Verwijzing naar de oncoloog

Vandaag om 16.00u werden we bij de uroloog verwacht voor de uitslagen van de onderzoeken die manlief had ondergaan, en ook zouden we geïnformeerd worden over de bevindingen van het MDO . Eerlijk gezegd houden we daar nooit zo van om aan het eind van de middag op het spreekuur te komen .

Ons onderbuik gevoel zat er niet zo heel veel naast .

Helaas gaan we afscheid nemen van de uroloog . Manlief moet met zwaarder geschut behandeld worden, en de uroloog gaf aan dat hij niet de bevoegdheid heeft om die medicatie voor te schrijven, dus manlief wordt nu doorverwezen naar een oncoloog.

Wel blijft hij altijd op de achtergrond de oncoloog aanwezig, als manlief problemen met zijn urinewegen krijgt, bijvoorbeeld met het plassen.

Dit bericht kwam toch wel even binnen , iig hadden we hier totaal geen rekening mee gehouden. Balen dat manlief weer iemand anders toegewezen krijgt , het is toch altijd afwachten of het met een nieuwe specialist klikt. Maar helaas die keuze heeft manlief niet .

Binnen een paar dagen kunnen we de uitnodiging voor de oncoloog tegemoet zien. Ik ben bang dat we weer spannende weken tegemoet gaan.

 

De onderzoeken weer in !

Vandaag werd manlief door de uroloog gebeld ivm de uitslagen van het bloedonderzoek, van ruim een week geleden.

We hadden van te voren de bloeduitslagen al in kunnen zien, en we maakten ons over 2 dingen toch een beetje zorgen het eerste was dat het Hb in een glijdende schaal naar beneden gaat, van 8.3, naar 7.9. Het 2e was dat de PSA in een glijdende schaal naar boven gaat. Vorig jaar voor het starten met de injecties was het 5.5 en nu inmiddels alweer 6.2.

Wat wij in de bloeduitslagen al zelf hadden gezien , bevestigde de uroloog alleen maar, en dat is dat de PSA teveel verhoogd is, en het Hb is wat verlaagd. De uroloog wil graag een skeletscan maken en een CTscan met contrast, met aandacht, ook voor de darmen ivm met verlaagd Hb. Die beelden/uitslagen worden dan besproken in een breed MDO (Multi Disciplinair Overleg). Daarna worden de resultaten weer met ons besproken.

Afwachten tot de onderzoeken plaats hebben en de resultaten bekend zijn, is weer het devies, het is niet anders.

 

Een dagje naar het noorden

Vandaag gingen we richting het noorden van het land, met de bedoeling om ergens in de buurt van Termunten uit te komen. We hadden het weer mee , het was echt prachtig weer.

 Onderweg natuurlijk even de geboorteplaats van mijn schoonvader aangedaan, namelijk Valthermond (gem. Odoorn). De bedoeling van manlief was om bij Supermarkt van Klinken (geen familie) Groninger hardbroodjes te halen. Maar tot ontsteltenis van manlief, had de supermarkt geen broodjes (alleen maar diepvries). Op het internet was al snel een andere bakker gevonden, namelijk in Onstwedde (gemeente Stadskanaal). Gelukkig maar voor manlief, want hij is er dol op (zie ook dit blog van 3 oktober 2012). 

Na de stop ging het richting Termunten naar de Breebaartpolder. Aangekomen op de parkeerplaats moesten we een klein stukje omhoog de dijk oplopen, en toen hadden we een prachtig uitzicht op de Dollard. We hadden begrepen, dat er een Zeehondenkijkwand zou zijn boven op de dijk,maar die blijkt er alleen te staan van het voorjaar tot het najaar. 

We hebben een een mooi tijdje op daar boven op de dijk doorgebracht, en we hadden geluk, een paar Gewone zeehonden, kwamen ons van een afstand bekijken, en een jonge Gewone zeehond kwam zelfs aan land, ter hoogte van waar wij stonden.

Gewone Zeehond – Phoca vitulina

Wij zaten werkelijk op de eerste rang, te genieten van een prachtig dier, die op zijn of haar beurt weer volop aan het genieten was van de middagzon. 

Overal waar je maar keek waren vogels aan het foerageren, we zagen Zwarte Ruiters, Kieviten, een Zilverplevier, Bonte strandlopers, Wulpen, verschillende soorten eenden, een Tureluur, Lepelaars en Aalscholvers, en natuurlijk kon je ook niet om al die schapen heen die op de dijk liepen. Het was volop genieten.

Op het pad terug naar de parkeerplaats ontdekte ik nog een heel apart plantje, en dat bleek later om Roodachtige zeekraal te gaan, een zeldzaam plantje. 

Roodachtige zeekraal - Salicornia europaea

Ook zag ik heel veel Heidelibellen rondvliegen, ws de Bruinrode heidelibel. 

We besloten ook nog even naar de bunkers te gaan niet ver gelegen van de parkeerplaats.

Batterij Fiemel in Termunten 

Batterij Fiemel in Termunten

Het bunkercomplex staat bekend als Batterij Fiemel, en maakt onderdeel uit van de Atlantikwall een verdedigingslinie die langs de kustlijn van (west) Europa loopt (Tweede Wereldoorlog). Al met al was dit best wel indrukwekkend. 

Op de terugweg ben ik nog wel even de Vogelkijkhut Polder Breebaart ingedoken.

Vogelkijkhut Polder Breebaart

Van daaruit waren ook heel veel vogelsoorten te zien Daarna was het weer richting huis. 

Deze dag kan in ieder geval niemand ons meer afnemen, en hopelijk kunnen we daar in de toekomst nog een keer naar toe , want we waren daar beiden nog lang niet uitgekeken. Hieronder een aantal foto's en filmpjes

Voor meer foto's en filmpjes  https://anneliesnatuurlijk.nl/een-dagje-naar-het-noorden/

Park Vliegbasis Soesterberg

 

Vandaag zijn we naar Park Vliegbasis Soesterberg geweest op de Utrechtse Heuvelrug.

Vroeger was dit een NAVO luchtmachtbasis, en verboden voor iedereen. Maar nu is het terrein op de meeste plekken het hele jaar door toegankelijk.  De voormalige startbaan is echter maar een gedeelte van het jaar geopend voor publiek, van 15 augustus tot 15 maart (in verband met het broedseizoen) en laten wij nu net vandaag op 15 augustus een bezoek brengen aan het gebied.

Wat een geweldig gebied is dit, dat hadden we echt niet verwacht . Er was bos, heide, en heel veel schraalgrasland met heel veel soorten (bijzondere) bloemen.

Overal kwamen we ook nog stukjes geschiedenis tegen, zoals segmenten van de Berlijnse muur, maar ook het ‘Monument voor Gevallen Vliegers’ .

Wij waren daar wel met een doel, of beter gezegd, ik had een doel voor ogen . Ik wist namelijk dat er zeldzame Kommavlinders (Hesperia comma) voorkwamen, een vlinder uit de familie van Dikkopjes (Hesperiidae). die ik nog nooit had gezien.

Maar na aankomst, en na even gezocht te hebben zag ik er al een paar vliegen, en kreeg ik de kans om een paar mooie foto’s te maken. Prachtige vlinder en ik ben blij dat ik er niet 1 maar 9 heb gezien. Maar eerlijk gezegd , er was zoveel meer te zien , ik kwam ogen tekort . Voor het eerst heb ik een Harkwesp (Bembix rostrata), en een Sabelsprinkhanendoder (Sphex funerarius) gezien (beiden ook zeldzaam), maar ik vond ik ook nog Echt bitterkruid (Picris hieracioides) een nieuwe soort voor mij, en ik zag in een flits een Ringslang voorbij kruipen.

De dag vloog voorbij , en we gaan er zeker weten nog een keer naar toe, en misschien gaan we met de kleinzoons nog een keer naar het Nationaal Militair Museum op het terrein, maar daar hadden we nu de puf, en de tijd niet meer voor .

Harkwesp – Bembix rostrata

Kommavlinder – Hesperia comma

Monument voor Gevallen Vliegers

Park Vliegbasis Soesterberg

Park Vliegbasis Soesterberg

Park Vliegbasis Soesterberg

Park Vliegbasis Soesterberg

Nationaal Militair Museum

Sabelsprinkhanendoder – Sphex funerarius

Segment Berlijnse muur

 

Vakantie in een oud stationsgebouw in Duitsland

 We zijn weer terug in Eerbeek van een heerlijk vakantie in de Eifel. We hebben een super leuke week gehad , die helaas te snel voorbij ging . Een geweldig mooi gebied waar we vroeger met onze kinderen ook jaren achtereen vakantie hielden in het dorpje Kesfeld, maar dat was in de Oost Eifel.

De afgelopen week zaten we met onze middelste dochter en onze kleindochter in de Vulkan Eifel. We verbleven de hele week in een appartement van een oud stationsgebouw gelegen aan een opgeheven spoorlijn in het dorpje Schalkenmehren . Het appartement was alleen te bereiken via een vijftal trappen, en dat was voor manlief wel even een dingetje. Maar dat was dan ook het enige minpuntje. We zaten daar prima, van alle gemakken voorzien.

We bevonden ons in een prachtig gebied met meertjes die in de kraters van uitgedoofde vulkanen waren ontstaan, en natuur, heel veel natuur. Er bevonden zich zelfs Muurhagedissen (Podarcis muralis) rond de woning , die in Nederland erg zeldzaam zijn, en naast het huis, hoorden we iedere dag de Nachtegaal.

We hebben er heel veel gewandeld, en onze kleindochter kon ons uitstekend bijhouden met haar fietsje . Op de plek waar vroeger de rails hadden gelegen, lag nu een prachtig fiets/wandelpad. Ik kwam ogen tekort, langs het pad stonden heel veel wilde bloemen, en overal vlogen vlinders rond, die je in Nederland maar zelden ziet , zoals bijvoorbeeld de Argusvlinder (Lasiommata megera) en de Keizersmantel (Argynnis paphia).

Onze kleindochter vond het oude locomotiefje dat op een stukje overgebleven rails voor het stationsgebouw stond, helemaal geweldig. Iedere dag moest ze er even in, ze kon er geen genoeg van krijgen.

We hebben naast het vele wandelen ook best veel uitstapjes in de buurt gemaakt , zoal bijvoorbeeld het uitstapje naar een  koudwatergeiser in het plaatsje Wallenborn.

In een kring rond een grote ronde opening in de grond met een hek daarom heen, stonden allemaal bankjes , en daarop konden we tegen betaling plaatsnemen. Om de 40 minuten ontstond er een soort van eruptie waarbij een mengsel van water en kooldioxide naar boven werd gespoten van wel 4 meter hoog. De eruptie verspreide ook nog eens een zwavelachtige lucht . Daarna werd de straal weer snel minder, maar het water bleef nog ongeveer 5 minuten naborrelen. Vervolgens ging de geiser weer in rust, en na 30 minuten begon het weer van voor af aan. Leuk om een keer gezien te hebben, maar wel heel toeristisch.

Een ander uitstapje was naar de Dreimühlen-Wasserfall Nohn in de buurt van Blankenheim, de grootste waterval in Duitsland.

Een prachtige waterval, grotendeels begroeid met mos die het water vertraagd laat neerkomen over rotspartijen. Na een tijd daar te hebben rondgelopen liepen we via een ander pad weer richting de parkeerplaats . Bijna op het einde moesten we via rotsblokken een riviertje oversteken .

Ik dacht , ik doe mijn schoenen uit, en loop op een ondiep punt, op blote voeten door het water heen. Dat had ik beter niet kunnen doen, wat de bodem was spekglad, ik gleed uit, en maakte een lelijke valpartij, waarbij ook nog eens mijn nieuwe camera kopje onder ging.

Gelukkig kon de zon, en later op die dag de haarföhn van onze dochter, de meeste waterschade weer doen verdwijnen. Maar wat een balen, en dan heb ik het nog niet eens over de schaafwonden die ik had opgelopen.

In Daun zijn we nog naar het Wild- und Erlebnispark Daun geweest . Een prachtig park waar je ongeveer 8 km met de auto door heen kon rijden .

Tijdens de rit, kwamen we verschillende plekken tegen waar je de auto uit mocht. We kwamen Berberapen , Moeflons, maar ook Edelherten tegen . Boven ons hoofd vlogen Rode Wouwen en een paar Buizerds .

Een geweldige belevenis, maar onze kleindochter vond de speeltuin toch wel het allerleukste, en dan vooral het springkussen .

Onze dochter en kleindochter hebben nog een keer in het zwembad van Schweich gezwommen, en op een andere dag in een nabij gelegen meer ( een volgelopen krater van een vulkaan) .

Op de dag (2 augustus) dat de rest van de familie in het zwembad lag in Schweich, liep ik heerlijk te struinen helemaal in mijn eentje in een prachtig natuurgebied in de buurt van Gönnersdorf. Ik had thuis in Nederland mijn huiswerk goed gedaan . In dat natuurgebied , zouden namelijk nog Wrattenbijters (Decticus verrucivorus) een sprinkhanen soort voorkomen. Ik had in Nederland ook al de Wrattenbijter gezien, maar dat was in een ver verleden, toen ik nog jong was , en later nog een keer, ergens in Nederland. maar een mooie foto had ik nog niet, en dat was mijn grote wens, toen ik daar liep.

Het was genieten die dag , overal stonden Jeneverbessen struiken, overal zag en hoorde ik vogels, er vlogen heel veel vlinders, en overal stonden bloemen in bloei.

Ik moest behoorlijk zoeken, maar uiteindelijk heb ik een paar Wrattenbijters gevonden. Het was al een topvakantie, maar na het vinden van de Wrattenbijters helemaal.

 

Schalkenmehren – BRD – DAU Vulkaneifel (Landkreis) Uitzicht in de buurt van de Astronomische Vereinigung Vulkaneifel am Hohen List e.V. 

 

Wrattenbijter – Decticus verrucivorus

Muurhagedis – Podarcis muralis

Omgeving Schalkenmehren

Omgeving Schalkenmehren

Schalkenmehren – BRD – DAU Vulkaneifel (Landkreis)

Berberaap – Macaca sylvanus

Schalkenmehrener Maar – BRD – DAU Vulkaneifel (Landkreis)

Dreimühlen-Wasserfall Nohn – BRD – EU Blankenheim

Kaltwassergeysir Wallenborn

Argusvlinder – Lasiommata megera

Bleek blauwtje – Lysandra coridon

Schalkenmehren – Stationgebouw

 

De vlindertuin in Zutphen.

Vanmiddag zijn we met onze kleinzoons naar Vlindertuin de Kas in Zutphen geweest. Een kleine vlindertuin, maar lekker bij ons in de buurt.

Het was voor ons ook de eerste keer dat we hier naar toe gingen.

Het was al met al een prachtige middag in een kleine maar mooie vlindertuin. Onze kleinzoons genoten volop, al was de oudste van de tweeling wel een klein beetje ontstemd over het feit, dat er bij zijn broer wel vlinders op de hand en het shirt kwamen zitten, en bij hem niet.

 

 

Snoeien, boosterdag en meer

Vandaag zijn wij voor de booster geweest, als het goed is kunnen we er dan weer even tegen, en gaat Corona aan onze deur voorbij.

Vanmiddag ben ik weer bij de huisarts geweest ivm de huiduitslag op mijn bovenarm, die maar niet overgaat.  Het lijkt of er 2 verschillende soorten huiduitslag naast elkaar bestaan op dit moment. De huisarts komt er niet uit was het precies is . Ze heeft een aantal foto’s gemaakt en die gaat ze inbrengen in de app van de Dermatologen. Over een paar dagen hoor ik hopelijk meer.

Er is best wel veel gebeurd de afgelopen periode, vooral het nieuws dat we kregen van onze middelste dochter, dat zij en haar partner hadden besloten om uit elkaar te gaan, kwam toch wel even binnen bij ons.

Vorige week werd ze gelukkig gebeld door de makelaar, met het mooie bericht dat ze een huurwoning heeft voor tenminste een jaar in Eerbeek !  Eerlijk gezegd een hele opluchting voor haar, maar ook voor ons . Als wethouder wordt je toch min of meer geacht om te wonen in de gemeente waar je wethouder bent .

We zijn de laatste week flink aan het slopen geweest in onze tuin. Het wordt voor mij steeds moeilijker om de struiken in onze kleine tuin een beetje in proporties te houden. De giga Klimhortensia tegen de schuur is gesloopt, die had al flink te lijden gehad met de laatste dakrenovatie van de schuur, en zag er eigenlijk niet meer uit, maar ook de 2.5 meter hoge Portugese laurier is niet meer . Het laatste stukje 15cm dikke stam is met behulp van onze buurman afgezaagd . We hopen dat de wortels na verloop van tijd zelf vergaan in de grond.