donderdag 6 september 2012

Het Kleine Kamertje

Zoals bijna ieder huis bevat ons huis ook een klein kamertje. En daarmee bedoel ik niet ,, Het kleinste kamertje,,waarmee doorgaans het toilet word bedoeld , nee ik bedoel echt de kleinste kamer in huis. Ooit begon dit kamertje als baby kamer voor onze tweede dochter ,begin jaren 90 in de kleuren wit met mintgroen, want dat was toen in . De kleuren blauw voor een jongen en roze voor een meisje werden ook nog steeds gebruikt, maar met die mintgroene kleur zat je natuurlijk altijd safe . Een fraaie met afbeeldingen bedrukte band behang halverwege op alle muren, maakte het plaatje af. Toen onze jongste dochter op komst was verhuisde onze tweede dochter naar de kamer van de oudste. Zo kon het gebeuren dat het kamertje geruime tijd dienst deed als baby kamer in de kleuren wit met mint groen. Maar op een gegeven moment was onze oudste dochter toe aan een eigen kamer, en zodoende verruilde de oudste en de jongste van kamer. Het kamertje veranderde vervolgens in een tiener kamer, met een hoogslaper en veel spulletjes van de Spice girls. Maar ja op een gegeven moment wilde de oudste toch een wat grotere ruimte , en de middelste was ondertussen ook wel toe aan een eigen kamer, en zo kon het gebeuren dat er binnen 1 huis een complete volksverhuizing op gang kwam. Het kamertje kreeg de kleur Gatenkaas Geel op de muur en met heel veel dolfijnen spulletjes. Dit duurde een tijdje , totdat Harry Potter het hele kamertje omtoverde in een …..Harry Potter kamer. Lakens, gordijnen ,posters , videobanden, kussens , en vooral veel Harry Potter boeken. Maar ja ook dit bleek niet de eindbestemming van het kamertje te zijn . Onze oudste dochter ging samenwonen met haar vriend(nu haar man), en de kamer op zolder kwam vrij. Dus nadat onze oudste was verhuisd en de middelste dochter de zolderkamer had betrokken, kwam het kamertje leeg te staan. Maar niet voor lang. Naar grondig gerenoveerd te zijn werd het een soort van gemeente dependance, een PvdA bolwerk, een kantoor met een computer, en een biliotheek en videotheek in een. In een vrij hoekje stonden er ook nog 2 kattenbakken, die hadden daar dus echt hun kleinste kamertje,, De afgelopen week is het kamertje van al deze functies ontheven. Vrijwel de gehele inhoud van het kamertje is naar de zolder verhuisd (al een jaar vrij omdat ook de middelste dochter ondertussen ook ging samen wonen). En zo kan het zomaar gebeuren dat met de geboorte van de kleinkinderen het kleine kamertje zijn oorspronkelijke functie weer terug krijgt, namelijk die van baby/kinderkamer. Welke kleuren het kamertje nu gaat krijgen is nog de grote vraag , maar dat komt nog wel.


 

Tijd voor Pearl (deel 3)of niet alles is wat het lijkt.

Nu dan het laatste deel over een eventueel bezoek Pearl. Tenminste ik hoop het vandaag te kunnen afronden. De wandeling op de heide bij Hoenderloo, maakte in ieder geval ook duidelijk, dat ook Geert niet alles ziet. Terwijl hij samen met de hond voorop liep, zag ik in een dode boom een eindje verderop naast het pad een vrouwtjes Tapuit (Oenanthe oenanthe) zitten, en Geert dreigde er zo langs heen te lopen. Misschien moeten we beide aan een nieuwe bril. Gelukkig kon ik hem nog net op tijd waarschuwen, zodat ik toch nog de kans kreeg om een foto en een filmpje te maken. Het kan maar zo zijn dat dit voorlopig de laatste Tapuit is die ik dit jaar heb gezien, omdat ze binnenkort weer vertrekken naar Afrika om daar te overwinteren. Terwijl wij het pad verder afliepen sprongen er regelmatig kleine sprinkhaantjes voor onze voeten. De meesten waren Knopsprietjes (Myrmeleotettix maculatus) Maar opeens was daar ook een wat groter sprinkhaantje. die wel heel erg mooi in het zonnetje ging zitten. Het lukte dan ook prima om een beetje goede foto te maken. en ik ging er zonder meer van uit dat het om een een Wekkertje(Omocestus viridulus)ging, een gewone soort (niet overal in Nederland, maar wel op de Veluwe). Nog helemaal in de ban van De Adder, plaatste ik de foto’s de volgende dag bij Waarneming.nl. Omdat ik door de omstandigheden me even geen tijd gunde om foto’s op Waaarneming.nl te plaatsen betrof het een behoorlijk grote bulk. Terwijl ik nog bezig was met het invoeren van de foto’s kwam er al vrij snel het eerste commentaar binnen , en tot mij grote verbazing over het Wekkertje, dat een Zoemertje (Stenobothrus lineatus) bleek te zijn, een zeldzame soort. En dan zit je met een dubbel gevoel. Blij dat je een zeldzame soort op de foto hebt gezet, maar ook wat teleurgesteld omdat je je dat in het veld niet hebt gerealiseerd . Al heel vaak gehoopt dat ik een Zoemertje op de foto had gezet, bleek achteraf het toch steeds om een Wekkertje te gaan. Ik hoop dat ik ooit de veldsprinkhanen wat beter onder de knie krijg. Maar misschien doet een nieuwe bril toch wonderen. Zoek de verschillen

Wekkertje - Omocestus - viridulus

Zoemertje - Stenobothrus -lineatus

 

Tijd voor Pearl (deel 2) of een addertje onder het gras.

Heel langzaam komt het goede gevoel weer een beetje terug. We durven weer blij te zijn. Met kinderen en kleinkinderen gaat het goed , en over Geert zijn hart is de cardioloog meer dan tevreden. Wat wil een mens nog meer. Daarom tijd voor een wandeling op de heide van het Deelerwoud bij Hoenderloo. Het was alweer even geleden, en dat was voor ons allebei goed te merken. We hadden allebei zo iets van, dat gaat hem niet worden vandaag. Maar als je dan eenmaal op die heide loopt,voel je de energie terugstromen. Overal die mooie paarse tint, heel veel vlinders, in dit geval de Atalanta een vlinder die in deze tijd van het jaar aan de grote trek is begonnen. En tot onze verbazing trok het wolkendek helemaal open, en begon de zon te schijnen. Gelukkig was de warmte nog redelijk te doen, maar om de hele grote ronde te lopen, dat was iets te veel van het goede, daarom nemen we ook een afslag eerder, dan dat eigenlijk de bedoeling was . Het is een stukje waar her en der wat bomen staan, en al lopend probeerde ik er achter te komen waar de Raaf zich bevond, die even daarvoor een boom was ingevlogen, mij ondertussen afvragend waarom we op dit gedeelte van de Veluwe nog nooit Hagedissen of Hazelwormen zijn tegen gekomen. Opeens hoorde ik achter mij Geert roepen dat ik snel moest kijken. Ik achterom kijken naar de plek waar Geert naar toe wees, maar de vlinder die ik daar verwachte zag ik niet. Wat moet ik zien vraag ik nogmaals. En opeens zie ik waar ik even daarvoor waarschijnlijk dicht langsheen ben gelopen. Helemaal verstard en met opgeheven kop ligt niet ver van mij vandaan een prachtige slang, met over de lengte een zigzag patroon. Dit was onomstotelijk een Adder . Volgens Geert is het dier zeker 70 cm. Heel voorzichtig maak ik een aantal foto’s en een filmpje. De Adder lijkt al die tijd bevroren, zelfs het gespleten tongetje blijft binnenboord. Op het moment dat we besluiten om weer verder te gaan, houd de Adder het zelf voor gezien, en verdwijnt geruisloos over het pad richting de heide tussen het lange gras door uit ons beeld. Hoe is het mogelijk grapte Geert dat je die Adder niet gezien hebt, je ziet van alles en zoiets zie je niet. Misschien toch tijd voor een nieuwe bril ? Mijn enige verklaring was, dat ik te druk met het zoeken naar de Raaf was. Maar ja zelfs toen Geert het dier aanwees, zag ik het nog niet. De rest van de wandeling raken we niet uitgepraat over onze bijzondere ontmoeting. De laatste Adders die ik gezien heb is zeker 45 jaar geleden (oei, waar blijft de tijd)en dat was niet ver van mijn geboortehuis in Doetinchem. Tegenover De Vijverberg het voetbalstadion van De Graafschap was een bosje met een, zoals wij dat noemden, grote zandbult. Als kinderen zijnde speelden we daar altijd. Zo kon het dan ook gebeuren dat mijn broer(toen nog broertje) ging zitten, steunend met zijn handen in het gras terwijl daar 2 Addertjes lagen. Gelukkig is er toen niets gebeurd. De zigzag tekening weerhield mij er toen van om ze vast te pakken. Ik herkende die zigzagstreep van een foto , uit één van mijn natuurboeken waar ik regelmatig uit las. Zigzag betekende Giftig. De zandbult in Doetinchem is al tijdens mijn kinderjaren verdwenen. Het hele gebiedje is toen in handen gekomen van een familie die nauwe banden onderhield met het koningshuis, en die er in onze (kinder)ogen een paleisje bouwden. Hoe dan ook het gebiedje werd verboden voor onbevoegden zoals dat zo mooi heet. Tegenwoordig is de Adder zeldzaam, of de Adder dat vroeger ook was weet ik niet, maar feit is dat dat dit de tweede keer in mijn leven is dat ik een Adder in het wild zie. Van een Adderbeet schijn je niet echt vrolijk te worden, maar gelukkig is een Adder een dier die de mens liever uit de weggaat. Deze Adder was zich waarschijnlijk aan het opwarmen in de zon, en daardoor totaal verrast door ons, en wij vanwege het feit dat wij dit toch schuwe dier aantroffen op een wandelpad. Het was onze eerste wandeling sinds lange tijd weer op de heide, en dat werd ook nog eens een hele bijzondere wandeling dankzij de oplettendheid van Geert , want ik was er ziende blind langs gelopen. Word vervolgd. 

                                                                     Adder -Vipera berus


Tijd voor Pearl (deel 1)


Het lijkt eindelijk weer eens allemaal de goede kant op te gaan.

Met onze dochter en haar nieuwbakken gezin gaat gelukkig alles voorspoedig, kinderen groeien als kool, wat wil een mens nog meer.

Toch wel heel bijzonder als je voor het eerst je kleinkinderen thuis op bezoek krijgt.

Kun je nog zien wie wie is vraagt mijn dochter. Eerlijk is eerlijk, zo op het eerste gezicht lijken ze wel erg veel op elkaar.

Prompt zit ik er natuurlijk naast. Tijd voor een nieuwe bril ???

Als even later de 2 mannekes uit hun maxi cosi worden gehaald, dan zie ik het verschil aan de verschillen in lengte .

Maar feit is dat onze kleinzonen wel heel veel op elkaar gaan lijken. Zou het dan toch een eeneiige tweeling betreffen.

Volgens onze dochter moet dat haast wel het geval zijn , omdat o.a de oortjes gespiegeld zijn, dat wil zeggen de vorm van de oortjes. Dit schijnt bij een eeneiige tweeling vaak het geval te zijn.

Ik hoop in ieder geval dat ik ze later wel uit elkaar kan houden, maar of een nieuwe bril daarbij kan helpen ????

Voorlopig is het gelukkig alleen maar genieten geblazen, want ondanks dat het al een tijdje geleden is dat de jongste dochter nog in de luiers zat, is het toch allemaal toch heel vertrouwd.

Leuke weetjes over tweelingen

Steeds meer tweelingen,

Wist u dat er de laatste jaren steeds meer tweelingen worden geboren. Dit heeft verschillende oorzaken. Doordat vrouwen op steeds latere leeftijd kinderen krijgen worden er meer tweelingen geboren, want de kans op een tweeling is groter naarmate je ouder bent. Ook door IVF is de hoeveelheid tweelingen gestegen, over het algemeen worden er meerdere bevruchte eicellen teruggeplaatst, als er meerdere volgroeien krijg je een tweeling.

Eigen taaltje,

Wist u dat 40 % van de tweelingen tussen de anderhalf en tweeënhalf jaar een eigentaaltje heeft? Vaak is het taaltje verdwenen voordat je het goed en wel in de gaten hebt, doordat de kinderen in dezelfde tijd ook gewoon leren praten. Hoe meer je met je kinderen praat, liedjes zingt en voorleest, hoe sneller de kinderen hun taaltje kwijtraken. Vaak vullen tweelingen elkaar aan: de een begint een verhaal, de ander maakt het af. Laat een kind dat met een verhaal begint het uitpraten. En daarna mag de ander zijn of haar ervaringen vertellen.

Gespiegelde tweelingen,

Wist u dat ongeveer 25 procent van de tweelingen wordt geboren als gespiegelde eeneiige tweelingen. Fysieke kenmerken zoals moedervlekken verschijnen op exact de tegenovergestelde plek en als de één linkshandig is, is de ander rechtshandig. Ook haarkruinen of onregelmatige tanden zijn in spiegelbeeld. In sommige gevallen zijn zelfs interne organen als het hart en de longen gespiegeld.
Vingerafdrukken,

Wist u dat een tweeling nooit volledig identieke vingerafdrukken heeft? Ieder mens heeft een verschillende vingerafdruk, ook eeneiige tweelingen die verder volledig identiek zijn. Het kan wel dat de vingerafdrukken erg op elkaar lijken, maar helemaal hetzelfde kan niet.

Kans op een meerling,

Uit statistisch onderzoek is gebleken dat ongeveer 1 op de 100 zwangerschappen leidt tot een tweeling. Maar eenderde van deze tweelingen is eeneiig. Een identieke tweeling wordt dan ook slechts na 1 op de 250 zwangerschappen geboren. Drielingen komen nog veel minder vaak voor: volgens de cijfers wordt slechts bij 1 op de 8.000 bevallingen een drieling geboren. De gevallen waarbij een vrouw spontaan zwanger raakt van meer dan drie kinderen zijn nog veel zeldzamer.

Jongens of meisjes ?

De kans dat je meerling bestaat uit meisjes is overigens groter dan de kans op meerdere jongetjes. Hoe meer baby’s, hoe kleiner de kans is dat er een jongen bij zit. Waarom dit zo is, is niet duidelijk. Bij een twee-eiige tweeling is de kans ongeveer 50 % dat je een jongetje en een meisje krijgt. De kans op twee kinderen van hetzelfde geslacht is eveneens ongeveer 50%

Bron; Tweelingenondezoek.nl



donderdag 30 augustus 2012

Thuis

Eindelijk na een week bivakkeren in het ziekenhuis, mocht onze dochter gisteren met de kinderen naar huis. De eerste nacht thuis hebben ze er al op zitten, ondanks de drukte die een tweeling nu eenmaal met zich mee brengt, voert het woord geluk, de boventoon.



Eindelijk na een week bivakkeren in het ziekenhuis, mocht onze dochter gisteren met de kinderen naar huis.  De eerste nacht thuis hebben ze er al op zitten, ondanks de drukte die een tweeling nu eenmaal met zich mee brengt, voert het woord geluk, de boventoon. Gelukkig maar , maar ook niet zo verwonderlijk want die 2 mannekes daar smelt je voor . Voor het eerst gisteren de oudste kunnen vasthouden, na al die zorgen om hem , was dit toch wel een geweldig moment. En onze dochter is waarschijnlijk voor het eerst in haar leven verliefd op 3 mannen tegelijk. 27 augustus wederom een dag om niet te vergeten. Nu is vooral genieten geblazen van die kleintjes. op wie zullen ze in hun doen en laten later nog het meest lijken, op hun vader of hun moeder ???? Ik heb zo’n vermoeden, dat we dat allemaal gaan zien de komende tijd. Voorlopig is het recept slapen en groeien geblazen voor die kleine mannekes, overgoten met een sausje van liefde. Het lijkt er op dat het geluk weer begint terug te keren in ons leven, want de dag vandaag was ook al weer zo’n bijzondere dag. De opa van de mannekes werd gelukkig vandaag niet gearresteerd door de cardioloog na de fietstest sterker nog ze is hartstikke tevreden. De avond ervoor( voordat we het goede nieuws kregen van onze dochter en haar gezinnetje)stond er een prachtige regenboog aan de lucht. Ik moest toen ineens aan deze spreuk denken; Een regenboog in de morgen,  maak je maar veel zorgen; Maar een regenboog in de avondstond, leg gerust je hoofd op de grond.

 


zondag 26 augustus 2012

Oma worden, oma zijn

Het is nog een beetje een onwerkelijk gevoel, ik zit ook nu nog steeds verbaasd op mijn stoel Eindelijk zijn onze kleinzoons weer even bij elkaar die foto, daar staar ik de hele avond al naar Bijna 9 maanden 1 ruimte gedeeld, steeds samen te zien op het echobeeld. Abrupt kwam daar met de bevalling een einde aan, en moest Daan tijdelijk zonder Koen verder gaan. Grote broer en kleine broer wie had dat gedacht, er werden toch ongeveer kinderen van gelijke grote verwacht. Ik voel mij zo trots terwijl ik niets heb gedaan, ik heb alleen maar wat op de achtergrond gestaan. Wat zijn jullie mooi met alles er op en eraan, wat had ik graag al met jullie beiden in mijn armen gestaan. Een tweeling wie had dat ooit gedacht, ik niet ik had dat nooit verwacht. Hoe zal het straks gaan hoe word ik genoemd, dat is iets wat er steeds door mijn hoofd heen zoemt. Ik kan nooit in de schoenen van de oma van jullie moeder staan, maar ik probeer wel die zelfde weg op te gaan. Oma wordt je vanzelf , maar daarom ben je het nog niet, maar hoe dan ook ik weet dat ik nu al volop geniet. Ook al hebben de zorgen nu nog wat de overhand straks lieve Daan en Koen lopen we hand in hand. 

 

donderdag 23 augustus 2012

Lieve Daan & Koen

Daar waren jullie dan, voor mij en jullie andere oma en de opa’s toch nog onverwachts. Jullie papa en mama hadden hadden de opa’s en oma’s mooi voor de gek gehouden. Dat jullie met z’n tweetjes waren dat wisten wij natuurlijk allang, maar of jullie 2 jongetjes, of 2 meisjes, of misschien wel een jongetje en een meisje waren dat wisten jullie opa’s en oma’s niet . Jullie papa en mama wisten het wel, maar dat wilden ze toch geheim houden. Dus jullie oma’s maar de hele tijd voorspellingen doen, en het is maar goed dat deze oma er geen weddenschap van gemaakt heeft, want ik zat er helemaal naast. In het begin dacht ik wel dat jullie 2 jongens zouden zijn. De laatste maanden dacht ik de hele tijd dat jij Daan een meisje zou zijn, niet dat ik dat gezien heb met het maken van de echo,(dat is een soort foto die van jouw en je broertje gemaakt is ,toen jullie nog bij mama in de buik woonden). Dat kwam gewoon omdat je gewoon steeds wat kleiner was dan je broertje. Maar nu ik weet dat jullie allebei jongens zijn vind ik dat stiekem wel heel leuk. Dat komt misschien wel omdat jullie mama alleen maar zusjes had. Gisteren toen ik jullie voor het eerst zag was het of ik jullie al heel lang kende. Jullie mama had ook al zoveel over jullie verteld. Volgens jullie mama lag Daan altijd onderin de buik van jullie mama en Koen meestal boven in de buik. Toen jullie mama voor het eerst in het ziekenhuis moest blijven, omdat jullie schijnbaar zin hadden om geboren te worden, was Koen de hele tijd verstoppertje aan het spelen, want de zuster die met een apparaatje van de echo Koen moest zoeken is er bijna de hele avond mee bezig geweest. Als ze Koen eindelijk had gevonden, had Koen zich al weer verstopt nog voordat ze weer weg was. Wat dat betreft hebben jullie af en toe flink de boel op stelten gezet . Jullie papa heeft heel wat kilometers moeten maken om mama en jullie natuurlijk ook iedere dag te bezoeken in het ziekenhuis. Later als jullie wat groter zijn dan zullen jullie de verhalen vast en zeker nog wel horen. Jij Daan was toch altijd een beetje het rustige kindje. Soms was je mama ook wel eens een beetje ongerust, omdat ze je dan niet voelde bewegen. Jullie papa en mama hadden het dan ook altijd over het drukke en het rustige kindje en de dokters noemde jullie kindje A en B. Vandaag waren jullie opa en ik weer bij jullie op bezoek. Stiekem hadden wij natuurlijk gehoopt dat jullie allebei bij mama op de kamer lagen, maar jammer genoeg was dat niet zo. Och Daan ik had zo gehoopt dat die couveuse maar voor 1 nachtje zou zijn, ik vind het zo sneu voor jou dat je het nu even zonder Koen moet doen. Mama kan je gelukkig de hele dag op de televisie zien, en ze kan jou ook als ze dat wil , samen met jullie papa de hele dag bezoeken. Voorlopig moeten jullie samen met jullie mama nog even in het ziekenhuis blijven, maar als alles goed gaat dan mag jullie papa jullie volgende week mee naar huis nemen. Gisteren en vandaag heb ik natuurlijk al een foto gemaakt van jullie en ik vind jullie de mooiste baby’s van de wereld, en ik zou jullie ook het liefst aan de hele wereld willen laten zien, maar dat ga ik lekker niet doen. 

Hoe jullie er uit zien blijft lekker mijn geheimpje.  

  

 

 

.