Je verwacht het eigenlijk niet , maar het gaat slecht met 1 van onze bekendste vogels in onze tuinen , namelijk de Merel.
Daarom is 2022 uitgeroepen tot het jaar van de Merel. Door Vogelbescherming Nederland, en Sovon
worden mensen opgeroepen om mee te doen aan de Merel telling, en om
andere gegevens over de Merel iedere week te noteren en door te geven ,
Gelukkig hebben wij ieder jaar een paartje Merels in de tuin, en
ieder jaar brengen zij ook een aantal jongen groot. Ze eten van alles,
maar het hoofdmenu bij ons in de tuin, zijn de druiven, de bessen van de
klimop, wormen, en slakken (huisjes en naaktslakken).
De hele winter is er al een paartje bij ons in de tuin aanwezig, en
een solitair vrouwtje . Misschien is zij 1 van de jongen van vorig jaar,
maar zeker weten doen we het niet. Dat vrouwtje wordt wel steeds
resoluut de tuin uitgejaagd.
Hopelijk kunnen we nog heel lang in Nederland genieten van deze vogel met zijn prachtige zang.
Vandaag na het heel lang te hebben uitgesteld gingen we richting
Alblasserdam . Al een aantal weken (half december 2021) werd daar een
hele zeldzame Purperkoet gezien (familie van onze Meerkoet, en het
Waterhoentje)), een vogel die je normaal in Europa hoofdzakelijk alleen
maar kunt zien in Portugal, Spanje en op Sardinië
We hadden een afwachtende houding aangenomen, omdat we eerlijk gezegd bang waren voor alle drukte daar, ivm Corona.
Vandaag besloten we om het erop te wagen. De drukte in het gebied
waar de vogel was waargenomen was al een aantal dagen aan het afnemen,
en ook het weer, was niet echt wat je noemt mooi helder winterweer.
Grote kans dat er vandaag niet zoveel mensen op de Purperkoet af zouden
komen.
Meestal gaan we op 3 januari de sterfdag van mijn vader (03-01-2000)
richting Winterswijk, maar vandaag gingen we in plaats van richting het
oosten, richting het westen. Het werd een leuke rit , mede door het
feit, dat de omgeving daar voor ons redelijk onbekend is .
Kinderdijk
Bij Alblasserdam aangekomen, hadden we de plek waar we moesten zijn
al redelijk snel gevonden. Manlief besloot om de binnenkant van zijn
ogen te gaan bekijken, en ik ging vol goede moed richting het water met
de rietkragen. Er stonden 2 fotografen , en 1 persoon met een
telescoop/vogelkijker.
De Purperkoet was al even niet meer gezien, de laatste keer was bijna
1.5 uur geleden. Het lange wachten begon, maar dat was niet zo erg,
want er was genoeg te zien. Ondertussen kwamen er nog een paar mensen
bij, maar al met al bleef het rustig. Heel even liet de zon zich ook nog
zien , maar al vrij snel nam de bewolking, en de wind alleen maar toe.
Twee dames met een camera zagen de Purperkoet opeens in het riet
bewegen, en het lukte hen zelfs om een foto te maken. Maar helaas ik zag
helemaal niets. Het werd steeds kouder voor mijn gevoel, en het begon
steeds meer te waaien. Mijn handen begonnen pijnlijk en blauwig te
worden. Ik kreeg langzamerhand het gevoel, dat ik een blauwtje zou gaan
lopen, geen Puperkoet meer te bekennen. En dan opeens op een moment dat
je het eigenlijk niet meer verwacht, ziet een man met een verrekijker
de Puperkoet door het riet bewegen. De man met de telescoop had hem
inmiddels ook in beeld, en op aanwijzingen van die man, zie ik de vogel
gelukkig ook, al is het maar voor even. Een paar mensen die al die tijd
dat ik daar was, een heel eind verderop stonden, kwamen teleurgesteld en
verkleumd op dat moment terug lopen. Ze hadden geluk want ze vielen met
hun neus in de boter. De Purperkoet kwam op dat moment wat naar voren
lopen in het riet, heel eventjes stond hij zelfs helemaal vrij op een
kluit.
Op dat moment lukte het mij gelukkig om een foto te maken, gelukkig
want een paar seconden later vloog hij op , om een eindje verderop weer
in het riet in te dalen. Heel langzaam kwam de Purperkoet weer wat naar
voren in het riet . Steeds was hij bezig om stukjes riet af te breken,
een belangrijke voedselbron voor de Purperkoet . Ik heb echt geen idee
of deze Purperkoet een escape is, of dat het daadwerkelijk een wilde
vogel betreft.
Ook al liet de Purperkoet zich maar even zien, en was ik ondertussen
volkomen verkleumd , de Purperkoet was het meer dan waard. Wat een
prachtige vogel. Ik heb genoten van deze prachtige kleurrijke
verrassing op deze koude grauwe dag, die door de Purperkoet heel
bijzonder werd. Ik denk dat mijn vader ook had genoten .
Geen blauwe maandag, wel blauwe handen. Geen blauwtje gelopen, wel een prachtige blauwe vogel gezien.
Vandaag eens goed nieuws, wat heet, een betere afsluiting van het oude jaar kun je niet wensen.
Vandaag mocht Manlief op ”audiëntie” bij de Uroloog . De Uroloog was
best tevreden, de nieuwe medicatie doet gelukkig zijn werk, want de Psa
was mooi gezakt. De medicatie die hij nu heeft blijft hij houden, als
de kanker er weer doorbreekt krijgt hij aanvullend medicatie, maar hoe
dan ook iedere 3 mnd nieuwe implantaten blijft. Aan de bijwerkingen is
helaas weinig aan te doen, het is niet anders, het hoort er helaas bij
zo redeneert Manlief.
Binnenkort wordt er nog wel een skeletscan gemaakt. Manlief heeft al
een tijdje rugpijn, wel is het bekend dat er wat slijtage is van wervels
en ribben, zo liet een vorige scan zien , maar voor de zekerheid wil de
Uroloog het toch herhalen . Het was super rustig in het ziekenhuis, en
voor ik er erg in had stapte Manlief alweer bij mij in de auto.
Wij gaan iig het oude jaar goed uit , vanavond lekker met z’n tweetjes op de bank tv kijken, en volgend jaar zien we wel weer.
Vandaag waren we de hele dag onderweg om onze Booster te halen. We
hadden de afspraak online gemaakt toen dat mogelijk was voor onze
geboortejaren.
De dichtstbijzijnde mogelijkheid voor Manlief was Deventer (30km), de
andere optie was Harderwijk (55km) en voor mijzelf in Wijchen (60km),
de andere optie was Hilversum (78 km) .
Er zou nog een officiële uitnodiging komen, en dan konden we het eventueel nog regelen dat we gelijktijdig konden.
Helaas die uitnodiging die kwam niet, en op 27 december werd online
de melding gedaan, dat een afspraak aanpassen niet (meer) mogelijk was .
Wij hebben er vandaag maar een Boosterdagje van gemaakt . Vanmorgen
was het eerst richting Deventer voor de Booster van Manlief. Dat verliep
gelukkig allemaal heel vlot . Hij kon ook gelijk het gebouw in, en dat
was wel prettig want het regende . Ondanks dat hij bloedverdunners
gebruikt, en eerst langs de arts moest, mocht hij na 2 min wachten
alweer gaan, een beetje raar. Daarna was het richting huis om een
boterham te eten, en toen ging het richting Wijchen.
Ik moest buiten overdekt in de rij staan wachten, dat was minder, nog
niet eens zo voor mij zelf , maar wel voor een aantal ouderen met
rollator. Al die tijd miezerde het ook nog , of het regende zachtjes.
Maar 1 maal binnen kon ik al snel langs de arts heen (ivm de
bloedverdunners), en kon ik mij melden bij het loket . Na even gewacht
te hebben, omdat een oudere dame zich niet helemaal goed voelde , was ik
aan de beurt .
We hebben terug een D tour gemaakt over de De Overasseltse en
Hatertse Vennen, en getankt over de grens. Al met al werd het toch nog
een leuke dag, en belangrijker we hebben beide de Booster binnen, met
Moderna, want de AstraZeneca schijnt wat uitgewerkt te raken.
Naschrift 31-12-2021
We hebben beiden wat last gehad van een wat stijve/pijnlijke bovenarm, dat was alles.28-12-2021 – GGD Deventer
Manlief is al een tijdje niet helemaal goed in orde . Hij heeft toch
wel behoorlijk last van de bijwerkingen van de medicijnen, en hij is al
een aantal dagen flink aan het hoesten. Twee x een zelftest , 2 x
negatief (geen Corona) . We gingen er vanuit dat zijn Bronchitis weer de
kop op stak. Normaal kan hij dat er onder krijgen door zijn medicatie
voor de longen (pufjes) te verdubbelen. In eerste instantie leek dat te
werken, maar geleidelijk aan werd het eerder erger, dan minder . Door
die hoestbuien is Manlief behoorlijk uitgeput geraakt, en zijn weerstand
is al verder van ideaal.
Toch maar een afspraak gemaakt bij GGD in Apeldoorn ook al was de
zelftest negatief. Dinsdag 9 november kon hij daar terecht. Gistermorgen
10 november kregen we al de uitslag dat hij negatief was getest, en
gisteren aan het eind van de middag kon hij gelukkig al terecht bij de
huisarts. Tot manlief zijn grote verbazing werd hij door de huisarts
ontvangen in het Coronapak. Na onderzoek, heeft onze huisarts besloten
om manlief op antibiotica te zetten , om te voorkomen dat het een
longontsteking wordt. Later op de avond hoorden we dat de GGD in
Apeldoorn fouten had met testuitslagen . https://www.gld.nl/nieuws/7443089/foutje-bedankt-mensen-krijgen-verkeerde-uitslag-van-coronatest
Dat zal de reden zijn geweest dat manlief toch als mogelijk besmet
patiënt door onze huisarts werd ontvangen. Gelukkig is Manlief niet
gebeld door de GGD, zijn uitslag bleef onveranderd.
We hebben goede hoop, dat de antibiotica zijn werk gaat doen, en dat
manlief weer een beetje opknapt. Gelukkig is het geen Corona .
Manlief is vandaag met zijn nieuwe medicatie begonnen. Eind
september werd hij volgens afspraak gebeld door de Uroloog, ivm de
uitslag van het bloedonderzoek dat hij de week daarvoor had gehad.
Helaas was de Psa inmiddels gestegen van 4.9 naar 8.3, voldoende reden
om van therapie te wisselen zo vond de Uroloog.
De medicatie 1 voorgevulde spuit met 3 staafvormige implantaten moest
manlief ophalen bij de apotheek in het Gelre ziekenhuis, en vandaag zou
de Huisarts de injectie zetten, onder de huid in de buik, zoals
afgesproken. Het medicijn werkt gedurende 3 maanden, aan het eind van de
periode is het weer bloedprikken, en een paar dagen later weer overleg
met de Uroloog, die de hoofdbehandelaar blijft.
Het is afwachten of de medicatie zijn werk gaat doen, en hopen dat
manlief niet teveel last krijgt van de bijwerkingen. Gelukkig was het
zetten van de injectie 100% meegevallen. Afwachten maar weer.