Ik zit weer een beetje in de de medische molen. Na het gedoe met mijn
schildklier is mijn bloeddruk niet echt meer normaal geweest. Zelfs bij
lichte inspanning wordt ik kortademig , en heb ik hartkloppingen.
Helaas brengt medicatie verhoging geen verlichting, want de bloeddruk
blijft hoog. Vandaag heb ik de uitslag van het bloedonderzoek gehad,
gelukkig waren er geen schokkende dingen aan de hand. Morgen in de
ochtend wordt ik aangesloten op een elektronische bloeddrukmeter een
holter, voor een 24-uurs bloeddrukmeting . Afwachten wat dat gaat
opleveren.
Naschrift – 28-05-2021 – De 24 uurs bloeddrukmeting laat
schommelingen zien dus ik krijg weer aanpassing van de medicatie, en er
wat bij.
Er werd tot mijn grote verbazing melding gemaakt van een Lammergier
(Gypaetus barbatus) die zou rondvliegen boven Nederland. Ze vloog zelfs
hier in de buurt rond. Ze was al gezien bij Terlet, boven Park de Hoge
Veluwe, en boven het Deelerwoud. De laatste dagen verbleef ze schijnbaar
in de buurt van Lemele in Overijssel.
De Lammergier is een enorme roofvogel, die je vaak in berggebieden
kunt aantreffen, zoals in Spanje en Frankrijk hier in Europa De
Lammergier heeft ongeveer een spanwijdte van 2.50 tot wel 2.80 meter !
Ik ken de vogel alleen uit de boeken. Vroeger gingen er verhalen rond
dat de Lammergier lammetjes greep, en vervolgens liet vallen vanaf grote
hoogte. Daarom werd de vogel volop bejaagd . Op de lagere school las ik
ooit een verhaal over een Lammergier die kleine kinderen had meegenomen
in zijn nest hoog in de bergen.
Feit is dat de Lammergier heel zuinig met zijn of haar energie omgaat .
Door gebruik te maken van de thermiek net als zweefvliegers, kan de
Lammergier urenlang in de lucht cirkelen zonder ook maar een vleugelslag
te maken.
Voor zover ik weet jaagt de Lammergier ook niet. De Lammergier leeft
van de botten van dode dieren. De snavel van de Lammergier kraakt kleine
botten moeiteloos, of hij slikt ze in zijn geheel door. Als het bot te
groot is, dan laat hij die te pletter vallen vanaf grote hoogte op een
rotsblok. Het maagzuur van de Lammergier heeft er totaal geen moeite om
de botten te verteren. Omdat bijna geen andere dier de botten van dode
dieren eet, kan de Lammergier weken vooruit met een karkas van 1 dood
dier.
Vandaag besloten wij om op goed geluk richting Lemele te gaan, want
het begon bij mij toch wel behoorlijk te kriebelen. Voor mijn gevoel was
het nu of nooit.
Bij aankomst (ongeveer 9.30u) op de Archemerberg bij Lemele was de
Lammergier gelukkig op de aangewezen plek aanwezig . Het was een kwestie
van volg de fotografen. Ergens halverwege de berg zag ik haar . Ze zat
op een behoorlijke afstand, en was afwisselend wat aan het veren
poetsen, en en aan het dutten.
Manlief en ik hebben het tafereel een tijdje bekeken, en toen
besloten we nu we er toch waren , om een wandeling door het prachtige
gebied te maken. Onderweg troffen we nog een Koekoek aan, altijd leuk .
De steilheid van het wandelpad brak ons eerlijk gezegd wel een beetje op
,maar we hadden het zeker niet willen missen.
Bijna beneden gekomen op een andere plek en vanuit een andere hoek
zagen we de Lammergier nog wat beter. Er leek wat meer beweging in de
vogel te komen. Op een gegeven moment pakte ze een poot van een Ree (ik
meen een hoefje te zien) en begon ze de poot te kraken met haar snavel
(zie video). Rond 11.30u begon ze met een tak te sjouwen, en vloog ze
even op .
Wij vervolgden onze plek naar beneden, en bleven nog even staan
kijken, en dat was maar goed ook , dat we nog even bleven staan, Want
rond 11.45 vloog ze ongeveer 5 minuten een aantal rondjes, achterna
gezeten door een Buizerd, ze kwam zelfs over ons heen vliegen, en leek
ons allemaal eens goed te bekijken vanuit de lucht, om vervolgens weer
te landen op de zelfde plek. Echt geweldig om te zien, en een ervaring
die wij niet snel gaan vergeten.
Lammergier - Gypaetus barbatus
Lammergier - Gypaetus barbatus
Naschrift :
*Deze Lammergier betreft een vrouwtje die voorzien is van een zender.
Ze heeft zelfs een naam, namelijk Eglazine en ze maakt deel uit van een
herintroductieprogramma van VCF (Vulture Conservation Foundation) in
Frankrijk. Via de zender wordt ze hier in Nederland gevolgd door Hans
Pohlmann ( voorzitter VCF in NL).
*26 mei is een andere Lammergier die tot mijn grote verbazing ook in
Nederland verbleef met de naam Angèle, tegen een windmolen gevlogen, en
heeft dit helaas niet overleefd
*Ongeveer een maand later vloog Eglazine weer de kant van de Veluwe
op en verbleef daar nog weken. In de 2e week van oktober verdween ze
voorgoed uit Nederland . Helaas heb ik nooit meer een glimp van haar
opgevangen, maar ik hoop dat het haar goed vergaat.
Vanochtend heeft de Uroloog contact gehad met Manlief over de
bloeduitslag . Helaas de lijn is stijgende, gelukkig nog niet ernstig,
maar de Psa (prostaatkankermarker) was opgelopen tot 4.9 ( vorige keer
2.6). Voor hem is het aanleiding om de controle te verhogen naar 3
maanden; in juli dus weer prikken. Het is momenteel nog geen aanleiding
voor verdere actie, wel moet hij het goed in de gaten houden zodra er
een probleem optreedt met de urinewegen. Maar goed; ondanks de verhoging
Psa voorlopig nog even pas op de plaats.
Nee geen grap, maar vandaag zaten manlief en ik samen met anderen in de kerk , om onze eerste AstraZeneca vaccinatie te krijgen.
Wij behoren tot de doelgroep die door de huisarts wordt gevaccineerd.
Het hele gebeuren was goed georganiseerd. We kregen wel een gekleurd
kaartje , omdat we beiden aan de bloedverdunners zitten, maar dat was
het dan ook . We moesten net als iedereen nog een kwartiertje
nablijven,en toen konden we naar huis.
Over een aantal weken krijgen we onze 2e als het goed is. Ondanks dat
we nog niet beschermd zijn tegen Corona, geeft het toch een goed
gevoel, dat de 1e er in zit.
Ergens
aan het eind van vorige jaar werd ik door Actua uitgeverij benaderd, of
het mogelijk was om een aantal foto’s van mijn website liefst kosteloos
te gebruiken voor een simpel boekje over vogels dat Actua aan het ontwikkelen was .
De uitgever was bij mij natuurlijk op het juiste adres, als ik kan
meehelpen om de Natuur onder de aandacht te brengen (o.a. bij jongeren), dan hoef ik daar
niet lang over na te denken, en helemaal als de uitgever er het zelfde
over denkt .
Vorige week kreeg ik bericht dat de eerste reeks klaar was, en
gisteren lag die eerste reeks ” Zelf gezien ” al bij ons op de mat .
Het zijn prachtige, leuke, overzichtelijke en leerzame boekjes
geworden, en niet geheel onbelangrijk ze zijn lekker goedkoop gebleven.
Al
met al ben ik heel blij met het resultaat, en ik hoop dat de uitgever
uit de kosten komt, zodat hij de volgende reeks die op stapel staat,
ook kan uitbrengen.
Ik had wel vaker Kanaries gezien, en dan heb ik het niet over
kweekkanaries in kooitjes, maar over Kanaries die in het wild voorkomen,
namelijk de Europese kanarie. Maar zo dichtbij als vandaag heb ik ze
eerlijk gezegd nog nooit gezien, laat staan in de sneeuw. Meestal zag ik
ze in Duitsland in de zomer tijdens onze vakanties.
De Europese Kanarie – Serinus serinus is wel familie, maar niet de de
voorouder van de kweekkanaries, dat is namelijk de ”echte” Wilde kanarie
(Serinus canaria) die voorkomt op de Canarische eilanden, en iets
groter schijnt te zijn.
De Europese kanarie behoort tot de familie vinkachtigen (Fringillidae) net als de Groenlingen, en Sijsjes, maar helaas zijn ze redelijk zeldzaam, in ieder geval in Nederland .
De vogels (4) hielden zich al een aantal dagen op in een
Natuurspeelpark in Rheden (buurtgemeente), maar we hadden nog niet de
kans en de tijd gehad om daar naar toe te gaan. Vanmorgen lukte het
gelukkig, en ik had geluk, ook al was het even zoeken, en ik er nog maar
2 kon ontdekken.