Vanmorgen gingen we weer richting de oncoloog . Nu eens niet op de
verjaardag van 1 van onze dochters, nee deze keer was het op mijn
verjaardag.
Gelukkig was de oncoloog zeer tevreden met de bloeduitslagen. De PSA is nog steeds onveranderd laag, dat is alleen maar goed.
Het Hb blijft wel aan de lage kant. Eerlijk gezegd keken we daar ook
niet van op, want de vermoeidheid van manlief blijft onveranderd. Die
vermoeidheid is moeilijk aan te pakken cq te verbeteren. Voorlopig even
geen gedoe, in november wordt manlief weer op audiรซntie verwacht.
Een mooier verjaardagscadeau had ik eerlijk gezegd niet kunnen krijgen.
Vandaag zijn we met onze kleinzoons naar het Militair Museum in
Soesterberg geweest. De mannen hadden nog vakantie, en wij hadden het
tijden geleden al beloofd om daar met z’n viertjes naar toe te gaan .
Manlief zag het wel zitten om het stuk te rijden, dus zo gezegd zo gedaan.
Wij waren vorige jaar voor het eerst daar geweest, maar dan meer voor
de oude vliegbasis en de natuur daar om heen. Toen al viel ons het
museum op, maar we hadden er toen geen behoefte aan om naar binnen te
gaan.
Maar vandaag zijn we samen met de jongens binnen in het museum
geweest. Je kunt binnen rondlopen tussen tanks, pantservoertuigen en
vliegtuigen, en er hangen ook nog eens een groot aantal vliegtuigen aan
het plafond!
De mannen vonden het net als ons indrukwekkend, maar vooral heel erg
leerzaam. Er is in het museum veel informatie te vinden over de
militaire geschiedenis van Nederland, maar je vind er ook heel veel
informatie over de ”Koude Oorlog”, en de dreiging vanuit de toenmalige
USSR (Unie van Socialistische Sovjetrepublieken).
Er was toen vooral heel veel onderlinge dreiging tussen Oost en West
met atoombommen. Daarom kwamen de Amerikanen de luchtmacht versterken,
en ze werden gestationeerd in Soesterberg.
De vredesbeweging was heel actief tijdens de Koude Oorlog, en ook dat
was terug te vinden in het museum, er hingen allemaal posters uit die
tijd in een aparte ruimte . Voor manlief en mijzelf allemaal heel
herkenbaar, en leuk om weer terug te zien.
Na de val van de Berlijnse muur vertrokken de Amerikanen uit Soesterberg.
Ook buiten hebben de kleinzoons zich prima vermaakt, ze waren
behoorlijk onder de indruk van de grote delen die daar stonden van de
Berlijnse Muur ! Maar de
Stormbaan van maar liefst 500 meter lang viel bij de mannen helemaal in
de smaak. Het was al met al een geweldige maar indrukwekkende dag .
Vandaag was de laatste schooldag van de jongens op de lagere school ,
na de vakantie gaan ze naar het vervolgonderwijs. Beiden hebben er nog
niet echt zin in, ook al hebben ze een tijdje pluslessen gevolgd op hun
nieuwe school .
Ze moesten zwemkleding en een handdoek meenemen, en bij aankomst op school werd al snel duidelijk waarom.
Er stond een groot opblaaszwembad op het schoolplein, en het was de
bedoeling dat alle leerlingen van groep acht 1 voor 1 hun uitgeleide
zouden krijgen, onder support van ouders, opa’s en oma’s meesters juffen
en leerlingen. Er stond een groot luchtkussen met 2 poorten en via de
zogenaamde uitglijbaan gleed iedere leerling uit groep acht het zwembad
in. Het werd een geweldig spektakel.
Leuk, maar ook wel heel erg raar, dat er opeens een eind komt aan deze fase in hun leven .
Ook voor manlief en mijzelf is het toch wel even slikken, we hebben
samen met de ouders van de ex van onze dochter, heel wat jaren de
jongens 1 a 2 x per week opgevangen na schooltijd.
Na de schoolvakantie gaan beiden met de fiets naar school. Ze hebben
het geluk dat de nieuwe school dichtbij hun huis is, ze moeten ongeveer
1.5 km fietsen, en dan zijn ze er al . Wat dat betreft, gaat het vast
wel goed komen.
Vanavond, heb ik op uitnodiging van onze kleinzoons een leuke musicalavond gehad.
De musical werd opgevoerd door alle leerlingen van groep 8, die morgen afscheid gaan nemen van hun lagere schoolperiode
Musical groep 8
Al weken werd er druk gerepeteerd voor de musical, ook als de
kleinzoons bij ons waren . We konden dan ook de meeste liedjes
meezingen.
Ticket voor de musical
Ieder kind dat afscheid nam kreeg een paar tickets om te verdelen, en
daarom was ik daar met onze dochter. Manlief had besloten om thuis te
blijven.
Vooraf werd er een persoonlijk verhaal verteld over iedere leerling die de school ging verlaten, door de eigen leerkracht .
Het was volle bak, heel veel ouders, opa’s ,oma’s en soms ook broertjes en zusjes.
Alle aanwezigen hebben (denk ik) genoten , wij (onze dochter en ik)
iig wel. Onze kleinzoons waren alleen maar opgelucht dat het allemaal
achter de rug was, en dat het goed was gegaan.
Wij wisten dit al even, want onze dochter is niet over 1 nacht ijs
gegaan, ze heeft de tijd genomen om de zaak eens goed op een rijtje te
zetten, en die tijd kreeg ze ook, omdat ze natuurlijk noodgedwongen een
aantal dagen thuis heeft moeten doorbrengen op de bank ivm haar
voetblessure.
Uiteindelijk heeft ze een weloverwogen besluit genomen om weer terug
naar het onderwijs te gaan. Wij denken dat onze dochter een goed keuze
heeft gemaakt, en we zijn blij voor haar dat ze de knoop heeft
doorgehakt.
Onze middelste dochter was wat raar terecht gekomen als gevolg van
een valpartij afgelopen weekend. Omdat ze de volgende morgen behoorlijk
pijn had , is manlief met haar naar de huisartsenpost gegaan, en die
stuurden haar gelijk door naar de eerste hulp van het ziekenhuis . Onze
dochter kreeg voor een aantal dagen gips om haar voet en onderbeen,
omdat ze het vermoeden hadden dat er toch een klein breukje in haar voet
zat. (door de zwelling onduidelijk op de foto)
Dat betekende voor haar, dat ze een aantal dagen zoveel mogelijk met
haar voet omhoog moest zitten, en dat viel niet mee voor haar .
Gisteren moest onze dochter terug voor controle naar het ziekenhuis.
Er bleek inderdaad dat er een middenvoetsbeentje gebroken is, en er was
sprake van letsel bij de enkel. Ze is iig van het gips verlost, ze heeft
nu een voetbrace gekregen, en met behulp van krukken is ze dan toch
iets mobieler, dan dat ze was. Ze mag in principe alles doen op geleide
van pijn. Maar voorlopig gaat het allemaal nog wel een tijdje duren.
Vanmiddag stonden we onze kleinzoons aan te moedigen op het schoolplein, waar
vandaag 250 kinderen zouden deelnemen aan een sponsorloop voor het
goede doel ”Nieuwe kansen voor straatkinderen in Oeganda”
Onze kleindochter had eerder op de dag al de sponsorloop gelopen
samen met de andere kleuters. Helaas waren we daar niet bij, maar hoe
dan ook ze had flink haar best gedaan, en zelfs 3 rondes gelopen.
Op het schoolplein was een mooie hindernisbaan gecreรซerd, en dat
maakte het best wel een inspannend gebeuren voor alle deelnemers .
Het was gelukkig prachtig weer om te lopen, er was muziek, en er was
een goede sfeer, en gelukkig stonden er best veel mensen langs de kant,
om de kinderen aan te moedigen.
We zijn best trots op onze mannen, want het moet gezegd, beide mannen
liepen zich de benen uit hun lijf , en nu maar hopen dat het een mooi
bedrag heeft opgeleverd .
NB ; De sponsorloop heeft ruim 4100 € opgeleverd !
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)