vrijdag 29 mei 2020

Het zal toch niet ????

Manlief is gelukkig weer thuis , met de verdenking van Corona, alhoewel alles atypisch, maar volgens de huisarts (bijna onherkenbaar in zijn beschermende kleding) komt dit vaker voor . Hij kon goed horen dat manlief kortademig is , gewoon niet normaal . Nu moet manlief rustig wachten tot dinsdag, en dan testen bij de GGD . De huisarts neemt morgen weer contact op met manlief om te vragen hoe het gaat. Voor de komende tijd heeft hij de boodschap gekregen om het rustig aan te doen, maar dat gaat vanzelf, en zoveel mogelijk thuis te blijven tot er een uitslag bekend is. Gelukkig mogen we wel naar buiten in de tuin.

(Pixabay)


Weer terug bij af ?

Toch weer zorgen . Manlief werd de laatste tijd in toenemende mate vermoeider . We dachten dat het door het wandelen kwam , maar hij werd in toenemende mate ook steeds benauwder, en dan denk je toch snel aan andere dingen.

Daarom heeft manlief toch maar even contact gehad met de uroloog , en die vond het nodig om voor zekerheid de PSA (prostaat) waarden te prikken.  Gelukkig blijkt uit het lab onderzoek, dat de PSA waarde in het bloed wel wat aan het stijgen is, maar het is maar heel minimaal. Ook de medicatie kon volgens de Uroloog bijna niet de oorzaak zijn na zo'n lange tijd .

Zijn voorstel was om een afspraak te maken met de huisarts . Toenemende benauwdheid en vermoeidheid deed hem enigszins aan Corona denken. Aan het eind van de middag mag manlief op het Corona spreekuur verschijnen bij de huisarts.

(Pixabay)

 

 

donderdag 21 mei 2020

Er is er 1 jarig

 

Onze kleindochter is vandaag 1 jaar geworden. Haar eerste verjaardag viert ze in Coronatijd , gelukkig lijkt ze daar nu nog geen weet van te hebben. Maar al met al is het voor haar toch een andere dag geworden dan normaal . Ballonnen, slingers , en kadootjes uitpakken, maken er toch een bijzondere dag van .



maandag 4 mei 2020

Deelerwoud we are back

We zijn weer aan het lopen, eindelijk !

De laatste weken was ik bezig met het afbouwen van de Propranolol , maar dat laatste restje wil nog niet goed lukken. De hartkloppingen leken wat terug te komen , daarom heb ik besloten om dat laatste restje nog even door te slikken, en volgende week weer een poging te wagen.  Ondertussen hebben we de stoute schoenen weer aangetrokken , en hebben we onze eerste wandeling weer achter de rug.

En wat was het prachtig vanmorgen in het Deelerwoud , vooral de ontmoeting met een moeder met haar kroost, die we aan het begin van onze wandeling tegen kwamen, en later nog eens een keer.


Op zo’n moment wordt je ook weer eens met de neus op de feiten gedrukt, dat onze Ulli er niet meer bij is, want die had de familie al veel eerder in de peiling gehad.

Wild Zwijn – Sus scrofa

Heide Deelerwoud




 

vrijdag 1 mei 2020

Afloop met een sisser ?

Vandaag een telefonisch consult gehad met de specialistisch verpleegkundige. De Schildklier is gelukkig helemaal genormaliseerd .

De waarde van het schildklierhormoon FT4 is nu 13 (moet tussen 9 en 24 zijn ) . De waarde van het hypofyse hormoon wat de schildklier aanstuurt TSH is nu 2.3 (moet tussen 0,4 – 4,0 ),  dus keurige waardes.

Nu moet ik het medicijn heel rustig afbouwen dat ik tegen de hartkloppingen heb gekregen. Over ongeveer 2 maanden moet ik weer bloedprikken, en krijg ik een uitnodiging voor een consult . Het lijkt er nu toch wel sterk op dat de CT scan met contrast de oorzaak is geweest, en niet de knobbeltjes , als alles zo blijft .

De haaruitval, waar ik veel last van heb,  zie je vaker, maar zal zich weer herstellen was de boodschap. Dus hoopvol nieuws.


 

maandag 30 maart 2020

Pieken en dalen

 

Vandaag heeft de verpleegkundigspecialist namens de internist gebeld over mijn bloeduitslag . De Schildklier is nu van een te snelle naar een normaal werkende, bijna te langzame schildklier gegaan.

De waarde van schildklierhormoon FT4 is randje aan de lage kant , nu 9-6 (moet tussen 9 en 24 zijn ) .

De waarde van het hypofyse hormoon wat de schildklier aanstuurt TSH is nu iets aan de hoge kant 5.5 (moet tussen 0,4 – 4,0 ).

Om te voorkomen dat de schildklier te langzaam gaat werken moet ik de Strumazol (medicijn) meteen stoppen. Over ongeveer 3 weken bloedprikken, en over 4 weken consult . Het is weer meten is weten, en afwachten, maar het lijkt toch de goede kant op te gaan.


vrijdag 21 februari 2020

Een spannende week

We hebben het weer achter de rug, en kunnen weer opgelucht ademhalen.
27 januari hadden we op de vroege morgen eerst een afspraak met de Uroloog van manlief, maar die was tot onze opluchting dik tevreden .Over een half jaar moet manlief weer terug komen. PSA is nog steeds laag 2.4 ,en stijgt maar heel minimaal. Daarna had manlief zijn volgende afspraak op de dagopname voor een colonscopie.
Manlief vond het allemaal best, zolang hij maar onder zeil ging. Na een uurtje mocht ik hem weer ophalen, en zowaar was hij al wakker toen ik op de afdeling kwam, dat had ik wel eens anders meegemaakt.  Manlief mocht naar huis, en dan zou hij over 10 dagen de uitslag krijgen over de biopten die ze hadden genomen, maar ook over 4 poliepjes die ze tot onze grote verbazing hadden gevonden , en gelijk maar hadden weggenomen.
Manlief grapte nog, hoe is dat nu mogelijk ik ben de helft van mijn dikke darm kwijt , en dan nog krijg ik poliepen.
Hoe dan ook dit was toch weer even een tegenvaller, maar aan de andere kant wisten we ook dat de markers van de dikkedarmkanker super laag waren . Maar ja dit hadden we toch echt niet verwacht.
Daarna was onze auto aan de beurt, die moest voor de jaarlijkse APK, gelukkig kwam die er door, na wat kleine reparaties, en alsof dat nog niet genoeg was kreeg manlief ook een gesprek met de arts van de nieuwe ARBO dienst, waar zijn werkgever onlangs mee in zee is gegaan.
Dat gesprek bracht niet veel nieuws aan het front, er werden door de arts vooral conclusies getrokken, die voor manlief bepaald niet uit de lucht kwamen vallen. Eigenlijk komt het er op neer om vooral met zijn administratieve werkzaamheden en de planning door te gaan, want het werken als verpleegkundige in de wijk gaat gaat hem niet meer worden . Ook de arbeidsdeskundige waar hij vorige week een afspraak mee had, bracht geen nieuws aan het front.
Nu nog afwachten wat de werkgever met dit gegeven gaat doen, we gaan het zien. Zoals wij er tegenaan kijken, is het regulier werk van de verpleegkundige in de wijk, wat manlief nu doet, administratief werk wat anders blijft liggen. Zonder de planning loopt er natuurlijk niets, iemand moet dat doen.
Vorige week was echt een slopende week, want op 12 februari kreeg manlief ook nog eens de uitslag van de biopten en van de poliepjes die waren weggenomen. Tot onze grote opluchting, is er geen nieuwe kwaadaardigheid ontdekt, maar helaas zit er naar 5 jaar nog geen afscheid aan te komen van de MDL chirurg (niets persoonlijks, want manlief heeft een topper getroffen als chirurg, maar ook als mens).
Op vrijdag de 14e had manlief ’s morgens (op zijn vrije dag) het gesprek met de arbeidsdeskundige, en ik zou in de loop van de middag een telefoontje krijgen van de internist/endoccinoloog, over de bloeduitslag.
De waarde van schildklierhormoon FT4 is nu randje aan de lage kant. In november ben ik begonnen met 37, en nu is de waarde 10 (moet tussen 9 en 24 zijn ). De waarde van het hypofyse hormoon wat de schildklier aanstuurt TSH is gelukkig nu weer meetbaar 2.1 (moet tussen 0,4 – 4,0 ). Om te voorkomen dat de schildklier nog langzamer gaat werken moet ik de strumazol (medicijn) minderen van 15 naar 5 mg. Over ongeveer 4 weken bloedprikken, en weer op consult . Het is (weer) meten is weten , en afwachten welke kant het op gaat.
De laatste tijd voel ik mij eindelijk weer een beetje de oude, maar zo gaf de specialist aan, het kan zijn dat ik door die medicijnaanpassing mij weer wat slechter ga voelen. De angst is dat de schildklier te traag gaat werken, als ik door blijf gaan met deze dosering. Helaas kan zij nog steeds niet de juiste diagnose kunnen stellen, bij gebrek aan die schildklierscan (scintigram). Dat mag ongeveer half mei, in ieder geval een half jaar na die CT scan met contrast (daar zit altijd een beetje jodium in ) van 19 november . Dan pas kunnen ze die knobbels goed onderzoeken. Eerst moet alle jodium activiteit uit de schildklier verdwenen zijn , anders krijgen ze een vertekend beeld . Tot dan is het meten is weten en pappen en nat houden, kortom ik zit opgezadeld met een klier van een klier.
We gaan het allemaal weer zien en proberen onze zegeningen te tellen zoals dat zo mooi heet, maar 1 ding is zeker deze weken hebben een flinke aanslag aangericht op ons energie potje.