vrijdag 18 mei 2018

Petities

 

Ik lijk wel een professionele petitie ondertekenaar. Deze week was het helemaal raak. Net voor de ene diersoort getekend, belanden andere soorten al weer in de gevarenzone. En elke keer hoop je maar weer dat een handtekening het verschil kan maken. Het is op het moment schrikken, steeds weer. Het nieuws met die verschrikkelijke beelden van mensen die op de vlucht zijn. Maar ook de narigheid dichter bij huis. Kleine ondernemers die nauwelijks het hoofd boven water kunnen, soms meer belasting moeten betalen dan een ondernemer, met ik weet niet hoeveel personeel in dienst. De grote onrust bij de sociale werkplaatsen, het speciaal onderwijs. In de zorg, zoals in de GGZ, in de thuiszorg, in de wijkzorg, noem maar op. Soms treft het de cliënten, soms het personeel. Het is ongelooflijk maar waar, het voorgaande, is niet van horen zeggen, maar het gaat om (oud)collega’s vrienden, familie, buren en kennissen Bijna altijd gaat het om beloftes die niet worden nagekomen, of alles is mooier voorgesteld, dan de werkelijkheid. Overal kun je voor hulp terecht, en overal kun je protest aantekenen, maar de andere partij meestal een organisatie of iemand met financiële middelen, houden het vaak veel langer vol dan de eenling. Soms betreft het onszelf, en volgen er een paar van die dipdagen. Maar op de 1 of andere manier kunnen we bij onze eigen zorgen nooit lang stil blijven staan, want dan worden we meestal met dingen geconfronteerd die vele malen erger lijken. Manlief is lijkt nog steeds een aanspreekpunt te zijn voor mensen die met problemen zitten, of via via krijgt hij de problemen voorgeschoteld. Soms vallen mensen bijna achterover van het feit dat de oud wethouder in de wijkzorg werkt. Bijna automatisch gaat men er dan vanuit dat hij dan wel als manager of zoiets in de zorg werkzaam zal zijn. Vol ongeloof horen ze dan dat manlief werkzaam is op de zogenaamde werkvloer, en dat bij wijze van spreken de mogelijkheid bestaat, dat ze door hem met het douchen geholpen worden. De afgelopen tijd heb ik mij best wel heel druk gemaakt over het welzijn van dieren, en geprobeerd daar aandacht voor te vragen.. Meestal door middel van berichten daarover te delen op mijn facebookpagina en de website. Maar ook het tekenen van petities, en door daadwerkelijk bij een Tweede Kamerlid van de PvdA aan de bel te trekken, die hetgeen ik gemeld had aan hem , gelukkig ernstig genoeg vond, om er 10 schriftelijke Kamervragen over te stellen.aan de Staatssecretaris van Economische zaken. Toch heeft het tekenen van een petitie best wel zin, als je alleen al denkt aan het verbod op het fokken van nertsen voor de bontindustrie (met een prachtig bedankje na het tekenen). Ook vandaag een petitie ondertekend, voor die misstanden in Frankrijk , waar kleine zangvogels met lijmstokken gevangen worden. En ik maar denken dat het in Nederland erg is. Bijna alles is beschermd in Europa behalve als het te eten is, of als het ons eten opeet, of als het, het eten op eet, van ons eten. Dan is er de ontheffing ! http://www.samentegenbont.nl/bedankt-voor-uw-steun/

Nerts Pixabay

 

Agrilaser

Dat is nog eens een diervriendelijk methode lijkt mij.
Bird Control Group heeft laserapparatuur ontwikkeld om op een diervriendelijke manier luchtvelden en weilanden vrij te houden van ganzen

zaterdag 25 november 2017

Afschot Knobbelzwanen mag van Raad van State doorgaan Vogelwerkgroep Zutphen e.o. teleurgesteld

Recent ( 22 november ) heeft de Raad van State in Den Haag uitspraak gedaan in een geschil tussen de Vogelwerkgroep Zutphen e.o. * en het College van Gedeputeerde Staten van Gelderland. Het gaat over het afschieten van circa 400 knobbelzwanen per jaar in Gelderland. De provincie Gelderland heeft een besluit goedgekeurd om aan de Faunabeheereenheid Gelderland ( de jagers) toestemming te geven om dit te doen bij schade aan vooral blijvend grasland bij veehouders. Knobbelzwanen zijn beschermde watervogels die ook gras eten, met name in de perioden dat er weinig waterplanten zijn. Grondgebruikers mogen altijd als er schade aangericht wordt de vogels verjagen. Het aantal schadegevallen die gemeld worden bij het Faunafonds ( BIJ 12) voor een uitkering nemen de laatste jaren sterk af. Het zijn er enkele per jaar in heel Gelderland, volgens Hans Grotenhuis de woordvoerder van Vogelwerkgroep Zutphen e.o. Het College van Gedeputeerde Staten van Gelderland is echter anders van mening, en vindt dat er sprake is van concrete dreiging van belangrijke schade en staat het afschieten door jagers van 400 knobbelzwanen per jaar toe. De Vogelwerkgroep Zutphen e.o. is door de Raad van State in het ongelijk gesteld. De verleende ontheffing aan de Faunabeheereenheid Gelderland loopt door tot 2020. Deze uitspraak betekend dat knobbelzwanen ter voorkoming, en in geval van schade , afgeschoten mogen worden in heel Gelderland, dus ook in de gemeente Brummen *De Vogelwerkgroep Zutphen en omstreken is opgericht in april 2005. Het werkgebied omvat de gemeente Zutphen en delen van de gemeenten Brummen, Voorst, Lochem en Bronckhorst.



zondag 5 november 2017

Een verwenteld schaap gered.

Vanmiddag moesten we ongeveer 16.30u in Arnhem zijn, maar we gingen vroeger van huis af, zodat we onderweg nog even de IJsduiker konden bekijken  in de buurt van Giesbeek. Het was daar alweer lekker druk, maar de IJsduiker liet zich maar weinig zien, want hij was veel en langdurig aan het duiken. En het weer werd ook nog eens een grote spelbreker.
Giesbeek – Rhederlaag

Dus noodgedwongen de auto in en omdat het te vroeg was om naar Arnhem te gaan gingen we richting Rouvenen daar niet zover vandaan. Daar was het, toen de bui weer over was genieten van de 2 Blauwe Kiekendieven. Manlief meende met de verrekijker in de verte een
Steppenkiekendief te zien, dus besloten we richting dat weiland te rijden. Om daar te komen moesten we een rondje maken, en kwamen we langs een weiland heen, waar een schaap een Witte Texelaar op haar rug lag.
Witte Texelaar

Ze vertoonde eigenlijk al geen spoor meer van leven, en ik dacht dat het schaap al dood was. Voor de zekerheid toch maar even kijken , want je weet het maar nooit, en op het moment dat ik de auto uit stapte, bewoog ze haar poot.
De rest van de kudde was al verder gelopen, en liet het schaap aan haar lot over. Helaas was er een brede greppel, en lukte het niet om daar overheen te komen, want dan moest ik houvast zoeken aan schrikdraad. Dus de auto weer in , en een eind verderop kon ik door over een hek te klimmen in het weiland komen. Het was nog een stukje lopen, en bij het schaap aangekomen zag ik al dat er een enorme hoeveelheid poep achter haar lag . Dat betekende dat ze daar al een tijd lag. Op het moment dat ik bij haar was , kwam ze moeizaam met haar kop omhoog.
Ik moest haar zo snel als maar mogelijk was, op haar kont zetten, zodat ze weer goed kon ademhalen. Hoe ik het voor elkaar heb gekregen, geen idee, maar even later had ik het schaap op haar kont zitten, terwijl ik haar ondersteunde door haar onder de oksels vast te houden. Ze begon behoorlijk te hoesten, maar liet verder alles rustig over zich heen komen. Op haar gehoest kwam ineens de hele kudde aangelopen, en voor ons staan. Ondertussen kwamen er 2 vrouwen aangelopen, die me toeriepen …u heeft ervaring !!! Het bleek de eigenaar te zijn met haar dochter. Het schaap had ondertussen lang genoeg op haar kont gezeten (zodat alle organen weer netjes terug op hun plek konden komen) besloten we dat we haar met z’n drietjes voorzichtig weer op de poten zouden zetten . Nadat ze weer terug op haar poten stond was ze nog behoorlijk aan het wankelen, maar wij konden het steeds voorkomen dat ze viel. En opeens had ze de poten er weer onder, en begon ze flink van zich af te plassen.  Met dit schaap zou het hoe dan ook weer goed komen.
Voor koffie drinken was er helaas geen tijd meer, want anders zouden wij te laat op de afgesproken tijd in Arnhem zijn .
En thuisgekomen was het in 1 streep door richting de douche.
Geen foto’s maar wel een ongeveer gelijkende situatie op Youtube gevonden.

maandag 30 oktober 2017

Een IJsduiker met de zomer in de kop

Wat een geluk dat Manlief gisteren een late dienst  heeft vandaag, daardoor konden we vanmorgen richting Rhederlaag (Giesbeek) naar de IJsduiker- Gavia – Immer in zomerkleed. Een zeldzame wintergast in Nederland , maar in zomerkleed voor zover ik weet nog nooit eerder waargenomen in Nederland
Ik had al eerder een IJsduiker gezien, maar die was óok al in zijn winterkleed . In winterkleed zijn de vogels mooi, maar deze vogel in zomerkleed overtrof alles. Wat een prachtvogel ws helemaal vanuit IJsland komend, en wat een geluk dat hij na de melding van gisteren, daar nog steeds aanwezig was.
De IJsduiker was heel veel en langdurig aan het duiken, en kwam altijd een heel eind verder weer boven water. Om vervolgens een paar seconden boven water te blijven, even de snavel te spoelen, en dan weer vrolijk onderduikend. Er was 1 moment dat de IJsduiker even iets langer boven water bleef , dat was het moment dat de veren even werden opgeschud. En daarna dook hij weer geruisloos onder, om een totaal onverwachte plek weer boven te komen. Een man die bij mij inde buurt zat, besloot net als ik op dezelfde plek te blijven staan, maar anderen die daar ook waren liepen door het gedrag van de vogel van hot naar her.
Helaas moesten wij op een geven moment toch richting huis, maar ik hoop dat ik de IJsduiker daar nog een paar keer kan bewonderen
IJsduiker-Gavia immer

vrijdag 29 september 2017

De Steppekiekendief

Er werd een nog jonge zeldzame Steppekiekendief – Circus macrourus gemeld bij Rouvenen, in de buurt van Duiven. Kiekendieven zie ik naar mijn zin altijd al te weinig, laat staan de zeldzame Steppekiekendief, want die had ik nog nooit gezien. Manlief had vrij, en Duiven is gelukkig niet ver van ons vandaan, dus de auto in, en richting Duiven. We hadden de vogel al vrij snel gevonden rustend op een paal, op grote afstand van ons tussen een akker en een weiland.  Waarschijnlijk had de vogel net een prooi naar binnen gewerkt, omdat de Steppekiekendief heel lang op die paal bleef zitten. Daarna zat de vogel heel lang ver van ons vandaan maar nog net in het zicht op een akker met stoppels. Al met al duurde dat wel 2 uur . Op het moment dat ik besloot om met Ulli de hond te gaan lopen, vloog de vogel ineens langs me heen. En wat een geluk heb je dan als je de camera bijna altijd bij je hebt, en je een trouwe viervoeter hebt die rustig gaat zitten wachten tot je klaar bent met filmen. Ik kreeg ook nog de kans om een paar foto’s te maken, en daarna verdween de vogel weer uit het zicht, een geweldige indruk achterlatend.
En nu maar hopen dat we nog een paar keer de gelegenheid krijgen om de vogel te bewonderen.
Steppenkiekendief - Circus macrourus

zondag 17 september 2017

De laatste Merel ?

Het is bijna niet voor te stellen, maar het wordt steeds stiller bij ons in de wijk in Eerbeek.
Merel – Turdus merula

Kon je voorheen nog bijna over de merels struikelen , en liep je de kans om bijna een merelman tegen je hoofd aan te krijgen, omdat deze achterna gezeten werd door een rivaal, sinds gisteren zie ik geen enkele merel meer. In onze wijk was de achteruitgang al een tijd lang te merken, maar ”onze” merels hielden nog steeds stand. Het vrouwtje heeft dit jaar verschillende pogingen gedaan om een nest groot te brengen, op verschillende plekken bij ons in de tuin, maar op 1 nest na is niets daarvan groot geworden. 1