Rome.
Maar daarna hebben we toch maar de snelste weg naar huis genomen,
omdat het anders wel heel erg laat zou worden voor we thuis zouden zijn.
Basiliek van de Heiligen Agatha en Barbara ( Oudenbosch)
Vandaag zijn we naar Park Lingezegen in de buurt van Arnhem geweest, maar dan meer de westelijke kant op, richting Elst .
Manlief had besloten om in de auto te blijven zitten, en ik ging op
zoek naar een Porseleinhoen, die daar al een ruim een maand met
regelmaat werd gezien.
Ik had vorig jaar ook al een Porseleinhoen op afstand kunnen
bekijken, in polder Arkemheen bij Nijkerk, maar nog nooit had ik er 1
van dichtbij gezien.
Misschien zou ik vandaag dat geluk hebben, en anders was het nog geen
probleem, want meestal valt er daar van alles te zien. Ik moest er ook
gewoon even opuit.
Er waren meer mensen op dat idee gekomen, maar omdat het
Porseleinhoen zich al even niet had laten zien, waren die al weer op weg
naar de auto, met als gevolg dat ik daar een een kwartiertje alleen
stond . Dat was helemaal niet erg voor mij, want een Kemphaan, en een
Kleine Zilverreiger lieten zich prachtig zien.
Opeens kwam er vanuit het riet, een vogel aangelopen, die gelijk weer
terug het riet in ging. Even later kwam hij (iets dichterbij), weer
uit het riet aangelopen. Het was het Porseleinhoen. Wat had ik een
geluk, ik zat op de eerste rang, en ik kon de vogel prachtig bekijken.
Omdat ik laag bij de grond zat op mij hurken, had de vogel mij totaal
niet in de gaten. Maar op een gegeven moment moest ik toch overeind
komen, omdat het hurken te pijnlijk werd. Dat was voor het Porseleinhoen
net iets te veel van het goede, want hij verdween weer snel in het
riet. Maar even later kwam hij toch weer tevoorschijn, iemand anders die
kwam aanlopen, maakte ik ook attent op de vogel .
Porseleinhoentjes ga je niet zo snel zien, want ze leven heel
verborgen in natte graslanden, en rietmoerassen. Het geluid wat ze maken
schijnt wel heel herkenbaar te zijn , maar dat heb ik nog nooit
gehoord. Al met al lijkt het Porseleinhoen wel wat kleiner dan de
Waterral, die uit dezelfde familie van Rallen komt.
Ik kon nog uren blijven kijken, maar omdat manlief nog steeds in de
auto aan het wachten was, besloot ik toch maar om terug te gaan. Op de
terugweg zag ik nog heel even een Zwarte Ibis, en een Watersnip.
Kortom het was een prachtige dag, jammer dat het manlief niet lukte
vandaag om een stukje te lopen. Volgende keer hoop ik dat we weer samen
kunnen.