Breaking news, voor Verian , maar ook voor manlief, die vandaag een vast contract kreeg bij Verian in het wijkteam waar hij nu werkt .
*NIEUWS* *NIEUWS* *NIEUWS*
Vérian start per 1 januari 2019 weer op eigen titel met het leveren van
Huishoudelijke Hulp in de gemeenten APELDOORN en HATTEM!
Op dit moment levert Vérian al wel weer HH in Apeldoorn is samenwerking met De Nieuwe Zorg Thuis.
Daarnaast heeft Vérian ook verlenging van de contracten gekregen in de gemeenten Brummen, Epe, Heerde en Voorst!
https://www.facebook.com/ThuiszorgVerian/photos/a.212502282109899/2507346499292121/?type=3&theater
vrijdag 5 oktober 2018
Breaking news = Goed nieuws
woensdag 26 september 2018
Blauw, blauw, ik hou van jou....
Zo dichtbij als gisteren heb ik nog nooit een IJsvogel - Alcedo atthis gezien.
Het was dat ik last van mijn arm kreeg, anders had ik met gemak een video van 5 minuten kunnen maken van deze poetsende IJsvogel man 🚹 ondersnavel: eenkleurig 🚺ondersnavel: tweekleurig
Het was dat ik last van mijn arm kreeg, anders had ik met gemak een video van 5 minuten kunnen maken van deze poetsende IJsvogel man 🚹 ondersnavel: eenkleurig 🚺ondersnavel: tweekleurig
maandag 24 september 2018
Nijenbeek te Voorst
We zien het vaak op afstand maar ook van dichtbij is de Ruïne De Nijenbeek heel bijzonder.
Kasteel Nijenbeek werd rond 1230 gebouwd, en ligt op een strategisch punt aan de IJssel, en was op een gegeven moment in de handen van de Hertogen van Gelre
Het kasteel is in de loop van de tijd vaak van uiterlijk veranderd. Een aantal bijgebouwen werden gesloopt, en uiteindelijk bleef er alleen een toren over. Aan het eind van de 2e wereldoorlog werd de toren door de Geallieerden onder vuur genomen, om een aantal Duitsers te verjagen, die in de toren zaten . Daardoor werd alles zwaar beschadigd.
Meer foto's op: https://anneliesnatuurlijk.nl/nijenbeek-te-voorst/
Kasteel Nijenbeek werd rond 1230 gebouwd, en ligt op een strategisch punt aan de IJssel, en was op een gegeven moment in de handen van de Hertogen van Gelre
Het kasteel is in de loop van de tijd vaak van uiterlijk veranderd. Een aantal bijgebouwen werden gesloopt, en uiteindelijk bleef er alleen een toren over. Aan het eind van de 2e wereldoorlog werd de toren door de Geallieerden onder vuur genomen, om een aantal Duitsers te verjagen, die in de toren zaten . Daardoor werd alles zwaar beschadigd.
![]() |
| Ruïne De Nijenbeek |
Meer foto's op: https://anneliesnatuurlijk.nl/nijenbeek-te-voorst/
dinsdag 18 september 2018
Door de APK heen
Vandaag moest manlief ter controle naar de Cardioloog
Eerst de gebruikelijke fietstest, die prima ging, alleen was manlief daarna wel iets duizelig.
Na de fietstest was er een gesprek met de Cardioloog, en wij hoopten natuurlijk als alles goed zou zijn, en dan zou het zomaar een ontslag gesprek kunnen worden.
Alles was prima in orde, de Fietstest was zelfs heel goed, alle bloeduitslagen waren meer dan goed, een prima bloeddruk, kortom manlief werd na 7 jaar weer terug gestuurd naar de huisarts . 1x per jaar controle bij huisarts, dat is alles . We gingen er van uit dat alles goed zou zijn, maar je weet het natuurlijk nooit zeker.
We namen toch een beetje met een dubbel gevoel afscheid van de Cardioloog, die in onze ogen natuurlijk al die jaren heel belangrijk was geweest , en waar wij heel veel vertrouwen in hadden.
Maar toen wij eenmaal buiten de deur stonden , wisten we niet hoe snel we weg moesten komen.
Het leven begon ons weer toe te lachen, na al die narigheid van de afgelopen jaren.
Nog 1 specialist te gaan , en dat moest goed komen , want we hoorden al van de Cardioloog , dat de parameters van de darmkanker in het bloed bijzonder laag waren.
Wat een dag .
Eerst de gebruikelijke fietstest, die prima ging, alleen was manlief daarna wel iets duizelig.
Na de fietstest was er een gesprek met de Cardioloog, en wij hoopten natuurlijk als alles goed zou zijn, en dan zou het zomaar een ontslag gesprek kunnen worden.
Alles was prima in orde, de Fietstest was zelfs heel goed, alle bloeduitslagen waren meer dan goed, een prima bloeddruk, kortom manlief werd na 7 jaar weer terug gestuurd naar de huisarts . 1x per jaar controle bij huisarts, dat is alles . We gingen er van uit dat alles goed zou zijn, maar je weet het natuurlijk nooit zeker.
We namen toch een beetje met een dubbel gevoel afscheid van de Cardioloog, die in onze ogen natuurlijk al die jaren heel belangrijk was geweest , en waar wij heel veel vertrouwen in hadden.
Maar toen wij eenmaal buiten de deur stonden , wisten we niet hoe snel we weg moesten komen.
Het leven begon ons weer toe te lachen, na al die narigheid van de afgelopen jaren.
Nog 1 specialist te gaan , en dat moest goed komen , want we hoorden al van de Cardioloog , dat de parameters van de darmkanker in het bloed bijzonder laag waren.
Wat een dag .
woensdag 5 september 2018
Nationale huis- en tuinspinnentelling! 8 en 9 september
Komend weekend, 8 en 9 september is er alweer voorde 2e keer de Nationale huis- en tuinspinnentelling!
Belangrijk maar ook leuk om te doen, en er is gelukkig een handige Spinnenzoekkaart , dus iedereen kan meedoen.
![]() |
| Gewone Kameleonspin - Misumena vatia |
zaterdag 1 september 2018
Let op ! Het Egelseizoen is weer begonnen !
Gistermorgen toch even behoorlijk geschrokken. Waar ik steeds voor waarschuw door berichten te delen op sociale media van Egelbescherming.nl
en andere Egelopvang, overkwam mij gisteren zelf. De groene container
moest aan de weg , en omdat deze nog niet helemaal vol zat, wilde ik
snel nog snel even uit de voortuin een gedeelte van een siergraspol wat
dood was gegaan in de container doen.
Gelukkig deed ik alles handmatig, want ik wilde alleen maar dat stuk loszittende pol verwijderen, en voorkomen dat huisjesslakken, en andere insecten mee de container in zouden verdwijnen. Het viel mij op dat er onder de omhoog gekomen wortellaag van deze totaal verdroogde siergraspol een kuil zat vol met dor blad, en tot mijn verbazing begon dat blad te bewegen, en kwam er een volwassen Egel te voorschijn , en bleken er ook nog eens zeker 4 jongen in die ondiepe kuil te liggen.
Moeder ging er in eerste instantie vandoor, maar gelukkig kon ik haar nog net op tijd pakken, en in een krat plaatsen die manlief mij toereikte. Ik besloot om de Egelbescherming te raadplegen, voordat ik nog meer schade zou aanrichten. Met kunst en vliegwerk hebben we het nest met support van de Egelbescherming geprobeerd te herstellen. Omdat de moeder een poging had gedaan er vandoor te gaan , hebben manlief, een buurman en ikzelf, over het nest heen, de bovenkant van een oude knaagdierenkooi geplaatst, en Egelvoer en water bij het nest gezet. Daarna hebben we moeder weer bij haar jongen in het nest gezet, en de familie toegedekt met droog siergras. De kooi werd verzwaard met stoeptegels en daarna lieten we de familie met rust.
Op het moment dat de schemer gisteravond al flink was ingevallen, heb ik heel voorzichtig de kooi weer weggehaald . Op gepaste afstand wachtte ik samen met een buurvrouw af, op wat er zou gaan gebeuren. We hoorden op een gegeven moment dat moeder egel zich te goed deed aan de gedroogde meelwormen in het Egelvoer. Na een tijdje en veel geritsel in de bladeren zagen we haar naar de tuin van onze naaste buren lopen, om even later de straat over te steken, naar een andere tuin. En toen verdween ze uit het zicht. De kleintjes had ze keurig netjes afgedekt met blad , want er was helemaal niets meer zichtbaar . Een geluk bij een ongeluk is dat de jonge Egels al wat ouder waren, want als ze nog maar net waren geboren had de moeder haar jongen waarschijnlijk dood gebeten. Ook zie je na een verstoring vaak, dat het moederdier de jongen gaat verslepen naar een andere plek. Gelukkig vond deze moeder de verstoring blijkbaar niet zo erg, want vanmorgen was ze weer terug in het nest. Het lijkt erop dat het gezinnetje de draad weer opgepakt alsof er niets is gebeurd.
Het hoekje in onze voortuin met het Egelnest is nu voor langere tijd taboe . Over een aantal dagen gaan de jongen samen met moeders er op uit om eten te zoeken, en als ze 6 weken oud zijn, dan zijn ze al helemaal zelfstandig, maar overdag blijven ze gebruik maken van het nest.
Om te overwinteren gaat moeder straks een nieuw nest voor zich zelf maken, maar de jongen gaan overwinteren in het nest waar ze zijn geboren. Als ze alle gevaren overleven, hebben wij tot zeker volgend jaar mei Egels in onze voortuin.
Gelukkig deed ik alles handmatig, want ik wilde alleen maar dat stuk loszittende pol verwijderen, en voorkomen dat huisjesslakken, en andere insecten mee de container in zouden verdwijnen. Het viel mij op dat er onder de omhoog gekomen wortellaag van deze totaal verdroogde siergraspol een kuil zat vol met dor blad, en tot mijn verbazing begon dat blad te bewegen, en kwam er een volwassen Egel te voorschijn , en bleken er ook nog eens zeker 4 jongen in die ondiepe kuil te liggen.
Moeder ging er in eerste instantie vandoor, maar gelukkig kon ik haar nog net op tijd pakken, en in een krat plaatsen die manlief mij toereikte. Ik besloot om de Egelbescherming te raadplegen, voordat ik nog meer schade zou aanrichten. Met kunst en vliegwerk hebben we het nest met support van de Egelbescherming geprobeerd te herstellen. Omdat de moeder een poging had gedaan er vandoor te gaan , hebben manlief, een buurman en ikzelf, over het nest heen, de bovenkant van een oude knaagdierenkooi geplaatst, en Egelvoer en water bij het nest gezet. Daarna hebben we moeder weer bij haar jongen in het nest gezet, en de familie toegedekt met droog siergras. De kooi werd verzwaard met stoeptegels en daarna lieten we de familie met rust.
Op het moment dat de schemer gisteravond al flink was ingevallen, heb ik heel voorzichtig de kooi weer weggehaald . Op gepaste afstand wachtte ik samen met een buurvrouw af, op wat er zou gaan gebeuren. We hoorden op een gegeven moment dat moeder egel zich te goed deed aan de gedroogde meelwormen in het Egelvoer. Na een tijdje en veel geritsel in de bladeren zagen we haar naar de tuin van onze naaste buren lopen, om even later de straat over te steken, naar een andere tuin. En toen verdween ze uit het zicht. De kleintjes had ze keurig netjes afgedekt met blad , want er was helemaal niets meer zichtbaar . Een geluk bij een ongeluk is dat de jonge Egels al wat ouder waren, want als ze nog maar net waren geboren had de moeder haar jongen waarschijnlijk dood gebeten. Ook zie je na een verstoring vaak, dat het moederdier de jongen gaat verslepen naar een andere plek. Gelukkig vond deze moeder de verstoring blijkbaar niet zo erg, want vanmorgen was ze weer terug in het nest. Het lijkt erop dat het gezinnetje de draad weer opgepakt alsof er niets is gebeurd.
Het hoekje in onze voortuin met het Egelnest is nu voor langere tijd taboe . Over een aantal dagen gaan de jongen samen met moeders er op uit om eten te zoeken, en als ze 6 weken oud zijn, dan zijn ze al helemaal zelfstandig, maar overdag blijven ze gebruik maken van het nest.
Om te overwinteren gaat moeder straks een nieuw nest voor zich zelf maken, maar de jongen gaan overwinteren in het nest waar ze zijn geboren. Als ze alle gevaren overleven, hebben wij tot zeker volgend jaar mei Egels in onze voortuin.
![]() |
| Familie Egel |
vrijdag 10 augustus 2018
Een prachtige dag met als afsluiting Bijeneters
Een leuke, maar ook wel spannende dag was voor mij aangebroken, we
gingen namelijk richting Limburg, op zoek naar een groep Bijeneters, die
daar al een tijdje aanwezig waren. De grote vraag was natuurlijk zouden
ze er nog zitten.
De Bijeneter had ik nog nooit gezien, net als het merendeel van de mensen in Nederland heb ik zo het vermoeden. Mijn grote wens was dan ook al heel lang, dat ik ooit in mijn leven een Bijeneter zou mogen zien.
De Bijeneter (Merops apiaster) is een soort uit de familie van Bijeneters (Meropidae). Het is een prachtige kleurrijke vogel die rond het Middellandse Zeegebied broedt, maar de laatste jaren vliegt de vogel vanuit het overwintering gebied (Zuid-Afrika), steeds vaker door naar Duitsland, maar ook naar Nederland. De laatste jaren zijn in Nederland zelfs enkele paren tot broeden overgegaan, en de eerste jonge Bijeneters zijn al succesvol grootgebracht. De Bijeneter heeft het nest in een zelf gegraven tunnel in een steile wand, meestal in de buurt van water. Waar de vogels hun nesten hebben wordt in Nederland gelukkig goed geheim gehouden, want het is allemaal nog heel pril en kwetsbaar.
Heel af en toe worden er Bijeneters waargenomen in Gelderland , vaak gaat het dan om dieren die overvliegen, of om dieren die bijvoorbeeld even een tussenstop maken om bij te tanken. Maar om Bijeneters te zien in Nederland moet je toch eigenlijk richting Limburg of naar de kust.
Vandaag waren de weersomstandigheden redelijk goed, igg niet te heet voor onze hond, want we zouden waarschijnlijk toch een stukje moeten lopen om bij de Bijeneters in de buurt te komen.
De weg er naar toe was al bijzonder, want zo vaak gaan wij niet richting het zuiden . Voor het eerst deze vakantie hadden wij dan ook echt het idee dat we vakantie hadden. We genoten dan ook volop , en voor wij er erg in hadden waren we al op de plek van bestemming, ondanks dat we een groot gedeelte binnendoor waren gegaan. Op de plek aangekomen moesten we idd een stukje lopen, maar we hoorden en zagen geen Bijeneters, laat staan dat we ze zagen vliegen. Je weet ook niet wat je moet zien, omdat je de vlucht niet herkent.
We waren dan ook de enigen op die plek in eerste instantie, maar gelukkig kwam een tijdje later iemand met een verrekijker aangelopen. Deze lokale vogelaar verzekerde ons dat we goed zaten, want op die plek zouden ze hoogst waarschijnlijk rond 20.00u hun intrek nemen in 1 van de bomen die daar stonden, om daar de nacht door te brengen.
We moesten nog een uurtje of 7 geduld hebben. Voor ons was dat geen enkel probleem, want er was genoeg te zien daar. Nooit gedacht dat de omgeving van de rivier de Roer zo mooi zou zijn. Rond 18.00u waren we weer terug op de plek waar we de auto konden parkeren. Ondertussen kwam er nog een stel aan, zij waren ook op zoek naar Bijeneters, en wij konden ze geruststellen dat ze op de goede plek zaten. Gezamenlijk liepen we met hen richting de plek met de bewuste bomen. En toen begon het ”lange wachten”. Manlief had het goed bekeken, en ging een eindje verderop met onze hond in het gras zitten, op een oude deken.
Druppelsgewijs kwamen er steeds meer mensen bij, waaronder een plaatselijke vogelaar die heel veel wist te vertellen over deze groep Bijeneters. De Bijeneters hadden daar al een tijdje hun vaste slaapplek. Soms kwamen ze aangevlogen, en vielen dan gelijk de boom in, andere keren kwamen ze aangevlogen, en gingen ze rond de boom nog een tijd door met het vangen van allerlei insecten. De braakballetjes werden verzameld en onderzocht. Heel opvallend waren de resten van nachtvliegende kevers die daar in werden gevonden. Dat zou betekenen dat ze ook ’s nachts insecten vangen, en dat de maaltijd zeker niet alleen uit bijen bestaat.
Want anders dan hun naam doet vermoeden eten Bijeneters niet alleen maar Bijen, maar eigenlijk alle vliegende insecten. Vanaf een uitkijkpost meestal een kale tak in een boom , worden uitvallen gedaan naar insecten die in de buurt van de Bijeneter vliegen .
De lokale vogelaar vertelde ook dat de groep al aardig kleiner was geworden , waarschijnlijk had zich een gedeelte afgesplitst .
Grote groep kleine groep, voor mij maakte dat allemaal helemaal niets uit meer uit, als we er maar 1 zagen. Het lange staan was voor mij haast niet meer vol te houden, omdat ik nergens tegen aan kon leunen.
Maar ineens was daar dat prachtige geluid, dat ik nog nooit in het echt gehoord had , ze kwamen aangevlogen, precies uit de richting die de plaatselijke vogelaar had aangewezen, ze gingen alleen 1 boom verder zitten dan verwacht, en daar zat manlief met onze hond eerste rang. Uiteindelijk kwamen er 28 Bijeneters aangevlogen , volwassen vogels met hun jongen.
En wat was het een feest om te kijken naar die geweldige vliegkunsten van deze kleurrijke vogels. Het geluid alleen al was prachtig om te horen , Overal klonk het onmiskenbare pruuuuupruuuuu, maar ook het; oh en ah was overal te horen, want er waren ondertussen steeds meer mensen komen kijken ook met kinderen . Iedereen bleef keurig netjes op het openbare pad staan, wat langs het gebied liep waar de bewuste bomen stonden.
De vogelaar uit de buurt, keek er van op dat de groep toch weer groter was dan de dagen daarvoor. De vogels zorgden voor een waar spektakel. Maar aan alle leuke dingen komt een eind helaas. Op het moment dat de zon echt verdwenen was en het licht een stuk minder, besloten wij naar huis te gaan, we hadden per slot van rekening nog even een terugreis voor de boeg.
Moe maar voldaan ging het richting de auto, en vervolgens richting Eerbeek. Wat een prachtig dag was het geweest, met een fantastische kleurrijke vliegshow op het einde. Een dag om niet snel te vergeten.
Meer foto's op https://anneliesnatuurlijk.nl/een-prachtige-dag-met-als-afsluiting-bijeneters/
De Bijeneter had ik nog nooit gezien, net als het merendeel van de mensen in Nederland heb ik zo het vermoeden. Mijn grote wens was dan ook al heel lang, dat ik ooit in mijn leven een Bijeneter zou mogen zien.
De Bijeneter (Merops apiaster) is een soort uit de familie van Bijeneters (Meropidae). Het is een prachtige kleurrijke vogel die rond het Middellandse Zeegebied broedt, maar de laatste jaren vliegt de vogel vanuit het overwintering gebied (Zuid-Afrika), steeds vaker door naar Duitsland, maar ook naar Nederland. De laatste jaren zijn in Nederland zelfs enkele paren tot broeden overgegaan, en de eerste jonge Bijeneters zijn al succesvol grootgebracht. De Bijeneter heeft het nest in een zelf gegraven tunnel in een steile wand, meestal in de buurt van water. Waar de vogels hun nesten hebben wordt in Nederland gelukkig goed geheim gehouden, want het is allemaal nog heel pril en kwetsbaar.
Heel af en toe worden er Bijeneters waargenomen in Gelderland , vaak gaat het dan om dieren die overvliegen, of om dieren die bijvoorbeeld even een tussenstop maken om bij te tanken. Maar om Bijeneters te zien in Nederland moet je toch eigenlijk richting Limburg of naar de kust.
Vandaag waren de weersomstandigheden redelijk goed, igg niet te heet voor onze hond, want we zouden waarschijnlijk toch een stukje moeten lopen om bij de Bijeneters in de buurt te komen.
De weg er naar toe was al bijzonder, want zo vaak gaan wij niet richting het zuiden . Voor het eerst deze vakantie hadden wij dan ook echt het idee dat we vakantie hadden. We genoten dan ook volop , en voor wij er erg in hadden waren we al op de plek van bestemming, ondanks dat we een groot gedeelte binnendoor waren gegaan. Op de plek aangekomen moesten we idd een stukje lopen, maar we hoorden en zagen geen Bijeneters, laat staan dat we ze zagen vliegen. Je weet ook niet wat je moet zien, omdat je de vlucht niet herkent.
We waren dan ook de enigen op die plek in eerste instantie, maar gelukkig kwam een tijdje later iemand met een verrekijker aangelopen. Deze lokale vogelaar verzekerde ons dat we goed zaten, want op die plek zouden ze hoogst waarschijnlijk rond 20.00u hun intrek nemen in 1 van de bomen die daar stonden, om daar de nacht door te brengen.
We moesten nog een uurtje of 7 geduld hebben. Voor ons was dat geen enkel probleem, want er was genoeg te zien daar. Nooit gedacht dat de omgeving van de rivier de Roer zo mooi zou zijn. Rond 18.00u waren we weer terug op de plek waar we de auto konden parkeren. Ondertussen kwam er nog een stel aan, zij waren ook op zoek naar Bijeneters, en wij konden ze geruststellen dat ze op de goede plek zaten. Gezamenlijk liepen we met hen richting de plek met de bewuste bomen. En toen begon het ”lange wachten”. Manlief had het goed bekeken, en ging een eindje verderop met onze hond in het gras zitten, op een oude deken.
Druppelsgewijs kwamen er steeds meer mensen bij, waaronder een plaatselijke vogelaar die heel veel wist te vertellen over deze groep Bijeneters. De Bijeneters hadden daar al een tijdje hun vaste slaapplek. Soms kwamen ze aangevlogen, en vielen dan gelijk de boom in, andere keren kwamen ze aangevlogen, en gingen ze rond de boom nog een tijd door met het vangen van allerlei insecten. De braakballetjes werden verzameld en onderzocht. Heel opvallend waren de resten van nachtvliegende kevers die daar in werden gevonden. Dat zou betekenen dat ze ook ’s nachts insecten vangen, en dat de maaltijd zeker niet alleen uit bijen bestaat.
Want anders dan hun naam doet vermoeden eten Bijeneters niet alleen maar Bijen, maar eigenlijk alle vliegende insecten. Vanaf een uitkijkpost meestal een kale tak in een boom , worden uitvallen gedaan naar insecten die in de buurt van de Bijeneter vliegen .
De lokale vogelaar vertelde ook dat de groep al aardig kleiner was geworden , waarschijnlijk had zich een gedeelte afgesplitst .
Grote groep kleine groep, voor mij maakte dat allemaal helemaal niets uit meer uit, als we er maar 1 zagen. Het lange staan was voor mij haast niet meer vol te houden, omdat ik nergens tegen aan kon leunen.
Maar ineens was daar dat prachtige geluid, dat ik nog nooit in het echt gehoord had , ze kwamen aangevlogen, precies uit de richting die de plaatselijke vogelaar had aangewezen, ze gingen alleen 1 boom verder zitten dan verwacht, en daar zat manlief met onze hond eerste rang. Uiteindelijk kwamen er 28 Bijeneters aangevlogen , volwassen vogels met hun jongen.
En wat was het een feest om te kijken naar die geweldige vliegkunsten van deze kleurrijke vogels. Het geluid alleen al was prachtig om te horen , Overal klonk het onmiskenbare pruuuuupruuuuu, maar ook het; oh en ah was overal te horen, want er waren ondertussen steeds meer mensen komen kijken ook met kinderen . Iedereen bleef keurig netjes op het openbare pad staan, wat langs het gebied liep waar de bewuste bomen stonden.
De vogelaar uit de buurt, keek er van op dat de groep toch weer groter was dan de dagen daarvoor. De vogels zorgden voor een waar spektakel. Maar aan alle leuke dingen komt een eind helaas. Op het moment dat de zon echt verdwenen was en het licht een stuk minder, besloten wij naar huis te gaan, we hadden per slot van rekening nog even een terugreis voor de boeg.
Moe maar voldaan ging het richting de auto, en vervolgens richting Eerbeek. Wat een prachtig dag was het geweest, met een fantastische kleurrijke vliegshow op het einde. Een dag om niet snel te vergeten.
Meer foto's op https://anneliesnatuurlijk.nl/een-prachtige-dag-met-als-afsluiting-bijeneters/
![]() |
| Bijeneter – Merops apiaste |
Abonneren op:
Posts (Atom)





