De Tuinvogels

Eindelijk de zon vandaag, het werd dan ook wel weer eens tijd. De laatste tijd meer het gevoel gehad, dat het herfst was, inplaats van winter. Heel weinig gefotografeerd de laatste tijd, vaak zelfs helemaal geen fototoestel bij me, omdat het te hard regende. Maar vandaag was hij er dan de zon, en dan is mijn grote hobby foto's maken een stuk leuker om te doen. Ik hoopte dat ik de Appelvink weer zou zien, maar helaas. Gisteren toen het net wat lichter werd buiten, en ik met Ulli de hond aan het wandelen was, kwam er 1 in een boom zitten vlak bij mij in de buurt, en wat was ik blij dat ik mijn camera bij mij had..

Appelvink – Coccothraustes coccothraustes

Op 5 januari had ik dezelfde vogel ook al gezien. Toen was er beter licht, maar op het moment dat ik de foto wilde maken, besloot Ulli de hond eens uitgebreid te gaan krabben in het gras, met als resultaat dat ik bewoog met de camera en daardoor de bovenkant van het kopje van de Appelvink miste..

Appelvink – Coccothraustes coccothraustes

Een prachtige vogel de Appelvink, en op 1 na, de grootste vinkensoort.in Europa De vogels zijn niet zeldzaam, maar je ziet ze bijna nooit, ze hebben een behoorlijk verborgen leven, en zijn ook nog eens erg schuw.. De Appelvink heeft een enorme krachtige snavel, zelfs de pitten van kersen krijgt de Appelvink met die snavel stuk. Vorig jaar in december toen ik een paar uurtjes op de kleinkinderen paste bij mijn dochter en schoonzoon in Dieren, kwam er een koppeltje vlak voor mijn neus zitten. Ik stond op dat moment met de kleinzoons naar buiten te kijken (etage woning), en toen vloog er een koppeltje in de boom vlakbij. De 2 vogels hadden niets in de gaten, en lieten zich prachtig zien, maar ik die (bijna) nooit van huis afgaat zonder fototoestel had deze uitgerekend die dag vergeten. Vandaag hoopte ik met dat mooie licht een Appelvink te zien, maar helaas dus. Wel heel bijzonder 3 Roodborstjes dicht bij elkaar. Wonder boven wonder lukte het om een foto te maken. In dit geval geen gezellig onderonsje, maar 2 rivalen en ws 1 vrouw.

 

Bijzonder moment 3 Roodborstjes bij elkaar Gelukkig bleef het bij een fluit gevecht, en even later besloot 1 van de rivalen er vandoor te gaan. Heel kort werd hij nog achter nagezeten door de ander, maar daarna was de rust weer terug. De meeste gevechten tussen Roodborst mannen verlopen niet zo..Het zijn heel vaak korte maar heftige gevechten in de lucht, en op een gegeven moment eindigd dat op de grond. Als de verliezer dan niet snel genoeg kan weg komen, dan moet hij dat vaak met zijn leven bekopen. Vandaag was het Nationale Tuinvogeltelling. Hartstikke leuk om te doen, je hoeft maar een half uurtje alle vogels in je tuin te tellen, dat is alles, en daarna kun je het aantal online doorgeven aan de Vogelbescherming Nederland.. Voor de liefhebbers, morgen kan er ook weer geteld worden, 

Kaartje vogeltelling in Gemeente Brummen

 

Moordenaars roofvogels ontmaskerd

Moordenaars roofvogels ontmaskerd http://t.co/vYMZAGvfMN — Annelies van Klinken (@AnneliesvanK) 14 januari 2015

Kunststukje

Inktzwarte dag

Gisteren leek een prachtige dag te worden, de zon scheen weer eens, en we mochten voor het eerst in het nieuwe jaar oppassen op onze kleinzoons. Het was genieten, wat gaan die 2 toch hard. Ze kunnen nu met woorden al heel duidelijk maken wat ze bedoelen, en dat maakt het een stuk gemakkelijker. Nog niet eens zo lang geleden, werd er een speeldje over het hekje in de keuken gegooid als 1 van de 2 het niet eens was met zijn broer. Nu kunnen ze elkaar met woorden al heel veel dingen duidelijk maken. Woorden, taal, muziek, schrijven, schilderen, tekenen, beeldhouwen, fotograferen, noem maar op, het zijn allemaal middelen om je te uiten. Wij mensen kunnen ook nog eens lachen en huilen. Dieren communiceren veel met lichaamstaal, die voor de diersoorten onderling dan ook weer een verschillende betekenis kunnen hebben, denk maar eens aan het zwaaien met de staart, dat een totaal andere betekenis heeft bij hond en kat. Er zijn mensen die graag op zichzelf zijn, en er niet zo'n behoefte om met anderen om te gaan, maar anderen willen graag deel uit maken van een groep. Overal in de wereld sluiten mensen zich aan bij groepen, denk maar aan de politiek en het geloof, maar soms wordt je door anderen ook ongewild gerekend tot een groep, terwijl je dat zelf helemaal niet wilt. Wat genoten wij gisteren van onze kleinzoons, de morgen vloog dan ook voorbij. Nadat ze tussen de middag hun boterhammetje hadden gegeten, was het tijd voor hun middagdutje. Ze vielen beiden als een blok in slaap. Tijd om even naar het NPO nieuws te kijken dat al was begonnen, en dan is het eerste wat je ziet een agent die op de straat ligt, en zich nog probeerd op te richten, en wat lijkt te zeggen tegen de man in het zwart die op hem afloopt met een groot wapen, en dan is het beeld voor een moment zwart, en hoor je alleen het geluid van een wapen, en op het moment dat het beeld weer terug is, lijkt al het leven te zijn verdwenen van de agent die op de straat ligt. Al snel werd er duidelijk wat er zich had afgespeeld. Het satirische weekblad Charlie Hebdo, was al vaker in het nieuws geweest, maar wat daar gisteren in Parijs is gebeurd...... Gisterenavond wilde ik iets op deze site zetten, maar ik kon geen woorden vinden, dus heb ik een tekening gemaakt. Anderen vonden die woorden wel. Vandaag kwam ik dit interview tegen op het internet,van de burgemeester van Rotterdam Aboutaleb . Om 11.00u was er 1 minuut stilte op de Nerderlandse radio en televisie zenders, en om 12.00u was er stilte in Frankrijk en is deze donderdag door de Franse president uitgeroepen tot nationale dag van rouw.

"Door je te uiten door middel van woorden, en in gesprek te gaan met anderen, heb je grote kans dat de lucht opklaart, als alleen de kogels nog spreken, weet je dat er uiteindelijk alleen maar een dikke mist van rokende wapens achterblijft."

© Annelies van Klinken 2015

 

Geen woorden.....

Goodgoan !

15 jaar geleden verbleef mijn vader in een verpleeghuis in Doetinchem. Vasculaire dementie was de diagnose. De kerstdagen en de jaarwisseling was hij door gekomen, maar niet zonder slag of stoot, want het was allemaal heel zorgelijk geweest. Niemand had verwacht dat hij nog zou opknappen, maar het tegenovergestelde gebeurde. Omdat we zoveel dagen in het verpleeghuis bij mijn vader waren geweest, besloten we die dag niet te gaan. De verpleging had ons verzekerd dat het prima met hem ging, hij was zelfs weer op, en zat in de huiskamer. Rond een uur of half 7 in de avond ,voelde het voor mij opeens niet goed om niet te gaan. Ga dan gewoon zei manlief, wat let je pak de bus (onze Hyundai 200) en ga naar je vader toe, ik blijf wel thuis bij de kinderen. Maar na lang wikken en wegen besloot ik toch om niet te gaan, de kinderen hadden ons al genoeg moeten missen die afgelopen tijd, ook al hadden ze er totaal geen moeite mee om bij hun andere opa en oma te zijn . Sterker nog, dit was een feest voor hun. Maar ik besloot om niet te gaan. We zaten goed en wel met de kinderen op de bank, toen de telefoon ging. Het was het verpleeghuis, en ik had de dienstdoende arts aan de telefoon met de mededeling dat mijn vader was overleden. Hij had zijn kopje koffie in de huiskamer opgedronken, en op het moment dat de verpleging zich omdraaide, om te vragen of hij nog een 2e kopje koffie wilde, was hij er al niet meer. Op dat moment dacht ik waarom ben ik niet gegaan waarom? Lang kon ik daar niet stil bijstaan, er moest van alles geregeld worden. De kinderen konden gelukkig bij mijn schoonouders worden ondergebracht, zodat manlief en ik mijn moeder (die nog van niets wist) konden ophalen in Doetinchem. Onderweg mijn zus en broers gebeld. Gelukkig hadden wij al een mobieltje, nou ja het ”tje” kan er wel van af, want hij was bepaald niet klein. Aangekomen bij het verpleeghuis, was mijn vader al op zijn bed gelegd. En toen wist ik het. Mijn vader was op zijn manier dood gegaan, net zoals hij ook altijd had geleefd., Heel gewoon, onopvallend, niks geen poespas niks geen gejammer om hem heen. Hij had zijn kopje koffie opgedronken,(als het lekker was geweest zou hij nog zijn duim hebben opgestoken),en toen is hij in alle rust gegaan. Het onderstaande gezegde is Winterswijks en doet mij aan mijn vader denken die in Winterswijk was geboren, en daar ook zijn jeugd heeft doorgebracht.   Geluk mo’j onderweg zeuken neet an’t ende van de weg want daor is’t walafelopene Goodgoan !

Gelukkig Nieuwjaar!

Iedereen de beste wensen voor het nieuwe jaar