Het gaat gelukkig de laatste week weer wat beter met manlief, en tot
onze grote verbazing kwam de cardioloog ook met goed nieuws.
Er is gelukkig geen sprake van hartfalen, waar wij ondertussen bang
voor waren. Wel is er restletsel te zien, maar dat zal waarschijnlijk
oud zijn, maar dat is niet met zekerheid te zeggen.
Voorlopig kan manlief weer door , en mag de huisarts hem weer overnemen, voor wat het hart betreft.
Het zal ook eens normaal gaan !!!!!!! Aan de andere kant als dingen bij ons normaal gaan, dan ga ik mij zorgen maken (denk ik).
Uiteindelijk is de fietstest afgelopen maandag (20 juli) best wel
moeizaam gegaan. De hartslag kwam niet op gang (normaal gaat dat vanzelf
bij inspanning) en daarom moesten ze naast de isotopen ook andere
medicatie spuiten (atropine) . Na het fietsen was het rusten , drinken
en chocolade eten, en vervolgens moest hij in de scan . Ze hoopten dat
alles goed is gegaan, zo niet dan zou manlief over 2 dagen weer gebeld
worden, tot dan moest hij rust houden, omdat het hart een grote
inspanning had geleverd.
Helaas werd hij vanmorgen gebeld door het ziekenhuis, dat er toch een
vervolgonderzoek nodig is, namelijk de Myocardscintigrafie in rust. Het
onderzoek is ongeveer hetzelfde als die van maandag, alleen hoeft
Manlief nu niet te fietsen voor de inspanning van het hart, maar nu
gaat een ingespoten medicijn voor de inspanning van het hart zorgen .
Dat gaat dinsdagmiddag gebeuren, dinsdagmorgen heeft Manlief eerst nog
een hartechografie die ongeveer een half uur duurt. Al met al een beetje
een tegenvaller.
Na 12 juni hebben we nooit meer iets gehoord van de GGD . Uiteindelijk is manlief doorverwezen naar de Cardioloog.
Omdat de klachten niet minder worden, en omdat manlief in het
verleden een myocardinfarct heeft gehad, mocht manlief vandaag na een
fietstest op consult bij de cardioloog. De fietstest viel hem behoorlijk
zwaar, en de cardioloog heeft besloten om toch verder onderzoek te
doen.
Vanmorgen na het consult bij de cardioloog, is er een longfoto
gemaakt, 20 juli krijgt hij een echo van het hart, en 28 juli een
inspanningstest net radioactief spul. Als het goed is krijgt manlief 6
augustus de uitslag .
Nadat afgelopen dinsdag per vergissing een stelletje dakdekkers
(zouden na de bouwvakvakantie beginnen) namens de woningstichting , en
ook nog eens zonder een afspraak te maken, een kleine ravage hadden
aangericht aan de klimplanten in onze tuin , was de moed mij behoorlijk
in de schoenen gezonken.
Maar ineens was daar Manlief, met de mededeling, kom we pakken de
auto, en dan gaan we naar Hall (een dorpje verderop) , want daar is een
Roze spreeuw gezien.
Eindelijk eens iets leuks , hoe is het mogelijk, en tot mijn
verbazing zat die prachtige Roze spreeuw er dinsdagavond nog steeds,
sterker nog er waren er zelfs 2.
Vandaag zijn we weer net als gisteren en eergisteren richting Hall
gegaan . Het licht was gelukkig nu stukken beter dan de afgelopen dagen ,
en de Roze spreeuw was er nog steeds . Er waren wel wat meer mensen op
af gekomen , maar gelukkig gaf iedereen elkaar de ruimte . Het was dan
ook echt genieten van die prachtige Roze spreeuw man in zijn prachtige
zomerkleed die zich bijna (bij wijze van spreken) in onze achtertuin
bevond.
Yes niet officieel , maar de medewerker aan de telefoon heeft in
ieder geval doorgegeven dat manlief NEGATIEF is getest GEEN CORONA.
Formeel heeft manlief nog niets gehoord en wordt hij nog gebeld door een medewerker van de GGD .
Manlief heeft ondertussen gebeld met de huisarts . Vanmiddag mag hij
weer bloedprikken in het ziekenhuis, maar gelukkig onze ophokplicht van 9
dagen is voorbij, maar onze zorgen helaas nog niet.
Ondertussen zijn we weer een paar dagen verder en we weten nog steeds
niets, en het vervelendste is dat manlief maar kortademig blijft . Onze
oudste dochter die dochtersassistente is weet te melden dat
verschillende mensen die na manlief zijn getest al lang de uitslag
hebben.
Ondertussen heeft manlief al 3 of 4 x weer gebeld . Heel vervelend
allemaal, want de mensen aan de andere kant van de telefoon kunnen er
ook helemaal niets aan doen.
Gisteren kreeg ik een bericht op een tweet van mij , van het
twitter-taccount van minister Hugo de Jonge. Helaas (had ik kunnen
weten) schoot ik er niets mee op.
Onze middelste dochter stuurde vanmorgen een berichtje naar manlief
met het feit dat hij een nieuw record heeft , 7 dagen wachten op een
uitslag, en nog steeds niets weten .
Ook op twitter reageren meer mensen die ook al zo lang wachten.
Op het formulier dat we meekregen staat uiterlijk 24 tot 48 uur wordt
u gebeld over de uitslag, maar helaas we weten de uitslag van de
Coronatest nog steeds niet.
Vandaag heeft manlief opnieuw gebeld, de dame van de GGD heeft een
aantekening gemaakt dat hij nog niet gebeld is . Ze heeft zelfs het
dossier opgezocht op BSN nummer, en daaruit kwamen de goede gegevens
maar ze mocht de testuitslag niet melden. Wat een gedoe allemaal.
Gelukkig worden de klachten van manlief niet erger, maar ook niet
minder . Afwachten maar weer , ondertussen heb ik maar eens een tweet de
deur uitgedaan.