woensdag 18 december 2024

Het balkon

 et onze verhuizing afgelopen juni, moesten we helaas ook afscheid nemen van onze tuin, en haar bewoners.

Tuin 05-06-2024

We hadden een kleine voor en achtertuin, maar met heel veel bezoekers.

We hadden allerlei soorten insecten, zoals pissebedden, mieren, spinnen, rupsen, vlinders, wantsen, sprinkhanen en nog meer in onze tuin, en er kwamen Egels en verschillende soorten vogels onze tuin bezoeken.

Vooral de Klimop, en de Druivenstruiken trokken veel bezoekers aan.

De klimop doorwoekerd met de Kamperfoelie was de favoriete plek van de familie Mus, en heel veel vlindersoorten, zweefvliegen, bijen, maar ook wespen. De druiven werden zeer gewaardeerd door de familie Merel, in de winter kwamen daar ook nog eens de Kramsvogels bij, want wij lieten de meeste druiven zitten voor de vogels. Maar ook verschillende vlinders kwamen op die druiven af .

We hadden op een paar plekken vogelhuisjes hangen, maar 1 daarvan was af en toe bezet, door 2 Koolmeesjes. Afgelopen lente hadden we voor het eerst Pimpelmeesjes in het andere nestkastje . Het was nog even spannend of de jongen op tijd zouden uitvliegen, ivm onze verhuizing . Gelukkig was dat het geval. Het vogelhuisje hebben we daarna schoongemaakt, en niet meer terug gehangen.

We hadden veel wormen, huisjesslakken en naaktslakken in de tuin, die werden met veel smakkende geluiden door de familie Egel naar binnen gewerkt . Maar ook de Merels namen de slakken te pakken, zelfs de naaktslakken werden vakkundig door het zand gerold, en vervolgens naar binnen gewerkt .

Zo heel af en toe , kwam er ook wel eens een Muis voorbij schuiven, maar die moest oppassen voor onze laatste vaste bezoeker, een Steenuil,

Steenuil – Athene noctua

die zich meestal ophield tussen de zonnepanelen op het dak, of in de boom naast het huis van de buren. We hebben heel lang een kleine vijver in de tuin gehad, daar kwamen ook veel Libellen, Bruine kikkers en Padden op af, maar ook af en toe een Reiger.

Onze tuin is in 2013 nog genomineerd (en op tv) geweest voor de Prachtplek van Nederland (34 inzendingen). Uiteindelijk is een andere inzending van mij de de Steengroeve in Winterswijk de winnaar geworden.

Maar aan alles komt een end, de nieuwe bewoners zijn nu verantwoordelijk voor de tuin.

In ons appartement, hebben wij vanaf de eerste verdieping uitzicht op groen, vanaf ons balkon. De helft van het balkon is voor ons, en de andere helft staat vol met planten, zelfs met kleine vlinderstruikjes. De vlinders, spinnen, bijen en zeefvliegen hadden ons alweer snel gevonden, ook vliegen er in de schemer Vleermuizen langs ons balkon. Er is water voor de vogels, en er hangt een nestkastje, en een klein insectenhotel. Al vrij snel kwamen daar Kool en Pimpelmeesjes op af.

Sinds een paar weken voeren wij zaad vermengd met meelwormen aan de vogels. Er komen al weer Pimpelmeesjes, Vinken, Koolmeesjes , Eksters, Kauwen en een Gaai op af, en in boom voor ons keukenraam, zag ik zelfs een Boomkruiper.  Ook zitten er af en toe een nachtvlinders op de muur.

Het gemis van de tuin is gelukkig niet meer, heel af en toe loop ik er nog wel eens langs, en dan ben ik blij dat de tuin er nog (bijna) net zo bijstaat zoals wij het hebben achtergelaten, en dat het mijn zorg niet meer is.

Het is goed zo, wij zitten prima op ons nieuwe plek, en we hebben het heel goed naar onze zin. We hebben de regie over ons leven (voor ons gevoel) weer wat meer kunnen terug pakken, en dat geeft rust. Al met al hebben wij heel veel geluk gehad, dat wij voor dit appartement in aanmerking kwamen, en 

 daar zijn we ons iedere dag weer van bewust !!!

Gaai – Garrulus glandarius

Uitzicht vanaf Balkon 06-06-2024

vrijdag 13 december 2024

Vrijdag de 13e

 

Vandaag was het zover, het rechteroog van manlief was aan de beurt voor een staaroperatie . Aanvankelijk zou dit gisteren op 12 december gebeuren, maar de afspraak werd 1 dag verzet. 

Gelukkig tillen wij niet zwaar aan het bijgeloof van vrijdag de 13e, sterker nog die dag brengt ons eerder geluk, want in 2012 is manlief ook al eens geopereerd op vrijdag de 13e aan een knobbeltje op zijn stembanden. 

Wachtkamer oogarts

De mogelijkheid bestond toen dat hij zijn stem zou verliezen, maar gelukkig is dat  allemaal  niet gebeurd . Achteraf bleek het gelukkig om een zeldzaam goedaardig tumor(tje) te gaan (zie ook het blog van juli 2012 Zeldzaam). 

In tegenstelling tot de vorige keer wist manlief wat hem te wachten stond, dus hij zag vandaag niet erg op tegen de staaroperatie, hij was eerlijk gezegd blij dat het eindelijk zover was. De ingreep duurde voor mijn gevoel wel wat langer dan de laatste keer, maar al met al stonden we toch sneller dan de vorige keer weer buiten de deur van het ziekenhuis. 

Ook nu is de staaroperatie goed verlopen, ook al betrof het manlief zijn slechtste oog dat vandaag aan de beurt was . Wel is de verwachting van het naderhand weer scherp zien met het rechter oog nog wat gematigd, omdat het een "een lui oog betreft". De komende weken is het ogen druppelen volgens schema, maar dat zijn we inmiddels wel gewend .  

Manlief is in ieder geval aangeraden om de eerste 4 dagen zoveel mogelijk binnen te blijven, en hij mag net als de vorige keer niet bukken en tillen. Over een week mag hij, als hij toestemming krijgt, weer auto rijden. In de tweede week van het nieuwe jaar mag manlief opnieuw naar Gelre oogcentrum Apeldoorn,  en dan meten ze de ogen door voor een eventueel brilrecept.

Druppel schema Staaroperatie

 

dinsdag 10 december 2024

Toch weer spannend !

 

Vanmorgen moest manlief naar het ziekenhuis voor de periodieke A.P.K. Net als in september, moest hij een uur voor de afspraak eerst naar het lab. voor bloedafname. Gelukkig was het daar heel rustig, en kon hij gelijk doorlopen. 

Wachtruimte Oncoloog Gelre ziekenhuis

Daarna hadden we net als de vorige keer een gesprek met een verpleegkundig specialist oncologie. Zij blijft iig de volgende keer ook de controles doen (de vaste oncoloog van manlief is helaas nog steeds afwezig). 

Mocht de vaste oncoloog van manlief volgend jaar ook nog afwezig zijn, dan krijgt manlief een andere oncoloog toegewezen. 

 Gelukkig heeft manlief ook vandaag goed nieuws gehad. De bloeduitslagen waren goed, en de PSA blijft onveranderd onmeetbaar laag . Al 2 jaar lang doet manlief het heel goed op de Abirateron. 

Wel blijft het Hb gehalte nog steeds aan de lage kant, dus hij moet doorgaan met de ijzertabletten (nu om de andere dag) . Hoe dan ook deze dag kunnen we weer afstrepen, nu alleen de staaroperatie van het rechteroog nog .

donderdag 28 november 2024

Links is altijd beter !

 Manlief grapt wel eens ” links is mijn betere kant, want ik kan links beter zien, en met mijn linker oor kan ik horen, want met mijn rechter oor hoor ik niets”.

Dat was vandaag ook de reden dat het linkeroog ”zijn beste oog” het eerst een staaroperatie zou ondergaan .

Vanmorgen zaten manlief en ik al bijtijds in een hele volle wachtkamer van het Gelre oogcentrum Apeldoorn.

Wachtkamer Oogarts

Onze middelste dochter en onze kleindochter hadden ons gebracht, en beiden zouden beneden in de grote hal van het ziekenhuis op ons wachten . Normaal gesproken had onze kleindochter vandaag school gehad, maar uitgerekend op deze dag hadden de leerkrachten een studiedag.

Het duurde allemaal natuurlijk veel langer dan we hadden gedacht, maar dat kwam omdat manlief later dan verwacht aan de beurt was, maar de ingreep is gelukkig prima verlopen . Manlief heeft een nieuwe lens in zijn linkeroog gekregen, en gelukkig was het hem allemaal erg meegevallen.

Hij heeft 2 soorten oogdruppels mee naar huis gekregen, met een heel schema . De komende dagen mag ik 4 x dd zijn oog druppelen, en het andere oog druppelen met de kunsttranen. Manlief is in ieder geval aangeraden om de eerste 4 dagen zoveel mogelijk binnen te blijven, en hij mag niet bukken en tillen. Over een week mag hij, als hij toestemming krijgt, weer auto rijden.

Het andere oog, zijn slechtste oog wordt over 2 weken gedaan.

Druppel schema Staaroperatie

 

woensdag 6 november 2024

De Coronaprik


Vanmiddag, ging onze vaste oppasmiddag niet door . Normaal halen wij onze kleindochter bijna iedere woensdagmiddag om 14.00u altijd op van school, maar nu hadden wij rond die tijd een afspraak voor de Coronaprik.

 Pixabay

Voor het eerst konden we terecht bij ons in de buurt, weliswaar in Dieren (8km), maar toch, eerlijk is eerlijk, zo dichtbij huis hadden we het nog niet eerder meegemaakt.

 In het verleden zijn we al voor die prik in Arnhem, Apeldoorn, Zutphen, Deventer en Wijchen geweest. Het ging vandaag allemaal lekker vlot, ondanks dat manlief en ikzelf van te voren eerst langs de GGD arts moesten i.v.m onze bloedverdunners, voordat we mochten plaats nemen in 1 van de rijen met stoelen. 

De mensen die vaccineerden reden tussen de rijen door, op hun stoel met wieltjes, en een karretje met benodigdheden om te vaccineren, het was bijna een lopende band gebeuren. 

Na nog een kwartiertje nazitten, mochten we weer richting huis. 15 oktober hadden wij beiden al de griepprik gehad, dus (als het goed is) kunnen wij weer goed beschermd de winter in.

dinsdag 29 oktober 2024

Oogcentrum Gelre ziekenhuizen Apeldoorn

 

Vanmiddag gingen we richting het Gelre oogcentrum in Apeldoorn.  Onze oudste dochter kon gelukkig met ons mee .

Pixabay

Het was al met al een vermoeiende aangelegenheid voor manlief. Bij aankomst konden we plaatsnemen in een wachtruimte. Toen we goed en wel hadden plaats genomen, werd manlief al meegenomen voor een oogdrukmeting. Daarna was het een hele tijd wachten, voor manlief binnen werd geroepen bij de oogarts (in opleiding). Door haar werden o.a. de onderzoeken gedaan, die normaal ook door een opticien gedaan worden, zoals o.a.het testen van de visuele scherpte. Daarna kreeg manlief oogdruppels van haar, en mocht hij in een andere wachtruimte plaats nemen, een eind verderop in de gang (met de boodschap straks komt u weer bij mij terug).

Manlief zat nog maar nauwelijks in die wachtruimte, toen hij alweer werd opgehaald door iemand voor het volgende onderzoek, namelijk een netvlies onderzoek . Dit verliep gelukkig zonder problemen.

Daarna werden we weer naar een volgende wachtkamer gestuurd, maar voordat we daar plaats konden nemen, werd manlief al weer meegenomen voor een volgend onderzoek.

Na dat onderzoek konden we weer terug naar de eerste wachtkamer. Wederom was het een tijdje wachten voor we door de oogarts (io) werden binnen geroepen. Bij binnenkomst, kregen we een stortvloed aan vragen en informatie over ons uitgestort.

Om een lang verhaal kort te maken …….er is bij manlief een ontsteking van de binnenste oogleden geconstateerd, w.s. ontstaan door droge ogen, en zoals verwacht is er staar geconstateerd.

Manlief krijgt kunsttranen voorgeschreven, en een staaroperatie van beide ogen .

Kunsttranen

Eerst wordt het linkeroog (het minst aangedane oog) gedaan, en als dit goed is verlopen, volgt naderhand het rechteroog .

De prednison die manlief dagelijks moet slikken, is helaas de boosdoener, die heeft ervoor zorgt, dat het staarvormingsproces is versneld . Omdat manlief in het verleden (als kind) een zgn lui oog heeft gehad, is de procedure van het ziekenhuis, dat altijd een stafoogarts de ingreep moet doen, en nooit een oogarts in opleiding.

We waren iig blij dat we weer naar huis konden, en omdat het inmiddels al schemerig begon te worden, kon manlief het af zonder zonnebril .

Bij thuiskomst kroop manlief gelijk het bed in, hij was bekaf , want hij voelde zich behoorlijk beroerd.

Als het goed is krijgen we de komende dagen een datum .

zaterdag 26 oktober 2024

Het Waaaaaaaaaauw effect !

 

Vandaag zijn we onverwachts op en neer geweest naar het Drents-Friese Wold.

Manlief had zin om een stukje te rijden, en vroeg aan mij, wil je nog ergens naar toe ? "Natuurlijk wel", was mijn antwoord, ''maar dat is te ver weg, bovendien hebben we ook nog eens grote kans dat we voor Jan met de korte achternaam heen en weer rijden".
Maar manlief kon mij overtuigen om gewoon te gaan.

We gingen in tegenstelling tot anders, nu over de snelweg, ondertussen keek ik steeds op de site van Waarneming.nl of de vogel al was waargenomen. Gelukkig was dat het geval. Het was gelukkig vrij rustig op de weg, en manlief genoot volop van het cruisen met de cruise control.

Bij aankomst in de buurt van het Drents-Friese Wold.was het nog even moeilijk om het punt te vinden waar ik het beste kon uitstappen. Gelukkig vonden we na even gezocht te hebben een weggetje dat ons naar een parkeerplaats bracht aan de rand van het bos .

Vanaf daar moest ik nog een km of 3 lopen, naar de plek waar de vogel ongeveer was waargenomen. Gelukkig liep ik in 1 keer goed, want ik had even twijfel over welk pad ik naar links moest nemen (2 paden vlak naast elkaar, die beiden links af bogen). Maar gelukkig was ik het goede pad ingelopen, want ik zag in de verte al een groepje mensen staan op het pad, dat langs een groot heideveld liep.

Aangekomen bij het groepje viel mij al gelijk op dat iedereen een beetje met elkaar stond te praten. Een man waar ik naast ging staan vertelde mij dat hij net even daarvoor aan iemand gezegd had, dat hij medelijden zou hebben met diegene die er nu zou komen aanlopen...........en 3 x raden dat was ik dus !!!!!!!!!

Net voordat ik was aan komen lopen, hadden ze de bewuste vogel nog boven de heide zien jagen, maar ineens was hij richting Friesland gevlogen, en uit het zicht verdwenen.

Eerlijk gezegd, zonk de moed mij wel een beetje in de schoenen. Maar na overleg met manlief via de app besloot ik nog een tijdje daar te blijven staan. Een aantal mensen verlieten de plek, maar er kwamen ook nog een paar mensen aangelopen.

En ineens riep iemand dat hij de vogel in de kijker had, en even later werd hij ook zichtbaar voor mij !

Eindelijk zag ik voor het eerst van mijn leven een Grijze wouw.

Al heel lang staat de Grijze Wouw (Elanus caeruleus) hoog op mijn verlanglijstje, maar ik weet ook dat het een kwestie van geluk hebben is, en geluk kun je nu eenmaal niet afdwingen.

In september 2022 had ik een Grijze Wouw die bij wijze van spreken bijna in onze achtertuin zat (Brummen - Empese en Tondense heide) jammer genoeg gemist . Op de 1 of andere manier bleef dat toch een beetje aan mij knagen.

Maar vandaag had ik dus heel veel geluk, ik had een zeldzame Grijze wouw gezien, ondanks dat de vogel een heel eind van ons vandaan in een struik was gaan zitten , dus mijn dag kon al niet meer stuk.

Maar tot mijn grote verbazing begon de vogel opeens weer te vliegen, en mijn verbazing werd nog groter toen hij in een boom ging rusten, een stuk dichterbij.

Nu pas viel mij op hoe klein de vogel was, al met al niet groter dan een Torenvalk, maar dan met de kleuren van een Klapekster. Vanaf de plek waar ik stond, kon ik met mijn camera ook goed de prachtige rode ogen zien.

Een vogel met een waaaaaaaaaauw effect, dat is een ding wat zeker is .  En wat ben ik achteraf blij dat we gegaan zijn.

Grijze Wouw - Elanus caeruleus