vrijdag 15 augustus 2014

Vorig jaar omstreeks deze tijd



Sociaal hier bedoel ik nu eens niet de linkse politiek, maar met sociaal bedoel ik eigenlijk dat mensen, maar ook heel veel dieren graag in een groep leven.
Het voelt meestal prettig om ergens bij te horen. Soms bestaat een groep doordat er een gezamelijke interesse is. Soms biedt een groep bescherming, zoals bij dieren vaak het geval is.
Soms maak je deel uit van een groep waar je helemaal niet om gevraagd hebt. Soms kiest iemand er heel bewust voor om geen deel uit te maken van een groep.
Toch is het dan heel triest als dan op een doordeweekse dag allerlei hulpdiensten zoals brandweer en politie,en mensen van forensisch onderzoek zich in alle rust verzamelen, voor een seniorenwoning een straat verderop. Een oplettende buurman had al dagen geen geluiden vernomen uit de woning naast hem.
Zo in en in triest, en je hoopt maar dat de persoon in kwestie door de dood is overvallen in zijn slaap.
Het gebeurd toch wel regelmatig, dat mensen dagen lang dood in hun woning liggen.
Een paar huizen terug in die zelfde straat woonde tot voor een jaar terug mijn schoonmoeder nog.
Vandaag precies een jaar geleden, kwam A2 (afkorting van de naam die mijn schoonmoeder haar had gegeven)buiten adem bij ons aan de deur om te vertellen dat mijn schoonmoeder gevallen was, op het moment dat zij de deur had willen opendoen voor haar.
Gelukkig waren wij thuis, en nog geen 5 minuten later stonden we bij mijn schoonmoeder in de keuken, die heel ongelukkig gevallen was, en zo te zien haar heup had gebroken, en ook nog eens bovenop haar alarmering lag.
Helaas lag zij ook nog eens op een hele verkeerde plek in de keuken, want de mensen van de ambulance konden haar niet op een brancard het huis uit krijgen. De huizen waren eind jaren 70, begin jaren 80 wat dat betreft zo ongelukkig gebouwd.
Het hele wrange van het verhaal was, dat mijn schoonmoeder toen samen met nog een aantal vrouwen in de vrouwenadviescommissie zat, en de woningbouwvereniging adviseerde over de te bouwen seniorenwoningen, en toen al aangaf dat er geen brancard op een fatsoenlijke manier naar binnen gereden kon worden. Maar zoals vaak het geval, was het kostenplaatje ook hier de grote spelbreker.
In ieder geval was het op geen enkele manier mogelijk om mijn schoonmoeder met een brancard het huis uit te halen.
Mijn schoonmoeder werd eerst helemaal onder de pijnstilling gespoten, en toen onder luid gekerm het huis uitgedragen en buiten op de brancard gelegd. Ondanks al die pijnstilling had ze vreselijk veel pijn.
Het is een dag die Ik(wij) niet snel vergeten zal, want vanuit het ziekenhuis kwam ze in een verpleeghuis, en vervolgens in de Hospice terecht, waar ze uiteindelijk is overleden.
Een schrale troost is dat zij gelukkig geen dagen op de vloer heeft moeten liggen. Mijn schoonmoeder had gelukkig een heleboel mensen in de jaren om zich heen verzameld, ze was wat dat betreft een mensenmens. Gelukkig was A2 in de buurt toen ze viel, al zag A2 dat trouwens heel anders, want zij had meer zo iets van, was ik maar nooit aan de achterdeur gekomen.
Maar mij schoonmoeder vond het altijd maar wat gezellig als zij even langs kwam om een kopje thee te drinken.
Toen mijn schoonmoeder zelf nog goed te pas was ging zij bij de mensen langs die door omstandigheden het huis niet uit konden. Meer dan 25 jaar was zij vrijwilliger bij Stichting Welzijnswerk Brummen, en daarvoor bij het ouderenwerk, als Gastvrouw bij seniorenactiviteiten.
De perode is nu aangebroken dat alles een jaar geleden is. Een jaar geleden was ze er nog bij toen manlief zijn verjaardag vierde. Een paar weken later kon ze er niet bij zij dat haar achterkleinkinderen een jaar werden. Maar gelukkig was dat geen probleem, want de achterkleinzonen kwamen met hun moeder naar het verpleeghuis waar mijn schoonmoeder toen lag.
Gebak erbij, en zo kon mijn schoonmoeder toch nog een beetje de eerste verjaardag van haar achterkleinzoons meemaken, en niet geheel onbelangrijk, zij kon zelf de cadeaus geven. Wat kon ze genieten van haar klein en achterkleinkinderen, en wat had ik van haar nog eens graag die uitspraak gehoord;

“Ik kan mie er altied wel weer een bult om lachen”


De PvdA Webmasters

4 maart 2009 kwam er een Update van de landelijke PvdA dat er een overgang kwam naar een nieuwe CMS .
De bedoeling was dat alle sites van de PvdA afdelingen op WordPress zouden gaan draaien.
Eind 2012 werd ik bij dat proces van overzetten van de website van de plaatselijke PvdA betrokken.
Inmiddels had ik al de nodige ervaring opgedaan (zelf aangeleerd) voor wat betreft het werken met WordPress, dus mijn hulp was meer dan welkom .
Toch leverde de website voor mij ook wat problemen op, omdat het een behoorlijk uitgeklede website betrof, voor wat betreft de functies. Maar goed met een paar uurtjes knutselen draaide de boel, zoals wij dat graag wilden,en wij zijn mijn colega webmaster, en de toenmalige campagnestrateeg van de PvdA Brummen-Eerbeek.
En ik moet zeggen de boel draaide tot nu toe op rolletjes. De eerste Webmaster zorgt voor de berichtgeving, en zelf zorg ik voor het technische gedeelte, en pas de zaken aan als daar aanleiding voor is, zoals met de afgelopen Gemeenteraads verkiezingen.
Als de eerste webmaster afwezig is bijvoorbeeld tijdens de vakantieperiode, dan ben ik in dat geval de “backup”. Wat dat betreft kan onze afdeling de handen dicht knijpen.
Van de week werd ik benaderd door de webmaster, van de PvdA afdeling Rheden/Rozendaal, met de vraag of ik hem wegwijs kon maken in WordPress land. Hij was nog maar kort geleden de nieuwe webmaster geworden, van die afdeling, en de site was lang niet meer up to date.
Dus gisteravond kwam de webmaster van de naburige afdeling vergezeld van zijn laptop aangeschoven aan onze multifunctionele tafel. Nadat ik hem een aantal dingen had uitgelegd, was vervolgens het opschonen van de website aan de beurt, zoals het verwijderen van de dode linken.
Nadat die klus geklaard was, wilde hij graag een zelfde soort opbouw als de PvdA Brummen-Eerbeek site. En dat ging goed, tot op een zeker moment, want we liepen tegen een fout * aan in het systeem. Wat ik ook probeerde het lukte maar niet, terwijl dat bij de PvdA Brummen-Eerbeek wel zonder enige moeite lukte.
Helaas moet Amsterdam hier aan te pas komen, want er moet naar alle waarschijnlijkheid een regel aangepast worden in de Stylesheet (style.css), en anders dan bij mijn eigen website Klinkertjes.nu kun je bij de PvdA sites niet bij deze codering komen.
Maar goed, al met al deze webmaster een aardig eindje op weg kunnen helpen.

 *Nader bericht; 15-08-2014 21.00 u Het probleem is opgelost!

zondag 10 augustus 2014

Bedrieglijke schijn

Soms blijkt dat iets niet is wat het lijkt te zijn.
Dit kom je overal tegen, gewoon in het dagelijkse leven.
Denk maar eens aan al die leuke aanbiedingen, waar vaak een addertje onder het gras blijkt te zitten.
Soms gebeurd dit ook in persoonlijke contacten, en gebeurd er iets waardoor de schellen ineens van je ogen vallen, en je iemand heel anders gaat bekijken.
Ook in de natuur kom je vaak die bedriegelijke schijn tegen.
Laatst nog. Tijdens de wandeling met de hond ging er op enig moment een Kommazwever (vlieg) op een gele bloem uitrusten .
Gewone Kameleonspin – Misumena vatia


Ik probeerde dat moment te vangen, die gele kleur van de bloem, het groen van het gras, en het geel met zwarte strepen van de vlieg. De vlieg bleef keurig zitten, maar de wind zorgde toch voor veel beweging van de bloem, en daardoor werd de foto niet super scherp.
Bij thuiskomst ontdekte ik dat er toch iets meer aan de hand was, dan zo op het eerste gezicht leek.
Op het eerste gezicht was het best een redelijk mooie foto,met mooie kleuren, maar in werkelijkheid, dreigde er groot gevaar voor de vlieg.
Op de foto ontdekte ik nog een insect, welliswaar mooi gecamoufleerd, maar als je goed kijkt zie je hem toch, de Gewone Kameleonspin.
Gewone Kameleonspin – Misumena vatia


Een prachtige spin die zich kan aanpassen aan de kleur van de omgeving. Meestal ziiten ze op wiite of gele bloemen, en die kleur nemen ze dan ook aan. Ze maken geen web, maar ze wachten af tot de prooi heel dicht  bij ze in de buurt gaat zitten. En dan slaan ze genadeloos toe, om vervolgens hun prooi leeg te zuigen als een vampier. Ze behoren tot de familie van de Krabspinnen(Tomisidae)
En dan deze onderstaande foto van de Offenbachstraat in Eerbeek. Mooie straat gesierd met Prachtige 35 jaar oude Lindebomen, niks mis mee zou je zo denken. Een tafeltje dekje voor insecten zoals voor de Bijen waar het toch al slecht mee gaat. Onder de bomen een prachtige brede haag waar menige Egel groot is geworden. Maar dit mooie beeld is maar bedrieglijke schijn. In werkelijkheid heeft de Gemeente Brummen na een enquette te hebben gehouden onder de omwonenden, besloten om de 15 Lindebomen te kappen, en er 10 andere boompjes voor in de plaats te zetten. En tot mijn grote verbazing blijkt dat meer dan 90% van de omwonende daarvoor blijkt te zijn. Wel vreemd dat ook bij mensen die in andere straten wonen naar hun mening gevraagd is. Dit alles gaat in het najaar al gebeuren, en ik vrees met grote vreze, dat dit plan niet meer te stoppen is.

donderdag 7 augustus 2014

Pijnlijke momenten.

Afgelopen maandag 4 aug. was het 21 jaar geleden dat ik samen met de oudste dochters een koppeltje Oostindische lachduifjes kocht. Jip en Janneke.
Na een half jaar ging 1 van de 2 onverwachts dood, en we gingen op zoek naar een nieuwe partner voor Jip of Janneke, want we wisten niet wie er dood was gegaan.
Toen beiden nog leefden kon je duidelijk zien en horen wie de man was, maar nu zat de achterblijver wat ineengedoken op zijn of haar stok, en liet zich niet horen.
Uiteindelijk vonden we een nieuwe partner, want we gingen er eigenlijk een beetje vanuit dat Jip was dood gegaan.
Jip



Maar het werd een gevalletje, van niet met en niet zonder elkaar, en om een lang verhaal kort te maken, de ene Jip is 18,5 of 19 jaar bij ons geweest, en de andere Jip is 20,5 of 21 jaar.
Want maandag 4 aug heeft Jip helaas net niet gehaald, op de Nationale rouwdag op 23 juli ging Jip ineens dood.
En dat deed toch een beetje pijn.
En dan dat andere pijnlijke moment, want het was weer eens zover, mijn zoveelste ontmoeting met de kaakchirurg.
Inmiddels de vierde kaakchirurg in het zelfde ziekenhuis.
Deze kaakchirurg was nieuw in de maatschap, en wederom een ontzettend aardige man.
Eigenlijk wil ik kunnen mopperen op een kaakchirurg, maar ja dat doe je niet zo gauw op een vriendelijk iemand.
Alles verliep gelukkig redelijk goed, alleen kreeg ik hechtingen voor 3 weken mee, inplaats van de gebruikelijke 1 week.
En die hechtingen hebben mij tot aan gisteren behoorlijk in de weg gezeten oftewel ze waren pijnlijk. Gisteren aan het einde van de dag kon ik gelukkig de ergste boosdoener met een schaartje doorknippen, dat gaf in ieder geval verlichting.
En dan onze oudste kleinzoon (tweeling)van bijna 2.
Ze waren van de week weer een dagje bij ons, en zoals dat dan gaat tussen de middag gaan de heren een dutje doen.
Ieder in hun eigen campingbedje, moe maar slapen ho maar. Ze hadden beiden de grootste lol, en waren luid en duidelijk te horen. Tot opeens het lawaai. Nog nooit zo snel boven geweest, en manlief erachteraan. De oudste lag naast zijn bedje, en de jongste stond in het bedje van de oudste, beide nog met hun zomerslaapzak aan.
Gelukkig viel het allemaal mee, en was er meer schrik dan wat anders, maar toch.



Pootje baden

Vanmiddag al pootje badend terug naar de auto met manlief in Eerbeek 

Hoosbui Eerbeek - 07-08-2014

 

zaterdag 19 juli 2014

Tof !