Er werd een nog jonge zeldzame Steppekiekendief – Circus macrourus
gemeld bij Rouvenen, in de buurt van Duiven. Kiekendieven zie ik naar
mijn zin altijd al te weinig, laat staan de zeldzame Steppekiekendief,
want die had ik nog nooit gezien. Manlief had vrij, en Duiven is
gelukkig niet ver van ons vandaan, dus de auto in, en richting Duiven.
We hadden de vogel al vrij snel gevonden rustend op een paal, op grote
afstand van ons tussen een akker en een weiland. Waarschijnlijk had de
vogel net een prooi naar binnen gewerkt, omdat de Steppekiekendief heel
lang op die paal bleef zitten. Daarna zat de vogel heel lang ver van ons
vandaan maar nog net in het zicht op een akker met stoppels. Al met al
duurde dat wel 2 uur . Op het moment dat ik besloot om met Ulli de hond
te gaan lopen, vloog de vogel ineens langs me heen. En wat een geluk heb
je dan als je de camera bijna altijd bij je hebt, en je een trouwe
viervoeter hebt die rustig gaat zitten wachten tot je klaar bent met
filmen. Ik kreeg ook nog de kans om een paar foto’s te maken, en daarna
verdween de vogel weer uit het zicht, een geweldige indruk achterlatend.
En nu maar hopen dat we nog een paar keer de gelegenheid krijgen om de vogel te bewonderen.
Het is bijna niet voor te stellen, maar het wordt steeds stiller bij ons in de wijk in Eerbeek.
Merel – Turdus merula
Kon je voorheen nog bijna over de merels struikelen , en liep je de
kans om bijna een merelman tegen je hoofd aan te krijgen, omdat deze
achterna gezeten werd door een rivaal, sinds gisteren zie ik geen enkele
merel meer. In onze wijk was de achteruitgang al een tijd lang te
merken, maar ”onze” merels hielden nog steeds stand. Het vrouwtje heeft
dit jaar verschillende pogingen gedaan om een nest groot te brengen, op
verschillende plekken bij ons in de tuin, maar op 1 nest na is niets
daarvan groot geworden.
1
De laatste tijd is het er niet meer van gekomen om een blog te maken.
Tijdgebrek daar ga ik het nu maar even op schuiven. Ergens iets op af
schuiven, want dat is het natuurlijk, tijdgebrek is zo betrekkelijk, als
je maar wilt, dan vind je altijd wel een moment. Maar ik had er voor
mijn gevoel echt geen tijd voor.
Manlief is sinds een aantal maanden voorzitter van de lokale
omroepvereniging in de gemeente Brummen, hij werd daarvoor benaderd. De
omroep had een wat verouderde website, en het was al een tijd de wens
van de vrijwilligers om over te gaan tot een (andere) CMS zoals
bijvoorbeeld WordPress. Maar ja als je dit laat doen door een
professionele Webdesigner, dan hangt daar een prijskaartje aan. En
helaas zoals bijna bij iedere lokale omroep in Nederland, is daar gewoon
geen geld voor. Manlief wierp natuurlijk een balletje op, en een paar
weken later ging dat balletje rollen
Ik werd gevraagd om de nieuwe WordPress website van de lokale omroep van de gemeente Brummen RTV Veluwezoom Nieuws vorm
te geven. Dat is natuurlijk helemaal mijn dingetje, en daar moest ik
geen minuut over na denken. Hartstikke leuk om te doen, en het kon
helemaal in mijn eigen tempo. Gelukkig was er hulp op de achtergrond van
de technische man van RTV Veluwezoom, die er voor heeft gezorgd dat
alle technische dingen die met de uitzendingen van de radio te maken
hebben bleven functioneren, en die ook alle moeilijke plugins heeft
uitgetest.
En dan was er ook eens in de persoon van de secretaris een hele goeie
sparringspartner, die ook nog eens goed overweg kan met fotoshop.
De website draait nu, en tot nu toe heb ik alleen maar positieve
reacties gehoord. Ik blijf op de achtergrond er natuurlijk wel mee
bezig, o.a. met de redactie, maar al met al, hoop ik nu weer wat meer
tijd voor mijn eigen website te krijgen, want daar kwam ik niet meer aan
toe.
De eerste dag van de nieuwe maand juni begon goed, nou ja goed. Ik
ontdekte een kleine Teek in mijn navel, die ik had gemist. Dat is de
ellende van Teken, bedekkende kleding helpt niet altijd. Hopelijk loopt
deze ontmoeting met een sisser af.
Maar afgezien van die Teek, was 1 juni een topdag. In de morgen
landde er tijdens de wandeling met onze hond Ulli een Libelle voor mijn
neus. Ik dacht dat het een ”gewone” mannetje Platbuik was, maar toen ik
inzoomde met mijn camera, zag ik dat het een zeldzame Bruine korenbout –
Libellula fulva betrof. Er is nog een Libelle die op deze soort lijkt,
en dat is de Oeverlibelle. Als je goed kijkt zie je de verschillen
tussen de 3
Bruine korenbout - Libellula fulva
Platbuik – Libellula depressa ♂️
Gewone oeverlibel – Orthetrum cancellatum ♂️
Manlief had die middag een werkconferentie in Brummen, en hij bood mij aan, om mij voor een paar uurtjes in de buurt van de beek bij Leuvenheim (gemeente Brummen) af te zetten. Het was voor mij een eeuwigheid geleden , dat ik daar had rondgestruind, dus dat werd wel weer eens een keer tijd, en bovendien lag het mooi op de route van manlief.
Maar 1 maal uit de auto gestapt, was het even slikken, want het Waterschap was daar bezig geweest om de stuw te renoveren. Maar helaas ook heel veel oude bramenstruiken waren drastisch terug gesnoeid. Juist daar op die Bramenstruiken had je kans, om de zeldzame Kleine ijsvogelvlinder – Limenitis camilla te spotten. Toen ik het stuwtje voorbij was gelopen, vloog ineens een een Wielewaal op, een prachtige geel/zwarte vogel die ik al een paar keer had, gezien, maar nog nooit op de foto heb kunnen zetten . Ik kon de vogel tot in een hoge boom volgen, maar toen ik een foto wilde maken, was helaas de vogel al gevlogen. Ik besloot het bospad nog een stukje af te lopen, maar helaas de Wielewaal liet zich niet meer zien. Ergens in de verte hoorde ik nog wel een Koekoek roepen. Ik besloot om weer terug te lopen richting de beek, om nog een restant van Bramenstruiken af te zoeken, aan de overkant van de beek. Vanuit het niets kwam er ineens een lichtblauwe vlinder aangevlogen, die gelijk al fladderend op grote hoogte in een boom ging zitten . Onmiskenbaar een Kleine ijsvogelvlinder. Maar helaas dacht ik, ook die geeft mij het nakijken. Maar ik had het mis de vlinder kwam onverwachts weer even naar beneden, zodat ik nog toch nog een paar foto’s kon maken, en daarna verdween hij voorgoed uit mijn zicht in een hoge boom.
Kleine ijsvogelvlinder – Limenitis camilla
Ik vervolgde mijn weg weer, maar niet voor lang, want opeens zag ik
beweging in het heldere water van de beek. Tot mijn grote verbazing zwom
een grote Ringslang – Natrix natrix langszij. De Ringslang was
behoorlijk lang, iets minder dan 1.50m, dus het kon haast niet anders
dan dat dit een volwassen vrouwtje betrof.
Ze had mij ook in de gaten, dus ik besloot haar in te halen. Verderop
wilde ik mij wat verdekt op stellen, om een foto of filmpje te kunnen
maken. En ik had geluk want ik kreeg de kans om beiden te doen. Maar ik
had ook de nieuwsgierigheid van de Ringslang gewekt, want ze kwam opeens
het water uitzetten, het lange gras bewoog opzij , en opeens stond ik
als het ware oog in oog met een Ringslang, die voor mijn voeten abrupt
stopte. Ze probeerde met haar tong de geuren op te nemen en mij denk ik
te beoordelen, of ik een eetbaar hapje was (ik kan naar de reden alleen
maar gissen) Ze verdween vervolgens weer net zo geruisloos als dat ze
gekomen was, en ging het water weer in. Ik had haar met gemak kunnen
vastpakken, want Ringslangen zijn niet giftig en bijten ook niet, maar
als het niet nodig is om een dier in het wild aan te raken, dan doe ik
dat ook niet . Maar wat een belevenis.
Ringslang – Natrix natrix
Ik nog heb nog een tijdje naar de slang zitten kijken, en besloot na een
half uurtje weer verder te gaan. De beek moest ik op een gegeven moment
oversteken, en op dat moment hoorde ik de Wielewaal zingen, en zag ik
hem weer wegvliegen. Op het zelfde moment stond een Reegeit ineens op
uit het lange gras naast het pad, en die schrok zo van mij, dat ze als
een Kangoeroe wegsprong. Een eindje verderop herpakte ze zichzelf weer,
en vervolgde haar weg stapvoets, en stak toen de beek over. Heel
onverwachts begon een mannetje Roodborst Tapuit uit volle borst te
zingen, en op op dat zelfde moment vloog er een insect langs mij heen,
geel en rood van kleur, die op het eerste oog, mij altijd iets aan een
vrouwtje Platbuik libelle doet denken . Maar een tel later was er al bij
mij het besef , dat dit insect een grote wesp betrof, in dat geval een
Hoornaar – Vespa crabro die zichzelf uitbundig ging poetsen. Prachtig om
te zien, en ook dit kon ik mooi vastleggen.
Roodborsttapuit – Saxicola rubicola
Hoornaar – Vespa crabro
Weidebeekjuffer – Calopteryx
splendens
En net op het moment dat manlief kwam aanrijden, om mij op te halen,
landde er nog mannetje, en 1 vrouwtje Weidebeekjuffer – Calopteryx
splendens Muggenbeten, brandnetelblaren, een voor mij wegvliegende Wielewaal, het mocht de pret niet drukken. Wat een onverwachte topdag.
Hieronder vind je de filmpjes