Links is altijd beter !

 Manlief grapt wel eens ” links is mijn betere kant, want ik kan links beter zien, en met mijn linker oor kan ik horen, want met mijn rechter oor hoor ik niets”.

Dat was vandaag ook de reden dat het linkeroog ”zijn beste oog” het eerst een staaroperatie zou ondergaan .

Vanmorgen zaten manlief en ik al bijtijds in een hele volle wachtkamer van het Gelre oogcentrum Apeldoorn.

Wachtkamer Oogarts

Onze middelste dochter en onze kleindochter hadden ons gebracht, en beiden zouden beneden in de grote hal van het ziekenhuis op ons wachten . Normaal gesproken had onze kleindochter vandaag school gehad, maar uitgerekend op deze dag hadden de leerkrachten een studiedag.

Het duurde allemaal natuurlijk veel langer dan we hadden gedacht, maar dat kwam omdat manlief later dan verwacht aan de beurt was, maar de ingreep is gelukkig prima verlopen . Manlief heeft een nieuwe lens in zijn linkeroog gekregen, en gelukkig was het hem allemaal erg meegevallen.

Hij heeft 2 soorten oogdruppels mee naar huis gekregen, met een heel schema . De komende dagen mag ik 4 x dd zijn oog druppelen, en het andere oog druppelen met de kunsttranen. Manlief is in ieder geval aangeraden om de eerste 4 dagen zoveel mogelijk binnen te blijven, en hij mag niet bukken en tillen. Over een week mag hij, als hij toestemming krijgt, weer auto rijden.

Het andere oog, zijn slechtste oog wordt over 2 weken gedaan.

Druppel schema Staaroperatie

 

De Coronaprik

Vanmiddag, ging onze vaste oppasmiddag niet door . Normaal halen wij onze kleindochter bijna iedere woensdagmiddag om 14.00u altijd op van school, maar nu hadden wij rond die tijd een afspraak voor de Coronaprik.

 Pixabay

Voor het eerst konden we terecht bij ons in de buurt, weliswaar in Dieren (8km), maar toch, eerlijk is eerlijk, zo dichtbij huis hadden we het nog niet eerder meegemaakt.

 In het verleden zijn we al voor die prik in Arnhem, Apeldoorn, Zutphen, Deventer en Wijchen geweest. Het ging vandaag allemaal lekker vlot, ondanks dat manlief en ikzelf van te voren eerst langs de GGD arts moesten i.v.m onze bloedverdunners, voordat we mochten plaats nemen in 1 van de rijen met stoelen. 

De mensen die vaccineerden reden tussen de rijen door, op hun stoel met wieltjes, en een karretje met benodigdheden om te vaccineren, het was bijna een lopende band gebeuren. 

Na nog een kwartiertje nazitten, mochten we weer richting huis. 15 oktober hadden wij beiden al de griepprik gehad, dus (als het goed is) kunnen wij weer goed beschermd de winter in.

Oogcentrum Gelre ziekenhuizen Apeldoorn

 

Vanmiddag gingen we richting het Gelre oogcentrum in Apeldoorn.  Onze oudste dochter kon gelukkig met ons mee .

Pixabay

Het was al met al een vermoeiende aangelegenheid voor manlief. Bij aankomst konden we plaatsnemen in een wachtruimte. Toen we goed en wel hadden plaats genomen, werd manlief al meegenomen voor een oogdrukmeting. Daarna was het een hele tijd wachten, voor manlief binnen werd geroepen bij de oogarts (in opleiding). Door haar werden o.a. de onderzoeken gedaan, die normaal ook door een opticien gedaan worden, zoals o.a.het testen van de visuele scherpte. Daarna kreeg manlief oogdruppels van haar, en mocht hij in een andere wachtruimte plaats nemen, een eind verderop in de gang (met de boodschap straks komt u weer bij mij terug).

Manlief zat nog maar nauwelijks in die wachtruimte, toen hij alweer werd opgehaald door iemand voor het volgende onderzoek, namelijk een netvlies onderzoek . Dit verliep gelukkig zonder problemen.

Daarna werden we weer naar een volgende wachtkamer gestuurd, maar voordat we daar plaats konden nemen, werd manlief al weer meegenomen voor een volgend onderzoek.

Na dat onderzoek konden we weer terug naar de eerste wachtkamer. Wederom was het een tijdje wachten voor we door de oogarts (io) werden binnen geroepen. Bij binnenkomst, kregen we een stortvloed aan vragen en informatie over ons uitgestort.

Om een lang verhaal kort te maken …….er is bij manlief een ontsteking van de binnenste oogleden geconstateerd, w.s. ontstaan door droge ogen, en zoals verwacht is er staar geconstateerd.

Manlief krijgt kunsttranen voorgeschreven, en een staaroperatie van beide ogen .

Kunsttranen

Eerst wordt het linkeroog (het minst aangedane oog) gedaan, en als dit goed is verlopen, volgt naderhand het rechteroog .

De prednison die manlief dagelijks moet slikken, is helaas de boosdoener, die heeft ervoor zorgt, dat het staarvormingsproces is versneld . Omdat manlief in het verleden (als kind) een zgn lui oog heeft gehad, is de procedure van het ziekenhuis, dat altijd een stafoogarts de ingreep moet doen, en nooit een oogarts in opleiding.

We waren iig blij dat we weer naar huis konden, en omdat het inmiddels al schemerig begon te worden, kon manlief het af zonder zonnebril .

Bij thuiskomst kroop manlief gelijk het bed in, hij was bekaf , want hij voelde zich behoorlijk beroerd.

Als het goed is krijgen we de komende dagen een datum .

Het Waaaaaaaaaauw effect !

 

Vandaag zijn we onverwachts op en neer geweest naar het Drents-Friese Wold.

Manlief had zin om een stukje te rijden, en vroeg aan mij, wil je nog ergens naar toe ? "Natuurlijk wel", was mijn antwoord, ''maar dat is te ver weg, bovendien hebben we ook nog eens grote kans dat we voor Jan met de korte achternaam heen en weer rijden".
Maar manlief kon mij overtuigen om gewoon te gaan.

We gingen in tegenstelling tot anders, nu over de snelweg, ondertussen keek ik steeds op de site van Waarneming.nl of de vogel al was waargenomen. Gelukkig was dat het geval. Het was gelukkig vrij rustig op de weg, en manlief genoot volop van het cruisen met de cruise control.

Bij aankomst in de buurt van het Drents-Friese Wold.was het nog even moeilijk om het punt te vinden waar ik het beste kon uitstappen. Gelukkig vonden we na even gezocht te hebben een weggetje dat ons naar een parkeerplaats bracht aan de rand van het bos .

Vanaf daar moest ik nog een km of 3 lopen, naar de plek waar de vogel ongeveer was waargenomen. Gelukkig liep ik in 1 keer goed, want ik had even twijfel over welk pad ik naar links moest nemen (2 paden vlak naast elkaar, die beiden links af bogen). Maar gelukkig was ik het goede pad ingelopen, want ik zag in de verte al een groepje mensen staan op het pad, dat langs een groot heideveld liep.

Aangekomen bij het groepje viel mij al gelijk op dat iedereen een beetje met elkaar stond te praten. Een man waar ik naast ging staan vertelde mij dat hij net even daarvoor aan iemand gezegd had, dat hij medelijden zou hebben met diegene die er nu zou komen aanlopen...........en 3 x raden dat was ik dus !!!!!!!!!

Net voordat ik was aan komen lopen, hadden ze de bewuste vogel nog boven de heide zien jagen, maar ineens was hij richting Friesland gevlogen, en uit het zicht verdwenen.

Eerlijk gezegd, zonk de moed mij wel een beetje in de schoenen. Maar na overleg met manlief via de app besloot ik nog een tijdje daar te blijven staan. Een aantal mensen verlieten de plek, maar er kwamen ook nog een paar mensen aangelopen.

En ineens riep iemand dat hij de vogel in de kijker had, en even later werd hij ook zichtbaar voor mij !

Eindelijk zag ik voor het eerst van mijn leven een Grijze wouw.

Al heel lang staat de Grijze Wouw (Elanus caeruleus) hoog op mijn verlanglijstje, maar ik weet ook dat het een kwestie van geluk hebben is, en geluk kun je nu eenmaal niet afdwingen.

In september 2022 had ik een Grijze Wouw die bij wijze van spreken bijna in onze achtertuin zat (Brummen - Empese en Tondense heide) jammer genoeg gemist . Op de 1 of andere manier bleef dat toch een beetje aan mij knagen.

Maar vandaag had ik dus heel veel geluk, ik had een zeldzame Grijze wouw gezien, ondanks dat de vogel een heel eind van ons vandaan in een struik was gaan zitten , dus mijn dag kon al niet meer stuk.

Maar tot mijn grote verbazing begon de vogel opeens weer te vliegen, en mijn verbazing werd nog groter toen hij in een boom ging rusten, een stuk dichterbij.

Nu pas viel mij op hoe klein de vogel was, al met al niet groter dan een Torenvalk, maar dan met de kleuren van een Klapekster. Vanaf de plek waar ik stond, kon ik met mijn camera ook goed de prachtige rode ogen zien.

Een vogel met een waaaaaaaaaauw effect, dat is een ding wat zeker is .  En wat ben ik achteraf blij dat we gegaan zijn.

Grijze Wouw - Elanus caeruleus 

 

Speldje gewonnen 20 jaar Waarneming.nl

Vandaag kreeg ik een reactie op een waarneming van mij, die ik op 22-09-2024 had gezien en ingevoerd op Waarneming.nl 

Ik was een beetje verbaasd, omdat de waarneming al was goed gekeurd op 30-09-2024 door een plantendeskundige . 

Het ging om een leuk maar algemeen plantje, dat ik niet eens exact op naam kon brengen, vandaar dat ik het plantje onder de verzamelnaam had ingevoerd. Toen ik het bericht met de reactie opende, was ik mogelijk nog meer verbaasd. 

Reactie;  

''Hartelijk gefeliciteerd, jouw waarneming heeft een kilometerhok gewonnen in onze verjaardagsactie ObsZoek! Bekijk alle winnaars op de (overzichtspagina](/waarneming-20-jaar/). Naast eeuwige roem kan je ook een klein cadeautje opvragen. Je ontvangt hiervoor nog een aparte mail met instructies.

'' Mail; 

 Waarneming.nl organiseert ter ere van haar 20e verjaardag de ObsZoek wedstrijd. Jouw waarneming van een Perzikkruid + Beklierde duizendknoop - Persicaria lapathifolia + Persicaria maculosa op 2024-09-22 heeft hok 786 gewonnen. Van harte gefeliciteerd!

Toch wel bijzonder, ik wist namelijk helemaal niets af van die verjaardagsactie, ook al ben ik zelf, al vanaf 02-08-2009 actief op Waarneming.nl . Achteraf geen wonder ook, we hebben nogal een hectische tijd achter ons .

In ieder geval heb ik op die bewuste middag in september heerlijk in mijn uppie door bos en heide gestruind bij ons in de buurt.

Het was prachtig wandelweer, en ik heb van alles gezien . Op de terugweg zag ik pas het bewuste plantje, net als een prachtige rups van de Peper-en-zoutvlinder (Biston betularia).

Perzikkruid + Beklierde duizendknoop – Persicaria lapathifolia + Persicaria maculosa

Peper-en-zoutvlinder – Biston betularia

02-12-2024 – NB

Het cadeautje betrof een jubileumspeldje, 20 jaar Waarneming.nl

Ik heb het speldje een aantal weken gedragen op mijn tas , maar helaas ben ik hem w.s. tijdens een wandeling kwijt geraakt , helaas heb ik er ook geen foto van gemaakt.

 

Naar het noorden !

Vandaag zijn we er maar weer eens op uit gegaan richting het noorden van het land . Manlief voelde zich goed vanmorgen bij het opstaan, en hij kwam dan ook met het voorstel. 

Aangezien we toch al bijtijds uit bed waren, en de weersvoorspelling goed was, besloten we om te gaan. We hadden deze rit al steeds in de planning zitten, maar door alle verhuisperikelen kwam het er maar niet van, bovendien hadden we deze rit willen koppelen aan een bezoek van een neef en zijn vrouw, maar helaas wordt dat door omstandigheden niet eerder dan ergens in het volgende jaar. 

Onderweg moest er natuurlijk een stop gemaakt worden bij een bakker in Onstwedde (gemeente Stadskanaal) voor de Groninger hardbroodjes, aan mij niet besteed, maar manlief is er gek op (zie ook dit blog van 3 oktober 2012). 

Na de stop ging het richting Termunten naar de Breebaartpolder. Aangekomen op de parkeerplaats daar was het een klein stukje omhoog de dijk oplopen, en eenmaal boven op de dijk hadden we een prachtig uitzicht op de Dollard. 

Er was op dat moment helemaal niemand, dus we hebben daar nog een mooi tijdje doorgebracht, en we hadden geluk, een paar Gewone zeehonden, kwamen ons van een afstand bekijken, en overal waren vogels aan het foerageren, ik had nog stille hoop op een Grijze zeehond, maar dat zat er helaas niet in. 

 

Gewone Zeehond – Phoca vitulina

Gewone Zeehond – Phoca vitulina

Gewone Zeehond – Phoca vitulina 

 

Batterij Fiemel (zie ook blog van 6 oktober 2022 )hebben we nu alleen maar van afstand bekeken, dat werd al met al toch te vermoeiend voor manlief. 

Batterij Fiemel in Termunten

Op de terugweg ben ik nog wel even de Vogelkijkhut Polder Breebaart ingedoken. Van daaruit was van alles te zien, o.a. een paar Zwarte Ruiters, Kemphanen en een hele grote groep Lepelaars. 

Daarna was het weer snel richting huis, zodat we voor het donker weer thuis zouden zijn .

Omgeving Termunten

 

Een bijzonder vliegtuig, en 2 zeldzame vogels.

 

Komende zaterdag worden Operatie Market Garden en de luchtlandingen in 1944 herdacht op de Ginkelse Heide in Ede, vandaar dat vandaag, een militaire oefening ”Falcon Leap” gehouden zou worden.

Veteranenlandgoed “Vrijland”

De verwachting van manlief was, dat de oefening ergens in de buurt van vliegveld Deelen zou plaatsvinden, en hij wilde daar wel graag even kijken.

Dus wij vanmorgen een tijdje op de parkeerplaats van het Veteranenlandgoed “Vrijland” bij Arnhem gestaan, maar helaas, daar was weinig te zien.

Sterker nog het Veteranenlandgoed was die dag afgesloten ivm Fauna beheer !!!!!! Dit hadden wij nog nooit eerder meegemaakt, en wij komen daar toch al heel wat jaren .

Op een gegeven moment zijn wij toch maar richting de Ginkelse Heide gereden, maar daar aangekomen, bleek het zo druk te zijn, dat wij besloten om iets verder rijden, en te parkeren op een parkeerplaats langs de weg.

Airbus – A400M (Britse )

Toen we daar goed en wel geparkeerd stonden, zagen wij nog net een Airbus – A400M (Britse) overvliegen, en dat was het dan ook.

We hebben daar nog een tijdje gestaan, en toen zijn we toch maar omgedraaid , en richting Park Lingezegen gegaan in de buurt van Arnhem/Elst . Het was nog vroeg in de middag, dus ik kon daar nog even mooi rond struinen.

Mijn stille hoop was om de Zwarte Ibis nog een keer te zien.

Gestreepte Strandloper – Calidris melanotos

Maar daar aangekomen was het toch drukker dan ik verwacht had, er was daar namelijk een Gestreepte Strandloper gezien, een zeldzame vogel, en al helemaal zeldzaam in deze omgeving . Ik had de vogel al snel in beeld, samen met nog een paar mensen heb ik daar nog even staan kijken, en toen ben ik verder gegaan.

Een stuk verderop zag ik op 2 verschillende plekken een Kleine Zilverreiger staan.

Kleine Zilverreiger – Egretta garzetta

Prachtige vogels, dat zeker, maar mijn hoop was gevestigd op de Zwarte Ibis, maar die was al zeker 3 kwartier niet meer gezien . Een Baardmannetje die ik hoorde, en even later ook zag overvliegen kon ik jammer genoeg in het riet meer terug vinden. Daarna besloot ik toch weer langzaam richting te auto te lopen.

Maar aangekomen op het pad wat richting de auto zou gaan, besloot ik toch nog even een zijpad in te lopen, omdat ik weer een Baardmannetje hoorde. Ik bleef een tijdje staan luisteren op een plek, waar ik goed zicht had op een open plek, met water en riet. De Baardman zag ik niet, maar vanuit het niets kwam daar in 1 keer de Zwarte Ibis aangevlogen, en die landde bijna voor mijn neus op de open plek in het riet, om even later al foeragerend weer uit mijn zicht te verdwijnen.

Zwarte Ibis – Plegadis falcinellus

Ik kon gelukkig nog net een paar foto’s maken, maar een filmpje maken zat er niet meer in . Maar wel leuk dat ik de Zwarte Ibis toch nog heb gezien , en in tegenstelling tot ruim een week geleden, heb ik nu wel een mooie foto kunnen maken.