Verkiezing Insect van het jaar 2025

 

Vanmorgen heb ik mijn nominatie voor de Verkiezing Insect van het jaar 2025 ingestuurd.
De verkiezing van het insect van het Jaar wordt georganiseerd door een aantal organisaties namelijk;
-Taxon Foundation
– EIS Kenniscentrum Insecten
– Nederlandse Entomologische Vereniging
– Naturalis Biodiversity Center.

Ik hoef niet lang te denken over het insect van het jaar, want dat zijn er voor mij meerdere, met nog steeds met stip op de eerste plaats
de Veenmol – Gryllotalpa gryllotalpa, die ik helaas nog nooit in het echt heb gezien. Sowieso valt de Veenmol af, omdat die al een keer als 2e was geëindigd in 2022.

Heel veel insecten passeerden in korte tijd de revue, maar al heel snel dwaalden mijn gedachten af naar die bijzondere avond in de zomer van 2019 die ik niet zo snel vergeten zal .

Daarom hieronder mijn nominatie voor het favoriete insect van 2025 en de vragen die ik moest beantwoorden.

Schoraas of zomersneeuw – Ephoron virgo

Wat maakt dit insect bijzonder?

Ik had al vaak gehoord en gelezen over het fenomeen zomersneeuw, dat vooral te zien is op mooie zomeravonden in de buurt van rivieren.

Totaal onverwacht, was ik op 30 juli 2019 tijdens een wandeling met onze hond, in onze wijk in Eerbeek , op een mooie zomerse avond getuige van een prachtig fenomeen.

Vanuit het niets begonnen honderden (misschien wel duizend) oplichtende melkwitte insecten te vliegen in het licht van de lantaarnpalen, waardoor het leek alsof het begon te sneeuwen.

Omdat ik altijd mijn camera bij mij heb kon ik een korte video maken van deze fascinerende dans van deze prachtige haften, of eendagsvliegen, die de bijzondere naam Schoraas (Ephoron virgo) dragen. Een mooie foto maken was een ander verhaal .

De avonden daarop werd de dansgroep al snel kleiner, en vond ik onder verschillende lantaarns bij ons in de wijk alleen maar heel veel dode exemplaren, alsof er een laagje sneeuw lag.
Het waren vooral de mannetjes die op de grond lagen met hun lange draadvormige aanhangsels . Op de lantaarnpalen zelf ontdekte ik nog verschillende vrouwtjes die te onderscheiden zijn van de mannetjes , door de gele klompjes aan het achterlijf, ipv de draadvormige aanhangsels. Ook die vrouwtjes waren dood, zij hadden de pech dat ze in de draden van een oud web van spinnen waren terecht gekomen.
Dat is het tragische korte leven van een eendagsvlieg, na de voortplanting is het al heel snel met je afgelopen.

De hele eerste week van augustus van 2019 heb ik nog kleine groepjes van die prachtige dansers waargenomen op verschillende plekken bij ons in de wijk , daarna helaas nooit meer.

Door watervervuiling was het Schoraas verdwenen in Nederland, maar dankzij het schonere water in de grote rivieren is deze bijzondere eendagsvlieg gelukkig sinds eind vorige eeuw weer te zien in Nederland.

Wat zou je over deze soort nog uitgezocht willen zien?

Ik zou heel graag willen weten, waarom ik midden in een dorp aan de rand van de bossen van het Nationaal park Veluwezoom redelijk ver (ongeveer 9 km) van een rivier vandaan (IJssel) getuige kon zijn van dit prachtige fenomeen, en komt dit vaker voor ?

Meer info over de Verkiezing Insect van het jaar 2025

Schoraas of zomersneeuw - Ephoron virgo

 

 

DetoX

 

Manlief en ik hebben een maand geleden besloten om ons X account (voorheen Twitter) leeg te plukken.

Sinds 2011 waren wij al aanwezig op Twitter . Ik zelf had in de loop redelijk wat volgers gekregen, vooral mensen die net als ik van natuur houden kreeg ik als volgers .

Zelf volgde ik ook heel veel natuurmensen, maar ook de mensen in politiek volgde ik, en door sommigen van hen werd ik ook terug gevolgd . Maar ik volgde vooral heel veel instanties en verengingen zoals de Gemeente Brummen, de politieke partijen in 2e Kamer, Natuurmonumenten, Staatbosbeheer, Vogelbescherming, Zoogdierverenging, Prostaatkankerverenging, KWF kankerbestrijding, DeGoedeZaak, en zo kan ik nog wel even door gaan.

Twitter werd in 2006 opgericht door oa Jack Dorsey en het was een sociaal mediaplatform, een plek om meningen te delen, het laatste nieuws te krijgen .

In het begin was er een limiet aan het aantal leestekens in een bericht , maar later werd dat gelukkig wat meer. Maar het platform veranderde toen Elon Musk Twitter overnam voor $44 miljard . Al snel veranderde Musk de naam van Twitter in X, en dat was voor mij al een teken aan de wand .

Factchecks verdwenen op X waardoor er allerlei nepnieuws verscheen, net als de vele trollen . Maar het ergste vond ik de haatdragende berichten , die steeds meer op het platform verschenen . Manlief en ikzelf hebben daar gelukkig weinig mee van doen gehad. Het ergste wat ik op X heb meegemaakt (toen het nog de naam Twitter had) was dat iemand mij voor een blind paard heeft uitgemaakt, die je toch niets kunt leren. De man in kwestie ken ik persoonlijk, en woont ook nog eens in het buitengebied van Eerbeek. Anderen op Twitter stuurden een screenshot van dat bericht naar mij toe, want ikzelf was al geblokkeerd door de bewuste man, omdat hij het niet met mij eens was over een mening die ik had over natuur en landbouw.

Maar goed, toen Musk aan de macht kwam, Heb ik al heel veel berichten van mij met natuurfoto’s van platform X weggehaald .

X – AnneliesvanK

Toen zijn samenwerking met elect president Trump duidelijk werd hebben manlief en ik het besluit genomen , om zoveel mogelijk ons account op X leeg te plukken, en niet meer op het platform te reageren op berichten, en of te delen.

Vanavond voor de inauguratie van president Trump hebben manlief en ik definitief ons X account opgezegd.

Inmiddels zijn we beiden al wel weer een maand actief op een ander platform namelijk Bluesky (opgericht door voormalig Twitter baas Jack Dorsey) en dat bevalt tot nu toe goed.

X – AnneliesvanK

 

IJshaar !

 

Op de terugweg van Didam (Op herhaling Siberische Braamsluiper) naar ons huis in Eerbeek,

Onderweg in de buurt van de IJssel bij Doesburg

besloten we nog even om een kleine D tour te maken door de bossen bij Eerbeek.

We waren nog maar goed en wel de weg door het bos opgereden, of manlief ontdekte even voorbij 1 van de paperfabrieken van Eerbeek allemaal witte plekken tussen de afgevallen takken en bladeren van Beuken op de bosgrond . Zijn vermoeden bleek juist te zijn, want er was sprake van IJshaar !

IJshaar ook wel de baard van Koning Winter genoemd is een zeldzaam natuurverschijnsel, en je kan het in loofbossen (vooral Beuken) vinden als het een heel klein beetje vriest, en er veel vocht in de lucht hangt, zoals bijvoorbeeld met mist.

Door de stofwisseling van schimmels in het (dode) hout dat op de bosbodem ligt komt er wat water vrij, en dat schijnt dan door de poriën in het hout naar buiten geperst te worden (houtstralen), en dat bevriest dan tot een haarachtige structuur in bepaalde weersomstandigheden.

IJshaar smelt na aanraking direct weg, want het is behoorlijk teer. Meestal zie je IJshaar alleen bij bepaalde weersomstandigheden in de ochtend verschijnen, daarom was het ook best bijzonder dat manlief het vandaag in de namiddag ontdekte . Aan het eind van het ritje ontdekte ik ook nog een plek met op verschillende plaatsen IJshaar.

Dit was voor ons in ieder geval een bijzondere afsluiting van een leuke middag !

20-01-2025 - IJshaar 

 

Op herhaling bij de Siberische Braamsluiper in de Achterhoek

 

Wil je vanmiddag nog ergens naar toe was de vraag van manlief vanmorgen, want ik wil er namelijk even op uit.

Lang moest ik daar niet over nadenken, want ik wilde heel graag nog een keer op herhaling gaan bij de Siberische Braamsluiper .

En zo kon het gebeuren dat ik vanmiddag op uitnodiging van de bewoner wederom in de huiskamer stond om de vogel te bewonderen .

Net als de vorige keer liet de Siberische Braamsluiper (Curruca curruca blythi) zich van alle kanten bewonderen. Ook nu werd de voedertafel niet gedeeld met andere vogels door het kleine baasje. Vooral de 3 Roodborstjes ! hadden het flink te verduren.

Het licht was net als de vorige keer niet al te best, maar dat mocht de pret niet drukken.

Gelukkig lukte het mij nu om wat korte video opnames te maken van dit bewegelijke vogeltje, helaas is een geluidsopname van de roep van de Siberische Braamsluiper niet gelukt, ondanks dat de vogel wel weer even van zich liet horen.

Wie weet komt er nog een volgende keer !

(Zie ook het blog van 13-01-2025)

 https://anneliesnatuurlijk.nl/een-siberische-braamsluiper-in-de-achterhoek/

Siberische Braamsluiper - Curruca curruca blythi 

 

Een Siberische Braamsluiper in de Achterhoek

 

Manlief voelt zich gelukkig weer goed genoeg om een stukje te rijden, daarom ging we vandaag richting Duitsland, om boodschappen te doen. Op de heenweg was eigenlijk het plan om even Didam aan te doen, omdat daar al een tijdje een bijzonder vogeltje verbleef namelijk een Siberische Braamsluiper (Curruca curruca blythi).

Maar ondanks dat het in Eerbeek goed zicht was, reden we in Laag-Soeren (een plaats tussen Eerbeek en Dieren) al in de dichte mist. Gelukkig werd na Laag-Soeren de mist een stuk minder.
We besloten toch maar om Didam even te laten voor wat het was , en eerst onze boodschappen in Duitsland te doen.

Op de terugweg was het zicht gelukkig een stuk beter, en daarom reden we naar de plek waar de Siberische Braamsluiper voor het laatst was gezien.
Toen we daar waren aangekomen, en vanuit de auto turend een poosje stonden, kwam er een auto aangereden met een Duits kenteken. de mannen uit de auto liepen samen met met nog een andere man op het erf rond .

Op een gegeven moment gingen de mannen met de auto met het Duitse kenteken weer weg, en kwam de achtergebleven man richting onze auto gelopen, met de vraag of we de vogel al hadden gezien.
De man bleek de bewoner te zijn, en vervolgens werden we door hem uitgenodigd om binnen te komen kijken. Manlief besloot in de auto te blijven zitten, en ik ging samen met nog iemand (die kwam aanfietsen) mee naar binnen. Die dame met de fiets was ik al vaker tegengekomen, dat was wel heel toevallig allemaal.

De bewoner bleek de gedragingen van deze Siberische Braamsluiper al goed bestudeerd te hebben, want na een poosje in de huiskamer voor het raam gewacht te hebben kwam de vogel aangevlogen en begon de vogel (zoals de bewoner had al had voorspeld) alle Koolmeesjes, Pimpelmeesjes, Huismussen en 2 Roodborstjes weg te jagen, vooral een Roodborstje moest het ontgelden die werd steeds weer opnieuw achterna gezeten.

Toen de voedertafel helemaal schoon was geveegd, kwam de Siberische Braamsluiper terug . Dat was voor het eerst dat ik ook het geluid goed heb gehoord, dat was totaal anders dan het voor mij zo herkenbare geluid van de (gangbare) Braamsluipers (Curruca curruca) die ik in de lente op verschillende plekken in onze wijk zie, maar vooral ook hoor !

De Siberische Braamsluiper (Curruca curruca blythi) is een zeer zeldzame wintergast, en het is een ondersoort van de (gewone) Braamsluiper (Curruca curruca), en hij broedt in Siberië en overwintert normaal gesproken in het zuiden van Azië.

Het is helaas nog niet 100% zeker dat het een echte Siberische Braamsluiper betreft, omdat er eerst DNA moet worden afgenomen, en daarvoor moet de vogel gevangen worden, en eerlijk gezegd heb ik geen idee of dat gaat gebeuren. Een andere mogelijkheid is dat een veertje, of de uitwerpselen geanalyseerd worden.

De Siberische Braamsluiper is uitgebreid beschreven in het onderstaande artikel op de Dutch Birding website .
Vangst van een Siberische Braamsluiper in Bloemendaal op 17 en 20 oktober 2012 – achtergronden en hints voor herkenning,

Hoe dan ook, we hebben een tijdje kunnen genieten van dit kleine vogeltje met zijn machogedrag, en die daarom ook van de bewoners Poetin als bijnaam heeft gekregen.

Na afloop kregen we nog een rondleiding van de gastvrije bewoner door de prachtige tuin, met grote vijver en Voliere, en met mooie houtsculpturen, door de bewoner zelf gemaakt. Tot slot mochten we ook nog mee de werkschuur in waar een complete verzameling stond van alle zelfgemaakte houtsculpturen.

Kortom het was een heerlijk dag na al die dagen van zorgen.

Siberische Braamsluiper – Curruca curruca blythi

 

Een dag met een staartje.

 

Vanmorgen moest manlief richting het ziekenhuis om beide ogen te laten controleren bij de Optometrist.

Oogdruppel schema

20 december had hij de laatste staaroperatie gehad aan zijn rechteroog. Vanmorgen heb ik hem dan ook de laatste dexamethason oogdruppel volgens voorschrift gegeven. Manlief is er blij mee, en hij verwacht dan ook niet dat er nog een bril voorgeschreven gaat worden, want hij kan zich prima redden met alleen een leesbrilletje.

Vooraf moest hij ook nog even bloed laten prikken bij het lab, dat had hij begin van de week al met de huisarts afgesproken, toen hij zijn
Zoladex implantatiestaafje geïnjecteerd kreeg (iedere 3 maanden).

Gelukkig kan manlief weer prima autorijden, en bij het ziekenhuis aangekomen heb ik een rolstoel voor hem gepakt, omdat het manlief alleen nog maar lukt om een klein stukje te lopen.

Manlief in rolstoel van het ziekenhuis

Zoals verwacht waren de Optometrist en de Optometrist in opleiding, dik tevreden over het eindresultaat. Beide ogen zijn prima hersteld van de ingreep, en manlief hoeft in principe geen bril meer om veraf te zien, wel is er sprake van een minimale cilindrische afwijking.

Wachtruimte Oogheelkunde Gelre ziekenhuis

Voor het lezen mag manlief gewoon een leesbrilletje gebruiken zoals hij al deed, ook mag Manlief gewoon doorgaan met de Artelac oogdruppels (kunsttranen) 3 x dd.

We gingen dan ook weer opgelucht richting huis, maar bij huis aangekomen werden we alweer snel met de neus op de feiten gedrukt.
1 voor 1 begonnen de bloeduitslagen binnen te druppelen in het patiëntendossier van manlief.

Dat was voor mij aanleiding om direct aan de bel te trekken bij onze huisarts, gesteund door onze oudste dochter die doktersassistente is.

Gelukkig pakte onze huisarts gelijk goed door, want voor we er erg in hadden zaten we al op de SEH van het Gelre ziekenhuis. Na wederom bloedprikken en een hartfilmpje werd manlief voorzien van een infuusnaald, en verplaats naar Interne.

Afdeling Interne Gelre ziekenhuis

Onze oudste dochter werd door onze middelste dochter afgelost in het ziekenhuis. In overleg met de verpleging ben ik na een paar uur met onze middelste dochter naar huis gegaan, om belangrijke medicijnen voor manlief die in het ziekenhuis niet op voorraad zijn op te halen. Voor de zekerheid heb ik ook maar een tas ingepakt, omdat de verpleging er niet zeker van is dat manlief vanavond alweer mee naar huis mag.

De bloeduitslagen laten iig zien dat het geen wonder is dat manlief de laatste tijd als een bleke lappen pop door het leven ging. Er is sprake van een behoorlijk bloedarmoede/ijzertekort (ondanks de ijzertabletten), en het kaliumgehalte in het bloed is op het randje. De meest belangrijke waardes zijn gehalveerd t.o.v. normaal, of nog minder.

De bedoeling is dat hij aan het eind van de middag een bloedtransfusie (2 packed cells) krijgt, en een ijzerinfuus. Ook krijgt hij nog kalium toegediend. Om 18.00u is het weer bezoekuur, en hopelijk hoeft manlief niet blijven. Het is afwachten, ik ben iig blij dat er iets wordt gedaan.

23.00u NB De 2 packed cells kwamen op tijd aan in het ziekenhuis. Manlief reageerde gelukkig goed op de bloedtransfusie en het ijzerinfuus, hij heeft weer kleur op de wangen, en de kortademigheid is ook verdwenen. Gelukkig ook geen bijwerkingen oid. Wel moet hij van de dienstdoende Internist stoppen met de Hydrochloorthiazide (plastabletten), ivm de kalium. Over 3 weken moet hij dan weer bloed laten prikken.
Om 21.00u kon manlief gelukkig weer mee naar huis

Een jaar ging voorbij !

Allereerst voor iedereen veel gezondheid en geluk gewenst, en dat 2025 een mooi jaar mag worden!

Inmiddels is het jaar alweer (bijna) 5 dagen oud, en is ons huis alweer helemaal ontkerst.

2024 was voor manlief en mijzelf een jaar om niet snel te vergeten. Het jaar begon slecht, met de kwakkelende gezondheid van manlief, en dat deed ons beide inzien dat we nog actiever moesten worden met het reageren op het aanbod van 55+ huurwoningen, en dat betekende dat we desnoods op woningen buiten Eerbeek zouden gaan reageren.

Gelukkig is het allemaal niet zover gekomen, want we zitten inmiddels op een prima plek in Eerbeek, waar we vorig jaar om deze tijd niet van hadden durven dromen.

De verhuizing heeft er fysiek best wel ingehakt, en achteraf vraag ik mij nog steeds af hoe we het allemaal gered hebben. Het was hoe dan ook weer een gevalletje van het verstand op nul, en de blik op oneindig zetten .

1 ding weet ik heel zeker, de verhuizing was een hele goede beslissing die we toen hebben genomen. Het nieuwe stekkie brengt ons rust, en een gevoel van veiligheid, zeker als het even wat minder gaat met de gezondheid van manlief, zoals de laatste weken het geval is, dan is het een uitkomst dat alles nu gelijkvloers is, en dat er een lift in het gebouw aanwezig is.

We kunnen terug kijken op geweldige Kerstdagen met onze (schoon)kinderen en (bonus)kleinkinderen, ondanks dat manlief rond de Kerst weer problemen met de luchtwegen kreeg . Gelukkig geen Corona zoals tijdens de vorige Kerstperiode in 2023, maar wel had hij net als toen een hardnekkige astmatische bronchitis, die ondanks de extra pufjes en de Fluimucil Bruistablet 600 mg maar niet minder leek te worden. Na de Kerst is manlief iol met de huisarts toch maar begonnen met een stootkuur Prednisolon (boven op de Prednisolon die hij al kreeg).

Vuurwerk 01-01-2025

De jaarwisseling op ons nieuwe plekje, was wel een hele belevenis. We hadden natuurlijk vanaf ons appartement een prachtig uitzicht op al het siervuurwerk, maar aan de andere kant hadden we ook heel veel last van al het knalvuurwerk, dat enorm werd versterkt door het weerkaatsen van het geluid tussen de appartementscomplexen. Maar eerlijk gezegd werd er de laatste weken van het oude jaar, al heel veel vuurwerk afgestoken.

Afgelopen vrijdag (3 januari) was de 25e sterfdag van mijn vader. Gelukkig hadden wij onze kleinzoons een groot deel van de dag over de vloer. Dit was voor mij iig een mooie afleiding.

Ik heb desondanks veel aan mijn vader moeten terugdenken die dag, maar gelukkig alleen maar aan de mooie herinneringen.

Bij manlief is vooral bijgebleven die periode dat wij mijn ouders hebben meegenomen op vakantie in Oostenrijk, en de periode dat wij in Zwitserland woonden, en mijn ouders bij ons op bezoek kwamen. Als er 1 iemand van die vakantie en die logeerpartij heeft genoten, dan was het mij vader wel .

(Hieronder de link naar het blog dat ik 10 jaar geleden geschreven heb over het overlijden van mijn vader.)

 https://anneliesnatuurlijk.nl/goodgoan/

Sinds gisteren lijken de longen van manlief eindelijk wat tot rust te komen. We hebben gelukkig beiden weer een paar nachten kunnen doorslapen. Hopelijk heeft manlief het ergste nu achter de rug, maar al met al is het voor manlief fysiek een behoorlijk aanslag geweest.

We gaan het zien wat ons het nieuwe jaar gaat brengen, hopelijk gaat de zon weer wat meer schijnen, want die heeft het de laatste weken behoorlijk laten afweten. Zoals er nu naar uitziet laat het mooie weer voorlopig het nog even afweten, alhoewel het zag er vanmorgen buiten best wel heel mooi uit, want de eerste sneeuw van dit jaar is afgelopen nacht gevallen.

Uitzicht vanaf het balkon 05-01-2025

Balkon 05-01-2025

Merel 05-01-2025

 

Het balkon

 et onze verhuizing afgelopen juni, moesten we helaas ook afscheid nemen van onze tuin, en haar bewoners.

Tuin 05-06-2024

We hadden een kleine voor en achtertuin, maar met heel veel bezoekers.

We hadden allerlei soorten insecten, zoals pissebedden, mieren, spinnen, rupsen, vlinders, wantsen, sprinkhanen en nog meer in onze tuin, en er kwamen Egels en verschillende soorten vogels onze tuin bezoeken.

Vooral de Klimop, en de Druivenstruiken trokken veel bezoekers aan.

De klimop doorwoekerd met de Kamperfoelie was de favoriete plek van de familie Mus, en heel veel vlindersoorten, zweefvliegen, bijen, maar ook wespen. De druiven werden zeer gewaardeerd door de familie Merel, in de winter kwamen daar ook nog eens de Kramsvogels bij, want wij lieten de meeste druiven zitten voor de vogels. Maar ook verschillende vlinders kwamen op die druiven af .

We hadden op een paar plekken vogelhuisjes hangen, maar 1 daarvan was af en toe bezet, door 2 Koolmeesjes. Afgelopen lente hadden we voor het eerst Pimpelmeesjes in het andere nestkastje . Het was nog even spannend of de jongen op tijd zouden uitvliegen, ivm onze verhuizing . Gelukkig was dat het geval. Het vogelhuisje hebben we daarna schoongemaakt, en niet meer terug gehangen.

We hadden veel wormen, huisjesslakken en naaktslakken in de tuin, die werden met veel smakkende geluiden door de familie Egel naar binnen gewerkt . Maar ook de Merels namen de slakken te pakken, zelfs de naaktslakken werden vakkundig door het zand gerold, en vervolgens naar binnen gewerkt .

Zo heel af en toe , kwam er ook wel eens een Muis voorbij schuiven, maar die moest oppassen voor onze laatste vaste bezoeker, een Steenuil,

Steenuil – Athene noctua

die zich meestal ophield tussen de zonnepanelen op het dak, of in de boom naast het huis van de buren. We hebben heel lang een kleine vijver in de tuin gehad, daar kwamen ook veel Libellen, Bruine kikkers en Padden op af, maar ook af en toe een Reiger.

Onze tuin is in 2013 nog genomineerd (en op tv) geweest voor de Prachtplek van Nederland (34 inzendingen). Uiteindelijk is een andere inzending van mij de de Steengroeve in Winterswijk de winnaar geworden.

Maar aan alles komt een end, de nieuwe bewoners zijn nu verantwoordelijk voor de tuin.

In ons appartement, hebben wij vanaf de eerste verdieping uitzicht op groen, vanaf ons balkon. De helft van het balkon is voor ons, en de andere helft staat vol met planten, zelfs met kleine vlinderstruikjes. De vlinders, spinnen, bijen en zeefvliegen hadden ons alweer snel gevonden, ook vliegen er in de schemer Vleermuizen langs ons balkon. Er is water voor de vogels, en er hangt een nestkastje, en een klein insectenhotel. Al vrij snel kwamen daar Kool en Pimpelmeesjes op af.

Sinds een paar weken voeren wij zaad vermengd met meelwormen aan de vogels. Er komen al weer Pimpelmeesjes, Vinken, Koolmeesjes , Eksters, Kauwen en een Gaai op af, en in boom voor ons keukenraam, zag ik zelfs een Boomkruiper.  Ook zitten er af en toe een nachtvlinders op de muur.

Het gemis van de tuin is gelukkig niet meer, heel af en toe loop ik er nog wel eens langs, en dan ben ik blij dat de tuin er nog (bijna) net zo bijstaat zoals wij het hebben achtergelaten, en dat het mijn zorg niet meer is.

Het is goed zo, wij zitten prima op ons nieuwe plek, en we hebben het heel goed naar onze zin. We hebben de regie over ons leven (voor ons gevoel) weer wat meer kunnen terug pakken, en dat geeft rust. Al met al hebben wij heel veel geluk gehad, dat wij voor dit appartement in aanmerking kwamen, en 

 daar zijn we ons iedere dag weer van bewust !!!

Gaai – Garrulus glandarius

Uitzicht vanaf Balkon 06-06-2024

Vrijdag de 13e

 

Vandaag was het zover, het rechteroog van manlief was aan de beurt voor een staaroperatie . Aanvankelijk zou dit gisteren op 12 december gebeuren, maar de afspraak werd 1 dag verzet. 

Gelukkig tillen wij niet zwaar aan het bijgeloof van vrijdag de 13e, sterker nog die dag brengt ons eerder geluk, want in 2012 is manlief ook al eens geopereerd op vrijdag de 13e aan een knobbeltje op zijn stembanden. 

Wachtkamer oogarts

De mogelijkheid bestond toen dat hij zijn stem zou verliezen, maar gelukkig is dat  allemaal  niet gebeurd . Achteraf bleek het gelukkig om een zeldzaam goedaardig tumor(tje) te gaan (zie ook het blog van juli 2012 Zeldzaam). 

In tegenstelling tot de vorige keer wist manlief wat hem te wachten stond, dus hij zag vandaag niet erg op tegen de staaroperatie, hij was eerlijk gezegd blij dat het eindelijk zover was. De ingreep duurde voor mijn gevoel wel wat langer dan de laatste keer, maar al met al stonden we toch sneller dan de vorige keer weer buiten de deur van het ziekenhuis. 

Ook nu is de staaroperatie goed verlopen, ook al betrof het manlief zijn slechtste oog dat vandaag aan de beurt was . Wel is de verwachting van het naderhand weer scherp zien met het rechter oog nog wat gematigd, omdat het een "een lui oog betreft". De komende weken is het ogen druppelen volgens schema, maar dat zijn we inmiddels wel gewend .  

Manlief is in ieder geval aangeraden om de eerste 4 dagen zoveel mogelijk binnen te blijven, en hij mag net als de vorige keer niet bukken en tillen. Over een week mag hij, als hij toestemming krijgt, weer auto rijden. In de tweede week van het nieuwe jaar mag manlief opnieuw naar Gelre oogcentrum Apeldoorn,  en dan meten ze de ogen door voor een eventueel brilrecept.

Druppel schema Staaroperatie

 

Toch weer spannend !

 

Vanmorgen moest manlief naar het ziekenhuis voor de periodieke A.P.K. Net als in september, moest hij een uur voor de afspraak eerst naar het lab. voor bloedafname. Gelukkig was het daar heel rustig, en kon hij gelijk doorlopen. 

Wachtruimte Oncoloog Gelre ziekenhuis

Daarna hadden we net als de vorige keer een gesprek met een verpleegkundig specialist oncologie. Zij blijft iig de volgende keer ook de controles doen (de vaste oncoloog van manlief is helaas nog steeds afwezig). 

Mocht de vaste oncoloog van manlief volgend jaar ook nog afwezig zijn, dan krijgt manlief een andere oncoloog toegewezen. 

 Gelukkig heeft manlief ook vandaag goed nieuws gehad. De bloeduitslagen waren goed, en de PSA blijft onveranderd onmeetbaar laag . Al 2 jaar lang doet manlief het heel goed op de Abirateron. 

Wel blijft het Hb gehalte nog steeds aan de lage kant, dus hij moet doorgaan met de ijzertabletten (nu om de andere dag) . Hoe dan ook deze dag kunnen we weer afstrepen, nu alleen de staaroperatie van het rechteroog nog .

Links is altijd beter !

 Manlief grapt wel eens ” links is mijn betere kant, want ik kan links beter zien, en met mijn linker oor kan ik horen, want met mijn rechter oor hoor ik niets”.

Dat was vandaag ook de reden dat het linkeroog ”zijn beste oog” het eerst een staaroperatie zou ondergaan .

Vanmorgen zaten manlief en ik al bijtijds in een hele volle wachtkamer van het Gelre oogcentrum Apeldoorn.

Wachtkamer Oogarts

Onze middelste dochter en onze kleindochter hadden ons gebracht, en beiden zouden beneden in de grote hal van het ziekenhuis op ons wachten . Normaal gesproken had onze kleindochter vandaag school gehad, maar uitgerekend op deze dag hadden de leerkrachten een studiedag.

Het duurde allemaal natuurlijk veel langer dan we hadden gedacht, maar dat kwam omdat manlief later dan verwacht aan de beurt was, maar de ingreep is gelukkig prima verlopen . Manlief heeft een nieuwe lens in zijn linkeroog gekregen, en gelukkig was het hem allemaal erg meegevallen.

Hij heeft 2 soorten oogdruppels mee naar huis gekregen, met een heel schema . De komende dagen mag ik 4 x dd zijn oog druppelen, en het andere oog druppelen met de kunsttranen. Manlief is in ieder geval aangeraden om de eerste 4 dagen zoveel mogelijk binnen te blijven, en hij mag niet bukken en tillen. Over een week mag hij, als hij toestemming krijgt, weer auto rijden.

Het andere oog, zijn slechtste oog wordt over 2 weken gedaan.

Druppel schema Staaroperatie

 

De Coronaprik

Vanmiddag, ging onze vaste oppasmiddag niet door . Normaal halen wij onze kleindochter bijna iedere woensdagmiddag om 14.00u altijd op van school, maar nu hadden wij rond die tijd een afspraak voor de Coronaprik.

 Pixabay

Voor het eerst konden we terecht bij ons in de buurt, weliswaar in Dieren (8km), maar toch, eerlijk is eerlijk, zo dichtbij huis hadden we het nog niet eerder meegemaakt.

 In het verleden zijn we al voor die prik in Arnhem, Apeldoorn, Zutphen, Deventer en Wijchen geweest. Het ging vandaag allemaal lekker vlot, ondanks dat manlief en ikzelf van te voren eerst langs de GGD arts moesten i.v.m onze bloedverdunners, voordat we mochten plaats nemen in 1 van de rijen met stoelen. 

De mensen die vaccineerden reden tussen de rijen door, op hun stoel met wieltjes, en een karretje met benodigdheden om te vaccineren, het was bijna een lopende band gebeuren. 

Na nog een kwartiertje nazitten, mochten we weer richting huis. 15 oktober hadden wij beiden al de griepprik gehad, dus (als het goed is) kunnen wij weer goed beschermd de winter in.

Oogcentrum Gelre ziekenhuizen Apeldoorn

 

Vanmiddag gingen we richting het Gelre oogcentrum in Apeldoorn.  Onze oudste dochter kon gelukkig met ons mee .

Pixabay

Het was al met al een vermoeiende aangelegenheid voor manlief. Bij aankomst konden we plaatsnemen in een wachtruimte. Toen we goed en wel hadden plaats genomen, werd manlief al meegenomen voor een oogdrukmeting. Daarna was het een hele tijd wachten, voor manlief binnen werd geroepen bij de oogarts (in opleiding). Door haar werden o.a. de onderzoeken gedaan, die normaal ook door een opticien gedaan worden, zoals o.a.het testen van de visuele scherpte. Daarna kreeg manlief oogdruppels van haar, en mocht hij in een andere wachtruimte plaats nemen, een eind verderop in de gang (met de boodschap straks komt u weer bij mij terug).

Manlief zat nog maar nauwelijks in die wachtruimte, toen hij alweer werd opgehaald door iemand voor het volgende onderzoek, namelijk een netvlies onderzoek . Dit verliep gelukkig zonder problemen.

Daarna werden we weer naar een volgende wachtkamer gestuurd, maar voordat we daar plaats konden nemen, werd manlief al weer meegenomen voor een volgend onderzoek.

Na dat onderzoek konden we weer terug naar de eerste wachtkamer. Wederom was het een tijdje wachten voor we door de oogarts (io) werden binnen geroepen. Bij binnenkomst, kregen we een stortvloed aan vragen en informatie over ons uitgestort.

Om een lang verhaal kort te maken …….er is bij manlief een ontsteking van de binnenste oogleden geconstateerd, w.s. ontstaan door droge ogen, en zoals verwacht is er staar geconstateerd.

Manlief krijgt kunsttranen voorgeschreven, en een staaroperatie van beide ogen .

Kunsttranen

Eerst wordt het linkeroog (het minst aangedane oog) gedaan, en als dit goed is verlopen, volgt naderhand het rechteroog .

De prednison die manlief dagelijks moet slikken, is helaas de boosdoener, die heeft ervoor zorgt, dat het staarvormingsproces is versneld . Omdat manlief in het verleden (als kind) een zgn lui oog heeft gehad, is de procedure van het ziekenhuis, dat altijd een stafoogarts de ingreep moet doen, en nooit een oogarts in opleiding.

We waren iig blij dat we weer naar huis konden, en omdat het inmiddels al schemerig begon te worden, kon manlief het af zonder zonnebril .

Bij thuiskomst kroop manlief gelijk het bed in, hij was bekaf , want hij voelde zich behoorlijk beroerd.

Als het goed is krijgen we de komende dagen een datum .

Het Waaaaaaaaaauw effect !

 

Vandaag zijn we onverwachts op en neer geweest naar het Drents-Friese Wold.

Manlief had zin om een stukje te rijden, en vroeg aan mij, wil je nog ergens naar toe ? "Natuurlijk wel", was mijn antwoord, ''maar dat is te ver weg, bovendien hebben we ook nog eens grote kans dat we voor Jan met de korte achternaam heen en weer rijden".
Maar manlief kon mij overtuigen om gewoon te gaan.

We gingen in tegenstelling tot anders, nu over de snelweg, ondertussen keek ik steeds op de site van Waarneming.nl of de vogel al was waargenomen. Gelukkig was dat het geval. Het was gelukkig vrij rustig op de weg, en manlief genoot volop van het cruisen met de cruise control.

Bij aankomst in de buurt van het Drents-Friese Wold.was het nog even moeilijk om het punt te vinden waar ik het beste kon uitstappen. Gelukkig vonden we na even gezocht te hebben een weggetje dat ons naar een parkeerplaats bracht aan de rand van het bos .

Vanaf daar moest ik nog een km of 3 lopen, naar de plek waar de vogel ongeveer was waargenomen. Gelukkig liep ik in 1 keer goed, want ik had even twijfel over welk pad ik naar links moest nemen (2 paden vlak naast elkaar, die beiden links af bogen). Maar gelukkig was ik het goede pad ingelopen, want ik zag in de verte al een groepje mensen staan op het pad, dat langs een groot heideveld liep.

Aangekomen bij het groepje viel mij al gelijk op dat iedereen een beetje met elkaar stond te praten. Een man waar ik naast ging staan vertelde mij dat hij net even daarvoor aan iemand gezegd had, dat hij medelijden zou hebben met diegene die er nu zou komen aanlopen...........en 3 x raden dat was ik dus !!!!!!!!!

Net voordat ik was aan komen lopen, hadden ze de bewuste vogel nog boven de heide zien jagen, maar ineens was hij richting Friesland gevlogen, en uit het zicht verdwenen.

Eerlijk gezegd, zonk de moed mij wel een beetje in de schoenen. Maar na overleg met manlief via de app besloot ik nog een tijdje daar te blijven staan. Een aantal mensen verlieten de plek, maar er kwamen ook nog een paar mensen aangelopen.

En ineens riep iemand dat hij de vogel in de kijker had, en even later werd hij ook zichtbaar voor mij !

Eindelijk zag ik voor het eerst van mijn leven een Grijze wouw.

Al heel lang staat de Grijze Wouw (Elanus caeruleus) hoog op mijn verlanglijstje, maar ik weet ook dat het een kwestie van geluk hebben is, en geluk kun je nu eenmaal niet afdwingen.

In september 2022 had ik een Grijze Wouw die bij wijze van spreken bijna in onze achtertuin zat (Brummen - Empese en Tondense heide) jammer genoeg gemist . Op de 1 of andere manier bleef dat toch een beetje aan mij knagen.

Maar vandaag had ik dus heel veel geluk, ik had een zeldzame Grijze wouw gezien, ondanks dat de vogel een heel eind van ons vandaan in een struik was gaan zitten , dus mijn dag kon al niet meer stuk.

Maar tot mijn grote verbazing begon de vogel opeens weer te vliegen, en mijn verbazing werd nog groter toen hij in een boom ging rusten, een stuk dichterbij.

Nu pas viel mij op hoe klein de vogel was, al met al niet groter dan een Torenvalk, maar dan met de kleuren van een Klapekster. Vanaf de plek waar ik stond, kon ik met mijn camera ook goed de prachtige rode ogen zien.

Een vogel met een waaaaaaaaaauw effect, dat is een ding wat zeker is .  En wat ben ik achteraf blij dat we gegaan zijn.

Grijze Wouw - Elanus caeruleus 

 

Speldje gewonnen 20 jaar Waarneming.nl

Vandaag kreeg ik een reactie op een waarneming van mij, die ik op 22-09-2024 had gezien en ingevoerd op Waarneming.nl 

Ik was een beetje verbaasd, omdat de waarneming al was goed gekeurd op 30-09-2024 door een plantendeskundige . 

Het ging om een leuk maar algemeen plantje, dat ik niet eens exact op naam kon brengen, vandaar dat ik het plantje onder de verzamelnaam had ingevoerd. Toen ik het bericht met de reactie opende, was ik mogelijk nog meer verbaasd. 

Reactie;  

''Hartelijk gefeliciteerd, jouw waarneming heeft een kilometerhok gewonnen in onze verjaardagsactie ObsZoek! Bekijk alle winnaars op de (overzichtspagina](/waarneming-20-jaar/). Naast eeuwige roem kan je ook een klein cadeautje opvragen. Je ontvangt hiervoor nog een aparte mail met instructies.

'' Mail; 

 Waarneming.nl organiseert ter ere van haar 20e verjaardag de ObsZoek wedstrijd. Jouw waarneming van een Perzikkruid + Beklierde duizendknoop - Persicaria lapathifolia + Persicaria maculosa op 2024-09-22 heeft hok 786 gewonnen. Van harte gefeliciteerd!

Toch wel bijzonder, ik wist namelijk helemaal niets af van die verjaardagsactie, ook al ben ik zelf, al vanaf 02-08-2009 actief op Waarneming.nl . Achteraf geen wonder ook, we hebben nogal een hectische tijd achter ons .

In ieder geval heb ik op die bewuste middag in september heerlijk in mijn uppie door bos en heide gestruind bij ons in de buurt.

Het was prachtig wandelweer, en ik heb van alles gezien . Op de terugweg zag ik pas het bewuste plantje, net als een prachtige rups van de Peper-en-zoutvlinder (Biston betularia).

Perzikkruid + Beklierde duizendknoop – Persicaria lapathifolia + Persicaria maculosa

Peper-en-zoutvlinder – Biston betularia

02-12-2024 – NB

Het cadeautje betrof een jubileumspeldje, 20 jaar Waarneming.nl

Ik heb het speldje een aantal weken gedragen op mijn tas , maar helaas ben ik hem w.s. tijdens een wandeling kwijt geraakt , helaas heb ik er ook geen foto van gemaakt.

 

Naar het noorden !

Vandaag zijn we er maar weer eens op uit gegaan richting het noorden van het land . Manlief voelde zich goed vanmorgen bij het opstaan, en hij kwam dan ook met het voorstel. 

Aangezien we toch al bijtijds uit bed waren, en de weersvoorspelling goed was, besloten we om te gaan. We hadden deze rit al steeds in de planning zitten, maar door alle verhuisperikelen kwam het er maar niet van, bovendien hadden we deze rit willen koppelen aan een bezoek van een neef en zijn vrouw, maar helaas wordt dat door omstandigheden niet eerder dan ergens in het volgende jaar. 

Onderweg moest er natuurlijk een stop gemaakt worden bij een bakker in Onstwedde (gemeente Stadskanaal) voor de Groninger hardbroodjes, aan mij niet besteed, maar manlief is er gek op (zie ook dit blog van 3 oktober 2012). 

Na de stop ging het richting Termunten naar de Breebaartpolder. Aangekomen op de parkeerplaats daar was het een klein stukje omhoog de dijk oplopen, en eenmaal boven op de dijk hadden we een prachtig uitzicht op de Dollard. 

Er was op dat moment helemaal niemand, dus we hebben daar nog een mooi tijdje doorgebracht, en we hadden geluk, een paar Gewone zeehonden, kwamen ons van een afstand bekijken, en overal waren vogels aan het foerageren, ik had nog stille hoop op een Grijze zeehond, maar dat zat er helaas niet in. 

 

Gewone Zeehond – Phoca vitulina

Gewone Zeehond – Phoca vitulina

Gewone Zeehond – Phoca vitulina 

 

Batterij Fiemel (zie ook blog van 6 oktober 2022 )hebben we nu alleen maar van afstand bekeken, dat werd al met al toch te vermoeiend voor manlief. 

Batterij Fiemel in Termunten

Op de terugweg ben ik nog wel even de Vogelkijkhut Polder Breebaart ingedoken. Van daaruit was van alles te zien, o.a. een paar Zwarte Ruiters, Kemphanen en een hele grote groep Lepelaars. 

Daarna was het weer snel richting huis, zodat we voor het donker weer thuis zouden zijn .

Omgeving Termunten

 

Een bijzonder vliegtuig, en 2 zeldzame vogels.

 

Komende zaterdag worden Operatie Market Garden en de luchtlandingen in 1944 herdacht op de Ginkelse Heide in Ede, vandaar dat vandaag, een militaire oefening ”Falcon Leap” gehouden zou worden.

Veteranenlandgoed “Vrijland”

De verwachting van manlief was, dat de oefening ergens in de buurt van vliegveld Deelen zou plaatsvinden, en hij wilde daar wel graag even kijken.

Dus wij vanmorgen een tijdje op de parkeerplaats van het Veteranenlandgoed “Vrijland” bij Arnhem gestaan, maar helaas, daar was weinig te zien.

Sterker nog het Veteranenlandgoed was die dag afgesloten ivm Fauna beheer !!!!!! Dit hadden wij nog nooit eerder meegemaakt, en wij komen daar toch al heel wat jaren .

Op een gegeven moment zijn wij toch maar richting de Ginkelse Heide gereden, maar daar aangekomen, bleek het zo druk te zijn, dat wij besloten om iets verder rijden, en te parkeren op een parkeerplaats langs de weg.

Airbus – A400M (Britse )

Toen we daar goed en wel geparkeerd stonden, zagen wij nog net een Airbus – A400M (Britse) overvliegen, en dat was het dan ook.

We hebben daar nog een tijdje gestaan, en toen zijn we toch maar omgedraaid , en richting Park Lingezegen gegaan in de buurt van Arnhem/Elst . Het was nog vroeg in de middag, dus ik kon daar nog even mooi rond struinen.

Mijn stille hoop was om de Zwarte Ibis nog een keer te zien.

Gestreepte Strandloper – Calidris melanotos

Maar daar aangekomen was het toch drukker dan ik verwacht had, er was daar namelijk een Gestreepte Strandloper gezien, een zeldzame vogel, en al helemaal zeldzaam in deze omgeving . Ik had de vogel al snel in beeld, samen met nog een paar mensen heb ik daar nog even staan kijken, en toen ben ik verder gegaan.

Een stuk verderop zag ik op 2 verschillende plekken een Kleine Zilverreiger staan.

Kleine Zilverreiger – Egretta garzetta

Prachtige vogels, dat zeker, maar mijn hoop was gevestigd op de Zwarte Ibis, maar die was al zeker 3 kwartier niet meer gezien . Een Baardmannetje die ik hoorde, en even later ook zag overvliegen kon ik jammer genoeg in het riet meer terug vinden. Daarna besloot ik toch weer langzaam richting te auto te lopen.

Maar aangekomen op het pad wat richting de auto zou gaan, besloot ik toch nog even een zijpad in te lopen, omdat ik weer een Baardmannetje hoorde. Ik bleef een tijdje staan luisteren op een plek, waar ik goed zicht had op een open plek, met water en riet. De Baardman zag ik niet, maar vanuit het niets kwam daar in 1 keer de Zwarte Ibis aangevlogen, en die landde bijna voor mijn neus op de open plek in het riet, om even later al foeragerend weer uit mijn zicht te verdwijnen.

Zwarte Ibis – Plegadis falcinellus

Ik kon gelukkig nog net een paar foto’s maken, maar een filmpje maken zat er niet meer in . Maar wel leuk dat ik de Zwarte Ibis toch nog heb gezien , en in tegenstelling tot ruim een week geleden, heb ik nu wel een mooie foto kunnen maken.

 

2 nachtjes Zeeland

Onze middelste dochter kwam vorige week met de vraag, of we in het weekend wat op het programma hadden staan, dit vroeg ze omdat er namelijk een 2 tweepersoonskamer vrij was gekomen in een hotel in Westkapelle in Zeeland .

Op onze trouwdag in april hadden wij een tegoedbon gekregen voor een overnachting met ontbijt in een hotel, en die bon moesten we nog steeds verzilveren .

Wij hadden helemaal geen plannen, dus heeft onze dochter die kamer voor ons geboekt. Zondagmorgen gingen wij dan ook totaal onverwachts richting Zeeland. Eerst heel veel snelweg, maar na Rotterdam, ging het alleen maar binnendoor .

We kwamen o.a. langs Ouddorp heen, een voor ons heel bekende plek. In 2015 zijn wij daar een midweek geweest, net op de grens van Zuid-Holland, en Zeeland.

 (zie ook Blog 07-12-2015, 08-12-2015 , 09-12-2015 , 10-12-2015 , 11-12-2015 )

Gewone Zeehond - Phoca vitulina

Daarna ging het richting het werkeiland Neeltje Jans, waar wij een tijd gestaan hebben, genietend van het prachtige weer, en van de Gewone Zeehonden,die ook lagen te genieten van het mooie weer, op de mosselbanken . Er waren nog wel heel veel toeristen, en dat hadden we eigenlijk niet verwacht. Maar goed, ook wij waren daar als toerist .

‘t Uusje Oostkapelle

Maar hoe mooi het daar was, we moesten weer verder . Wel hebben we even een kleine omweggetje gemaakt door Oostkapelle, op zoek naar het huisje waar wij in december 2013 hebben gezeten, toen ik de winnaar was van de Prachtplek 2013 , en een midweek had gewonnen in een Natuurhuisje van Staatsbosbeheer.

(zie ook Blog 02-12-2013 , 03-12-2013 ,  04-12-2013 , 05-12-2013 , 06-12-2013 )

Na enige moeite vonden we het huisje , en daarna was het in streep door naar Westkapelle.

We waren op tijd in Westkapelle, en we konden om 16.00u inchecken in het hotel . Na het inchecken konden we naar onze kamer, die was gelukkig prima in orde . Er was een douche aanwezig, en we hadden een mooi balkon. Daarna hebben we ergens een nog een frietje gehaald , en een hele tijd doorgebracht op het Auto Strand Westkapelle.

Auto Strand Westkapelle Vuurtoren ’t Lage licht

Terug in het hotel besloten we om er nog een nachtje aan vast te knopen, maar niet in het hotel, dat was namelijk al helemaal volgeboekt.

Terug op onze hotelkamer hebben wij online een kamer voor 1 nacht gereserveerd in een B&B in Serooskerke Walcheren. Nog nooit geslapen in een B&B, dus wat dat betreft…. leuk spannend !

De nacht van zondag op maandag hebben we prima geslapen in het hotel .De volgende morgen, na genoten te hebben van een uitstekend ontbijt, hebben we ons boeltje bij elkaar gezocht en zijn vertrokken, naar het Auto Strand Westkapelle.

Noordervroon.

Daar waren heel veel Scholeksters, Kanoeten, Drieteenstrandlopers, Steenlopers en verschillende soorten meeuwen te zien. Na een tijdje daar gestaan te hebben, gingen we richting een natuurgebied in de buurt namelijk Noordervroon.

Noordervroon.

 

Noordervroon is een mooi waterrijk gebied, niet toegankelijk, maar vanaf de weg is het prima te overzien, bovendien was er een groot kijkscherm. Er waren heel veel vogels aanwezig , zoals allerlei soorten eenden, meeuwen, heel veel Kieviten, Knobbelzwanen, en nog veel meer.

De dag ervoor was daar een Graszanger (Cisticola juncidis) gezien , een best wel zeldzaam vogeltje, die je bij ons in de buurt niet snel zal tegenkomen. Ook laat hij zich niet snel zien, daar ben ik inmiddels wel achter. Waarschijnlijk heb ik hem wel gehoord.

Er vlogen nog best veel vlinders rond in de buurt van het kijkscherm, zoals het Groot koolwitje, het Bonte zandoogje, een paar Hooibeestjes, en een tot mijn verbazing ook een Icarusblauwtje, die ik dit jaar in tegenstelling tot andere jaren nauwelijks heb gezien .

Ik zag zelfs nog een zeldzame Zwervende pantserjuffer (Lestes barbarus) vliegen , en gelukkig voor mij ging die even rusten op een blad.

Vervolgens gingen we op ons dooie gemak richting de B&B in Serooskerke Walcheren, die ook prima was.

Gistermorgen zijn we voor we richting huis zouden gaan, toch nog even naar het Auto Strand Westkapelle geweest ,en dat was maar goed ook, want voor het eerst heb een nog jonge Jan-van-gent (Morus bassanus) zien vliegen, daarvoor had ik alleen maar 2 x een dode Jan-van-gent gezien.

Jan-van-gent - Morus bassanus

 

 

 

 

 

Vuurtoren Hoge licht Westkapelle

 

Vuurtoren ’t Lage licht Westkapelle 

 

Op de terugweg zijn we nog even Neeltje Jans geweest. Er lagen nog maar een paar Gewone zeehonden, ws omdat er een paar mannen druk bezig waren met het oogsten van mosselen .

Daarna hebben we nog even een stop gemaakt in de buurt van Brouwersdam, in de hoop een Grijze zeehond te zien, maar helaas .

Via een omweg en binnendoor zijn we richting huis gegaan, zo kwamen we o.a. door de plaats Oudenbosch heen in Noord-Brabant, en passeerden we De Basiliek van de Heiligen Agatha en Barbara, die wat het interieur betreft heel veel gelijkenissen schijnt te hebben met de Sint Pieter in Rome.

Maar daarna hebben we toch maar de snelste weg naar huis genomen, omdat het anders wel heel erg laat zou worden voor we thuis zouden zijn.

Basiliek van de Heiligen Agatha en Barbara ( Oudenbosch)

Sint-Gummaruskerk (Steenbergen)