De zondag

Vandaag toch een beetje aangeslagen door het bericht dat we vanmiddag kregen van mijn zwager. Geheel onverwachts is zijn vader overleden. In en in triest natuurlijk, je weet dat dat lot ons allemaal een keer treft, en zeker als iemand al op leeftijd is, maar het lijkt bijna altijd te vroeg. Voor mijn zwager betekent het dat met het overlijden van zijn vader, hij en zijn zussen in 1 keer kind af zijn, omdat de moeder al een aantal jaren geleden is overleden. Voor de kinderen van mijn zwager en zus ook een heel verlies, ze hebben nu helemaal geen opa meer. Geregeld sta je even bij dat feit stil, en onwillekeurig kom je terecht bij de dag dat mijn eigen schoonvader overleed, en bij de dag dat mijn vader overleed. Waarom brengt het leed van een ander je bijna altijd weer terecht bij je eigen ongeveer vergelijkbaar leed? Maar ondanks het voorafgaande, was het vandaag voor ons toch een prachtige dag. We hebben heerlijk gewandeld in het Deeler Woud ,oog in oog gestaan met een twaalftal Edelherten(misschien stonden er nog wel meer)genoten van de vogels die overal aan het fluiten waren, en het geroffel van de spechten, en dat alles overgoten met een heerlijk temperatuurtje. De dag zou helemaal af zijn geweest als wij een Wild zwijn zouden zijn tegen gekomen, wel overal sporen, maar daar bleef het dan ook bij . Maar op weg naar huis dwalen mijn gedachten toch weer af naar mijn zus en zwager, en hun kinderen. hoe zouden zij de rest van de dag doorgekomen zijn. In het bos hadden wij het vanmiddag soms even behoorlijk zwaar, omdat de weg vrij stijl omhoog ging, maar dat alles valt natuurlijk in het niets bij de weg die mijn zus en zwager en hun kinderen de komende tijd nog te gaan hebben.

Edelhert – Cervus elaphus

 

Lente gevoel

Ik hoor hem weer de Zanglijster. Al een paar morgens achter elkaar als ik Ulli de hond ga uitlaten, hoor ik hem verderop al zingen eerst een paar voorzichtige trillers, om vervolgens een deuntje weg te geven waar je u tegen kunt zeggen. Meestal lukt het mij om de vogel vrij snel te ontdekken, maar in het geval van de Zanglijster is dat ook niet zo moeilijk. Op het moment van ontdekken is er dan vaak heel even een aarzeling van de vogel, maar al vrij snel hervat hij zijn zang weer, zich van niets aantrekkend. Als je een cijfer zou kunnen geven voor de beste zanger onder de vogels, dan zou dit heerschap zeker hoge ogen gooien. Voor mij is de zang van de Zanglijster, in ieder geval een teken dat de lente in aantocht is. Overal zijn vogels weer actief met nestmateriaal, maar ook onderling aan het vechten. Vooral de Merels kunnen er wat van. Ulli is dan ook regelmatig in de veronderstelling dat er een Merel gegrepen wordt door een kat, hij is dan in opperste paraatheid om de bewuste kat de stuipen op het lijf te jagen(menig vogeltje heeft zijn of haar leven te danken aan Ulli),maar in deze tijd van het jaar gaat het vooral om verschrikkelijke gevechten tussen vrouwtjes Merels. Voor Ulli is dit niet te begrijpen ,zulke alarmkreten, en nergens in de buurt een kat te bekennen. Als ik Ulli uitlaat, heb ik altijd de camera altijd bij me. In de regel blijft hij altijd geduldig naast mij zitten, zodat ik een foto kan maken, maar afgelopen vrijdag moest hij wel heel erg lang geduldig blijven zitten. De wandeling zat er bijna op,maar opeens meende ik het geluid van een Goudhaantje te horen. Het geluid kwam vanuit een grote Spar die tegen een huis aanstond, en even later zag ik het bewuste vogeltje ook. Maar het vogeltje zien en ook op de foto krijgen, dat zijn 2 verschillende dingen. Het kleinste vogeltje van Europa zie ik maar zelden, en is bovendien zo ontzettend bewegelijk, dat het een hele klus is om hem een beetje goed op te foto te krijgen. Wonder boven wonder is mij dat gisteren eindelijk redelijk goed gelukt. Mijn dag kon niet meer stuk, eerst al de lentebode gehoord en gezien, en als toetje,het Goudhaantje.

Goudhaan – Regulus regulus

Wat mij betreft, Laat de Lente maar komen!

Geert

Vandaag eens even gekeken of je via Google mijn site kan vinden, en ja hoor dat lukte. Er staan wel heel wat vreemde woorden bij volgens “mijn” Geert komt dat van het sjabloon dat ik heb gebruikt voor het maken van de website. Als je mijn pagina’s bekijkt zie je de letters niet, maar ze zijn er wel de letters als het ware onder water(het lijkt wel de Da Vinci Code), maar dat doet er niet toe, de link is er, en daar ging het mij om . Och en dan ga je eens naar Geert van Klinken Googelen, kom je vervolgens op de afbeeldingen terecht, en wie zie je dan ook, die andere Geert. Geert een hele gewone naam, (de dappere met de speer). “Mijn” Geert is vernoemd naar zijn Opoe (Geertje)zo ging dat meestal vroeger. Wij hebben dat vernoemen niet doorgezet, maar stel dat mijn kinderen later die traditie van vernoemen hadden willen voortzetten, dan had je voor mijn gevoel toch een groot probleem gehad . De naam Geert zal nooit meer gewoon zijn, geen kind kun je voor mijn gevoel meer met die naam opzadelen. Mensen zullen het dan, of wel fantastisch vinden, dat je je kind vernoemd hebt, naar die man in de Tweede kamer uit Venlo, of ze zullen medelijden met het kind hebben. Wat mij betreft hoop ik dat dat het versje dat je vroeger vaak hoorde voor die Geert uit Venlo werkelijkheid gaat worden. Dat versje ging als volgt ; Geert zat op een peerd, hup zei het peerd , en weg was Geert.

    

Als bomen konden huilen!

Is het hout duur op dit moment? Komt Staatbosbeheer,de provincie Gelderland of de gemeente Apeldoorn geld te kort? Feit is dat je in de bossen rond Apeldoorn overal de kettingzagen tekeer hoort gaan. Overal zie je ze liggen,keurig gestapeld, ontdaan van alle takken. Een eindje verder zie je dat de bosgrond is omgewoeld, niet door de Wilde Zwijnen, maar door voertuigen die de omgezaagde bomen hebben weggesleept. Weer verder is het bos nog onaangeroerd,maar kijk je beter dan dan vallen ineens de rode stippen en rode banden op die geverfd zijn op de stammen. Betekend dit het einde? Van sommigen bomen kun je het nog wel voorstellen dat de zaag er in gaat, maar van anderen ??? Sommige plekken zijn niet meer terug te herkennen, een kale vlakte met hier en daar nog de stobben van de afgezaagde bomen, is alles wat nog rest. Gelukkig is het bijna 15 maart, dan mogen er geen bomen meer geveld worden, in verband met het broedseizoen van de vogels, of bestaat die regel niet meer, met deze regering in Den Haag weet je het natuurlijk nooit zeker. Als bomen konden huilen, dan waren de zakdoeken vandaag niet aan te slepen, en dan was hun geluid door merg en been gegaan, en had je met oordoppen in moeten lopen. Gelukkig kunnen bomen geen emoties tonen, of heb ik het mis, en draagt de wind het zachte geluid van hun gehuil weg ?

 

Klaar voor de start

Het is eindelijk zover de Klinkertjes gaan op het web

Vanaf januari gestart met het maken van een eigen website met een fotoalbum, een hele klus, maar wel leuk.

Vandaag is daar dan bijgekomen een blog genaamd; Klinkertjes.

Klinkertjes hebben in dit geval niets te maken met bestrating, maar dit is een hersenspinsel van mijzelf, voor mijn hersenspinsels.

Over de Blogs

Blogs kunnen overal en nergens overgaan.

Maar meestal zullen ze over de dingen gaan die mij op dat moment bezig houden, en die ik van mij af wil schrijven.

De rode draad in het geheel zal waarschijnlijk de natuur zijn, maar de tijd zal dat leren, want niets is zo veranderlijk als de mens.

De Krabbels zijn, korte berichtjes,links, nieuwsflitsen, foto’s, tweets, filmpjes, opmerkelijke gebeurtenissen

 

 

PvdA Brummen-Eerbeek deelt woonvisie niet

Bron Geert van Klinken Fractievoorzitter PvdA Brummen-Eerbeek

door Geert van Klinken op 6 januari 2012

De juiste woning op de juiste plek op het juiste moment. Dat waren de gevleugelde woorden in de decemberraad van vorig jaar. Maar hoewel alle fracties dezelfde woorden gebruikten, de invulling daarvan verschilde nogal.  De kritiek van de oppositie richtte zich voornamelijk op de passieve houding van wethouder Bruning. Die wil alleen maar uitgaan van de laagste getallen.

Zowel de PvdA als het CDA wezen op het feit,

dat de marktpartijen nog wel mogelijkheden zien voor woningbouw, maar van het college de ruimte niet krijgen. Immers in het forum werd door een projectontwikkelaar gezegd dat in het plan Elzenbos al potentiële kopers waren…… Wethouder Bruning vond het allemaal veel te optimistisch.

Wim van Weteringen verbaasde zich erover, dat de woningstichtingen zich in de woonvisie van het college kunnen vinden. De PvdA maakt zich al jaren sterk voor de sociale woningbouw met betaalbare huren. De PvdA begrijpt dan ook niet dat de woningstichtingen niet meer willen bouwen. In april 2010 meldde de woningstichting Brummen nog dat er 1600 woningzoekenden zijn. Hoewel er velen op de wachtlijst staan om punten te verzamelen voor toekomstige woonwensen, is

er nog steeds behoefte aan sociale woningbouw, zeker aan betaalbare huurwoningen.

Het in december 2011 aangekondigde beleid van het zo vooruitstrevende kabinet Rutte dat sociale woningcorporaties 75% !! ( 25%) van hun woningen te koop moeten aanbieden aan de huidige huurders, zou voor de woningcorporaties aanleiding moeten zijn, om meer te mogen en kunnen bouwen. Als dit onzalige beleid werkelijkheid wordt, bestaat de kans dat de woningstichtingen jonge mensen nauwelijks nog een betaalbare huurwoning kunnen aanbieden.

Het IPV steunde haar wethouder volmondig. Op een interruptie tijdens het betoog van IPV-er Jan Willem de Jonge, dat het IPV hiermee een rem op de woningbouw zet, antwoordde hij: Nee wij zijn reëel. Vertaald naar gewone mensentaal: Het IPV zet reëel een rem op de woningbouw! Zelfs de VVD zette vraagtekens bij het beleid van dit college.

In de 90-er jaren, betoogde de heer Scholten, zijn vele jonge mensen weg getrokken uit de gemeente Brummen om niet meer terug te keren. Dit moet het college zien te voorkomen. En dat staat te gebeuren, immers het Planbureau voor de leefomgeving verwacht dat de krimp in onze omgeving rond 2030 komt. Tot die tijd zullen jonge mensen lang moeten wachten op een passende woning en dus onze gemeente verlaten! De PvdA verbaast zich er over dat de VVD van deze wethouder verwacht dat hij met deze woonvisie de jeugd voor onze gemeente kan behouden.

Het enige “lichtpuntje” in de hele discussie was, dat wethouder Bruning in 2015 alles nog weer eens wordt bekeken, maar zo zei hij geheel in stijl: “Ik verwacht dat de prognoses dan eerder naar beneden dan naar boven moeten worden bijgesteld.” Dat geeft onze jonge inwoners, die in onze gemeente willen blijven wonen, een somber toekomstbeeld.