woensdag 24 februari 2016

Beschermd betekend Vogelvrij in Nederland

Sommige mensen weten schijnbaar niet, wat het betekend, als een dier volgens de wet een beschermde status heeft. Ook weten sommige mensen schijnbaar niet, dat een dier een levend wezen is. Wie morgen naar 1 vandaag gaat kijken, wees gewaarschuwd. Helemaal onverwachts lieten ze vandaag als voorproefje voor de uitzending van morgen, schokkende beelden zien. Het item gaat over hoe Knobbelzwanen massaal in het Groene Hart bejaagd worden. De beelden laten zien dat een Knobbelzwaan tijdens zijn of haar vlucht wordt beschoten, en naar beneden valt, een zwaan nog steeds levend door jachthonden gegrepen wordt (die er beslist niet zachtzinnig mee omgaan) en dan ook nog eens, een zwaan zo te zien zwaar gewond maar nog levend, door de jager aan de hals opgetild. en over de schouder wordt gegooid. Ik vind het wel heel goed dat hier aandacht aan wordt geschonken, en denk niet dat dit maar een incident is, en dat het alleen elders gebeurd. ik heb dit zelf van dichtbij meegemaakt toen ik onverwachts getuige werd van een ganzenjacht. Voor wie het wel aankan, of durft om de beelden te bekijken, dit is de link, .....

http://binnenland.eenvandaag.nl/tv-items/65265/zwanen_massaal_afgeschoten_in_groene_hart


Knobbelzwaan – Cygnus olor

zondag 21 februari 2016

Stukje voor PvdA Brummen-Eerbeek over ‘ganzensafari’s’ in NL.

Het begon allemaal na de goedkeuring van de nieuwe Natuurwet in de Tweede kamer. De nieuwe wet Natuurbescherming beoogd betere wetgeving, en minder regels, en vervangt 3 afzonderlijke wetten namelijk de Flora- en Faunawet, de Boswet en de Natuurbeschermingswet 1998. De toenmalige Staatssecretaris van Economische zaken Sharon Dijksma (PvdA) wilde in de wet vastleggen dat jagers vooraf een afschotplan moesten indienen , kortom vooraf moesten de jagers met bewijzen komen dat er te veel dieren van een bepaald soort schade veroorzaakten, voordat er geschoten mocht worden Maar regeringspartij de VVD wilde de jagers niet onnodig met een ingewikkelde administratie opzadelen. De PvdA vindt dat de jacht in dienst moet staan van de natuur. In het verkiezingsprogramma staat dat de PvdA de plezierjacht wil verbieden. Dat zou ook betekenen dat de zogenaamde wildlijst met vijf diersoorten die in principe ‘vrij bejaagbaar’ zijn: (eend, fazant, houtduif, haas en konijn) zou verdwijnen., en daar was ook ik een groot voorstander van. Maar de VVD wilde juist, dat meer diersoorten aan de lijst toegevoegd zouden worden, zoals bijvoorbeeld het wild zwijn, de grauwe gans en het ree.

Uiteindelijk is de nieuwe Natuurwet een politiek compromis. In de nieuwe wet worden 945 planten en diersoorten actief beschermd, en krijgen de provincies de regie over het natuurbeleid in de regio, terwijl voorheen het Rijk daarvoor verantwoordelijk was. Na inwerkingtreding van de nieuwe Natuurwet maken provincies dan de afwegingen voor vergunningen en ontheffingen. De oude wildlijst met vijf diersoorten die in principe ‘vrij bejaagbaar’ zijn blijft onveranderd voortbestaan, en blijft de verantwoordelijkheid van het Rijk. Jagers moeten verplicht achteraf wel het aantal geschoten dieren registreren. De provincie wordt geadviseerd door Faunabeheereenheden FBE (die al bestonden), Deze worden uitgebreid met een zetel voor een maatschappelijke organisatie die duurzaam beheer van in het wild levende dieren tot doel heeft.

Om de wet door de Tweede Kamer te krijgen hebben er een aantal aanpassingen plaats gevonden, waarvan ik vooraf mijn zorgen heb geuit bij de woordvoerder van de PvdA in de Tweede Kamer voor Natuur en Groen Onderwijs, Henk Leenders. Henk begreep mijn zorgen, en beloofde dat hij er bovenop zou blijven zitten. Sneller dan verwacht liet Henk zien, dat dit geen loze woorden waren.

Iedere provincie had en heeft dus een FBE zo ook Gelderland de provincie waar ik woon, namelijk de FBE Gelderland. Een lid van de Vogelwerkgroep Zutphen had het beoogde winterganzenbeleid van de provincie Gelderland in beeld gebrach. Het oppervlak beschermd gebied voor winterganzen in Gelderland zou nog maar 2,41% van het oppervlak van de provincie bedragen, en in de rest van de Provincie Gelderland mochten de ganzen overal worden doodgeschoten en de rest weggejaagd. Voor Zutphen e.o. zoals oa de gemeente Brummen, hield dat in dat op een paar kleine stukjes uiterwaarden na, ganzen overal in het werkgebied (Vogelwerkgroep Zutphen) doodgeschoten mogen worden; dat is dus inclusief Tichelbeekse Waarden, Stokebrand, De Mars, Ravenswaarden, Cortenoever (Brummen) en ALLE binnendijkse gebieden.

Kolgans – Anser albifrons


Hier schrok ik van, maar nog meer schrok ik van het feit, hij ook aangaf dat er op het internet steeds meer internationale advertenties verschijnen, waarin Nederland wordt aangeprezen als “goose hunting country” zoals bijvoorbeeld op de website Getducks.com (deze website is nu uit de lucht, maar hier kunt je nog een PDF bestand bekijken) Ik had hier al eerder van gehoord, maar nog niet eerder had ik zo’n website onder ogen gehad. Het eerste wat ik dacht, dit kan toch niet waar zijn omdat er altijd wordt gesuggereerd dat de Nederlandse wetgeving voor wat betreft de jacht zeer streng is. Jagers moeten namelijk aan allerlei eisen voldoen, en dan is het heel vreemd dat jagers uit het buitenland hier zomaar hun gang kunnen gaan. Dit had in mijn ogen helemaal niets meer met beheersjacht te maken. “Voor 4600 dollar per persoon in Nederland vijf dagen lang onbeperkt ganzen schieten, met verblijf in een luxe bed & breakfast. Nederland wordt aangeprezen als een ‘schitterend land voor zowel jagers als niet-jagers’.Het Amerikaanse bedrijf GetDucks.com bood deze trofeejacht aan, maar ook andere bedrijven zoals International Safaris Corp, die inmiddels de bewuste pagina heeft verwijderd (helaas geen PDF bestand).

Daarom heb ik bij Henk Leenders de woordvoerder van de PvdA fractie in de Tweede Kamer aan de bel getrokken n het weekend van 8/9 november van het afgelopen jaar wederom aan de bel getrokken, maar ook bij bij een columnist van de regionale krant de Stentor Diezelfde dag had ik bericht terug van de columnist van de Stentor, en ook van Henk Leenders. Naar aanleiding van mijn bericht had Henk de fractiemedewerkers gevraagd onderzoek te doen naar de mogelijkheid voor buitenlanders om in Nederland op ganzen te komen jagen. Hij was hiervan niet op de hoogte en gaf aan er buitengewoon ongelukkig mee te zijn. Hij was van plan namens de PvdA erover Kamervragen te gaan stellen aan de nieuwe Staatssecretaris.van Economische zaken Martijn van Dam, de opvolger van Sharon Dijksma, die op 5 november Staatssecretaris werd van Infrastructuur en Milieu.

Op 9 november verscheen er een column in de Stentor door Sander Grootendorst over de ganzenjacht, (zie blog Sander Grootendorst)

Jager met hond


Op 10 november hebben Henk Leenders en Tjeerd van Dekken (Dierenwelzijn) namens de PvdA fractie Tweede Kamer, 10 schriftelijke Kamervragen gesteld, aan de staatssecretaris van Economische zaken. Op 15 december werd de nieuwe Wet Natuurbescherming door de Eerste Kamer aangenomen. Op 17 december vroeg Henk Leenders om spoed, met de beantwoording van de Schriftelijke Kamervragen. en op 19 december diende de Partij van de dieren ook schriftelijke vragen in. Daarna begon het balletje op eens te rollen Er verschenen opeens allemaal berichten in de media zoals RTL nieuws.nl, maar ook de Stentor plaatste weer een artikel, omdat de Gelderse fractie van de Partij van de Dieren vragen had gesteld aan het college van Gedeputeerde Staten van Gelderland. Ook de Jagersverenweging bracht een artikel over de Ganzenjacht door buitenlandse jagers.

Maar daarna werd het stil. Het duurde voor mijn gevoel heel lang voordat er een antwoord kwam, van staatssecretaris van Dam op de schriftelijke Kamervragen. 28 januari verscheen er een artikel in Trouw dat uit onderzoek door de provincie Gelderland gebleken was dat buitenlandse gastjagers de Nederlandse jager mogen helpen bij hun inzet in het veld. Eerlijk gezegd begon ik heel langzaam de moed een beetje te verliezen, maar op 1 februari werden de schriftelijke Kamervragen van de PvdA en de Partij van de Dieren door de Staatssecretaris eindelijk beantwoord. De Staatssecretaris wil dat er een einde komt aan de reizen waarbij Amerikaanse jagers in Nederland ganzen komen schieten. De provincie Gelderland had wel gelijk dat de wet het toestaat dat Nederlandse jagers hulp mogen krijgen van gastjagers. maar het organiseren van commerciĆ«le jachtreizen vind hij ongewenst. De komende tijd gaat hij daarover in gesprek met de provincies en de Jagersvereniging. Henk Leenders en Tjeerd Van Dekken vonden het prima dat de Staatssecretaris in gesprek gaat, maar toch hebben ze namens de PvdA nog vervolgvragen gesteld om ‘ganzensafari’s’ in Nederland, echt te stoppen.

Op 3 februari schreef Staatssecretaris van Dam een brief aan de Voorzitter van de Eerste Kamer, waarin hij oa aangeeft, dat hij in goed overleg met de provincies besloten heeft, om de invoering van de nieuwe wet te verschuiven van 1 juli 2016 naar 1 januari 2017. Dit met het oog op een zorgvuldige invoering van de nieuwe Natuurwet.

Persoonlijk snap ik er niets van dat mensen het leuk vinden om te jagen, ik hanteer liever een camera als ik ganzen zie, en ik kan dat iedereen aanraden.

Stop ‘Ganzensafari’s’ in Nederland, bericht uit Eerbeek

Hieronder een filmpje van Economische zaken over de nieuwe Natuurwet


 

 

maandag 1 februari 2016

Staatssecretaris van Dam wil einde maken aan Ganzensafari's in Nederland

Het duurde voor mijn gevoel heel lang voordat er een antwoord kwam, van staatssecretaris van Dam op de schriftelijke Kamervragen. Maar dan ineens is er vandaag goed nieuws, en er komt nog een vervolg.


Eerlijk gezegd begon ik heel langzaam de moed een beetje te verliezen, en helemaal toen er in de media het bericht verscheen, dat de provincie Gelderland een onderzoek had gestart naar de juridische houdbaarheid van de ganzensafari's in Nederland . Het onderzoek toonde aan, dat Amerikaanse trofeejagers in Nederland gewoon op ganzen mogen schieten. Maar de woordvoerder van de PvdA hield stand, en bleef, en blijft er gelukkig boven op zitten. Het is heel goed nieuws en een grote stap in de goede richting, maar er zijn al vervolgvragen gesteld door de PvdA woordvoerders, want de intentie is om de ganzensafari's te stoppen. Heel opvallend de website van Get ducks.com Netherlands goose hunt is al zeker een week uit de lucht, want je krijgt nu een Error te zien. Hoe het allemaal begon, is hier te lezen


Kolgans – Anser albifrons

dinsdag 12 januari 2016

Stop de Hobbyjacht


zondag 3 januari 2016

Bijna 100 jaar


Dat zou het geval zijn geweest als mijn vader nog geleefd had, want dan zou hij dit jaar in september 100 jaar zijn geworden.

Maar helaas dat zit er niet echt in, vandaag is het alweer 16 jaar geleden dat hij is overleden.
De wereld verging niet zoals sommige mensen hadden voorspeld. 1 januari 2000 het begin van het nieuwe millennium en niemand wist precies wat er op de eerste dag van zou gebeuren. Men was bang dat de computers in de war zouden raken van de twee nullen en dat ze 100 jaar terug in de tijd zouden gaan, dus naar het jaar 1900, met catastrofale gevolgen.
Maar dat alles gebeurde gelukkig niet, maar voor ons als familie was dit natuurlijk geen goed begin van het nieuwe millennium.
Vanmorgen liep ik in de regen te wandelen met onze hond, die weer alle tijd nam. De voorgaande dagen met al dat vuurwerk, wist hij steeds niet hoe snel hij thuis moest komen, maar nu werd iedere lantaarnpaal of boom weer uitgebreid besnuffeld. Het begon buiten net een beetje licht te worden, en de Roodborstjes begonnen voorzichtig hun melancholische deuntjes te zingen.
Het is zo'n moment dat, als je niet oppast je zo in tranen uitbarst, maar dat gebeurde niet, want de fantasie nam het over, en ik zag in gedachten de oud collega van manlief met een ketting om, namens de koning tegenover mijn vader zitten in het verpleeghuis Den Ooiman in Doetinchem, waar mijn vader toen verbleef. Van 2006 tot 2010 zaten de huidige burgemeester van Doetinchem en manlief in het college van B & W in Brummen , manlief was 1 van de 3 W's. Echte vrienden zijn ze nooit geworden, daarvoor stonden ze beiden te verschillend in het leven. (VVD & PvdA), en contact is er, zoals verwacht, tussen beiden dan ook niet meer.
Ik weet niet of mijn vader er zo blij mee geweest was geweest, als er een burgemeester van VVD huize bij hem op bezoek was gekomen. Voor mijn vader waren Joop den Uyl en Wim Kok de vakbondsman, toch wel heel belangrijk, en alles wat met Wiegel te maken had vond hij maar niets. Sterker nog als de Burgemeester van Doetinchem mijn vader een hand had gegeven, dan had hij waarschijnlijk de opmerking geplaatst, "wat bun ie dan veur een kwiebus, met zo'n ketting um de hals", want zo reageerde mijn vader de laatste jaren van zijn leven, door de dementie.
Maar dit zou niet zozeer te maken hebben gehad met de huidige burgemeester van Doetinchem, maar meer met 1 van zijn voorgangers die 2 straten verder dan mijn ouders woonde op de hoek Meester Lovinklaan en Esdoornlaan in Doetinchem in een grote villa, (ambtswoning) namelijk burgemeester Cornelissen (KVP). Ook ik had als kind, helemaal niets met die burgemeester.
Ik liep vanuit school (Christelijke lagere school) 1 x per maand altijd in mijn wijk te collecteren voor de HEMAVA stichting. HEMAVA was een soort van kinderbescherming, en de letters stonden voor voor de Heldring Stichting in Zetten, Martha Stichting in Alphen a.d. Rijn en Valkenheide in Maarsbergen. Allemaal Christelijke tehuizen.
 Heeft u misschien iets over voor de HEMAVA kinderen was mijn vraag aan burgemeester Cornelissen toen hij de deur open deed, dat had hij wel, en vervolgens doneerde hij een stuiver (5ct). Wat was ik teleurgesteld in de man, zo rijk (in mijn ogen) met een chique zwart pak aan, een groot huis , en met een grote zwarte auto voor de deur.
Toen ik het thuis vertelde aan mijn ouders was mijn vaders reactie, ach die burgemeester is een beetje een rare kwiebes. Mijn vader had echt helemaal niets met die burgemeester.
Van een toch wel stille maar lieve man,veranderde hij door de dementie, de laatste jaren. Hij nam in ieder geval geen blad meer voor de mond, maar zei ronduit wat hij ervan vond, gelukkig meestal wel zo dat je er om moest lachen.
Maar goed dit gaan we nooit beleven dat is een ding wat zeker is, maar de gedachte alleen al daarover, bracht bij mij de glimlach, want ik kon mij er van alles bij voorstellen.
Voor zover ik weet is mijn vader nooit lid van de PvdA geweest, dat kwam waarschijnlijk door mijn moeder, want die moest niets van politiek weten. maar voor zover ik weet was hij wel altijd lid van de vakbond
ABMH 50 jaar


. Zo lang ik mij kan herinneren stond er een wit zelfstandig staand Reliƫf/plateel op de schoorsteenmantel bij mijn ouders thuis Dit was van de ABMH, de Algemene Nederlandse Bond van Meubelmakers, Behangers, Houtbewerkers en aanverwante vakgenoten , en was door het bondsbestuur uitgereikt aan de leden omdat de bond in 1958 50 jaar bestond.
Later ging dat allemaal op in de FNV . Tot aan zijn dood is hij lid geweest van de vakbond. Wij als kinderen konden gelukkig mijn moeder ompraten om niet het lidmaatschap op te zeggen, op het moment dat mijn vader naar het verpleeghuis ging.
Dat was iets wat mijn vader nooit gewild had. Vanavond kwam op de tijdlijn van facebook een herinnering voorbij van vorig jaar 3 januari, en dat ging natuurlijk over mijn vader, de link naar dat blog is hier te vinden https://anneliesnatuurlijk.nl/goodgoan/

vrijdag 1 januari 2016

Henk & Herman

Vanmorgen de eerste morgen in het nieuwe jaar, en het was heerlijk rustig, manlief was aan het werk op deze 1e januari, en ik liep in gedachten langs het spoor te wandelen.
Overal was het overschot van een uitvoerig gevierde oudejaarsavond te vinden in Eerbeek, en soms moest je bijna door het vuurwerkafval heen lopen, en daar heb ik het nooit zo op .maar zo langs het spoor was het goed te doen.
We waren gisteravond voor een groot deel alleen, en eigenlijk was dat best wel lekker, want zo konden we ongestoord naar Herman Finkers kijken, alhoewel we het beeld regelmatig even stil moesten zetten , omdat er een salvo van Cobra geluiden door de straat ging, of hoe die dingen dan ook genoemd worden, je hebt het gevoel of je je in oorlogsgebied bevind.
Het was de eerste oudejaarsshow van Herman en voor het eerst was het een oudejaarsshow die live werd uitgezonden.
Vanmorgen liepen de meningen nogal uiteen, de 1 had het prachtig gevonden, en de ander vond dat het was tegen gevallen.
Manlief en ik hadden hoe dan ook genoten, maar misschien kijken wij toch met een iets te gekleurde bril.
Vanmorgen liep ik dus langs dat spoor, en er flitste van alles door mijn gedachten.

Een raar jaar was het jaar 2015 voor ons, we hebben weer eens langs de afgrond heen gelopen, want zo voelde het toen manlief in februari op de 25e verjaardag van onze middelste dochter opgenomen werd in het ziekenhuis, en dat we de volgende dag te horen kregen te horen dat hij darmkanker bleek te hebben.

En dan zakt de bodem onder je voeten even heel ver weg. Maar die man van mij is onverwoestbaar, want 2 maanden later is hij gewoon weer in de wijkzorg aan het werk. Het gaat gelukkig heel goed, en wat dat betreft sluiten we dit jaar prima af. Maar voor mij voelt het toch anders. Ieder jaar, vooral de laatste jaren, was oudejaarsdag de afsluiting van het jaar dat geweest was, en het nieuwe jaar kon alleen maar beter worden. Deze jaarwisseling heb ik maar even helemaal niets meer gewenst, we zien het wel wat 2016 ons wel of niet brengt, we hebben gelukkig elkaar nog en niet te vergeten de 3 dochters met hun mannen en onze kleinzonen.
Vanmorgen moest ik daar aan terug denken, maar ik ging ook een eind terug in de tijd.

Het was begin jaren 80 Manlief (toen nog mijn vriend)en ik waren net verhuisd naar een andere woning in Arnhem, toen manlief ziek werd. Met hevige koliekpijnen en hoge koorts werd hij opgenomen in het Diaconessen ziekenhuis in Arnhem. Ik had het vermoeden dat het om een nierbekkenontsteking zou gaan, want ik herkende de klachten want dat had ik zelf ook een aantal maanden daarvoor gehad. Maar het onderzoek wees niets uit, ze konden geen diagnose geven.

Ruim 2 weken lang zweefde manlief tussen leven en dood, omdat men er maar niet achterkwam wat er aan de hand was . Ik kreeg van de werkgever toestemming om halve dagen te werken, zodoende kon ik op de bezoekuren bij manlief zijn. Een collega bood aan, dat ik met hem wel mee kon rijden van Arnhem naar Wolfheze en eventueel ook terug als we de zelfde dienst hadden. Hij woonde niet zo heel ver van ons vandaan, en nog dichter bij het ziekenhuis dan dat wij dat deden.

Manlief werd ondertussen steeds maar zieker, en overal op onderzocht, zelfs op tropische ziekten, omdat misschien een tante en een oom die een tijdlang in Afrika waren geweest misschien de drager waren van een ziekteverwekker.

Nadat we allemaal de moed hadden opgegeven (inclusief de artsen)dat manlief nog ooit het ziekenhuis levend zou verlaten, wilde 1 van de artsen toch nog een keer het nier onderzoek opnieuw doen. Dit keer was het bingo.
Het bleek om een zeer ernstige steriele Nierbekkenontsteking te gaan, zo werd ons verteld. Er werd gestart met een hele gerichte Antibiotica kuur, en nog geen week later was manlief heel veel kilo’s lichter weer thuis.
De collega was ondertussen mijn steun en toeverlaat geworden, en hij vroeg of we een keer zin hadden als manlief genoeg opgeknapt was een avondje gezellig langs te komen bij hem en zijn vriendin.
Die avond was het begin van een hechte vriendschap tussen ons vieren. Henk en zijn vriendin (2 echte Tukkers )hadden zoveel raakvlakken met ons, dat was onvoorstelbaar. We gingen de dag na ons trouwen samen met Henk en vriendin en onze Greyhound Boy en Duitse herder Aika, en Basko de Berner sennenhond van onze vrienden voor een weekje naar Ameland.

Boy en Aika


Onze vrienden en hun hond gingen met hun rode Lelijke eend (CitroĆ«n 2CV), en wij met een (ex) speurhondenwagen een Ford Escort stationwagon van de Rijkspolitie in de originele kleur Blauw met een wit dak. Die hadden we in Arnhem van de Dienst Domeinen gekocht. We hadden een fantastische week toen op Ameland die week in april, en de zon scheen zoveel , dat we zelfs bruin terug kwamen. Op de terugweg toen we net goed en wel van de boot van Ameland af waren, gebaarde een man ons om te stoppen. De man bleek een politieagent te zijn, van het korps Leeuwarden. Hij had geen dienst, en vroeg zich af wat er aan de hand was op Ameland, waarom de Rijkspolitie met speurhonden (hij had allen onze Duitse herder gezien)op Ameland was geweest, hij had namelijk vrij , en had zijn collega’s niets kunnen vragen. We konden er jaren later nog over lachen.
Op een dag vroeg Henk of manlief zin had om naar een voorstelling te gaan in Arnhem in de Kleine zaal van de Stadsschouwburg in Arnhem. Zijn achterbuurjongen van vroeger zou daar namelijk optreden.
Die achterbuurjongen was Herman Finkers. Henk en Herman woonden in hun jeugd in de zelfde buurt in Almelo. Beiden uit een katholiek gezin, de zelfde droge humor, en het zelfde dialect, en ze leken begin jaren 80 door hun donkere haarbos met krullen, en hun snorretje ook nog eens op elkaar.
Voor Henk was het natuurlijk heel bijzonder om naar een optreden van zijn oude buurjongen te gaan.
In 1986 vertrokken manlief met onze oudste dochter van 1.5 en onze Duitse Herder (Boy leefde toen niet meer), en ons hele hebben en houden naar Zwitserland. Daar was werk.
In september 1987 waren we een week over in Nederland. We verbleven die week bij mijn schoonouders. En natuurlijk gingen we ook  richting Arnhem.

We zouden blijven overnachten bij Henk en zijn vriendin. We hadden onze handen vrij omdat onze dochter bij opa en oma bleef, dus we konden lekker een avondje doorzakken. We hadden een hele leuke avond, maar Henk kwam vermoeid over, en we voelden dat er iets gaande was, maar konden er geen vinger opleggen.
Een paar weken later kregen wij te horen dat er inderdaad toen wat aan de hand was, maar ze hadden ons die week waar we ons zo op verheugd hadden niet willen bederven. Henk bleek ernstig ziek te zijn, hij had Non Hodgkin (Lymfeklierkanker).
Er volgde voor Henk periodes van opnames in het Antoni van Leeuwenhoek ziekenhuis in Amsterdam met chemotherapie.
Wij vonden het erg dat we zover van hun af zaten in Zwitserland.

Manlief draaide zoveel mogelijk nachtdiensten, die in Zwitserland (toen) van 19.00u tot de volgende morgen 7.00u liepen en dat een week lang. Daarna had je meestal een week vrij, en dan konden wij naar Nederland om Henk en zijn vriendin bij te staan.

Henk wilde in het nieuwe jaar samen met zijn vriendin naar Zwitserland komen. Het leek steeds beter te gaan, en Henk kreeg toestemming van de arts als het zo zou blijven om die reis te maken. Maar in april ging het helaas ineens minder met Henk
We zouden in mei 1988 rond de verjaardag van mijn schoonmoeder een week naar Nederland gaan.

Op 3 mei kregen we een telefoontje uit Arnhem, dat Henk behoorlijk hard achteruit ging. manlief kon het regelen dat hij een paar dagen eerder vrij kreeg, dus we zouden in de nacht van 3 op 4 mei gaan rijden. Net voordat we wilden vertrekken, kregen we een telefoontje met de boodschap, dat we het vooral rustig moesten aandoen, want Henk was 4 mei op de dag dat de doden herdacht worden van de 2e wereldoorlog in Nederland  op de leeftijd van 32 jaar overleden.
Voor Henk konden we niets meer doen , maar zijn vriendin konden we gelukkig met alles helpen. Henk was thuis gestorven in zijn eigen omgeving, omdat de buren allemaal geholpen hadden om hem te verzorgen . Wij kende Henk bijna niet meer terug, dat kwam vooral omdat zijn haar helemaal grijs was geworden.

De dag van de crematie was een hele bijzondere.
Tijdens de plechtigheid werd er muziek van Joe Cocker gedraaid, en dat was in die tijd heel bijzonder om je eigen muziek te draaien tijdens een plechtigheid.

Er werd gememoreerd dat als Henk er in levende lijve bij was geweest, hij gezegd zou hebben:  jongens wat bunt jullie onmundig stil, kom wie wil er nog ene ? Dat was Henk die kon ontzettend genieten van een avondje doorzakken met goeie vrienden en een flesje Grolsch. Henk was een liefhebber van motoren, en van zijn rooie Pielente ( de auto). en iemand met geweldige droge humor, gebracht met een Twents accent.
Dat kwam vanmorgen even allemaal weer naar boven, en nog veel meer, maar dan kan ik nog uren doorgaan.
Herman werd jaren geleden getroffen door Leukemie en kreeg te horen dat hij nog een paar jaar te leven zou hebben, eigenlijk had hij al een paar jaar dood moeten zijn, gaf hij gisteravond aan.
Henk en Herman hadden zoveel raakvlakken zelfs van de muziek van Joe Cocker hielden beiden, ook al maakte Herman daar gisteravond een grap over.
Manlief en ik hebben gisteren volop genoten van Herman, die uiterlijk al lang niet meer aan Henk doet denken.
Herman ik denk dat Henk net als ons, het onwies mooi had gevonden.


Tot 10 januari is de Oudejaarsconference van Herman Finkers nog online te bekijken

05-01-2016 DWDD


Gelukkig Nieuwjaar !