![]() |
| Krokus |
dinsdag 10 maart 2015
The day after
maandag 9 maart 2015
Kink in de kabel
Na een heerlijk weekend van even bijtanken, dachten we dat we er weer helemaal klaar voor waren. We hadden vanmorgen moeten verschijnen op de dagbehandeling in het ziekenhuis. Maar daar dacht manlief zijn lichaam vannacht anders over, en zodoende was het kleinste kamertje in huis, de halve nacht bezet, en werden de berichten uit Darmstad steeds heviger Dus om 7.00u vanmorgen de afspraak voor het ijzerinfuus toch maar afgezegd. Daarna kreeg manlief toch wel meer last van krampen, en heel even sloeg de angst bij ons beiden toe, van het zal toch niet het begin van een darm afsluiting ( Ileus )zijn, maar gelukkig bleven de koliekpijnen uit, en de darmen vielen gelukkig ook niet stil, in tegendeel. Gaandeweg de ochtend werd het gelukkig weer wat rustiger in Darmstad.
En toen had manlief onverwacht een soort van vrije dag vandaag, en die vrije dag was weer even hard nodig. En zo kon het gebeuren dat de luiken in huize van Klinken vanmiddag werden gesloten, zelfs Ulli de hond vond het allemaal wel best, en lag languit op de bank, zoals alleen hij dat maar kan doen. Niet te geloven hoe zo'n klein hondje de hele bank in beslag kan nemen. Morgen heeft manlief een afspraak met de chirurg, er is natuurlijk even een kink in de kabel gekomen, omdat het ijzerinfuus geen doorgang kon vinden, maar we zullen het morgen allemaal wel horen, wat zijn plannen zijn , nemen we maar aan.
![]() |
| Ulli september 2014 |
zaterdag 7 maart 2015
Even bijtanken
Donderdag 5 maart positief gevoel
Vandaag was het dan zover, we zouden de uitslagen van de CT scan krijgen. Twee van onze dochters gingen mee naar het ziekenhuis, en de derde kwam rechtstreeks van haar werk. Allemaal gespannen kopjes vanmorgen. Manlief en ik, wilde graag met ons 2tjes naar binnen bij de specialist, en dat respecteerden onze dochters ook, Maar wat was het fijn dat ze er waren. En voor hun ook, want het is altijd beter op de plek te wachten, dan thuis op een telefoontje te wachten, is mijn ervaring. Vandaag kwamen we er ook achter, dat veel meer mensen totaal onverwachts geconfronteerd worden met darmkanker, zonder dat er ook maar klachten aanwezig zijn of waren. Veel mensen worden eruit gepikt bij het bevolkingsonderzoek naar darmkanker
![]() |
| Invoeringsschema bevolkingsonderzoek darmkanker |
De specialist die vanaf nu manlief zijn behandelend specialist is geworden, zagen we vandaag voor het eerst. En wat waren we blij met hem. Een vriendelijk, rustige man, die alle tijd voor ons had, en heel duidelijk vertelde wat de bevindingen waren, maar vooral de voor ons belangrijke woorden uitsprak '' Er zijn geen uitzaaiingen gevonden !"
Steeds hebben we het tegen elkaar gezegd, het gaat moeilijk worden, maar het komt goed, maar ja op het moment van het oordeel zit je dan toch met samengeknepen billen van de spanning in die spreekkamer.
En na het uitsrpeken van die mooie woorden van de specialist, heb je al weer een andere emotie te pakken, en zit je even op een roze wolk, maar al snel ben je weer met beide voeten terug op de grond, Maar die grond voelt ineens weer veerkrachtig aan.
Het is een beetje zoals de specialist aangaf, Goed nieuws, bij slecht nieuws.
De tumor is met 100 % zekerheid kwaadaardig .
De poliepen die gevonden zijn waren van het soort dat in de regel kwaadaardig wordt.
Zeker de helft van de Dikkedarm moet eruit. Ondanks dat dit ws met een kijkoperatie gaat gebeuren, blijft het toch een zware operatie. Na die tijd afhankelijk van het feit , of de lymfklieren wel of niet aangetast zijn door de kanker, krijgt Manlief wel of geen chemotherapie.
Dat met de Lymfklieren is en blijft spannend, omdat dat pas bekeken kan worden tijdens de operatie.
Duidelijk is dat Manlief enorm geluk heeft gehad dat er een laag HB gehalte was ontstaan Nadat het uitgesloten was dat dit niets met het hart had te maken, zijn ze gelukkig verder gaan zoeken.
Vanavond werd manlief ook nog besproken in het MDO (multidisciplinair overleg), en de specialist heeft persoonlijk manlief daarover gebeld, en gelukkig is iedereen het over de bevindingen eens met hem.
We weten het, we zij er nog lang niet, en manlief heeft nog een zware weg te gaan, maar deze dag had heel anders kunnen aflopen, er is in ieder geval hoop op een goede afloop.
Manlief heeft in ieder geval al toegezegd dat hij gaat meewerken aan een 5 jaardurend onderzoek naar het ontstaan van Darmkanker.
Hij hoopt dat hij daarmee iets kan betekenen voor al die andere mensen, die net als hij getroffen worden door deze sluipmoordenaar..
Vandaag dus eindelijk eens wat positiefs.
woensdag 4 maart 2015
Woensdag 4 maart “rustdag”
dinsdag 3 maart 2015
Dinsdag 3 maart Start van het traject
Samen met onze oudste dochter gingen manlief en ik vanmorgen weer richting het ziekenhuis. Het begon met het prikken van bloed op bepaalde waarden, onder anderen om de activiteit van de tumor in beeld te brengen, en daarna was het door naar de MDL verpleegkundige. Wat is jullie verteld, is haar opening, dus manlief begint te vertellen, en benoemd al in de eerste woorden die hij uitspreekt het beestje bij naam. Mooi zegt ze, dat is een goede start, dan hebben wij het over het zelfde, en komen jullie niet gaandeweg dit gesprek er pas achter, dat we het over Darmkanker hebben, want zo vertelde ze, niet iedereen beseft wat er nu precies aan de hand is, na een slecht nieuws gesprek. Allereerst, vervolgde de verpleegkundige haar gesprek, het krijgen van Dikkedarm kanker is gewoonweg dikke pech hebben, iedereen kan het krijgen, en je kunt het helaas niet voorkomen, dus ga jezelf nooit verwijten maken, het krijgen van Dikkedarm kanker is gewoon pech hebben. Ondertussen kreeg manlief een grote kan met een soort van limonade aangeboden, dit was de contrast vloeistof die opgedronken moest worden om straks de organen in de buikholte goed in beeld te brengen met de CT scan die manlief aansluitend na het gesprek met de MDL verpleegkundige nog zou krijgen. Vervolgens werd er aan de hand van een kaartje met daarop het maagdarm stelsel afgebeeld precies uitgelegd, en vervolgens getekend waar de "middenmotor" zoals de specialist de tumor had beschreven, zich bevond. Van de poliepen die ook verwijderd waren verwachten ze niet echt problemen. De tumor blijkt groter te zijn dan wij dachten 5 cm lengte, nog geen afsluiting, maar het moet allemaal niet te lang duren. Want dat is natuurlijk het laatste waar je op zit te wachten, dat er een afsluiting van de darm ontstaat, want dat is een levensgevaarlijke situatie. Daarom krijgt Manlief nu ook de specialist die het eerste ruimte in de agenda heeft, en worden al gemaakte afspraken naar voren gehaald, en krijgt manlief de komende tijd met een andere specialist te maken. Even later kreeg manlief een prachtige Patiënten informatie map aangereikt, waarin zich vragenlijsten, telefoonnummers, folders, brochures, en alle afspraken zich voor de komende tijd al bevonden, tot en met het preoperatief onderzoek/gesprek,dat zal plaats vinden voor de operatie .
![]() |
| Patiënten informatie map Gelre Ziekenhuizen |
Het hele traject is er 1 persoon aan hem gekoppeld die alles voor hem regelt, en die ook notuleert bij het Multidisciplinair overleg, waarin aanstaande donderdag manlief besproken gaat worden Vervolgens werd er heel veel uitleg gegeven, en alle gegevens werden nog eens stuk voor stuk doorgenomen. Het is ook goed mogelijk dat manlief voor de operatie chemotherapie krijgt, of alleen maar na de operatie. of misschien beiden,of misschien ook helemaal niets. Wat vandaag wel duidelijk is geworden, is dat hij geen Stoma krijgt omdat de tumor anders dan vaak het geval is, rechts boven in de darm zit ,en een stoma in dit geval geen enkele zin heeft. in ieder geval kreeg manlief op het hart gedrukt dat hij zijn gewicht goed in de gaten moest houden, en onder gèèn voorwaarde mag afvallen. Na het gesprek met de MDL verpleegkundige ging het richting de CT scan, en dat was in een mum van tijd klaar, voor ons gevoel.. Donderdag gaat een echt spannende dag worden, want dan krijgen we de uitslag bij de MDL specialist (uitzaaiingen of niet, wel of niet door de wand heen gegroeid.) kort gezegd, is er genezing mogelijk. De operatie moet hoe dan ook plaats vinden, dat is een ding wat zeker is . Na het gesprek met de MDL specialist, is er aansluitend weer een gesprek met de MDL verpleegkundige. Maar zover is het nog niet, voor het donderdag is, duurt nog lang, ben ik bang.






