Vastgevroren portier. Duw even zachtjes tegen de deur en hij komt los. Meer tips om winterproblemen te verhelpen https://t.co/X2jydMfP1f
— ANWB (@ANWB) 9 december 2014
Blog van Annelies van Klinken met oog voor Natuur
zaterdag 24 januari 2015
Winterproblemen verhelpen tips ANWB
De Vos
En zo ga je samen met manlief je dochter ophalen, en zo heb je onverwachts een ontmoeting met een prachtige Vos, en kom je onverwachts met een foto en een filmpje van een Vos thuis.
Je snapt het niet, duikt er opeens een Vos op in de schijnwerpers van de auto, die op zijn of haar dooie gemak in de berm naast de weg loopt, aan de rand van een bos.
Wij stoppen natuurlijk, en in het licht van de schijnwerpers is de Vos bezig met het eten van in ieder geval iets eetbaars, zich helemaal niets aantrekkend van ons. Maar nadat 2 auto"s langs hem of haar met 60km per uur (toegestaan) heen geraasd waren hield hij of zij het voor gezien.
Gelukkig voor de Vos stond ik daar met een camera, en niet met een geweer. Wat een makkelijke prooi zou hij of zij voor de jagers zijn geweest.
Voor zover ik weet mag er in de Provincie Gelderland niet met lichtbakken gejaagd worden, zie link...Flora & Fauna wet Provinciale ontheffingen.
Officieel is het jagen met lichtbakken op vossen verboden in december 2013, maar helaas zijn er dan van die provincies die menen een ontheffing te moeten verlenen, helemaal in strijd met een Benelux-verdrag uit 1970 waarin staat dat de vossenjacht met lichtbakken verboden is.
Ik vind het maar een laffe bezigheid dat jagen met lichtbakken, niet meer en niet minder, en ik hoop dat er in Nederland ook een staatssecretaris opstaat, zoals in Luxemburg Camille Gira, die de jacht op vossen helemaal heeft verboden.zie link ...luxembourg's fox hunting ban
Je snapt het niet, duikt er opeens een Vos op in de schijnwerpers van de auto, die op zijn of haar dooie gemak in de berm naast de weg loopt, aan de rand van een bos.
Wij stoppen natuurlijk, en in het licht van de schijnwerpers is de Vos bezig met het eten van in ieder geval iets eetbaars, zich helemaal niets aantrekkend van ons. Maar nadat 2 auto"s langs hem of haar met 60km per uur (toegestaan) heen geraasd waren hield hij of zij het voor gezien.
Gelukkig voor de Vos stond ik daar met een camera, en niet met een geweer. Wat een makkelijke prooi zou hij of zij voor de jagers zijn geweest.
Voor zover ik weet mag er in de Provincie Gelderland niet met lichtbakken gejaagd worden, zie link...Flora & Fauna wet Provinciale ontheffingen.
Officieel is het jagen met lichtbakken op vossen verboden in december 2013, maar helaas zijn er dan van die provincies die menen een ontheffing te moeten verlenen, helemaal in strijd met een Benelux-verdrag uit 1970 waarin staat dat de vossenjacht met lichtbakken verboden is.
Ik vind het maar een laffe bezigheid dat jagen met lichtbakken, niet meer en niet minder, en ik hoop dat er in Nederland ook een staatssecretaris opstaat, zoals in Luxemburg Camille Gira, die de jacht op vossen helemaal heeft verboden.zie link ...luxembourg's fox hunting ban
 |
| Vos – Vulpes vulpes |
vrijdag 23 januari 2015
2 - 1 = alleen
Vele jaren stonden de 2 in een weiland aan de rand van de bebouwde kom van onze wijk in Eerbeek.
Bijna iedere dag kwam ik er wel langs, soms zelfs 2 maal op een dag, altijd even kijken of ik ze beiden zag staan.
Meestal kwamen ze naar mij toe, nieuwschierig als ze waren naar Ulli de hond. Altijd even een kroel door de manen van de pony, en een aai over de zachte neus van het grote paard, die vervolgens even zacht briesde, waarvan Ulli bijna iedere keer weer schrok. Ulli wilde eigenlijk wel graag spelen met de pony, maar aan de andere kant ook weer niet. Na een poosje ging de pony er dan altijd weer als eerste vandoor, en het paard sjokte weer achter de pony aan.
Afgelopen maandag rond een uur of vier 's middags, zag ik van uit de verte al, dat er iets goed mis was. Het grote paard lag languit in het weiland. De eigenaar en de dierenarts kwamen op mij aflopen. Het paard bleek een slag in de darmen te hebben, de hele morgen waren ze al bezig geweest om het dier proberen te redden, maar in de loop van de middag verslechterde de toestand behoorlijk van het paard. Er was nog maar 1 optie, en dat was euthanasie.
Het paard was snel buiten bewustzijn, maar het hart hield het lang vol. De pony was de hele tijd onrustig, en liep maar heen en weer tussen het paard en mij. Op het moment dat het paard de laatste adem uitblies,liep de pony nog 1 keer naar het paard toe, en vervolgens liep liep ze naar de etensbak waar vers hooi in was gedaan.
We stonden daarna nog een even na te praten, 18 jaar was het paard geworden, en vanaf 2001 hadden ze samen in het weiland gestaan Ebony & Ivory het grote paard.en de kleine pony. Ebony en Ivory, genoemd na een liedje van Paul McCartney en Stevie Wonder uit de jaren 80. Maandag hoorde ik voor het eerst de namen, voor mij waren het tot dan toe de Grote en de Kleine. Het grote paard stond al een tijd op rust, omdat de gewrichten artrose vertoonden. Regelmatig was het paard daar ook voor behandeld. De eigenaar vertelde dat het 1 van de liefste paarden was geweest die ze ooit hadden gehad terwijl hij een afdekzeil over het paard legde.
Ik kon hem alleen nog maar veel sterkte wensen.
De volgende morgen was de eigenaar weer bij het dode paard, Samen met iemand uit de buurt, had hij het paard met behulp van een tractor voorzichtig richting het hek verplaast. De eigenaar woonde in een dorpje verderop., In het huis naast het weiland woonde een oom, die de 2 een beetje in de gaten hield, maar ieder dag werden de 2 dieren door hun eigenaar verzorgd.. De pony had hij de avond daarvoor opgehaald, en naar het kleine weilandje bij zijn huis gebracht, het dier bleef maar onophoudelijk hinneken.
De eigenaar bleef maar aan het vertellen over het grote paard, dat nog het meest leek op een mini Shire het grootste paarderas ter wereld, afkomstig uit Engeland, en met een schofthoogte van gemiddeld 1,80 meter. Alle kenmerken waren er, zelfs de ramsneus, maar alleen de schofthoogte was lager. Eigenlijk was het paard een beetje groot uitgevallen Tinker, een paarderas ook afkomstig uit Ierland/Engeland, met een schofthoogte van 1,50 meter.
Hij vertelde over de vriendschap tussen een geit en een Shire, en bedacht ter plekke dat dit misschien wel de oplossing was voor de nu eenzame pony. Hij zat behoorlijk over de pony in, die na al die jaren samen met het grote paard te hebben opgetrokken nu ineens helemaal alleen was. Ik kan alleen maar hopen met hem, dat de pony over het verlies heen komt.
Even later kwam er een wagen van de Rendac die het dode paard zou ophalen, want daar was het wachten op.
Het weiland ligt er nu verlaten bij, met alleen de afdrukken van grote en kleine paardenhoeven op de nu bevroren grond.
Meestal kwamen ze naar mij toe, nieuwschierig als ze waren naar Ulli de hond. Altijd even een kroel door de manen van de pony, en een aai over de zachte neus van het grote paard, die vervolgens even zacht briesde, waarvan Ulli bijna iedere keer weer schrok. Ulli wilde eigenlijk wel graag spelen met de pony, maar aan de andere kant ook weer niet. Na een poosje ging de pony er dan altijd weer als eerste vandoor, en het paard sjokte weer achter de pony aan.
Afgelopen maandag rond een uur of vier 's middags, zag ik van uit de verte al, dat er iets goed mis was. Het grote paard lag languit in het weiland. De eigenaar en de dierenarts kwamen op mij aflopen. Het paard bleek een slag in de darmen te hebben, de hele morgen waren ze al bezig geweest om het dier proberen te redden, maar in de loop van de middag verslechterde de toestand behoorlijk van het paard. Er was nog maar 1 optie, en dat was euthanasie.
Het paard was snel buiten bewustzijn, maar het hart hield het lang vol. De pony was de hele tijd onrustig, en liep maar heen en weer tussen het paard en mij. Op het moment dat het paard de laatste adem uitblies,liep de pony nog 1 keer naar het paard toe, en vervolgens liep liep ze naar de etensbak waar vers hooi in was gedaan.
We stonden daarna nog een even na te praten, 18 jaar was het paard geworden, en vanaf 2001 hadden ze samen in het weiland gestaan Ebony & Ivory het grote paard.en de kleine pony. Ebony en Ivory, genoemd na een liedje van Paul McCartney en Stevie Wonder uit de jaren 80. Maandag hoorde ik voor het eerst de namen, voor mij waren het tot dan toe de Grote en de Kleine. Het grote paard stond al een tijd op rust, omdat de gewrichten artrose vertoonden. Regelmatig was het paard daar ook voor behandeld. De eigenaar vertelde dat het 1 van de liefste paarden was geweest die ze ooit hadden gehad terwijl hij een afdekzeil over het paard legde.
Ik kon hem alleen nog maar veel sterkte wensen.
De volgende morgen was de eigenaar weer bij het dode paard, Samen met iemand uit de buurt, had hij het paard met behulp van een tractor voorzichtig richting het hek verplaast. De eigenaar woonde in een dorpje verderop., In het huis naast het weiland woonde een oom, die de 2 een beetje in de gaten hield, maar ieder dag werden de 2 dieren door hun eigenaar verzorgd.. De pony had hij de avond daarvoor opgehaald, en naar het kleine weilandje bij zijn huis gebracht, het dier bleef maar onophoudelijk hinneken.
De eigenaar bleef maar aan het vertellen over het grote paard, dat nog het meest leek op een mini Shire het grootste paarderas ter wereld, afkomstig uit Engeland, en met een schofthoogte van gemiddeld 1,80 meter. Alle kenmerken waren er, zelfs de ramsneus, maar alleen de schofthoogte was lager. Eigenlijk was het paard een beetje groot uitgevallen Tinker, een paarderas ook afkomstig uit Ierland/Engeland, met een schofthoogte van 1,50 meter.
Hij vertelde over de vriendschap tussen een geit en een Shire, en bedacht ter plekke dat dit misschien wel de oplossing was voor de nu eenzame pony. Hij zat behoorlijk over de pony in, die na al die jaren samen met het grote paard te hebben opgetrokken nu ineens helemaal alleen was. Ik kan alleen maar hopen met hem, dat de pony over het verlies heen komt.
Even later kwam er een wagen van de Rendac die het dode paard zou ophalen, want daar was het wachten op.
Het weiland ligt er nu verlaten bij, met alleen de afdrukken van grote en kleine paardenhoeven op de nu bevroren grond.
 |
| Afscheid |
zondag 18 januari 2015
Huismus, koolmees en merel top 3
“@vogelnieuws: Huismus, koolmees en merel top 3 #tuinvogeltelling...” https://t.co/AfEOz7xPqI pic.twitter.com/kkv1wW3IJZ
— staatsbosbeheer (@staatsbosbeheer) 18 januari 2015
2 Punkers, Brylcreem, een reus en trompetters
En ja hoor wie zag ik vanmorgen tijdens de wandeling weer zitten in een boom.....de Appelvink, en natuurlijk was het weer eens somber buiten. De Appelvink zat hoog in de boom, en hield het al snel voor gezien.
Wat een verschil met gisteren,,vanmorgen geen zon, maar winterse buien met natte sneeuw.
Omdat manlief gisteren (net als vandaag) maar een halve dag hoefde te werken, konden we 's middags een ritje maken langs de IJssel, bij Deventer in de buurt. Doordat manlief tegenwoordig aan de overkant van de IJssel werkt, wist hij dat het hoog water was.
Toch altijd weer heel fascinerend om dat te zien. Ineens is een weggetje richting de IJssel weg.
Hoog water ieder jaar is dat wel een keer het geval, en het brengt ook wel veel overlast mee voor omwonenden, Veerpontjes die uit de vaart genomen worden, weilanden die onderlopen. Onderweg langs een ondergelopen weiland, liep iemand zijn 2 paarden uit te laten, tenminste daar leek het een beetje op. Maar het schijnt dat het hoogste punt van het water alweer geweest is. Onderweg zagen we op een aantal plekken groepen Kol en Grauwe ganzen, Voorlopig is het gevaar geweken voor hun, want Vogelbescherming Nederland heeft met succes de ontheffing die de provincie Overijssel had verleend om gedurende het hele jaar ganzen af te schieten, aangevochten bij de rechter. Tot 1 maart heeft de rechter de ontheffing opgeschort. Bij de Katerstee In de buurt van Welsum doken ineens 2 prachtige eenden op, en even later nog 1
Er zwommen 3 Grote Zaagbekken (Mergus merganser) 1 man met 2 vrouwen. Ik heb al eens eerder in een blog over deze eendensoort geschreven en ik hoop dat ik niet in herhaling val, maar wat een prachtige/grappige eenden zijn dat toch, vooral de vrouwen met hun kopveren die soms alle kanten opgaan. De mannen hebben daarentegen, een prachtige glanzende groene kop, en geen veertje zit verkeerd. Het lijkt er net op of ze Brylcreem gebruiken, net als dat mannen deden (doen) om het haar in model te brengen en een mooie glans te geven. Gisteren was het helemaal genieten met dat prachtige zonlicht, ook een 2 tal Dodaars lieten zich prachtig bekijken,.
Op de terugweg, ontdekte ik ineens een een wel hele grote meeuw. De
meeuw stond een behoorlijk eind van de weg af, maar je kon goed zien dat
hij behoorlijk groot was, dit in vergelijking met een Grauwe Gans die
voor de meeuw stond
Dit moest een Grote Mantelmeeuw zijn dat kon haast niet anders. De Grote Mantelmeeuw
Larus marinus zie je niet vaak in het binnenland, in tegenstelling tot andere meeuwen.
Ze lijken natuurlijk enorm op de Kleine Mantelmeeuw – Larus Fuscus en het verschil zit hem in, hoe kan het ook anders in de grootte. Maar en er is nog een verschil, en dat is de kleur van de poten. Bij de Kleine zijn ze gelig van kleur, en bij de Grote vleeskleurig.
Nu nog wachten op de goedkeuring van 1 van de deskundigen op Waarneming.nl, dus de waarneming blijft nog even onzeker.*
We besloten om weer verder te gaan, maar nog maar nauwelijks aan het rijden vlogen ons een grote groep zwanen tegemoet. Ondanks dat ik tegen het zonlicht in moest kijken meende ik dat dit geen Knobbelzwanen waren. Kom op we rijden terug opperde manlief. En gelukkig dat we dat deden,want toen we een stukje terug waren gereden ontdekten we een groep zwanen in het water. 2 dieren bleken Knobbelzwanen, maar de anderen waren allemaal Wilde Zwanen. Negen stuks in totaal zowel jongen als volwassen dieren
Wilde Zwanen zijn echte wintergasten, en ik heb ze nog maar zelden.gezien. Het zijn prachtige dieren met lange rechte halzen en lijken zelfs groter dan Knobbelzwaan.
Heel opvallend verschil in vergelijking met de Knobbelzwaan is de gele vlek op de snavel.
Ze lijken wel heel veel op de wat meer voorkomende Kleine Zwaan, maar die heb ik helaas in het wild nog nooit gezien.
De Kleine Zwaan schijnt helemaal niet zo klein te zijn, maar het verschil zit hem in de kop. De kop van de Kleine Zwaan is rond, en de kop van de Wilde Zwaan loopt in een rechte lijn over over in de snavel. Ze hebben een puntkop als profiel.
We hebben een poos staan kijken naar de groep, en geluisterd naar hun prachtige geluiden. Het klinkt een beetje als getrompetter. In Frankrijk worden ze ook wel zingende zwaan genoemd. Na een poosje vloog de groep ineens op, de 2 Knobbelzwanen achterlatend.
Wat een prachtige dag was het gisteren, en als ik zo naar buiten kijk, moeten we het voorlopig daar weer even meedoen.
* 19-01-2015 Goedgekeurd
 |
| Weg, weg ! |
Hoog water ieder jaar is dat wel een keer het geval, en het brengt ook wel veel overlast mee voor omwonenden, Veerpontjes die uit de vaart genomen worden, weilanden die onderlopen. Onderweg langs een ondergelopen weiland, liep iemand zijn 2 paarden uit te laten, tenminste daar leek het een beetje op. Maar het schijnt dat het hoogste punt van het water alweer geweest is. Onderweg zagen we op een aantal plekken groepen Kol en Grauwe ganzen, Voorlopig is het gevaar geweken voor hun, want Vogelbescherming Nederland heeft met succes de ontheffing die de provincie Overijssel had verleend om gedurende het hele jaar ganzen af te schieten, aangevochten bij de rechter. Tot 1 maart heeft de rechter de ontheffing opgeschort. Bij de Katerstee In de buurt van Welsum doken ineens 2 prachtige eenden op, en even later nog 1
 |
| Grote Zaagbek – Mergus merganser |
 |
| Grote Zaagbek – Mergus merganser |
Er zwommen 3 Grote Zaagbekken (Mergus merganser) 1 man met 2 vrouwen. Ik heb al eens eerder in een blog over deze eendensoort geschreven en ik hoop dat ik niet in herhaling val, maar wat een prachtige/grappige eenden zijn dat toch, vooral de vrouwen met hun kopveren die soms alle kanten opgaan. De mannen hebben daarentegen, een prachtige glanzende groene kop, en geen veertje zit verkeerd. Het lijkt er net op of ze Brylcreem gebruiken, net als dat mannen deden (doen) om het haar in model te brengen en een mooie glans te geven. Gisteren was het helemaal genieten met dat prachtige zonlicht, ook een 2 tal Dodaars lieten zich prachtig bekijken,.
.jpg){kind=link}
 |
| Dodaars – Tachybaptus ruficollis |
 |
| Grote Mantelmeeuw – Larus marinus |
We besloten om weer verder te gaan, maar nog maar nauwelijks aan het rijden vlogen ons een grote groep zwanen tegemoet. Ondanks dat ik tegen het zonlicht in moest kijken meende ik dat dit geen Knobbelzwanen waren. Kom op we rijden terug opperde manlief. En gelukkig dat we dat deden,want toen we een stukje terug waren gereden ontdekten we een groep zwanen in het water. 2 dieren bleken Knobbelzwanen, maar de anderen waren allemaal Wilde Zwanen. Negen stuks in totaal zowel jongen als volwassen dieren
 |
| Wilde Zwaan – Cygnus cygnus |
 |
| Wilde Zwaan – Cygnus cygnus |
* 19-01-2015 Goedgekeurd
zaterdag 17 januari 2015
De Tuinvogels
Eindelijk de zon vandaag, het werd dan ook wel weer eens tijd.
De laatste tijd meer het gevoel gehad, dat het herfst was, inplaats van winter.
Heel weinig gefotografeerd de laatste tijd, vaak zelfs helemaal geen fototoestel bij me, omdat het te hard regende.
Maar vandaag was hij er dan de zon, en dan is mijn grote hobby foto's maken een stuk leuker om te doen.
Ik hoopte dat ik de Appelvink weer zou zien, maar helaas.
Gisteren toen het net wat lichter werd buiten, en ik met Ulli de hond aan het wandelen was, kwam er 1 in een boom zitten vlak bij mij in de buurt, en wat was ik blij dat ik mijn camera bij mij had..
Op 5 januari had ik dezelfde vogel ook al gezien. Toen was er beter licht, maar op het moment dat ik de foto wilde maken, besloot Ulli de hond eens uitgebreid te gaan krabben in het gras, met als resultaat dat ik bewoog met de camera en daardoor de bovenkant van het kopje van de Appelvink miste..
 |
| Appelvink – Coccothraustes coccothraustes |
Op 5 januari had ik dezelfde vogel ook al gezien. Toen was er beter licht, maar op het moment dat ik de foto wilde maken, besloot Ulli de hond eens uitgebreid te gaan krabben in het gras, met als resultaat dat ik bewoog met de camera en daardoor de bovenkant van het kopje van de Appelvink miste..
 |
| Appelvink – Coccothraustes coccothraustes |
Een prachtige vogel de Appelvink, en op 1 na, de grootste vinkensoort.in Europa
De vogels zijn niet zeldzaam, maar je ziet ze bijna nooit, ze hebben een behoorlijk verborgen leven, en zijn ook nog eens erg schuw..
De Appelvink heeft een enorme krachtige snavel, zelfs de pitten van kersen krijgt de Appelvink met die snavel stuk.
Vorig jaar in december toen ik een paar uurtjes op de kleinkinderen paste bij mijn dochter en schoonzoon in Dieren, kwam er een koppeltje vlak voor mijn neus zitten.
Ik stond op dat moment met de kleinzoons naar buiten te kijken (etage woning), en toen vloog er een koppeltje in de boom vlakbij. De 2 vogels hadden niets in de gaten, en lieten zich prachtig zien, maar ik die (bijna) nooit van huis afgaat zonder fototoestel had deze uitgerekend die dag vergeten.
Vandaag hoopte ik met dat mooie licht een Appelvink te zien, maar helaas dus.
Wel heel bijzonder 3 Roodborstjes dicht bij elkaar. Wonder boven wonder lukte het om een foto te maken. In dit geval geen gezellig onderonsje, maar 2 rivalen en ws 1 vrouw.
Bijzonder moment 3 Roodborstjes bij elkaar Gelukkig bleef het bij een fluit gevecht, en even later besloot 1 van de rivalen er vandoor te gaan. Heel kort werd hij nog achter nagezeten door de ander, maar daarna was de rust weer terug. De meeste gevechten tussen Roodborst mannen verlopen niet zo..Het zijn heel vaak korte maar heftige gevechten in de lucht, en op een gegeven moment eindigd dat op de grond. Als de verliezer dan niet snel genoeg kan weg komen, dan moet hij dat vaak met zijn leven bekopen. Vandaag was het Nationale Tuinvogeltelling. Hartstikke leuk om te doen, je hoeft maar een half uurtje alle vogels in je tuin te tellen, dat is alles, en daarna kun je het aantal online doorgeven aan de Vogelbescherming Nederland.. Voor de liefhebbers, morgen kan er ook weer geteld worden,
 |
| Kaartje vogeltelling in Gemeente Brummen |
Abonneren op:
Posts (Atom)