zondag 10 augustus 2014

Bedrieglijke schijn

Soms blijkt dat iets niet is wat het lijkt te zijn.
Dit kom je overal tegen, gewoon in het dagelijkse leven.
Denk maar eens aan al die leuke aanbiedingen, waar vaak een addertje onder het gras blijkt te zitten.
Soms gebeurd dit ook in persoonlijke contacten, en gebeurd er iets waardoor de schellen ineens van je ogen vallen, en je iemand heel anders gaat bekijken.
Ook in de natuur kom je vaak die bedriegelijke schijn tegen.
Laatst nog. Tijdens de wandeling met de hond ging er op enig moment een Kommazwever (vlieg) op een gele bloem uitrusten .
Gewone Kameleonspin – Misumena vatia


Ik probeerde dat moment te vangen, die gele kleur van de bloem, het groen van het gras, en het geel met zwarte strepen van de vlieg. De vlieg bleef keurig zitten, maar de wind zorgde toch voor veel beweging van de bloem, en daardoor werd de foto niet super scherp.
Bij thuiskomst ontdekte ik dat er toch iets meer aan de hand was, dan zo op het eerste gezicht leek.
Op het eerste gezicht was het best een redelijk mooie foto,met mooie kleuren, maar in werkelijkheid, dreigde er groot gevaar voor de vlieg.
Op de foto ontdekte ik nog een insect, welliswaar mooi gecamoufleerd, maar als je goed kijkt zie je hem toch, de Gewone Kameleonspin.
Gewone Kameleonspin – Misumena vatia


Een prachtige spin die zich kan aanpassen aan de kleur van de omgeving. Meestal ziiten ze op wiite of gele bloemen, en die kleur nemen ze dan ook aan. Ze maken geen web, maar ze wachten af tot de prooi heel dicht  bij ze in de buurt gaat zitten. En dan slaan ze genadeloos toe, om vervolgens hun prooi leeg te zuigen als een vampier. Ze behoren tot de familie van de Krabspinnen(Tomisidae)
En dan deze onderstaande foto van de Offenbachstraat in Eerbeek. Mooie straat gesierd met Prachtige 35 jaar oude Lindebomen, niks mis mee zou je zo denken. Een tafeltje dekje voor insecten zoals voor de Bijen waar het toch al slecht mee gaat. Onder de bomen een prachtige brede haag waar menige Egel groot is geworden. Maar dit mooie beeld is maar bedrieglijke schijn. In werkelijkheid heeft de Gemeente Brummen na een enquette te hebben gehouden onder de omwonenden, besloten om de 15 Lindebomen te kappen, en er 10 andere boompjes voor in de plaats te zetten. En tot mijn grote verbazing blijkt dat meer dan 90% van de omwonende daarvoor blijkt te zijn. Wel vreemd dat ook bij mensen die in andere straten wonen naar hun mening gevraagd is. Dit alles gaat in het najaar al gebeuren, en ik vrees met grote vreze, dat dit plan niet meer te stoppen is.

donderdag 7 augustus 2014

Pijnlijke momenten.

Afgelopen maandag 4 aug. was het 21 jaar geleden dat ik samen met de oudste dochters een koppeltje Oostindische lachduifjes kocht. Jip en Janneke.
Na een half jaar ging 1 van de 2 onverwachts dood, en we gingen op zoek naar een nieuwe partner voor Jip of Janneke, want we wisten niet wie er dood was gegaan.
Toen beiden nog leefden kon je duidelijk zien en horen wie de man was, maar nu zat de achterblijver wat ineengedoken op zijn of haar stok, en liet zich niet horen.
Uiteindelijk vonden we een nieuwe partner, want we gingen er eigenlijk een beetje vanuit dat Jip was dood gegaan.
Jip



Maar het werd een gevalletje, van niet met en niet zonder elkaar, en om een lang verhaal kort te maken, de ene Jip is 18,5 of 19 jaar bij ons geweest, en de andere Jip is 20,5 of 21 jaar.
Want maandag 4 aug heeft Jip helaas net niet gehaald, op de Nationale rouwdag op 23 juli ging Jip ineens dood.
En dat deed toch een beetje pijn.
En dan dat andere pijnlijke moment, want het was weer eens zover, mijn zoveelste ontmoeting met de kaakchirurg.
Inmiddels de vierde kaakchirurg in het zelfde ziekenhuis.
Deze kaakchirurg was nieuw in de maatschap, en wederom een ontzettend aardige man.
Eigenlijk wil ik kunnen mopperen op een kaakchirurg, maar ja dat doe je niet zo gauw op een vriendelijk iemand.
Alles verliep gelukkig redelijk goed, alleen kreeg ik hechtingen voor 3 weken mee, inplaats van de gebruikelijke 1 week.
En die hechtingen hebben mij tot aan gisteren behoorlijk in de weg gezeten oftewel ze waren pijnlijk. Gisteren aan het einde van de dag kon ik gelukkig de ergste boosdoener met een schaartje doorknippen, dat gaf in ieder geval verlichting.
En dan onze oudste kleinzoon (tweeling)van bijna 2.
Ze waren van de week weer een dagje bij ons, en zoals dat dan gaat tussen de middag gaan de heren een dutje doen.
Ieder in hun eigen campingbedje, moe maar slapen ho maar. Ze hadden beiden de grootste lol, en waren luid en duidelijk te horen. Tot opeens het lawaai. Nog nooit zo snel boven geweest, en manlief erachteraan. De oudste lag naast zijn bedje, en de jongste stond in het bedje van de oudste, beide nog met hun zomerslaapzak aan.
Gelukkig viel het allemaal mee, en was er meer schrik dan wat anders, maar toch.



Pootje baden

Vanmiddag al pootje badend terug naar de auto met manlief in Eerbeek 

Hoosbui Eerbeek - 07-08-2014

 

zaterdag 19 juli 2014

Tof !

woensdag 16 juli 2014

Het Zorgenpoppetje

Als mijn schoonmoeder nog geleefd had zou zij zich zorgen hebben gemaakt om haar kinderen, en op dit moment vooral om haar beide zonen. Op alle mogelijke manieren hadden zij, mijn schoonvader en schoonmoeder geholpen waar ze ook maar konden helpen. Maar misschien is het maar goed dat zij het allemaal niet meer mee hoeven te maken. Toch was daar op eens mij schoonmoeder, niet echt natuurlijk, maar via een kleinootje dat onze oudste dochter ooit van haar als kind had gekregen. Ooit had onze dochter een poppetje gekregen van mijn schoonmoeder, toen ze nog op de lagere school zat, met de boodschap dat het een poppetje was dat de zorgen zou wegnemen, en geluk zou brengen. 

Zorgenpoppetje

 Begin deze week kregen we dit poppetje in de handen gedrukt,(we wisten niet eens dat ze dit poppetje had bewaard), met de medeling, dat we dit poppetje nu goed konden gebruiken, en grapte ze erbij…….het is ingestraald door oma. Er hangt een legende aan vast aan het Zorgenpoppetje/Worry doll

Zorgenpopje legende: Volgens de legende van de Maya’s in de hooggelegen bergdorpjes van Guatemala, kun je wanneer je een probleem hebt dat aan een Zorgenpoppetje vertellen. Voordat je naar bed gaat vertel je je problemen aan het Zorgenpoppetje, daarna leg je het poppetje onder je kussen. Terwijl je slaapt zorgt het Zorgenpoppetje ervoor dat je problemen verdwijnen! 

Wel heel mooi deze legende, en zo leuk dat onze dochter met dit poppetje kwam aanzetten, of het helpt geen idee, maar het geeft wel een goed gevoel. Mede daardoor galmt ondertussen wel een uitspraak van mijn schoonmoeder weer steeds door mijn hoofd. ” Ti’s nog nooit zo donker gewest of het wordt wel weer licht.” Ede Staal uit de geboortestreek van mijn schoonvader zong er een mooi lied over.

 


 

maandag 30 juni 2014

Het Deelerwoud

Eindelijk we hadden we gisteren de wandelschoenen weer aan.
Na de bewuste dag in april, dat manlief te horen kreeg dat spreekwoordelijk het politieke doek voor hem gevallen was, kwam er In ieder geval van het wandelen in de bossen en op de heide op de 1 of andere manier niets meer terecht.
Maar gistermorgen liepen we weer door de bossen en op de heide van het Deelerwoud, in de buurt van Hoenderloo.
Het was het mooiste weer van de wereld, en omdat er toch geen regen voorspeld was lieten we de jassen in de auto.
Toen we de auto parkeerde bij het tunneltje dat onder de A50 doorgaat, zagen we dat het hek openstond. Het is toch een kleine moeite om achter je rug dat hek dicht te doen, want je wil toch niet op je geweten hebben dat er wild op de rijbaan komt. Maar gelukkig is er een soort van sluis, en is er nog een tweede hek, waar je doorheen moet, en die zat gelukkig dicht.
Wat had ik dit gemist, en wat zag het er weer mooi uit met al dat bloeiende Vingerhoedskruid en Jakobskruiskruid vol met rupsen van de Sint-jacobsvlinder.

Roodborsttapuit – Saxicola rubicola  

Een prachtige Roodborsttapuit man hield ons angstvallig in de gaten, en een eindje verderop begonnen 2 Boompiepers tegen elkaar op te zingen.
Overal vlogen de Hooibeestjes op, en elke keer weer ben ik verbaast over de naam van dit mooie vlindertje, want ik vind de naam niet echt passen bij een vlinder.  Ook een aantal Grasmotten,en Zilverstreepuiltjes (nachtvlinder) lieten zich bewonderen.

Heideringelrups - Malacosoma castrense



Toen we al een eind gelopen hadden zag ik ineens 2 prachtige grote rupsen, nog nooit eerder daar gezien, terwijl het toch rupsen zijn die op de heide leven, en ook nog eens daar naar vernoemd zijn namelijk de Heideringelrups . En in het echt zijn ze bijna nog mooier dan op een foto, wat een kleuren!

Overal vonden we verse mest van Edelherten, en die mest werd bestormd door de Mestkevers. Overal kwamen die vandaan vliegen, en je vraagt je af hoe het komt dat ze het weten dat daar op die bepaalde plek mest ligt.
Nog een eind verderop lag een Hazelworm op het pad zich op te warmen in de zon. Manlief zag de Hazelworm liggen, die heeft er echt een oog voor. In eerste instantie denk je dat er een slang ligt, maar het is een pootloze hagedis, die zich meestal goed onder bladlagen of tussen de heide verschuilen.
Hazelworm-Anguis-fragilis



De meeste kans om ze te zien is in de maand mei, omdat ze dan het meest op open plekken aan het zonnen zijn. Dit was dus een mazzeltje, en helemaal voor een echtpaar die een eindje verderop stonden, en die ons uitvoerig bedankte voor het feit dat wij hun attent hadden gemaakt op de aanwezigheid van het reptiel.
Het lopen voelde goed, dus we maakte de wandeling iets langer dan we aanvankelijk van plan waren. Bij Snakealley, zo genoemd door ons omdat we daar voor het eerst een Adder zagen, was er zoals meestal het geval is, ook deze keer geen slang te bekennen, maar je blijft hopen.
De lucht boven ons bevatte steeds meer wolken, maar het zag er niet naar uit dat het snel zou gaan regenen. In de verte was de Koekoek aan het roepen, en boven ons hoofd leken 2 Raven een verschil van mening te hebben. Even later ging 1 Raaf in een boom zitten, met heel veel kabaal, terwijl de andere Raaf nergens meer te bekennen was. En zo liepen we verder genietend van de betrekkelijke rust. Want nog niet heel veel mensen waren we tegen gekomen. Vlak voordat we de heide afliepen begonnen er allemaal Heideblauwtjes(dagvlinders) rond te vliegen. En voor we het in de gaten hadden werd de lucht alsmaar donkerde. We konden nog net op tijd de rand van het bos bereiken, en toen barstte de bui al los.
Onze jassen lagen ongeveer 4 km verderop in de auto te liggen, maar gelukkig boden een boom, en een klein opvouwbaar parapluutje wat bescherming. Hier gelukkig geen Regendazen. Als de camera’s maar niet nat werden, dat was voor ons het belangrijkste. Toen het van de regen in de drup overging, besloten we om verder te lopen, en voor een aantal Edelhertendames met in ieder geval 1 jong kwam dit als een verrassing. Heel even stonden we op ongeveer 20 meter afstand (voor ons gevoel) bijna oog in oog met de prachtige dieren, en het andere moment waren ze alweer geruisloos in de begroeing verdwenen. Geen tijd om een foto te maken, maar dat moment vergeet je niet snel meer.
Bij de auto aangekomen bleek weer het hek open te staan. Ik snap dat niet als je een hek kunt openmaken, dan kun je het ook weer dicht doen lijkt mij. Maar misschien denkt men dat het hek vanzelf weer dicht valt.
Op de achterbank van onze auto lagen nog keurig netjes de regenjassen, die nog helemaal droog waren, in tegenstelling tot ons.

Maar al die nattigheid kon voor ons de pret niet drukken, we hadden een heerlijke wandeling in een prachtig gebied achter de rug, en op relatief korte afstand van ons huis, waar schone en droge kleren op ons lagen te wachten.
 Heideblauwtje – Plebejus argus
Zilverstreep – Deltote bankiana


Gewone grasmot – Chrysoteuchia culmella