dinsdag 21 juli 2015

Het Deelerwoud

Als een kind in de snoepwinkel, zo voelde ik mij vorige week. Eindelijk kwam het er weer van, een wandeling op de heide bij het Deelerwoud. 11 mei waren we er voor het laatst geweest,en die dag zal ik niet snel vergeten, omdat we toen oog in oog stonden met een prachtige Vos. Zoiets maak je volgens mij maar 1 keer mee in je leven. Ulli onze hond was helemaal door het dolle heen en liet dan ook al snel aan de bosbewoners weten dat hij langs bepaalde struiken had gelopen. Hoe hij het altijd voor elkaar krijgt weet ik niet, maar binnen notime ontlast hij zich voor een week zodra we op het Deelerwoud zijn . Het was heerlijk wandelweer, niet te warm, en niet te koud. Overal langs de kant van het pad waar we op liepen stond Sint Jacobskruiskruid en Vngerhoedskruid in de bloei, vooral het Sint Jacobskruiskruid bevatte heel wat bezoekers,vooral de rupsen van de (hoe kan het ook anders), Sint Jacobsvlinder waren in grote getalen aanwezig. Heel veel vlinders van het Heideblauwtje, en het Groot dikkopje en een aantal Groentjes verdrongen elkaar op de bloemen, maar er waren.nog veel meer vlindersoorten, en andere insecten. Ieder moment stond ik wel weer even stil, om te kijken, en/of om een foto te maken.

Schotse – Hooglander Bos taurus ss

Een eindje verderop leek een Schotse Hooglander stier  zich te verstoppen achter een boom.en nog weer een eindje verder zat in een rij bomen een familie Roodborsttapuit, en een jonge Graspieper, en boven ons vloog een Gierzwaluw in zijn of haar eentje. We kwamen geen mens tegen, maar wel voor het eerst daar een Haas, die toch het zekere voor het onzekere nam, en er als een Haas vandoor ging. Na nog een eind verder te hebben gelopen zag ik ineens een wel heel licht gekleurde Hommel, nog nooit eerder een Hommel gezien die zo licht van kleur was als deze. 

Akkerhommel - Bombus pascuorum

Vanuit onze ooghoeken meende manlief en ik beiden wat te zien bewegen tussen bomen en struiken door, dus liepen we bijna op onze tenen het pad verder.af . Opeens kwam er een groot Edelhert te voorschijn, die ons niet in de gaten had. Ze liep op ongeveer 10 meter langs ons heen, en ging op haar gemak in het lange gras liggen te herkauwen. Op het zelfde moment kwam er nog een Edelhert te voorschijn, in dit geval leek het een jong dier te zijn, misschien een jong van vorig jaar. Ook dit prachtige dier had ons in eerste instantie helemaal niet in de gaten . Zo kon ik op mijn gemak een foto en een filmpje maken. Maar ineens zag het jonge dier ons toch staan,, ze vertrouwde de boel niet, en keek mij recht in de ogen aan, en maakte wat blaf geluidjes,(Filmpje) en ik verwachte eigenlijk dat ze ervandoor zou gaan, maar dat gebeurde niet, want ze ging weer rustig verder met waar ze mee bezig was, namelijk met eten. 

Edelhert - Cervus elaphus

Toch sprong opeens het oudere hert op, waarbij we zagen dat ze blind leek te zijn aan 1 oog, maar misschien was het de lichtval. Er kwamen nog 3 Edelherten te voorschijn, en de hele groep ging er vervolgens vandoor. Ze gaven ons nog lang het nakijken. Wat een belevenis, zo lang en zo dichtbij, met hond en al, dat we deze prachtige dieren hebben kunnen bewonderen. De groep verdween op een gegeven moment uit ons zicht in het Rustgebied. We vervolgden onze wandeling en gingen richting Snake Alley, door ons zo genoemd omdat we daar een aantal jaren terug, een Adder zonnebadend aantroffen (Filmpje). De naam hebben we ter plekke toen verzonnen, maar vandaag kwam ik erachter dat de weg echt bestaat.Snake Alley is een straat in Burlington, in de Amerikaanse staat Iowa, en het is de meest kronkeligste weg, van de wereld (Filmpje). We zagen geen Adder, maar even later stak wel een grote roedel edelherten over, bestaande uit allemaal Hinden (vrouwtjes) en onvolwassen dieren.(Filmpje)We telden zeker 35 dieren, maar door het hoge Pijpestrootjesgras, hadden we niet echt goed zicht op de dieren, maar wat een prachtig moment. Maar de morgen had nog meer voor ons in petto, want op weg richting (onze) uitgang van het Deelerwoud, zagen we een tweetal Zwarte spechten en een paar Damherten, met een wel heel erg klein jong, die als een Gazelle aan het springen was.(4 poten van de grond). Deze momenten kun je volgens mij alleen maar in het Deelerwoud meemaken.van Natuurmonumenten. Natuurmonumenten heeft in 2001 besloten om te stoppen met de jacht op Edel en Damherten in het Deelerwoud.. De dieren lijken wat minder schuw, en laten zich daar overdag toch meer zien.. Ook de jacht op de Wilde zwijnen is daar vorig jaar gestopt.(als ik het goed heb). Wilde zwijnen hebben we nog maar 1 x daar gezien, en dat ging om 2 jonge dieren, nog helemaal in hun streepjes pyjama, en waarvan de moeder in geen velden of wegen te bekennen was.(Filmpje).Hopelijk gaan we Wilde zwijnen ook wat vaker zien, want dat ze zijn er zijn, in het gebied, dat is een ding wat wel zeker.is (sporen). Thuis gekomen was het opnieuw genieten met het bekijken van de foto’;s, want 1 foto van het jonge Edelhert vond ik zelf toch wel heel mooi gelukt, en voorlopig blijft deze foto de header van deze website.

Meer foto's van deze dag zijn via de link op mijn andere website te vinden   https://anneliesnatuurlijk.nl/het-deelerwoud-2/

zondag 5 juli 2015

Wesp? of toch niet.

Ik ben een slechte blogger, dat blijkt maar weer eens, het is alweer een maand geleden dat ik mijn laatste blog heb geschreven. Soms hebben andere zaken nu eenmaal voorrang. Ik had een enorme achterstand voor wat betreft het invoeren van natuurwaarnemingen bij Waarneming.nl Nu de website een beetje op order is (op de fotoalbums van de verschillende soorten na) ben ik nu begonnen om mijn achterstand bij Waarneming.nl in te halen. Geluk bij een ongeluk, was er door het slechte weer niet zoveel om te fotograferen voor wat betreft de insecten, want die leveren voor mij in de zomertijd altijd de meeste waarnemingen op. Ik had dus alle tijd om de waarnemingen uit te zoeken en in te voeren. Die zoektocht om te achterhalen welk insect je op de foto hebt gezet, is soms best wel lastig, maar wel geweldig leuk om te doen. Als kind was ik daar altijd al mee bezig, je kon mij dan ook geen mooier verjaardags cadeau geven dan een boek liefst met afbeeldingen over vogels zoogdieren of insecten. Ook werden alle artikelen hierover uit tijdschriften gescheurd. Tegenwoordig is het internet natuurlijk ideaal, maar al met al gaat er toch wel veel tijd inzitten om een insect goed te determineren, zoals dat zo mooi heet.. Maar nu het warme weer daar is, komen ook de insecten weer te voorschijn, met als gevolg dat de oude waarnemingen weer blijven liggen. In een paar dagen tijd zijn er weer heel veel waarnemingen bijgekomen, en ook voor mij nieuwe soorten. Heel opvallend veel insecten die met hun tekening en kleuren een wesp proberen te imiteren. Het begon de afgelopen week met een zweefvlieg die een hele goeie imitatie weergeeft van een wesp en met een hele toepasselijke naam Grote Fopwesp.
Grote fopwesp – Chrysotoxum cautum



Eergisteren lande er voor mij neus een langpootmug die ook ontzettend zijn, in dit geval haar best deed op een wesp te lijken de Nephrotoma crocata
Nephrotoma crocata



Gistermiddag tijdens een hele korte uitlaatroute met onze hond (te warm) werd ik verrast met een prachtige Boktor op een lantaarnpaal. In eerste instantie denk je vanuit de verte gezien dat er een wesp zit, maar al snel heb je in de gaten dat het heel wat anders is, in dit geval dus een Wespen Boktor met de toepasselijke naam Kleine Wespenbok, tenminste dat dacht ik.

Omdat het warm was besloot ik om langs struiken te lopen, onder bomen door, zodat onze hond een beetje in de schaduw liep. Opeens ging er voor mij in de struiken weer een wespachtig insect zitten, maar ook dit bleek geen wesp te zijn, maar een prachtige dagvliegende nachtvlinder, een vlinder uit de Wespvlinderfamilie in dit geval een Bessenglasvlinder. Echt een prachtige vindersoort, en mijn eerste foto van een soort uit deze vlinderfamilie.

Bessenglasvlinder – Synanthedon tipuliformis

Gisteravond alle waarnemingen van gisteren ingevoerd, en tot mijn verbazing kwamen er aan het eind van de avond commentaren binnen, op de foto van de boktor. Het bleek helemaal niet om een Kleine Wespenbok te gaan, maar om de zeldzame Dwarsvlek-wespenboktor - Xylotrechus arvicola Tot nu toe sinds 2000 zijn er 20 zekere waarnemingen bekend, waarvan de meesten in Limburg, en NoordBrabant, en 1 in Nijmegen, en nu komt daar 1 bij die in een woonwijk op een lantaarnpaal in Eerbeek zat, en ook nog eens bij mij in de buurt Had ik het kunnen weten ????? Als ik goed had gekeken, dan had ik het kunnen weten. Het is een beetje..... zoek de verschillen

Kleine wespenboktor – Clytus arietis

Dwarsvlek wespenboktor – Xylotrechus-arvicola


zaterdag 20 juni 2015

Aantal handtekeningen Volkspetitie Red de Zorg:

Geweldig ! Geen 300.000 handtekeningen zoals was beoogd, maar.......
VOLKSPETITIE RED DE ZORG
Teken ook de Petitie
Gepubliceerd op 19 jun. 2015
Link FNV voor de Zorg

donderdag 11 juni 2015

maandag 8 juni 2015

Red de Zorg

Het kabinet bezuinigt miljarden op de zorg. Overal hoor en lees je dat het misgaat in de zorg. Dit kan zelfs de Staatssecretaris Van Rijn niet zijn ontgaan. Hij beloofde tien vingers aan de pols houden, maar het lijkt nu meer op horen zien en zwijgen. Wil je ook dat Van Rijn ingrijpt? Red de zorg, teken de volkspetitie!