maandag 3 januari 2022

Een blauwe maandag !?

Vandaag na het heel lang te hebben uitgesteld gingen we richting Alblasserdam . Al een aantal weken (half december 2021) werd daar een hele zeldzame Purperkoet gezien (familie van onze Meerkoet, en het Waterhoentje)), een vogel die je normaal in Europa hoofdzakelijk alleen maar kunt zien in Portugal, Spanje en op Sardinië

We hadden een afwachtende houding aangenomen, omdat we eerlijk gezegd bang waren voor alle drukte daar, ivm Corona.

Vandaag besloten we om het erop te wagen. De drukte in het gebied waar de vogel was waargenomen was al een aantal dagen aan het afnemen, en ook het weer, was niet echt wat je noemt mooi helder winterweer. Grote kans dat er vandaag niet zoveel mensen op de Purperkoet af zouden komen.

Meestal gaan we op 3 januari de sterfdag van mijn vader (03-01-2000) richting Winterswijk, maar vandaag gingen we in plaats van richting het oosten, richting het westen. Het werd een leuke rit , mede door het feit, dat de omgeving daar voor ons redelijk onbekend is .

Kinderdijk

Kinderdijk

Bij Alblasserdam aangekomen, hadden we de plek waar we moesten zijn al redelijk snel gevonden. Manlief besloot om de binnenkant van zijn ogen te gaan bekijken, en ik ging vol goede moed richting het water met de rietkragen. Er stonden 2 fotografen , en 1 persoon met een telescoop/vogelkijker.

De Purperkoet was al even niet meer gezien, de laatste keer was bijna 1.5 uur geleden. Het lange wachten begon, maar dat was niet zo erg, want er was genoeg te zien. Ondertussen kwamen er nog een paar mensen bij, maar al met al bleef het rustig. Heel even liet de zon zich ook nog zien , maar al vrij snel nam de bewolking, en de wind alleen maar toe. Twee dames met een camera zagen de Purperkoet opeens in het riet bewegen, en het lukte hen zelfs om een foto te maken. Maar helaas ik zag helemaal niets. Het werd steeds kouder voor mijn gevoel, en het begon steeds meer te waaien. Mijn handen begonnen pijnlijk en blauwig te worden. Ik kreeg langzamerhand het gevoel, dat ik een blauwtje zou gaan lopen, geen Puperkoet meer te bekennen.  En dan opeens op een moment dat je het eigenlijk niet meer verwacht, ziet een man met een verrekijker de Puperkoet door het riet bewegen. De man met de telescoop had hem inmiddels ook in beeld, en op aanwijzingen van die man, zie ik de vogel gelukkig ook, al is het maar voor even. Een paar mensen die al die tijd dat ik daar was, een heel eind verderop stonden, kwamen teleurgesteld en verkleumd op dat moment terug lopen. Ze hadden geluk want ze vielen met hun neus in de boter. De Purperkoet kwam op dat moment wat naar voren lopen in het riet, heel eventjes stond hij zelfs helemaal vrij op een kluit.

Op dat moment lukte het mij gelukkig om een foto te maken, gelukkig want een paar seconden later vloog hij op , om een eindje verderop weer in het riet in te dalen.  Heel langzaam kwam de Purperkoet weer wat naar voren in het riet . Steeds was hij bezig om stukjes riet af te breken, een belangrijke voedselbron voor de Purperkoet . Ik heb echt geen idee of deze Purperkoet een escape is, of dat het daadwerkelijk een wilde vogel betreft.

Ook al liet de Purperkoet zich maar even zien, en was ik ondertussen volkomen verkleumd , de Purperkoet was het meer dan waard. Wat een prachtige vogel. Ik heb genoten van deze prachtige kleurrijke verrassing op deze koude grauwe dag, die door de Purperkoet heel bijzonder werd. Ik denk dat mijn vader ook had genoten .

Geen blauwe maandag, wel blauwe handen. Geen blauwtje gelopen, wel een prachtige blauwe vogel gezien.

Purperkoet – Porphyrio porphyrio


 

vrijdag 31 december 2021

Pff toch nog goed nieuws

Vandaag eens goed nieuws, wat heet, een betere afsluiting van het oude jaar kun je niet wensen.

Vandaag mocht Manlief op ”audiëntie” bij de Uroloog . De Uroloog was best tevreden, de nieuwe medicatie doet gelukkig zijn werk, want de Psa was mooi gezakt. De medicatie die hij nu heeft blijft hij houden,  als de kanker er weer doorbreekt krijgt hij aanvullend medicatie, maar hoe dan ook iedere 3 mnd nieuwe implantaten blijft.  Aan de bijwerkingen is helaas weinig aan te doen, het is niet anders, het hoort er helaas bij zo redeneert Manlief.

Binnenkort wordt er nog wel een skeletscan gemaakt. Manlief heeft al een tijdje rugpijn, wel is het bekend dat er wat slijtage is van wervels en ribben, zo liet een vorige scan zien , maar voor de zekerheid wil de Uroloog het toch herhalen . Het was super rustig in het ziekenhuis, en voor ik er erg in had stapte Manlief alweer bij mij in de auto.

Wij gaan iig het oude jaar goed uit , vanavond lekker met z’n tweetjes op de bank tv kijken, en volgend jaar zien we wel weer.

Gelre ziekenhuis Apeldoorn

 

dinsdag 28 december 2021

De Boosterdag

Vandaag waren we de hele dag onderweg om onze Booster te halen. We hadden de afspraak online gemaakt toen dat mogelijk was voor onze geboortejaren.

De dichtstbijzijnde mogelijkheid voor Manlief was Deventer (30km), de andere optie was Harderwijk (55km) en voor mijzelf in Wijchen (60km), de andere optie was Hilversum (78 km) .

Er zou nog een officiële uitnodiging komen, en dan konden we het eventueel nog regelen dat we gelijktijdig konden.

Helaas die uitnodiging die kwam niet, en op 27 december werd online de melding gedaan, dat een afspraak aanpassen niet (meer) mogelijk was .

Wij hebben er vandaag maar een Boosterdagje van gemaakt . Vanmorgen was het eerst richting Deventer voor de Booster van Manlief. Dat verliep gelukkig allemaal heel vlot . Hij kon ook gelijk het gebouw in, en dat was wel prettig want het regende . Ondanks dat hij bloedverdunners gebruikt, en eerst langs de arts moest, mocht hij na 2 min wachten alweer gaan, een beetje raar.  Daarna was het richting huis om een boterham te eten, en toen ging het richting Wijchen.

Ik moest buiten overdekt in de rij staan wachten, dat was minder, nog niet eens zo voor mij zelf , maar wel voor een aantal ouderen met rollator. Al die tijd miezerde het ook nog , of het regende zachtjes.

Maar 1 maal binnen kon ik al snel langs de arts heen (ivm de bloedverdunners), en kon ik mij melden bij het loket . Na even gewacht te hebben, omdat een oudere dame zich niet helemaal goed voelde , was ik aan de beurt .

We hebben terug een D tour gemaakt over de De Overasseltse en Hatertse Vennen, en getankt over de grens. Al met al werd het toch nog een leuke dag, en belangrijker we hebben beide de Booster binnen, met Moderna, want de AstraZeneca schijnt wat uitgewerkt te raken.

Naschrift 31-12-2021

We hebben beiden wat last gehad van een wat stijve/pijnlijke bovenarm, dat was alles.28-12-2021 – GGD Deventer

28-12-2021 – GGD Deventer


ggdghor.nl 27 december

 

donderdag 11 november 2021

Zorgen, zorgen, en nog eens zorgen

Manlief is al een tijdje niet helemaal goed in orde . Hij heeft toch wel behoorlijk last van de bijwerkingen van de medicijnen, en hij is al een aantal dagen flink aan het hoesten. Twee x een zelftest , 2 x negatief (geen Corona) . We gingen er vanuit dat zijn Bronchitis weer de kop op stak. Normaal kan hij dat er onder krijgen door zijn medicatie voor de longen (pufjes) te verdubbelen. In eerste instantie leek dat te werken, maar geleidelijk aan werd het eerder erger, dan minder . Door die hoestbuien is Manlief behoorlijk uitgeput geraakt, en zijn weerstand is al verder van ideaal.

Toch maar een afspraak gemaakt bij GGD in Apeldoorn ook al was de zelftest negatief. Dinsdag 9 november kon hij daar terecht. Gistermorgen 10 november kregen we al de uitslag dat hij negatief was getest, en gisteren aan het eind van de middag kon hij gelukkig al terecht bij de huisarts. Tot manlief zijn grote verbazing werd hij door de huisarts ontvangen in het Coronapak. Na onderzoek, heeft onze huisarts besloten om manlief op antibiotica te zetten , om te voorkomen dat het een longontsteking wordt.  Later op de avond hoorden we dat de GGD in Apeldoorn fouten had met testuitslagen . https://www.gld.nl/nieuws/7443089/foutje-bedankt-mensen-krijgen-verkeerde-uitslag-van-coronatest

Dat zal de reden zijn geweest dat manlief toch als mogelijk besmet patiënt door onze huisarts werd ontvangen. Gelukkig is Manlief niet gebeld door de GGD, zijn uitslag bleef onveranderd.

We hebben goede hoop, dat de antibiotica zijn werk gaat doen, en dat manlief weer een beetje opknapt. Gelukkig is het geen Corona .

Zelftest

GGD Apeldoorn – 09-11-2021

 

maandag 4 oktober 2021

De verdubbeling

Manlief is vandaag met zijn nieuwe medicatie begonnen. Eind september werd hij volgens afspraak gebeld door de Uroloog, ivm de uitslag van het bloedonderzoek dat hij de week daarvoor had gehad. Helaas was de Psa inmiddels gestegen van 4.9 naar 8.3, voldoende reden om van therapie te wisselen zo vond de Uroloog.

De medicatie 1 voorgevulde spuit met 3 staafvormige implantaten moest manlief ophalen bij de apotheek in het Gelre ziekenhuis, en vandaag zou de Huisarts de injectie zetten, onder de huid in de buik, zoals afgesproken. Het medicijn werkt gedurende 3 maanden, aan het eind van de periode is het weer bloedprikken, en een paar dagen later weer overleg met de Uroloog, die de hoofdbehandelaar blijft.

Het is afwachten of de medicatie zijn werk gaat doen, en hopen dat manlief niet teveel last krijgt van de bijwerkingen. Gelukkig was het zetten van de injectie 100% meegevallen. Afwachten maar weer.

 

blue-ribbon-prostaatkanker-pixabay

zondag 15 augustus 2021

Een weekje weg geweest.

We kregen de uitnodiging om samen met onze middelste dochter, schoonzoon, en kleindochter een weekje naar Duitsland te gaan . Ze hadden voor een week een Ferienhaus geboekt in het Moezelgebied, of beter gezegd; ” de Hünsrück”,en als we zin hadden, mochten wij mee.

Natuurlijk hadden wij daar zin in. Sterker nog alleen al het feit dat we deze vakantie in het vooruitzicht hadden, hield ons de afgelopen periode op been.

Bijna ging het hele feest niet door, omdat de besmettingsaantallen van Covid-19 in Nederland in de weken daarvoor behoorlijk toenamen, en Nederland rood kleurde op de Europese kaart.

Maar we hadden geluk, we mochten Duitsland in.

Manlief en ik besloten er een toeristische route van te maken, we wilden nog 1 x de plekken bezoeken waar we vroeger met de kinderen ook waren geweest. We probeerden het gebied van waar we wisten dat er overstromingen waren geweest zoveel mogelijk te mijden , maar helaas lukte dat niet helemaal, omdat we te maken kregen met een omleiding . We kwamen daardoor dwars door een dorp heen waar het water verschrikkelijk had huisgehouden. Zijwegen waren weggeslagen, en overal stond een gedeeltelijke, of complete huisraad voor de woning. Van een aantal huizen was een gedeelte van de fundering weggeslagen . Bijna in iedere zijstraat stond een Dixie, en overal lagen grote hopen met takken. We kwamen langs een parkeerterrein waar alleen maar auto’s stonden die van binnen en buiten onder de modder zaten. Toen we het dorp bijna uit waren, zagen we een geïmproviseerde vuilnisbelt, waar ook allemaal huisraad lag. We reden we nog een tijdje langs het stroompje wat de ramp had veroorzaakt. Overal lagen omgevallen bomen en de oever van het stroompje was 1 grote puinhoop met modder. Ik heb geen foto’s gemaakt, ik wilde niet de ramptoerist uithangen, we voelden ons toch al zo.

We zijn wel op de plekken geweest die we wilden bezoeken, en dat was ook leuk, omdat weer terug te zien. Onderweg kwamen heel veel leuke en  goede herinneringen boven. We zochten een mooi plekje uit waar manlief kon slapen, en ik even kon struinen met mijn camera .

Voor ons was de vakantie al begonnen op de heenreis.

We hadden een huis in een klein plaatsje met de naam Haserich, in de buurt van Cochem en Zell . Een prachtige mooie en afwisselende omgeving met heel veel wijngaarden. We waren er al een keer eerder geweest, toen was het in de winter, ook mooi. maar in de zomermaanden is het minstens zo mooi, zo niet mooier.

We hebben een prachtige week gehad , we hadden dan ook ontzettend geluk met het weer.  Onze kleindochter genoot met volle teugen. Om de hoek was een prachtige speeltuin, die zij ook nog eens voor het grootste gedeelte van de tijd voor zich alleen had. Gaandeweg de week werd het zelfs zomers . Het opblaas zwembadje was dan ook zeker niet voor niets meegenomen. Van Triviant in de avonduren kwam niet zoveel terecht, een groot gedeelte van de week zaten we ’s avonds buiten, te genieten van de prachtige sterrenhemel . Wat we niet wisten was dat Haserich zich onder een aanvlieg route bevind van een vliegveld, namelijk Frankfurt-Hahn in Lautzenhausen.
Tot onze grote verbazing kwam er vanuit het niets een groot lijnvliegtuig van achter de huizen te voorschijn aan de overkant van de sraat. Gelukkig was het geen drukke route . Van oorsprong is het vliegveld een militaire luchthaven . Ergens in de jaren 90 werd het in gebruik genomen voor burger vliegtuigen.

Al met al is de week voorbij gevlogen, we hebben mooie plekken gezien , en ik heb voor het eerst Zomertortels op de foto kunnen zetten, ook al was het van heel erg veraf. Een onverwacht moment was toch wel de aanwezigheid van, een prachtige in Nederland super zeldzame Gewone bronlibel .

Ik was met onze kleindochter een rondje aan het lopen, zij met haar loopfiets en ik met mijn camera , toen we langs het beekje kwamen, niet ver van het huis vandaan, zag ik een voor mij onbekende Libelle zitten op een plant langs de kant. Helaas lukte het op dat moment niet om een foto te maken, omdat onze kleindochter andere plannen had. Maar ’s middags kreeg ik gelukkig een herkansing.

Helaas zit het er weer op , de week is voorbij gevlogen. Manlief is tijdens de vakantie weer een jaartje ouder geworden, en dat hebben we in alle rust toch een beetje gevierd. Het was al met al genieten, wat er ook gebeurd , dit kan niemand ons meer afnemen.

Voor meer foto's en video's https://anneliesnatuurlijk.nl/een-weekje-weg-geweest/

Duitsland – Vakantie (onderweg naar Haserich )