De eerste dag van de nieuwe maand juni begon goed, nou ja goed. Ik
ontdekte een kleine Teek in mijn navel, die ik had gemist. Dat is de
ellende van Teken, bedekkende kleding helpt niet altijd. Hopelijk loopt
deze ontmoeting met een sisser af.
Maar afgezien van die Teek, was 1 juni een topdag. In de morgen
landde er tijdens de wandeling met onze hond Ulli een Libelle voor mijn
neus. Ik dacht dat het een ”gewone” mannetje Platbuik was, maar toen ik
inzoomde met mijn camera, zag ik dat het een zeldzame Bruine korenbout –
Libellula fulva betrof. Er is nog een Libelle die op deze soort lijkt,
en dat is de Oeverlibelle. Als je goed kijkt zie je de verschillen
tussen de 3
Bruine korenbout - Libellula fulva
Platbuik – Libellula depressa ♂️
Gewone oeverlibel – Orthetrum cancellatum ♂️
Manlief had die middag een werkconferentie in Brummen, en hij bood mij aan, om mij voor een paar uurtjes in de buurt van de beek bij Leuvenheim (gemeente Brummen) af te zetten. Het was voor mij een eeuwigheid geleden , dat ik daar had rondgestruind, dus dat werd wel weer eens een keer tijd, en bovendien lag het mooi op de route van manlief.
Maar 1 maal uit de auto gestapt, was het even slikken, want het Waterschap was daar bezig geweest om de stuw te renoveren. Maar helaas ook heel veel oude bramenstruiken waren drastisch terug gesnoeid. Juist daar op die Bramenstruiken had je kans, om de zeldzame Kleine ijsvogelvlinder – Limenitis camilla te spotten. Toen ik het stuwtje voorbij was gelopen, vloog ineens een een Wielewaal op, een prachtige geel/zwarte vogel die ik al een paar keer had, gezien, maar nog nooit op de foto heb kunnen zetten . Ik kon de vogel tot in een hoge boom volgen, maar toen ik een foto wilde maken, was helaas de vogel al gevlogen. Ik besloot het bospad nog een stukje af te lopen, maar helaas de Wielewaal liet zich niet meer zien. Ergens in de verte hoorde ik nog wel een Koekoek roepen. Ik besloot om weer terug te lopen richting de beek, om nog een restant van Bramenstruiken af te zoeken, aan de overkant van de beek. Vanuit het niets kwam er ineens een lichtblauwe vlinder aangevlogen, die gelijk al fladderend op grote hoogte in een boom ging zitten . Onmiskenbaar een Kleine ijsvogelvlinder. Maar helaas dacht ik, ook die geeft mij het nakijken. Maar ik had het mis de vlinder kwam onverwachts weer even naar beneden, zodat ik nog toch nog een paar foto’s kon maken, en daarna verdween hij voorgoed uit mijn zicht in een hoge boom.
Kleine ijsvogelvlinder – Limenitis camilla
Ik vervolgde mijn weg weer, maar niet voor lang, want opeens zag ik
beweging in het heldere water van de beek. Tot mijn grote verbazing zwom
een grote Ringslang – Natrix natrix langszij. De Ringslang was
behoorlijk lang, iets minder dan 1.50m, dus het kon haast niet anders
dan dat dit een volwassen vrouwtje betrof.
Ze had mij ook in de gaten, dus ik besloot haar in te halen. Verderop
wilde ik mij wat verdekt op stellen, om een foto of filmpje te kunnen
maken. En ik had geluk want ik kreeg de kans om beiden te doen. Maar ik
had ook de nieuwsgierigheid van de Ringslang gewekt, want ze kwam opeens
het water uitzetten, het lange gras bewoog opzij , en opeens stond ik
als het ware oog in oog met een Ringslang, die voor mijn voeten abrupt
stopte. Ze probeerde met haar tong de geuren op te nemen en mij denk ik
te beoordelen, of ik een eetbaar hapje was (ik kan naar de reden alleen
maar gissen) Ze verdween vervolgens weer net zo geruisloos als dat ze
gekomen was, en ging het water weer in. Ik had haar met gemak kunnen
vastpakken, want Ringslangen zijn niet giftig en bijten ook niet, maar
als het niet nodig is om een dier in het wild aan te raken, dan doe ik
dat ook niet . Maar wat een belevenis.
Ringslang – Natrix natrix
Ik nog heb nog een tijdje naar de slang zitten kijken, en besloot na een
half uurtje weer verder te gaan. De beek moest ik op een gegeven moment
oversteken, en op dat moment hoorde ik de Wielewaal zingen, en zag ik
hem weer wegvliegen. Op het zelfde moment stond een Reegeit ineens op
uit het lange gras naast het pad, en die schrok zo van mij, dat ze als
een Kangoeroe wegsprong. Een eindje verderop herpakte ze zichzelf weer,
en vervolgde haar weg stapvoets, en stak toen de beek over. Heel
onverwachts begon een mannetje Roodborst Tapuit uit volle borst te
zingen, en op op dat zelfde moment vloog er een insect langs mij heen,
geel en rood van kleur, die op het eerste oog, mij altijd iets aan een
vrouwtje Platbuik libelle doet denken . Maar een tel later was er al bij
mij het besef , dat dit insect een grote wesp betrof, in dat geval een
Hoornaar – Vespa crabro die zichzelf uitbundig ging poetsen. Prachtig om
te zien, en ook dit kon ik mooi vastleggen.
Roodborsttapuit – Saxicola rubicola
Hoornaar – Vespa crabro
Weidebeekjuffer – Calopteryx
splendens
En net op het moment dat manlief kwam aanrijden, om mij op te halen,
landde er nog mannetje, en 1 vrouwtje Weidebeekjuffer – Calopteryx
splendens Muggenbeten, brandnetelblaren, een voor mij wegvliegende Wielewaal, het mocht de pret niet drukken. Wat een onverwachte topdag.
Hieronder vind je de filmpjes
Ieder jaar herdenken wij op 4 mei , en op 5 mei vieren wij de bevrijding.
We herdenken niet alleen de bevrijders van toen, die daarbij gevallen zijn. We herdenken alle mensen vanaf het uitbreken van de tweede wereldoorlog tot aan vandaag, alle burgers en militairen, die zijn omgekomen in oorlogssituaties of vredesoperaties. Ik denk dat Nederlanders op die 2 dagen en tijdens het 2 minuten stilte moment, daar best bij mogen stilstaan. Maar we moeten al die andere dagen niet uit het oog verliezen, dat er overal ter wereld onschuldige mensen sterven, en dat wij verplicht zijn, aan ons verleden, aan onze bevrijders en aan ons zelf, om alle andere mensen ook de helpende hand te bieden waar mogelijk, en waar we maar kunnen.