vrijdag 8 maart 2013

Een belletje horen rinkelen.

Vanmiddag richting Apeldoorn vertrokken. Er werden in de wijk de Maten Pestvogels gemeld, en het bleek zelfs een groepje van 8 te zijn. Ik heb gelukkig al een paar maal het genoegen gehad om een Pestvogel-Bombycilla garrulus, in 2010 in Eerbeek, in het echt te mogen zien, maar nog nooit een groep. Dus snel even op Waarneming.nl gekeken, en daar werden de vogels vanmorgen om 8.30u nog gemeld, en de plek was ook keurig netjes aangegeven. Apeldoorn is vanuit Eerbeek niet zover, dus we waren er dan ook binnen no time. Op de beschreven plek aangekomen, was er natuurlijk geen Pestvogel te bekennen. Ik hoorde ook nergens het geluid van rinkelende belletjes, want daar lijkt het geluid van de vogels nog het meest op. Maar na ongeveer een kwartier landde er ineens een vogel vlakbij in een boom, en in een mum van tijd kwamen er nog zeven vogels bij. Ze waren het; de Pestvogels. Heel voorzichtig wat foto’s gemaakt, maar het viel me op dat ze tamelijk onrustig waren.
Pestvogel – Bombycilla garrulus

Even later werd mij ook duidelijk waarom, want er kwam een prachtige kat te voorschijn , die totaal niet in de gaten had dat zij voor die onrust zorgde. Maar helaas ging de hele groep er van door. Een klein half uurtje later kwamen ze weer terug. 2 vogels bleven in een boom verderop zitten, maar 6 vogels landen in de Lijsterbes voor mij, terwijl ik er toch behoorlijk dichtbij stond op dat moment. Het was echt geweldig, de vogels trokken zich helemaal niets van mij aan. Op het moment dat ik besloot om weer richting auto te gaan, kwamen er ineens meer mensen met een camera richting de vogels. Ik had niet verwacht dat ik deze winter nog een Pestvogel zou zien, sterker nog, ik had het voorjaar al helmaal in mijn hoofd, zeker nadat ik vanmorgen de Zanglijster al weer had horen zingen. Toch blij dat deze wintergasten,uit de landen in Scandinavie en Rusland( want dat zijn Pestvogels, de aantallen wisselen per winter, soms met velen, soms maar een paar)nog heel even in Nederland zijn gebleven.

woensdag 6 maart 2013

Monitoren

Voor het monitoren van Amfibieen op de Reeënberg in Loenen heeft zich gelukkig een plaatsvervanger gemeld. Ik kan het denk ik met een gerust hart overlaten aan Sabine. Sabine heel veel succes ! [showmap name='Loenen_Reenberg']

Monitoren

Voor het monitoren van Amfibieen op de Reeënberg in Loenen heeft zich gelukkig een plaatsvervanger gemeld. Ik kan het denk ik met een gerust hart overlaten aan Sabine.
Sabine heel veel succes !

dinsdag 5 maart 2013

De Kraanvogel (Grus grus ) toegift

Wat er ook gebeurd, wij gaan lopen zo kondigde Geert een paar dagen terug al aan. Vandaag zou het mooi weer worden, dus de planning was om een flink eind te gaan lopen. En zowaar het lukt ,en zowaar kwam er kwam helemaal niets tussen. Geert had een mooie route uitgestippeld, en zo kon het gebeuren dat we om 10.00u op de heide liepen bij Hoog Buurlo. Echt het mooiste wandelweer van de wereld.
Hoog Buurlosche Heide

Overal klonk al het gezang van de Veldleeuwerikken. Af en toe komen ze even van de grond af en vliegen al zingend rechtstreeks omhoog. Tot 2 maal toe kwamen er zelfs een paar Kolganzen overgevlogen, en een Buizerd. Voor ons was de lucht stralend blauw maar achter ons was het wat heiig. Toen we al een eind de heide op waren, probeerde ik om een Veldleeuwerik op de foto te krijgen, maar lukte jammer genoeg niet. En ineens zie achter ons 2 V vormen aankomen , over de bosrand heen, en ik weet gelijk dat dit geen Ganzen zijn. Even later zijn de vogels ook te horen, en ik maak Geert er op attent, dat het Kraanvogels zijn. Snel foto’s gemaakt , en toen de filmstand op de camera aangezet. En het ongelooflijke gebeurde ze kwamen onze kant op en zochten bijna boven ons hoofd een thermiekbel op , en dat gaf mij weer de kans nog een paar foto’s te maken. Daarna alleen nog maar gekeken naar die prachtige voorstelling, van prachtige vogels die steeds maar hoger en hoger in de lucht kwamen,eerst kris kras door elkaar heen, en opeens weer in een keurige V vorm weer verder vlogen, richting het Noord Oosten, waarschijnlijk op weg naar de landen in Scandinavië. De Kraanvogel is in Nederland een doortrekker. De najaarstrek is meestal eind oktober, begin november. Van de najaarstrek is vooral veel te merken in de oostelijke helft Nederland. Vogels uit Scandinavië en Oost-Europa blijven dan vaak een tijdje in Duitsland. Hierna vervolgen ze hun weg naar de overwinteringsgebieden die voornamelijk in Spanje liggen. De voorjaarstrek is meestal rond eind februari, begin maart. De trek richting het noorden vindt meer verspreid over het land plaats: er zijn in het voorjaar ook meldingen uit het westen van Nederland. En vandaag hadden Geert en ik dat geluk, om van dit prachtig schouwspel getuige te zijn .
Kraanvogel – Grus grus

Dit was de derde keer dat ik deze zeldzame vogels heb gezien, maar vooral ook gehoord. Het lijkt op een soort van getrompetter het geluid wat ze voortbrengen. De dag was al fantastich en na dit schouwspel helemaal. Een heel eind verderop kwamen we bij telpost De Braamberg een lid van het Apeldoorns VogelNet tegen. Hij stond er al enkele uurtjes, en had zelfs al verschillende groepen waargenomen. Ook hij was nog helemaal enthousiast over het gebeuren. So wie so leuk om eindelijk eens iemand ontmoet te hebben van Apeldoorns VogelNet. Ik ben zelf al een tijdje lid van het AVN forum op Facebook, maar tot nu toe nog nooit iemand in het echt gesproken. So wie so leuk om eindelijk eens iemand ontmoet te hebben van Apeldoorns VogelNet. Ik ben zelf al een tijdje lid van het AVN forum op Facebook, maar tot nu toe nog nooit iemand in het echt gesproken. De rest van de dag hebben we heerlijk in een prachtig gebied gewandeld, en op een gegeven moment was het zelfs zo warm dat we in ons T shirt liepen, voor Ulli bijna al weer te warm. Een prachtige dag die we mede door dat prachtige schouwspel van de Kraanvogels niet snel zullen vergeten.

maandag 4 maart 2013

Zonnestraaltjes

Vanmorgen was het gelijk anders wakker worden, licht in de kamer. Eindelijk de zon, en gelijk ziet alles er anders uit. Heel stilletjes hoop ik dat ik met het uitlaten van Ulli de hond, de groep Sijsjes weer tegen kom. Ze zijn er het hele weekend al, in de wijk waar ik woon. Natuurlijk al verschillende foto’s gemaakt, maar ja als je een foto kunt maken van een Sijs met zonlicht, dat zou natuurlijk geweldig zijn. En dat geluk had ik vanmorgen. Al van verre hoorde ik vanuit een boom een heel gekwetter, een groep van zeker 17 Sijsjes (Carduelis spinus) , in gezelschap van enkele Groenlingen (Carduelis chloris). Altijd weer verbaas ik mij er weer over hoe mooi deze vogels zijn, ze zouden zo uit de tropen kunnen komen. Het zijn wat mij betreft echte zonnestraaltjes, mooi om te zien en het is heerlijk om hun gezang en gekwetter aan te horen. Ze hebben ook heel veel van een Kanarie weg, en dat is ook niet zo verwonderlijk, want ze behoren allemaal tot de familie van de Vinken (Fringillidae), net als ook de Groenling. Tijdens onze vakantie, in Oberaula (Duitsland) zag ik een paar maal de Europese Kanarie (Serinus serinus) die heel veel lijkt op de Sijs, maar wat gelijk opvalt (als je beter kijkt) is het verschil in de snavel vorm. De Sijs heeft toch wel een behoorlijk spits redelijk groot snaveltje, terwijl de Europese kanarie een heel bescheiden snaveltje heeft. De Europese kanarie is in Nederland nog steeds een zeldzame verschijning , en ik hoop dan ook dat ik ooit nog een keer dat geluk heb. Maar dat maakt allemaal niet uit , ik was al lang blij met deze groep Sijsjes, die waarschijnlijk helemaal ergens uit Noord of Oost Europa is gekomen om hier te overwinteren, en anders dan voorgaande jaren, duurde het deze winter wel erg lang voordat ik in de wijk waar ik woon een Sijs kon ontdekken. 

Europese Kanarie – Serinus serinus

Sijs - Carduelis spinus