Vandaag stond er in de Gelderlander
het bericht dat in delen van Gelderland jagers ’s nachts vossen mogen
doden, de komende 5 jaar. Ze mogen daarbij gebruik maken van middelen
die normaal verboden zijn, namelijk geluiddempers en lichtbakken
Gedeputeerde Staten van Gelderland vind dat er teveel overlast van
vossen is. Je
kon er bijna op wachten, dat er weer een ontheffing zou komen. Het
jagen met lichtbakken is wel een heel erge laffe manier van jagen, en
voor de Boswachter wordt het er niet makkelijke op om te handhaven. Het
verhaal van Boswachter André Donker zegt genoeg lijkt mij.. …. Een schot in de nacht
Meer over vossen lezen, dan is een echte aanrader de website van Albert Hidding Vulpesvulpes
De
jacht op verschillende dieren is 15 oktober weer geopend, een aantal
dieren waaronder de hazen zijn weer het haasje. Bijna 20 jaar geleden
bracht ik een haasje groot met de fles, de enige overlevende (2 jongen)
van het grasmaaien met de zeis. De boer een natuurmens baalde hier
verschrikkelijk van, en vroeg of ik mij wilde ontfermen over het haasje .
Via de dierenarts kon ik aan een flesje en melk komen.
Haasje 26-05-1996
1
keer per dag kreeg het haasje de fles net zoals de moerhaas dat doet,
door maar 1 x per dag haar jongen te laten zogen. Heel leuk om dit te
doen en in mijn ogen veel leuker dan jagen, ook al is dit in
tegenstelling tot de jacht, nu verboden.
Het haasje kon al heel snel geheel zelfstandig eten, en het verhuisde
naar de tuin, waar we een stuk van het gras hadden afgezet (onze halve
tuin). Hij groeide als kool, en begon af en toe sprintjes te trekken. De
tijd was aangebroken om hem weer los te laten in de omgeving waar hij
ook vandaan kwam. Dat zouden we in het weekend dat daarop volgde doen,
omdat manlief dan vrij was(auto).
En toen ging het mis, de dag voordat het haasje losgelaten zou
worden, maakte het zulke rare capriolen, dat het met een achterpoot in
het gaas kwam vast te zitten. Ik was erbij op dat moment, maar mijn hulp
deed er niet meer toe, het was al te laat, want er hoopte zich
onderhuids bloed op in de lies. We konden gelukkig gelijk terecht bij
onze toenmalige dierenarts in Apeldoorn van de Wal,(geen
idee meer hoe we daar ooit verzeild zijn geraakt, maar het had vast te
maken met het feit,dat zij ook de hele populatie van de Apenheul onder
haar hoede had, en heel goed bekend stond). Maar helaas zij kon niets
meer betekenen voor het haasje, behalve dan het rustig te laten
inslapen. Als ik mij goed herinner, was er een nare breuk ontstaan van
de heup, en daardoor waren organen in de buikholte geraakt. Ik heb mij
zelf lang verwijten gemaakt, had ik maar eerder de beslissing genomen om
het haasje eerder los te laten, en had ik maar geweten dat dat gaas zo
gevaarlijk kon zijn.
Even een tijdje niet geblogt, niet omdat ik niets te melden had, want
terugkijkend is er over de afgelopen periode genoeg te melden, maar het
lukte door de omstandigheden even niet. Na de afbraak van de volière,
moest afgelopen weken ook de vijver er aan geloven,. Nadat de oude
Zilverwinde was dood gegaan, zag ik de laatste 2 bewoners van de vijver
op een gegeven moment ook niet meer.
De vijver met de bewoners april 2009
Ik begon langzamerhand het vermoeden te krijgen, dat 1 van de
buurtkatten een feestmaaltje had gehad. Met het jaarlijkse opschonen van
de vijver werd dit vermoeden bevestigd. Nadat het teveel aan planten,
en afgestorven Lelieblad was verwijderd, lag de vijver er weer als een
spiegeltje bij. Maar we waren met het jaarlijkse opschonen van de vijver
helaas niet klaar voor de winter, want we moesten hoe dan ook zorgen
dat de vijver beter kindveilig werd gemaakt, want 2 ondernemende
kleinzoons maakten dat de dag erop, maar al te duidelijk. Want ineens
was die kraakheldere vijver weer bar interessant. We moesten hoe dan ook
rigoureus aan de slag met de vijver. De dag nadat de kleinzoons geweest
waren, begon ik met de afbraak van de oever van de vijver, zodat wij er
roosters over heen konden leggen, want dat was de bedoeling. Maar soms
pakken dingen anders uit dan je bedoeld had. Om een lang verhaal kort te
maken, de dag daarop volgend gingen we rigoureus verder met de afbraak
van de vijver. Eventuele dieren die we nog in de vijver tegenkwamen,
konden we naar de vijver van de buren brengen, maar als het goed was
zouden we gezien de tijd van het jaar er niet veel tegenkomen. En dan
ineens is er een groot gat in de tuin, van ruim 80 cm diep, en dat moest
dan weer opgevuld worden met zwarte grond. We hadden wel wat zand, maar
bij lange na niet genoeg. Gelukkig laat toevallig nu net de buurman die
ook met zijn tuin aan het werk was een teveel aan zwarte grond hebben.
Manlief was op dat moment aan het werk, en toen hij thuis kwam, zat het
gat met hulp van de buurman al bijna dicht. Een kwestie van een paar
zakken geel zand, en opnieuw bestraten, en niemand die nog kon zien dat
er ooit een vijver in de tuin had gelegen. Maar de volgende dag bleek al
snel na een belronde dat onze oude bestrating al lang niet meer werd
gemaakt. We besloten om op plekken die niet zo in het oog vielen de
bestrating weg te halen, en daar dan de nieuwe bestrating neer te
leggen. Ik had echter 1 ding in de kop zitten, het moest en zou af,
voordat er een weeromslag zou komen, en daarom sloeg ik de goede raad
van manlief in de wind, om een aantal dagen rust te nemen, en verder te
gaan in de najaarsvakantie van manlief.
Tuin 11-10-2015
En dat heb ik geweten, nachten heb ik niet of nauwelijks geslapen
door de pijn in de gewrichten. Maar gelukkig gaat het nu weer wat beter,
al vallen de dingen nog steeds uit mijn linker hand door de
overbelasting, en moet ik mijn benen nog steeds aan de broekspijpen
optillen, want anders lukt het niet om de auto uit te komen. Maar
gelukkig gaat dat ook steeds beter. En de tuin is gelukkig zo goed als
klaar. Eerlijk gezegd mis ik de vijver met haar levendigheid er omheen
wel, maar het geeft ook een zekere mate van rust, en helemaal als de
kleinzoons er zijn. En wat een hele prettige bijkomstigheid is, ik hoef
er deze winter niet meer voor te zorgen als het gaat vriezen dat er een
wak in de vijver is. Niet meer sjouwen met pannetjes heet water. Wat wel
heel opvallend is, dat er minder buurtkatten in de tuin zijn, omdat de
vijver en de volière met haar bewoners zijn verdwenen, en daardoor zijn
er ineens weer veel meer vogels, en dat is een hele onverwachtse
ontwikkeling. Een bak water met een baksteen boven op een afdakje doet
de vogels de vijver vergeten. De Bruine kikkers en Padden kunnen bij ons
in de tuin gelukkig nog steeds aan voldoende voedsel komen, en ze
hebben nog steeds genoeg beschutte (overwinterings)plekken, in onze
tuin. Ik hoop alleen dat ze volgend jaar genoegen nemen met de vijvers
in de buurt om daar hun eieren af te zetten. Ook de Egel heeft zijn of
haar behoefte alweer achter gelaten in de tuin. Helaas begon onze
najaarsvakantie minder goed dan we gehoopt hadden, want het zal in ons
leven ook eens normaal gaan. Maar daarover misschien meer in een volgend
blog. Onze tuin is in ieder geval kindveilig, en dat is een pak van ons
hart, en de rest gaan we ook wel weer handlen.
Helaas hadden wij niet de beschikking over deze handige machine
Vannacht opgebleven, om de bijzondere bloedmaan mee te maken, ook al
waren de vooruitzichten niet echt rooskleurig, want er zou in de loop
van de nacht bewolking het land binnentrekken.
Iedere maand ontstaat er een volle maan. Soms is er ook sprake van
een supermaan, de maan staat dan dichter bij de aarde dan normaal, en
daardoor lijkt het alsof de maan groter en feller is. Deze maand was er
een bijzondere situatie, omdat het ging om een maansverduistering die
samenviel met een supermaan. Daardoor was er een grote rode volle maan
zichtbaar, die ook wel bloedmaan genoemd wordt.
De rode gloed van die volle maan komt door het feit dat de aarde de
zonnestralen tegenhoudt en de maan het licht dus niet terug kan kaatsen
naar de aarde. Maar op de 1 of andere manier gaat het zonlicht wel langs
de aarde, en daardoor komt het dat de maan niet donker wordt, maar een
donkerrode gloed krijgt.
De maan was gisteravond echter heel goed zichtbaar, en bijzonder fel,
maar om 1.00u was de situatie totaal anders. Dikke bewolking bewoog
zich om de maan heen, gek genoeg niiet ervoor. Het werd ondanks de
bewolking steeds kouder, en er ontstonden rare schaduwen in de tuin door
het felle licht. De lucht zag er eigenlijk een beetje angstaanjagend
uit , met af en toe een grote wazige grote rode ring om de maan heen.
Rond 03.00u bewoog zich toch sluierbewolking voor de maan langs, maar
de maan was nog steeds goed zichtbaar. Een half uur later was er een
stukje van de bovenkant van de maan verdwenen. Om iets naar 4.00u was er
al een heel groot gedeelte van de maan weg, en werd er al iets van een
rode gloed zichtbaar, en heel opvallend de Kauwtjes in hun slaapboom
verderop begonnen onrustig te worden.
Bloedmaan
Ik besloot manlief wakker te maken, ook al hadden we dat niet echt
van te voren afgesproken. Dit moest hij toch ook met eigen ogen kunnen
zien.
Het was prachtig en heel bijzonder om dit te kunnen zien. De rode
gloed was jammer genoeg net iets te weing licht voor mijn camera om een
scherpe foto van de bloedmaan te maken. Maar goed door de foto’s met de
video opname te mixen toch een leuke herinnering aan deze nacht
overgehouden. Het einde hebben we niet meer meegemaakt, want toen was er
een plaatselijke verduistering, want de oogleden werden steeds
zwaarder.
In 2033.is er weer een kans om de bloedmaan te zien.