Moordenaars roofvogels ontmaskerd

Moordenaars roofvogels ontmaskerd http://t.co/vYMZAGvfMN — Annelies van Klinken (@AnneliesvanK) 14 januari 2015

Kunststukje

Inktzwarte dag

Gisteren leek een prachtige dag te worden, de zon scheen weer eens, en we mochten voor het eerst in het nieuwe jaar oppassen op onze kleinzoons. Het was genieten, wat gaan die 2 toch hard. Ze kunnen nu met woorden al heel duidelijk maken wat ze bedoelen, en dat maakt het een stuk gemakkelijker. Nog niet eens zo lang geleden, werd er een speeldje over het hekje in de keuken gegooid als 1 van de 2 het niet eens was met zijn broer. Nu kunnen ze elkaar met woorden al heel veel dingen duidelijk maken. Woorden, taal, muziek, schrijven, schilderen, tekenen, beeldhouwen, fotograferen, noem maar op, het zijn allemaal middelen om je te uiten. Wij mensen kunnen ook nog eens lachen en huilen. Dieren communiceren veel met lichaamstaal, die voor de diersoorten onderling dan ook weer een verschillende betekenis kunnen hebben, denk maar eens aan het zwaaien met de staart, dat een totaal andere betekenis heeft bij hond en kat. Er zijn mensen die graag op zichzelf zijn, en er niet zo'n behoefte om met anderen om te gaan, maar anderen willen graag deel uit maken van een groep. Overal in de wereld sluiten mensen zich aan bij groepen, denk maar aan de politiek en het geloof, maar soms wordt je door anderen ook ongewild gerekend tot een groep, terwijl je dat zelf helemaal niet wilt. Wat genoten wij gisteren van onze kleinzoons, de morgen vloog dan ook voorbij. Nadat ze tussen de middag hun boterhammetje hadden gegeten, was het tijd voor hun middagdutje. Ze vielen beiden als een blok in slaap. Tijd om even naar het NPO nieuws te kijken dat al was begonnen, en dan is het eerste wat je ziet een agent die op de straat ligt, en zich nog probeerd op te richten, en wat lijkt te zeggen tegen de man in het zwart die op hem afloopt met een groot wapen, en dan is het beeld voor een moment zwart, en hoor je alleen het geluid van een wapen, en op het moment dat het beeld weer terug is, lijkt al het leven te zijn verdwenen van de agent die op de straat ligt. Al snel werd er duidelijk wat er zich had afgespeeld. Het satirische weekblad Charlie Hebdo, was al vaker in het nieuws geweest, maar wat daar gisteren in Parijs is gebeurd...... Gisterenavond wilde ik iets op deze site zetten, maar ik kon geen woorden vinden, dus heb ik een tekening gemaakt. Anderen vonden die woorden wel. Vandaag kwam ik dit interview tegen op het internet,van de burgemeester van Rotterdam Aboutaleb . Om 11.00u was er 1 minuut stilte op de Nerderlandse radio en televisie zenders, en om 12.00u was er stilte in Frankrijk en is deze donderdag door de Franse president uitgeroepen tot nationale dag van rouw.

"Door je te uiten door middel van woorden, en in gesprek te gaan met anderen, heb je grote kans dat de lucht opklaart, als alleen de kogels nog spreken, weet je dat er uiteindelijk alleen maar een dikke mist van rokende wapens achterblijft."

© Annelies van Klinken 2015

 

Geen woorden.....

Goodgoan !

15 jaar geleden verbleef mijn vader in een verpleeghuis in Doetinchem. Vasculaire dementie was de diagnose. De kerstdagen en de jaarwisseling was hij door gekomen, maar niet zonder slag of stoot, want het was allemaal heel zorgelijk geweest. Niemand had verwacht dat hij nog zou opknappen, maar het tegenovergestelde gebeurde. Omdat we zoveel dagen in het verpleeghuis bij mijn vader waren geweest, besloten we die dag niet te gaan. De verpleging had ons verzekerd dat het prima met hem ging, hij was zelfs weer op, en zat in de huiskamer. Rond een uur of half 7 in de avond ,voelde het voor mij opeens niet goed om niet te gaan. Ga dan gewoon zei manlief, wat let je pak de bus (onze Hyundai 200) en ga naar je vader toe, ik blijf wel thuis bij de kinderen. Maar na lang wikken en wegen besloot ik toch om niet te gaan, de kinderen hadden ons al genoeg moeten missen die afgelopen tijd, ook al hadden ze er totaal geen moeite mee om bij hun andere opa en oma te zijn . Sterker nog, dit was een feest voor hun. Maar ik besloot om niet te gaan. We zaten goed en wel met de kinderen op de bank, toen de telefoon ging. Het was het verpleeghuis, en ik had de dienstdoende arts aan de telefoon met de mededeling dat mijn vader was overleden. Hij had zijn kopje koffie in de huiskamer opgedronken, en op het moment dat de verpleging zich omdraaide, om te vragen of hij nog een 2e kopje koffie wilde, was hij er al niet meer. Op dat moment dacht ik waarom ben ik niet gegaan waarom? Lang kon ik daar niet stil bijstaan, er moest van alles geregeld worden. De kinderen konden gelukkig bij mijn schoonouders worden ondergebracht, zodat manlief en ik mijn moeder (die nog van niets wist) konden ophalen in Doetinchem. Onderweg mijn zus en broers gebeld. Gelukkig hadden wij al een mobieltje, nou ja het ”tje” kan er wel van af, want hij was bepaald niet klein. Aangekomen bij het verpleeghuis, was mijn vader al op zijn bed gelegd. En toen wist ik het. Mijn vader was op zijn manier dood gegaan, net zoals hij ook altijd had geleefd., Heel gewoon, onopvallend, niks geen poespas niks geen gejammer om hem heen. Hij had zijn kopje koffie opgedronken,(als het lekker was geweest zou hij nog zijn duim hebben opgestoken),en toen is hij in alle rust gegaan. Het onderstaande gezegde is Winterswijks en doet mij aan mijn vader denken die in Winterswijk was geboren, en daar ook zijn jeugd heeft doorgebracht.   Geluk mo’j onderweg zeuken neet an’t ende van de weg want daor is’t walafelopene Goodgoan !

Gelukkig Nieuwjaar!

Iedereen de beste wensen voor het nieuwe jaar

Afsluiten

Ieder jaar staan we op oudjaarsdag even stil bij de gebeurtenissen van dat afgelopen jaar. Het was een jaar dat voor een groot gedeelte voorbij ging in een waas. Een waas door een overvloed van verdriet en tranen. Maar uiteindelijk heeft het afgelopen jaar heeft heel veel duidelijkheid gebracht, en daardoor verdween die waas en werd het beeld helder. Doordat het beeld ineens heel erg helder wordt, weet je opeens dat je moet gaan handelen, beslissingen moet gaan nemen, ook al is dat met pijn in je hart. En nu op dit moment terugkijkend naar het afgelopen jaar, denk ik, het lijkt wel of een rol in een soapserie hadden, Goede tijden, slechte tijden is er niets bij. Wij manlief en ondertekende, zijn de serie uitgeschreven, maar de serie is nog lang niet afgelopen, want ik denk dat wij alleen maar de cliffhanger waren. Vandaag is het 31 december 2014 en de zon schijnt, en wij kunnen dit jaar in ieder geval goed afsluiten. Ik wens iedereen, voor de laatste dag van dit jaar, veel gezelligheid met elkaar. Voor de dagen die volgen in het nieuwe jaar, veel geluk, gezondheid, en vooral liefde voor elkaar.... De beste wensen voor 2015