Let op ! Het Egelseizoen is weer begonnen !

Gistermorgen toch even behoorlijk geschrokken. Waar ik steeds voor waarschuw door berichten te delen op sociale media van Egelbescherming.nl en andere Egelopvang, overkwam mij gisteren zelf. De groene container moest aan de weg , en omdat deze nog niet helemaal vol zat, wilde ik snel nog snel even uit de voortuin een gedeelte van een siergraspol wat dood was gegaan in de container doen.
Gelukkig deed ik alles handmatig, want ik wilde alleen maar dat stuk loszittende pol verwijderen, en voorkomen dat huisjesslakken, en andere insecten mee de container in zouden verdwijnen.  Het viel mij op dat er onder de omhoog gekomen wortellaag van deze totaal verdroogde siergraspol een kuil zat vol met dor blad, en tot mijn verbazing begon dat blad te bewegen, en kwam er een volwassen Egel te voorschijn , en bleken er ook nog eens zeker 4 jongen in die ondiepe kuil te liggen.

Moeder ging er in eerste instantie vandoor, maar gelukkig kon ik haar nog net op tijd pakken, en in een krat plaatsen die manlief mij toereikte. Ik besloot om de Egelbescherming te raadplegen, voordat ik nog meer schade zou aanrichten.  Met kunst en vliegwerk hebben we het nest met support van de Egelbescherming geprobeerd te herstellen.  Omdat de moeder een poging had gedaan er vandoor te gaan , hebben manlief, een buurman en ikzelf, over het nest heen, de bovenkant van een oude knaagdierenkooi geplaatst, en Egelvoer en water bij het nest gezet. Daarna hebben we moeder weer bij haar jongen in het nest gezet, en de familie toegedekt met droog siergras. De kooi werd verzwaard met stoeptegels en daarna lieten we de familie met rust.

Op het moment dat de schemer gisteravond al flink was ingevallen, heb ik heel voorzichtig de kooi weer weggehaald . Op gepaste afstand wachtte ik samen met een buurvrouw af, op wat er zou gaan gebeuren. We hoorden op een gegeven moment dat moeder egel zich te goed deed aan de gedroogde meelwormen in het Egelvoer. Na een tijdje en veel geritsel in de bladeren zagen we haar naar de tuin van onze naaste buren lopen, om even later de straat over te steken, naar een andere tuin. En toen verdween ze uit het zicht. De kleintjes had ze keurig netjes afgedekt met blad , want er was helemaal niets meer zichtbaar . Een geluk bij een ongeluk is dat de jonge Egels al wat ouder waren, want als ze nog maar net waren geboren had de moeder haar jongen waarschijnlijk dood gebeten. Ook zie je na een verstoring vaak, dat het moederdier de jongen gaat verslepen naar een andere plek. Gelukkig vond deze moeder de verstoring blijkbaar niet zo erg, want vanmorgen was ze weer terug in het nest. Het lijkt erop dat het gezinnetje de draad weer opgepakt alsof er niets is gebeurd.

Het hoekje in onze voortuin met het Egelnest is nu voor langere tijd taboe . Over een aantal dagen gaan de jongen samen met moeders er op uit om eten te zoeken, en als ze 6 weken oud zijn, dan zijn ze al helemaal zelfstandig, maar overdag blijven ze gebruik maken van het nest.
Om te overwinteren gaat moeder straks een nieuw nest voor zich zelf maken, maar de jongen gaan overwinteren in het nest waar ze zijn geboren. Als ze alle gevaren overleven, hebben wij tot zeker volgend jaar mei Egels in onze voortuin.

Familie Egel

Een prachtige dag met als afsluiting Bijeneters

Een leuke, maar ook wel spannende dag was voor mij aangebroken, we gingen namelijk richting Limburg, op zoek naar een groep Bijeneters, die daar al een tijdje aanwezig waren. De grote vraag was natuurlijk zouden ze er nog zitten.
De Bijeneter had ik nog nooit gezien, net als het merendeel van de mensen in Nederland heb ik zo het vermoeden. Mijn grote wens was dan ook al heel lang, dat ik  ooit in mijn leven een Bijeneter zou mogen zien.
De Bijeneter (Merops apiaster) is een soort uit de familie van Bijeneters (Meropidae). Het is een prachtige kleurrijke vogel die rond het Middellandse Zeegebied broedt, maar de laatste jaren vliegt de vogel vanuit het overwintering gebied (Zuid-Afrika), steeds vaker door naar Duitsland, maar ook naar Nederland. De laatste jaren zijn in Nederland zelfs enkele paren tot broeden overgegaan, en de eerste jonge Bijeneters zijn al succesvol grootgebracht. De Bijeneter heeft het nest in een zelf gegraven tunnel in een steile wand, meestal in de buurt van water. Waar de vogels hun nesten hebben wordt in Nederland gelukkig goed geheim gehouden, want het is allemaal nog heel pril en kwetsbaar.

Heel af en toe worden er Bijeneters waargenomen in Gelderland , vaak gaat het dan om dieren die overvliegen, of om dieren die bijvoorbeeld even een tussenstop maken om bij te tanken. Maar om Bijeneters te zien in Nederland moet je toch eigenlijk richting Limburg of naar de kust.

Vandaag waren de weersomstandigheden redelijk goed, igg niet te heet voor onze hond, want we zouden waarschijnlijk toch een stukje moeten lopen om bij de Bijeneters in de buurt te komen.
De weg er naar toe was al bijzonder, want zo vaak gaan wij niet richting het zuiden . Voor het eerst deze vakantie hadden wij dan ook echt het idee dat we vakantie hadden. We genoten dan ook volop , en voor wij er erg in hadden waren we al op de plek van bestemming, ondanks dat we een groot gedeelte binnendoor waren gegaan. Op de plek aangekomen moesten we idd een stukje lopen, maar we hoorden en zagen geen Bijeneters, laat staan dat we ze zagen vliegen. Je weet ook niet wat je moet zien, omdat je de vlucht niet herkent.
We waren dan ook de enigen op die plek in eerste instantie, maar gelukkig kwam een tijdje later iemand met een verrekijker aangelopen. Deze lokale vogelaar verzekerde ons dat we goed zaten, want op die plek zouden ze hoogst waarschijnlijk rond 20.00u hun intrek nemen in 1 van de bomen die daar stonden, om daar de nacht door te brengen.

We moesten nog een uurtje of 7 geduld hebben. Voor ons was dat geen enkel probleem, want er was genoeg te zien daar. Nooit gedacht dat de omgeving van de rivier de Roer zo mooi zou zijn. Rond 18.00u waren we weer terug op de plek waar we de auto konden parkeren. Ondertussen kwam er nog een stel aan, zij waren ook op zoek naar Bijeneters, en wij konden ze geruststellen dat ze op de goede plek zaten. Gezamenlijk liepen we met hen richting de plek met de bewuste bomen. En toen begon het ”lange wachten”. Manlief had het goed bekeken, en ging een eindje verderop met onze hond in het gras zitten, op een oude deken.

Druppelsgewijs kwamen er steeds meer mensen bij, waaronder een plaatselijke vogelaar die heel veel wist te vertellen over deze groep Bijeneters. De Bijeneters hadden daar al een tijdje hun vaste slaapplek. Soms kwamen ze aangevlogen, en vielen dan gelijk de boom in, andere keren kwamen ze aangevlogen, en gingen ze rond de boom nog een tijd door met het vangen van allerlei insecten. De braakballetjes werden verzameld en onderzocht. Heel opvallend waren de resten van nachtvliegende kevers die daar in werden gevonden. Dat zou betekenen dat ze ook ’s nachts insecten vangen, en dat de maaltijd zeker niet alleen uit bijen bestaat.

Want anders dan hun naam doet vermoeden eten Bijeneters niet alleen maar Bijen, maar eigenlijk alle vliegende insecten. Vanaf een uitkijkpost meestal een kale tak in een boom , worden uitvallen gedaan naar insecten die in de buurt van de Bijeneter vliegen .
De lokale vogelaar vertelde ook dat de groep al aardig kleiner was geworden , waarschijnlijk had zich een gedeelte afgesplitst .

Grote groep kleine groep, voor mij maakte dat allemaal helemaal niets uit meer uit, als we er maar 1 zagen. Het lange staan was voor mij haast niet meer vol te houden, omdat ik nergens tegen aan kon leunen.

Maar ineens was daar dat prachtige geluid, dat ik nog nooit in het echt gehoord had , ze kwamen aangevlogen, precies uit de richting die de plaatselijke vogelaar had aangewezen, ze gingen alleen 1 boom verder zitten dan verwacht, en daar zat manlief met onze hond eerste rang.  Uiteindelijk kwamen er 28 Bijeneters aangevlogen , volwassen vogels met hun jongen.
En wat was het een feest om te kijken naar die geweldige vliegkunsten van deze kleurrijke vogels. Het geluid alleen al was prachtig om te horen , Overal klonk het onmiskenbare pruuuuupruuuuu, maar ook het; oh en ah was overal te horen, want er waren ondertussen steeds meer mensen komen kijken ook met kinderen . Iedereen bleef keurig netjes op het openbare pad staan, wat langs het gebied liep waar de bewuste bomen stonden.

De vogelaar uit de buurt, keek er van op dat de groep toch weer groter was dan de dagen daarvoor. De vogels zorgden voor een waar spektakel. Maar aan alle leuke dingen komt een eind helaas. Op het moment dat de zon echt verdwenen was en het licht een stuk minder, besloten wij naar huis te gaan, we hadden per slot van rekening nog even een terugreis voor de boeg.
Moe maar voldaan ging het richting de auto, en vervolgens richting Eerbeek. Wat een prachtig dag was het geweest, met een fantastische kleurrijke vliegshow op het einde. Een dag om niet snel te vergeten.

Meer foto's op  https://anneliesnatuurlijk.nl/een-prachtige-dag-met-als-afsluiting-bijeneters/

Bijeneter – Merops apiaste

Soms heb je even een opkikkertje nodig

Vandaag ging het richting de Achterhoek, naar een plek waar mogelijk Boomkikkers zouden kunnen zitten. Ik heb namelijk al heel lang een soort van verlanglijstje in mijn hoofd zitten , en met stip boven aan staat dit groene mini kikkertje, met de mooie naam Latijnse naam; Hyla arborea.
Op verschillende plekken in de Achterhoek waar Boomkikkers mogelijk zouden kunnen zitten (voor mijn gevoel dan), was er van alles te zien, maar nooit zag ik ook maar 1 Boomkikker. Maar 1 ding wist ik zeker, als ik ergens op een plek kans zou hebben om Boomkikkers te zien dan was het daar , op die plek in de Achterhoek.

Op de bewuste plek aangekomen, zag ik van alles, maar wederom geen enkele Boomkikker. Ik begon langzamerhand de moed op te geven waarschijnlijk liep ik er steeds voorbij, en zag ik ze gewoonweg niet. Aan de andere kant, Groene stinkwantsen zag ik wel overal op bladeren zitten, dus dat met een kikkertje van 3 a 4 cm moest dat toch ook zeker lukken . Opeens schrok ik , de grond voor mijn voeten kwam opeens omhoog. Een onvoorzichtige Mol was druk bezig met grond aan het verzetten, op het moment dat een elftal jongens van rond de 16/18 jaar op fietsen kwamen aanrijden.  Het enige wat ik kon uitbrengen was ; “ho pas even op, doe even voorzichtig hier zit een Mol’. Ze gingen idd met een boogje om de Mol en mij heen, al lachend en roepend ” waar is de Mol ? ”

Maar eindelijk na zoveel jaar had ik geluk, ineens ontdekte ik in een Bramenstruik een gifgroen kikkertje.  Op het zelfde moment kwamen van de andere kant 2 wat oudere mannen aangelopen. 1 van de mannen zag op dat moment ook voor het eerst van zijn leven een Boomkikker. De andere man had al vaker Boomkikkers gezien, maar hij bleef ze bijzonder vinden. Hij had vandaag een kennis meegenomen , die net als ik al heel lang de wens had om een keertje Boomkikkers te zien in het echt.
En zo stonden daar 3 volwassen mensen te turen naar een paar Braamstruiken. We ontdekten steeds meer kikkertjes, in totaal 17 dieren, waarvan een paar volwassen dieren, maar zo ontzettend klein.
Ook manlief die een poos later met Ulli onze hond kwam aanlopen, keek er van op hoe klein de kikkertjes waren.

De Boomkikkers waren aan het opwarmen in de zon, en naar mate ze langer in de zon zaten werden ze steeds feller van kleur, en makkelijker te ontdekken. Ze trokken zich van al dat bekijks helemaal niets aan , en zaten bewegingsloos voor zich uit te staren, of met de ogen dicht . Maar af en toe maakte er toch 1 een sprongetje naar een ander blad. Meestal lukte die sprongetjes in 1 keer, maar bij 1 kikkertje ging het bijna fout, maar dankzij de zuignapjes aan de poten, lukte het uiteindelijk toch.
Boomkikkers worden pas echt actief in de schemer, dan gaan ze jagen op insecten, en laten ze zich ook horen, en daardoor zijn ze een stuk makkelijker te vinden .

Eindelijk heb ik boomkikkers gezien, en 1 ding weet ik zeker, dit moment ga ik niet zo snel meer vergeten . Meer foto's op https://anneliesnatuurlijk.nl/soms-heb-je-even-een-opkikkertje-nodig/

Boomkikker - Hyla arborea

Kopzorgen

Het zit Ulli niet mee ! 10 dagen met een kap om gelopen, omdat er hechtingen in zijn poot zaten (tumor weggehaald). 

Gisteren vervroegd de hechtingen eruit, omdat hij in toenemende mate last van zijn poot leek te krijgen, blijkt er een ontsteking te zitten. 

Weer 7 dagen met een kap om door het leven, en opnieuw aan aan de antibiotica en pijnstilling.

Belevingsvlucht Lelystad Airport – 30-05-2018

Vandaag vloog er een Boeing 737 van Transavia vierenhalf uur lang boven Gelderland, Overijssel en Flevoland, op de zogenaamde laagvliegroutes van Lelystad Airport. De geluidsoverlast van een vliegtuig op 1800 meter hoogte, zou volgens minister Cora van Nieuwenhuizen(VVD)namelijk ernstig meevallen.

Het was mooi weer, dus manlief en ik stonden ook buiten te turen in de lucht.

Op het moment dat het vliegtuig boven Eerbeek vloog vermelde de app de volgende gegevens.
Altitude 3.040 m
Vertical speed 2304 fpm
Speed 541 km/h

 

 

Petities

 

Ik lijk wel een professionele petitie ondertekenaar. Deze week was het helemaal raak. Net voor de ene diersoort getekend, belanden andere soorten al weer in de gevarenzone. En elke keer hoop je maar weer dat een handtekening het verschil kan maken. Het is op het moment schrikken, steeds weer. Het nieuws met die verschrikkelijke beelden van mensen die op de vlucht zijn. Maar ook de narigheid dichter bij huis. Kleine ondernemers die nauwelijks het hoofd boven water kunnen, soms meer belasting moeten betalen dan een ondernemer, met ik weet niet hoeveel personeel in dienst. De grote onrust bij de sociale werkplaatsen, het speciaal onderwijs. In de zorg, zoals in de GGZ, in de thuiszorg, in de wijkzorg, noem maar op. Soms treft het de cliënten, soms het personeel. Het is ongelooflijk maar waar, het voorgaande, is niet van horen zeggen, maar het gaat om (oud)collega’s vrienden, familie, buren en kennissen Bijna altijd gaat het om beloftes die niet worden nagekomen, of alles is mooier voorgesteld, dan de werkelijkheid. Overal kun je voor hulp terecht, en overal kun je protest aantekenen, maar de andere partij meestal een organisatie of iemand met financiële middelen, houden het vaak veel langer vol dan de eenling. Soms betreft het onszelf, en volgen er een paar van die dipdagen. Maar op de 1 of andere manier kunnen we bij onze eigen zorgen nooit lang stil blijven staan, want dan worden we meestal met dingen geconfronteerd die vele malen erger lijken. Manlief is lijkt nog steeds een aanspreekpunt te zijn voor mensen die met problemen zitten, of via via krijgt hij de problemen voorgeschoteld. Soms vallen mensen bijna achterover van het feit dat de oud wethouder in de wijkzorg werkt. Bijna automatisch gaat men er dan vanuit dat hij dan wel als manager of zoiets in de zorg werkzaam zal zijn. Vol ongeloof horen ze dan dat manlief werkzaam is op de zogenaamde werkvloer, en dat bij wijze van spreken de mogelijkheid bestaat, dat ze door hem met het douchen geholpen worden. De afgelopen tijd heb ik mij best wel heel druk gemaakt over het welzijn van dieren, en geprobeerd daar aandacht voor te vragen.. Meestal door middel van berichten daarover te delen op mijn facebookpagina en de website. Maar ook het tekenen van petities, en door daadwerkelijk bij een Tweede Kamerlid van de PvdA aan de bel te trekken, die hetgeen ik gemeld had aan hem , gelukkig ernstig genoeg vond, om er 10 schriftelijke Kamervragen over te stellen.aan de Staatssecretaris van Economische zaken. Toch heeft het tekenen van een petitie best wel zin, als je alleen al denkt aan het verbod op het fokken van nertsen voor de bontindustrie (met een prachtig bedankje na het tekenen). Ook vandaag een petitie ondertekend, voor die misstanden in Frankrijk , waar kleine zangvogels met lijmstokken gevangen worden. En ik maar denken dat het in Nederland erg is. Bijna alles is beschermd in Europa behalve als het te eten is, of als het ons eten opeet, of als het, het eten op eet, van ons eten. Dan is er de ontheffing ! http://www.samentegenbont.nl/bedankt-voor-uw-steun/

Nerts Pixabay

 

Agrilaser

Dat is nog eens een diervriendelijk methode lijkt mij.
Bird Control Group heeft laserapparatuur ontwikkeld om op een diervriendelijke manier luchtvelden en weilanden vrij te houden van ganzen